VI SA/Wa 2194/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Urszula Wilk Sędziowie Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz (spr.) Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka Protokolant Aneta Stefaniak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 marca 2010 r. sprawy ze skargi J. N. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2009 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej oddala skargę Decyzją z dnia [...] września 2009 r., Nr [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego, Nr [...] z dnia [...] czerwca 2009 r. nakładającą na przedsiębiorcę J. N. karę pieniężną w wysokości 800 zł za nieprawidłowe działanie urządzenia rejestrującego w postaci nieuzasadnionego użycia kilku wykresówek w ciągu tego samego 24-godzinnego okresu. Powyższe decyzje zostały wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy. W dniu [...] maja 2009 r. w miejscowości T. na drodze krajowej nr [...] kontroli drogowej poddany został pojazd należący do strony, którym był wykonywany zarobkowy przewóz drogowy rzeczy na podstawie wypisu z licencji nr [...]. Pojazdem tym kierował Pan G. C. Kontrolujący stwierdzili, że kierujący pojazdem z nieuzasadnionych powodów w czterech przypadkach użył kilku wykresówek w ciągu tego samego okresu 24-godzinnego. W dniu [...] kwietnia 2009 r. kierowca użył dwóch wykresówek: pierwsza włożona została do tachografu o godz. 04.15 a wyjęta o godz. 12.10, drugą włożono o godz. 22.10, a wyjęto dnia [...] kwietnia 2009 r. o godz. 10.30. W dniu [...] kwietnia 2009 r. pierwszą wykresówkę kierowca włożył do tachografu o godz. 4.00 a wyjął o godz. 8.35, drugą kierowca włożył do tachografu w tym samym dniu o godz. 10.15, a wyjął w dniu [...] kwietnia 2009 r. o godz. 17.20. W dniu [...] kwietnia 2009 r. kierowca użył dwóch wykresówek: pierwsza włożona została do tachografu o godz. 4.30, a wyjęta o godz. 10.00, drugą włożono o godz. 11.30 a wyjęto [...] kwietnia 2009 r. o godz. 15.30. W dniu [...] maja 2009 r. kierowca użył dwóch wykresówek, pierwsza włożona została do tachografu o godz. 4.10 a wyjęta o godz. 6.05, drugą włożono o godz. 7.35 a wyjęto w czasie kontroli drogowej. Kierowca nie potrafił wytłumaczyć, dlaczego używał kilku wykresówek w ww. przypadkach. Na podstawie ustaleń zawartych w protokole kontroli wszczęte zostało postępowanie administracyjne, które zakończyło się wydaniem decyzji przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2009 r. nakładającej na przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 800 zł za nieprawidłowe działanie urządzenia rejestrującego tj. nieuzasadnione użycie kilku wykresówek w ciągu tego samego 24 godzinnego okresu. Jako podstawa prawna nałożenia kary pieniężnej wskazany został art. 92 ust. 1 pkt 2, 7 i 8, art. 92 ust. 4 oraz lp. 11.2 ust. 1 załącznika do ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2007 r., nr 125, poz. 874 ze zm.). W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że stwierdzone w czasie kontroli nieprawidłowości stanowią naruszenie art. 15 ust. 2 Rozporządzenia Rady (EWG) Nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz. Urz. WE L 370 z 31 grudnia 1985 r., P 0008 – 0021). Za naruszenia odpowiedzialność ponosi przedsiębiorca, który zgodnie z art. 10 ust. 2 rozporządzenia WE nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98 jak również uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 zobowiązany jest do odpowiedniego zorganizowania pracy kierowców oraz do regularnej kontroli przestrzegania przez nich przepisów wspólnotowych dotyczących transportu drogowego. Od powyższej decyzji odwołał się J. N. domagając się jej uchylenia w całości i umorzenia postępowania w związku z naruszeniem przepisów prawa materialnego a to § 1 i 3 art. 107 k.p.a. poprzez wydanie decyzji bez podstawy prawnej jej merytorycznego rozstrzygnięcia oraz z naruszeniem porządku prawnego wynikającego z art. 27, 87, 88 i 91 Konstytucji RP. Strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz zobowiązanie [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego do wskazania miejsca publikacji w urzędowym języku Unii Europejskiej jakim w Rzeczypospolitej Polskiej jest wyłącznie język polski rozporządzenia Rady (EWG) 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r., rozporządzenia (WE) nr 561/2006, rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego, rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98 jak również rozporządzenia Rady (EWG) nr 3820/85. Odnośnie naruszenia lp. 11.2 ust. 1 załącznika do ustawy o transporcie drogowym strona podnosiła, że naruszenie polegające na używaniu dwóch wykresówek tego samego dnia w dniach [...],[...],[...] kwietnia 2009 r. oraz w dniu [...] maja 2009 r., wynikało z faktu, że Pan G. C. jeździł różnymi samochodami, dlatego też w każdym samochodzie stosował nową wykresówkę rejestrującą wyłącznie jazdę tym pojazdem. Główny Inspektor Transportu Drogowego po rozpoznaniu odwołania decyzją z dnia [...] września 2009 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, wydaną w I instancji. W uzasadnieniu w pierwszym rzędzie organ powołał się na treść przepisów art. 87, ust. 1 ustawy o transporcie drogowym, art. 92 ust. 1 i 2 ww. ustawy, art. 15, ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym, którego naruszenie sankcjonuje nałożeniem kary na podstawie lp. 11.2 ust. 1 załącznika do ustawy o transporcie drogowym w wysokości 200 zł, maksymalnie jednak 2000 zł. Główny Inspektor Transportu Drogowego wskazał również, iż na mocy art. 10 ust. 2-3 rozporządzenia 561/2006 przedsiębiorstwo transportowe zobowiązane jest do takiej organizacji pracy kierowców, aby mogli przestrzegać przepisów rozporządzenia (EWG) nr 3821/85 a także powinno wydawać odpowiednie polecenia kierowcy a także kontrolować jego pracę. Przedsiębiorstwo transportowe odpowiada za naruszenie przepisów, których dopuszczają się kierowcy tego przedsiębiorstwa, nawet jeśli naruszenie takie miało miejsce na terytorium innego Państwa Członkowskiego lub w państwie trzecim. Ponadto organ podniósł, że wyjątkowo zdarzyć się mogą takie sytuacje, w których kierowca używa dwóch różnych wykresówek w ciągu tego samego 24-godzinnego okresu. Jest tak, gdy kierowca zmienia pojazd, a w nowym aucie nie ma tachografu, do którego pasuje wykresówka z poprzedniego auta. Jednakże sytuacja taka nie miała miejsca w