II SAB/Wr 59/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak (sprawozdawca) Sędziowie: WSA Olga Białek WSA Alicja Palus Protokolant: Kinga Kręc po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2010 r. na rozprawie sprawy ze skargi J. K. na bezczynność Wojewody w przedmiocie potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej postanawia I. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu; II. zasądzić zwrot kosztów postępowania od Wojewody na rzecz skarżącego w kwocie 100 (sto) zł. W dniu [...] r. do Wojewody wpłynął wniosek J. K. o wydanie decyzji potwierdzającej prawo do rekompensaty z tytułu pozostawienia przez J.K. syna A. nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej. W toku postępowania wnioski dołączyli J. K. , S. B. , R. K. oraz Cz. K.. Pismem z dnia [...]r. skarżący J. K. wniósł do Ministra Skarbu Państwa zażalenie w trybie art. 37 kpa na bezczynność Wojewody w przedmiocie potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej. Minister Skarbu Państwa postanowieniem z dnia [...] r. uznał wyżej wymienione zażalenie za uzasadnione i wyznaczył Wojewodzie termin rozpatrzenia sprawy w ciągu 4 miesięcy od daty doręczenia postanowienia. W dniu [...] r. skarżący J. K. przesłał listem poleconym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu plik dokumentów związanych z postępowaniem dotyczącym potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej – bez pisma przewodniego. W dniu [...]r. skarżący przesłał podpisane przez siebie "oświadczenie", z którego treści wynika, iż skarży bezczynność Wojewody w przedmiocie potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu organ przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania oraz podał, iż w dniu [...] r. wydał postanowienie o pozytywnej ocenie spełnienia przez wniosek J.K., J.K., S. B., R.K. oraz Cz. K. wymogów ustawowych, w którym to postanowieniu strony zostały wezwane do wyboru formy rekompensaty oraz do przedłożenia operatu szacunkowego sporządzonego przez rzeczoznawcę majątkowego, w którym określona zostanie wartość nieruchomości pozostawionej przez J. K. poza obecnymi granicami państwa polskiego. W ocenie Wojewody, w niniejszej sprawie nie zachodzi stan bezczynności organu, ponieważ Wojewoda będzie miał możliwość wydania decyzji rozstrzygającej przedmiotową sprawę dopiero po przedłożeniu przez stronę dokumentów wymienionych w postanowieniu z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Rozpatrując skargę wniesioną na bezczynność organu administracji publicznej, a więc w trybie art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), kontrola sądowa ograniczona jest wyłącznie do ustalenia, czy skarga została wniesiona w sprawie, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, czy strona skarżąca wyczerpała środki przewidziane w art. 37 kpa oraz czy zwłoka w wydaniu decyzji przekracza terminy określone w art. 35 kpa. Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione łącznie. Kontrola Sądu nie obejmuje natomiast prawidłowości działań podejmowanych przez organ administracyjny, ani zgodności z prawem ewentualnie zapadłych rozstrzygnięć. Sprawy wymienione w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi to takie, w których powinna być wydana decyzja administracyjna, albo postanowienie, na które służy zażalenie lub kończące postępowanie, a także rozstrzygające sprawę co do istoty, czy też postanowienie mające zapaść w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie oraz w których mają być wydane nie wymienione wyżej akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Sprawa prowadzona w przedmiocie potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej jest sprawą wymienioną w art. 3 § 2 pkt 1-4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W rozpatrywanej sprawie skarżący przed wniesieniem skargi wyczerpał środki przewidziane w art. 37 kpa. Mając na względzie wydanie przez Wojewodę w dniu [...] r. postanowienia ([...]) o pozytywnej ocenie spełnienia przez wniosek J. K., J. K., S. B., R. K. oraz Cz. K. wymogów ustawowych, w którym to postanowieniu strony zostały wezwane do wyboru formy rekompensaty oraz do przedłożenia operatu szacunkowego sporządzonego przez rzeczoznawcę majątkowego, mającego określić wartość nieruchomości pozostawionej przez J.K. poza obecnymi granicami państwa polskiego, stwierdzić trzeba, że obecnie trudno mówić o bezczynności organu, gdyż ustała ona z chwilą wydania wskazanego wyżej postanowienia Wojewody. Niemniej jednak bezczynność taka zachodziła w chwili wniesienia skargi, a wydanie postanowienia z dnia [...] r. ([...]) na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. Nr 169, poz. 1418 z późn. zm.) uznać należy za uwzględnienie przez Wojewodę skargi na bezczynność tego organu, gdyż zapadło ono po jej wniesieniu przez skarżącego. Zaznaczyć w tym miejscu wypada, że po dokonaniu przez strony wyboru formy rekompensaty oraz po przedłożeniu operatu szacunkowego sporządzonego przez rzeczoznawcę majątkowego, mającego określić wartość nieruchomości pozostawionej przez J. K. poza obecnymi granicami państwa polskiego, organ zobligowany będzie do wydania w terminie ustawowym decyzji zgodnej z przepisami ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej. W przeciwnym razie ponownie popadnie w zwłokę. W tym stanie rzeczy stwierdzić trzeba, że w rozpatrywanej sprawie wydanie wyroku stało się zbędne, a zatem - zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - należało umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu. Wobec uznania, że postanowienie Wojewody z dnia [...]r. zostało podjęte w trybie art. 54 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stosownie do art. 201 tej ustawy skarżącemu przysługiwał zwrot kosztów postępowania od organu administracyjnego, jako że w chwili wnoszenia skargi była ona w pełni uzasadniona.