III SA/Wa 1920/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Wesołowska, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-, Osetek (sprawozdawca), Sędzia WSA Alojzy Skrodzki, Protokolant Emilia Jaktorska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 marca 2010 r. sprawy ze skargi B. D. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu podatku akcyzowego zapłaconego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego 1) uchyla zaskarżoną decyzję, 2) stwierdza, że uchylona decyzja nie może być wykonana w całości, 3) zasądza od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz B. D. kwotę 158 zł (słownie: sto pięćdziesiąt osiem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W dniu 29 września 2004 r. B. D., zwana dalej "Skarżącą", złożyła w Urzędzie Celnym [...] w W. deklarację uproszczoną nabycia wewnątrzwspólnotowego AKC-U z tytułu nabycia samochodu osobowego marki FORD Explorer. Skarżąca zadeklarowała i wpłaciła podatek akcyzowy w kwocie 3.928,00 zł. Następnie w dniu [...] września 2006 r. Skarżąca złożyła wniosek o zwrot podatku akcyzowego zapłaconego od nabycia wewnątrzwspólnotowego ww. samochodu osobowego. Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. decyzją z dnia [...] grudnia 2008 r. odmówił zwrotu podatku akcyzowego zapłaconego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego przedmiotowego samochodu osobowego. W wyniku złożonego przez Skarżącą odwołania Dyrektor Izby Celnej w W. decyzją z dnia [...] września 2007 r. uchylił w całości decyzję organu podatkowego pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ. Organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji wskazał m.in., że przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ I instancji powinien porównać podatek akcyzowy nałożony na pojazd sprowadzony z zagranicy i "rezydualną kwotę podatku" zawartą w wartości rynkowej podobnego pojazdu kupionego i już zarejestrowanego w kraju. Zwrotowi bowiem podlegać będzie ta część akcyzy, która przewyższa akcyzę zawartą w wartości podobnego samochodu zarejestrowanego wcześniej w Polsce. Kwota ta stanowić będzie nadpłatę, w rozumieniu przepisu art. 72 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. decyzją z dnia [...] listopada 2007 r. odmówił zwrotu kwoty podatku akcyzowego z uwagi na to, że Skarżąca w dniu [...] lutego 2006 r. sprzedała samochód. Po rozpatrzeniu odwołania z dnia [...] listopada 2007 r. Dyrektor Izby Celnej w W. decyzją z dnia [...] września 2008 r. ponownie uchylił w całości decyzję organu pierwszej instancji i sprawę przekazał do ponownego rozpatrzenia. Decyzją z dnia [...] grudnia 2008 r. Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. odmówił zwrotu podatku akcyzowego w kwocie 3.928,00 zł zapłaconego w dniu 4 października 2004 r. W uzasadnieniu powyższej decyzji organ podatkowy I instancji powołał przepisy ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o zwrocie nadpłaty w podatku akcyzowym zapłaconym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu samochodu osobowego, która uwzględniając treść orzeczenia Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 18 stycznia 2007 r. w sprawie C-313/05 (Dz.Urz. UE C 56 z 10 marca 2007), określa zasady ustalania nadpłaty w podatku akcyzowym zapłaconym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu samochodu osobowego, dokonanego w okresie od dnia 1 maja 2004 r. do dnia 30 listopada 2006 r., na podstawie ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym. Naczelnik zbadał czy obliczona i zapłacona przez Skarżącą kwota akcyzy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki FORD Explorer, rok produkcji 2001 przewyższa wartość rezydualną akcyzy zawartą w wartości rynkowej pojazdu sprzedawanego na terytorium kraju. Do obliczenia wartości rynkowej podobnego pojazdu w celu ustalenia rezydualnej kwoty akcyzy zawartej w jego cenie posłużył się programem komputerowym Eurotax Carvert opracowanym przez E. Sp. z o.o. Organ ustalił, że podatek akcyzowy (wartość rezydualnej akcyzy) zawarty w cenie sprzedawanego samochodu podobnego zarejestrowanego wcześniej na terenie kraju wynosi 7,900,00 zł. Po porównaniu wartości rezydualnej akcyzy, zawartej w cenie podobnego samochodu osobowego sprzedawanego na terytorium kraju z akcyzą zapłaconą przez Skarżącą, Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. stwierdził, że uiszczona przez Skarżącą kwota podatku akcyzowego w wysokości 3.928,00 zł nie przewyższa rezydualnej kwoty akcyzy zawartej w wartości rynkowej podobnego samochodu osobowego i w związku z tym nie stanowi nadpłaty w rozumieniu art. 72 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Skarżąca odwołała się od powyższej decyzji. Nie zgodziła się z argumentacją organu podatkowego o odmowie zwrotu części akcyzy. Wyjaśniła, iż samochód został kupiony jako uszkodzony po wypadku, co wynika z przedstawionej oceny technicznej. Wyjaśniła także, że nie miała obowiązku prawnego zbierania rachunków za części i naprawę samochodu i dostarczenia ich do urzędu celnego. Skarżąca nie zgodziła się z przyjęciem do wyliczenia akcyzy wartości rynkowej nieuszkodzonego samochodu, jeżeli z dokumentacji wynika iż samochód był poważnie uszkodzony. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2009 r. Dyrektor Izby Celnej w W. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu wyjaśnił, iż z przedstawionych przez Skarżącą dowodów w sprawie wynika, iż nabyty wewnątrzwspólnotowo samochód osobowy był pojazdem uszkodzonym. Zatem w jego ocenie w celu ustalenia notowania samochodu podobnego do tego pojazdu, należy podawane w Informatorze Eurotax Carvert notowanie skorygować, uwzględniając rozbieżności, takie jak: różnica przebiegu, wyposażenie w elementy ponadstandardowe, dokonane wymiany podzespołów itp. Na potrzeby ustalenia wysokości poprawek należy zastosować się do tabel i wytycznych zawartych w programie. Dyrektor podkreślił, iż analiza postępowania organu podatkowego I instancji potwierdza zarzut postawiony przez Skarżącą w części dotyczącej ustalenia notowania podobnego samochodu osobowego bez uwzględnienia jego stanu technicznego. Dyrektor Izby Celnej uznał, że materiał dowodowy zebrany w sprawie daje podstawę do korekty kwoty bazowej o 20% ze względu na stopień uszkodzeń. Dyrektor wyjaśnił, iż zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy o zwrocie nadpłaty średnią wartością rynkową samochodu osobowego jest wartość ustalana na podstawie notowanej na rynku krajowym, w miesiącu powstania obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego, średniej ceny zarejestrowanego na terytorium kraju samochodu osobowego tej samej marki, modelu, roku produkcji oraz - jeżeli jest to możliwe do ustalenia - z tym samym wyposażeniem i o przybliżonym stanie technicznym, co nabyty wewnątrzwspólnotowo samochód osobowy, od którego zapłacono podatek akcyzowy z tytułu jego nabycia wewnątrzwspólnotowego. Podstawą opodatkowania podatkiem akcyzowym powinna być cena transakcyjna pojazdu. Jedynie górną granicę tego podatku powinna stanowić kwota podatku akcyzowego zawarta w wartości rynkowej podobnych pojazdów, które zostały zarejestrowane wcześniej w Polsce, czyli rezydualny podatek akcyzowy. Wartość rynkową podobnego samochodu ustalono z uwzględnieniem takich kryteriów, jak marka, model, rok produkcji, wyposażenie, stan techniczny. W celu obliczenia wartości rynkowej podobnego pojazdu, stanowiącej podstawę do wskazania rezydualnej kwoty akcyzy zawartej w jego cenie, można posłużyć się nie tylko oszacowaniem lub wyceną każdego samochodu, lecz również ustalonymi skalami, opierającymi się o obiektywne kryteria takie jak wiek, przebieg, stan ogólny, rodzaj napędu, marka lub model. Skale te mogą się odwoływać do zestawienia lub listy zawierającej średnie aktualne ceny używanych pojazdów na rynku krajowym. W celu ustalenia wartości brutto podobnego pojazdu organ odwoławczy przyjął jako podstawę notowanie równe 80.200,00 zł. Organ odwoławczy podobnie jak organ podatkowy I instancji uwzględnił fakt rejestracji przedmiotowego samochodu w miesiącu marcu 2001 r. i od przyjętego notowania należało odjąć korektę z tytułu miesiąca rejestracji wynikającą z faktu, iż nabyty samochód był o dwa miesiące "młodszy" od wskazanego w programie (maj 2001) ustaloną w wysokości 1.567,00 zł. Następnie organ dokonał korekty ze względu na przebieg. Zgodnie z przyjętym w programie standardem samochód rejestrowany w marcu 2001 roku winien mieć przebieg na poziomie 90.300 km, natomiast rzeczywisty przebieg samochodu wynosił 84.317 km. Mając różnicę między obiema wielkościami należało dokonać korekty z tytułu przebiegu mniejszego niż standardowy dodając do notowania bazowego 1,880,00 zł. Podstawowe, najniższe notowanie wskazane w programie dla podobnego co do standardu i wyposażenia samochodu marki FORD Explorer zostało pomniejszone o korektę ze względu na miesiąc rejestracji i powiększone ze względu na niższy niż standardowy przebieg. Dodatkowo, z uwagi na udokumentowany stan techniczny pojazdu zastosowano najwyższą korektę notowania w przedziale 0-20% w wysokości 20% zgodnej z zasadami podanymi w informatorze w zakresie zasad wyceny wartości pojazdów, co w kwotach nominalnych spowodowało obniżenie notowania o kwotę 16.100,00 zł. Z uwagi na powyższe Dyrektor Izby Celnej za podstawę opodatkowania dla celów określenia podatku rezydualnego, przyjął cenę rynkową podobnego pojazdu na rynku krajowym, a nie cenę zakupu pojazdu, która zastała zapłacona w nabyciu wewnątrzwspólnotowym w wysokości 64.400,00 zł. Następnie Dyrektor Izby Celnej obliczył kwotę nadpłaty wg wzoru określonego w art. 3 ust. 1 ustawy o zwrocie nadpłaty: a - podatek akcyzowy zapłacony z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego - 3.928,00 zł, n - podatek akcyzowy zawarty w cenie samochodu osobowego zarejestrowanego na terytorium kraju = 58.085,00 zł (średnia wartość rynkowa samochodu 64.400,00 zł :1,22 : 1,136) x 0,136 = 6.320,00 zł (po zaokrągleniu do pełnych złotych, stosownie do art. 63 § 1 Ordynacji podatkowej). Z - kwota zwrotu nadpłaty = a - n = 3.928,00 zł - 6.320,00 zł = - 2.392,00 zł. Dyrektor Izby Celnej wskazał, iż podatek akcyzowy rezydualny zawarty w cenie sprzedawanego samochodu podobnego zarejestrowanego wcześniej na terenie kraju wynosi 6.320,00 zł. Po porównaniu wartości rezydualnej akcyzy zawartej w cenie podobnego samochodu osobowego sprzedawanego na terytorium kraju z akcyzą zapłaconą przez Skarżącą, Dyrektor Izby Celnej stwierdził, że uiszczona przez Skarżącą kwota podatku akcyzowego w wysokości 3.928,00 zł nie przewyższa rezydualnej kwoty akcyzy zawartej w wartości rynkowej podobnego samochodu osobowego, a tym samym nie powstała nadpłata w rozumieniu art. 72 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej. W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżąca wniosła o uchylenie decyzji obu instancji. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie prawa materialnego, w szczególności art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o zwrocie nadpłaty w podatku akcyzowym zapłaconym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu samochodu osobowego oraz art. 82a ust. 4 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym; naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, w szczególności naruszenie art. 121 § 1 i art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej. Zdaniem Skarżącej organy podatkowe rozpatrując wniosek o zwrot nadpłaty błędnie ustaliły wartość rynkową samochodu poprzez przyjęcie do obliczeń niezidentyfikowanego samochodu, którego wartość wskazuje, iż nie spełnia on warunku określonego w art. 3 ust. 2 ustawy o zwrocie nadpłaty tzn. nie jest samochodem tego samego modelu, co samochód oceniany; nieprawidłowe określenie stopnia uszkodzenia samochodu ocenianego niezgodne z faktycznym opisem uszkodzeń powypadkowych, udokumentowanych w sporządzonej przez rzeczoznawcę ocenie technicznej pojazdu znajdującej się w aktach sprawy. W ocenie Skarżącej przyjęcie dla potrzeb ustalenia średniej wartości rynkowej samochodu dwóch błędnych parametrów (model i stan techniczny) spowodowało w konsekwencji zniekształcenie wyników dalszych obliczeń. Określenie wybranego do porównań modelu jest niezbędne w świetle art. 3 ust. 2 ww. ustawy. Zdaniem Skarżącej organ winien był przyjąć w niniejszej sprawie wartość samochodu z umowy zakupu. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko w sprawie. Dodatkowo wyjaśnił, iż organy nie mogą przyjmować wartości samochodu według ceny z umowy zakupu, bowiem mają obowiązek porównać podatek akcyzowy zapłacony i obliczyć wysokość zwrotu nadpłaty uwzględniając średnią wartość innych podobnych samochodów na rynku. W założeniu wartość samochodu ma być uśredniona, co gwarantuje odniesienie kwoty nadpłaty akcyzy do jednakowych dla wszystkich podatników kryteriów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługiwała na uwzględnienie. Wyjaśnić należy, iż ustawa o podatku akcyzowym (art. 80 ust. 1) stanowi, iż akcyzie podlegają samochody osobowe niezarejestrowane na terenie kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Podatnikami tego podatku, zgodnie z art. 80 ust. 2 u.p.a. są podmioty dokonujące każdej sprzedaży samochodu osobowego przed jego pierwszą rejestracją na terenie kraju oraz importerzy i podmioty dokonujące nabycia wewnątrzwspólnotowego. Obowiązek podatkowy z tytułu akcyzy powstaje: w przypadku sprzedaży z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w terminie 7 dni licząc od dnia wydania wyrobu, w przypadku importu - z dniem powstania długu celnego w rozumieniu przepisów prawa celnego, w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego - z chwilą nabycia prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel, nie później niż z chwilą jego rejestracji na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Podstawę opodatkowania podatkiem akcyzowym, w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego, określa art. 82 ust. 3 u.p.a. Jest nią kwota, jaką nabywca obowiązany jest zapłacić. Uregulowania prawa wspólnotowego dotyczące wewnątrzwspólnotowej wymiany handlowej zawierają art. 25, art. 28 i art. 90 TWE, a także - w określonym zakresie - Dyrektywa Akcyzowa. Zgodnie z art. 25 TWE "Cła przywozowe i wywozowe lub opłaty o skutku równoważnym są zakazane między Państwami Członkowskimi. Zakaz ten stosuje się również do ceł o charakterze fiskalnym.". Z kolei art. 28 TWE stanowi, iż "Ograniczenia ilościowe w przywozie oraz wszelkie środki o skutku równoważnym są zakazane między Państwami Członkowskimi." Natomiast z art. 90 TWE wynika, że "Żadne Państwo Członkowskie nie nakłada bezpośrednio lub pośrednio na produkty innych Państw Członkowskich podatków wewnętrznych jakiegokolwiek rodzaju wyższych od tych, które nakłada bezpośrednio lub pośrednio na podobne produkty krajowe. Ponadto żadne Państwo Członkowskie nie nakłada na produkty innych Państw Członkowskich podatków wewnętrznych, które pośrednio chronią inne produkty". Ustępy 1 i 3 art. 3 Dyrektywy Akcyzowej stanowią, że stosuje się ją na poziomie wspólnotowym do olejów mineralnych, alkoholu i napojów alkoholowych oraz wyrobów tytoniowych, a Państwa Członkowskie zachowują prawo do wprowadzenia lub utrzymania podatków na wyroby inne niż wymienione w ust. 1 pod warunkiem jednak, że podatki te nie spowodują zwiększenia formalności związanych z przekraczaniem granicy w handlu między Państwami Członkowskimi. Z zastrzeżeniem poszanowania tego samego warunku, Państwa Członkowskie zachowują także prawo do pobierania podatków od świadczenia usług nie mających charakteru podatku obrotowego, włączając w to podatki odnoszące się do wyrobów objętych podatkiem akcyzowym. Problem zastosowania powyższych przepisów prawa wspólnotowego z punktu widzenia obowiązujących w Polsce przepisów o podatku akcyzowym był przedmiotem oceny Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich (ETS), na skutek wniosku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wydanie orzeczenia prejudycjalnego w sprawie ze skargi Macieja Brzezińskiego na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie w przedmiocie odmowy zwrotu podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego (sygn. akt III SA/Wa 254/07). Trybunał ten, wyrokiem z dnia 18 stycznia 2007r. sygn. C - 313/05. Na skutek powyższego orzeczenia ETS została uchwalona ustawa z dnia 9 maja 2008 r. o zwrocie nadpłaty w podatku akcyzowym zapłaconym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu samochodu osobowego. Zgodnie ze stanowiskiem ETS wyrażonym w powołanym wyroku przepis art. 90 Traktatu sprzeciwia się temu, aby przy nabyciu wewnątrzwspólnotowym kwota zapłaconego podatku akcyzowego przewyższała rezydualną kwotę tego podatku zawartą w wartości rynkowej podobnych pojazdów zarejestrowanych w kraju. Zatem kwota zapłaconego podatku od samochodu zakupionego w innym Państwie Członkowskim powinna być porównana z kwotą podatku zawartego w cenie (podatku rezydualnego) podobnego pojazdu nabytego w kraju (por. wyrok NSA z dnia 5 grudnia 2008 r. sygn. akt I FSK 1827/08 opubl. w CBOIS). Dla ustalenia tej kwestii zasadnie, Dyrektor Izby Celnej zastosował regulację prawną ustawy o zwrocie nadpłaty. Ustawa ta wprawdzie weszła w życie w dniu 19 lipca 2008 r., co wynika z jej art. 10, niemniej jednak, jej postanowienia z mocy art. 9 znajdują zastosowanie do postępowań w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty podatku akcyzowego zapłaconego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego, które miały miejsce w okresie od 1 maja 2004 r. do 30 listopada 2006 r., wszczętych i niezakończonych przed dniem jej wejścia w życie, a więc również w niniejszej sprawie. Kontrolując zaskarżoną decyzję, na podstawie załączonych akt administracyjnych Sąd, w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Wprawdzie wydając tę decyzję Dyrektor Izby Celnej uwzględnił zarówno wskazania zawarte w orzeczeniu ETS jak również uregulowania wprowadzone ustawą o zwrocie nadpłaty, jednakże jak słusznie zarzuciła Skarżąca Dyrektor Izby Celnej błędnie ustalił średnią cenę samochodu podobnego do samochodu Skarżącej. Zauważyć również należy, iż myśl art. 3 ust. 2 tej ustawy, średnią wartością rynkową samochodu osobowego jest wartość ustalana na podstawie notowanej na rynku krajowym, w miesiącu powstania obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu samochodu osobowego, a jeżeli miesiąc powstania obowiązku podatkowego nie jest możliwy do ustalenia - w miesiącu zapłaty podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu samochodu osobowego, średniej ceny zarejestrowanego na terytorium kraju samochodu osobowego tej samej marki, modelu, roku produkcji oraz - jeżeli jest to możliwe do ustalenia - z tym samym wyposażeniem i o przybliżonym stanie technicznym, co nabyty wewnątrzwspólnotowo albo importowany samochód osobowy, od którego zapłacono podatek akcyzowy z tytułu jego nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu (art. 3 ust. 2 ustawy). Natomiast w rozpoznawanej sprawie organ celny średnią wartość rynkową podobnego samochodu osobowego ustalił, jak słusznie zarzuciła Skarżąca przyjmując błędne parametry co do modelu i stanu technicznego samochodu przyjętego do porównania. Organ posłużył się Informatorem Rynkowym Eurotax Carvert, który nie uwzględniał wszystkich obligatoryjnych elementów mających wpływ na średnią wartość samochodu, wymienionych w art. 3 ust. 2 ustawy o zwrocie nadpłaty tj. modelu i stanu technicznego samochodu. W aktach administracyjnych sprawy znajduje się wydruk z Informatora Eurotax (k. 69 akt administracyjnych), na którym swoje rozstrzygnięcie oparły organy, a z którego wynika, iż dotyczy modelu Forda Explorera pięciodrzwiowego kombi. Natomiast Ford Explorer, którego nabyła Skarżąca jest pojazdem trzydrzwiowym, co jednoznacznie wynika ze znajdującej się w aktach sprawy oceny technicznej pojazdu (k. 65 akt administracyjnych). Informator Eurotax nie uwzględnia również w swoich danych samochodów uszkodzonych. Organy celne zobowiązane były do dołożenia wszelkich starań zgodnie z art. 121, art. 122 i art. 180 Ordynacji podatkowej w ustaleniu średniej wartości rynkowej samochodu rozumianej jako średnia cena zarejestrowanego na terytorium kraju samochodu osobowego i uwzględnieniem wszystkich warunków określonych w art. 3 ust. 2 ustawy o zwrocie nadpłaty tj. również przybliżonego stanu technicznego w stosunku do nabytego przez Skarżącą samochodu. Z obowiązku tego nie zwalnia organu orzekającego w sprawie zawarte w art. 3 ust. 2 ustawy o zwrocie nadpłaty zastrzeżenie, iż zbliżony stan techniczny pojazdu podobnego brany jest pod uwagę. Z akt sprawy nie wynika, że Dyrektor Izby Celnej przyjął jedynie przy ustaleniu średniej ceny pojazdu podobnego korektę kwoty bazowej 0-20% ze względu jak twierdzi w decyzji stan techniczny pojazdu. Jednakże twierdzenie to nie znajduje odzwierciedlenia w aktach sprawy. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji na str. 7 organ odwoławczy stwierdził, iż "... zastosowano najwyższą korektę notowania w przedziale 0-20% w wysokości 20% zgodnej z zasadami podanymi w informatorze w zakresie zasad wyceny wartości pojazdów." W aktach sprawy brak jest jednak jakichkolwiek danych (informacji), z których wynikałoby, iż przy korekcie uwzględniono cenę rynkową podobnego samochodu o zbliżonym stanie technicznym do samochodu Skarżącej. Brak też uzasadnienia w tym zakresie w rozumieniu art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej. Samo odwołanie się przez Dyrektora Izby Celnej do bliżej nie określonych notowań, których brak w aktach sprawy, powoduje, iż decyzja została wydana z naruszeniem wskazanych powyżej przepisów procesowych w szczególności art. 121, art. 122, art. 180 Ordynacji podatkowej. Ustalenie rynkowej wartości podobnego pojazdu nabytego w kraju ma na celu zbadanie czy kwota podatku akcyzowego zadeklarowanego i zapłaconego przez podatnika w związku z nabyciem wewnątrzwspólnotowym samochodu osobowego doprowadziła do jego dyskryminacji fiskalnej, niedopuszczalnej w świetle art. 90 TWE, w porównaniu sytuacją nabywców podobnych samochodów w kraju. Dlatego też organ rozpoznając ponownie sprawę będzie zobligowany do dokonania obliczenia kwoty rezydualnej zawartej w wartości rynkowej samochodu podobnego - do modelu Forda Explorer kupionego przez Skarżącą - zarejestrowanego wcześniej w Polsce. Niedopuszczalnym jest przyjęcie przez organ za samochód podobny, pojazdu o innym modelu oraz bez uwzględnienia stanu technicznego pojazdu. Zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem prawa procesowego. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, w dalszej części uzasadnienia powoływanej jako p.p.s.a.). Sąd uchylił ją, uznając to za niezbędne do załatwienia sprawy. Zakres, w jakim uchylona decyzja nie może być wykonana określono w oparciu o art. 152 p.p.s.a. Koszty postępowania sądowego zasądzono na rzecz Skarżącego stosownie do art. 200 p.p.s.a.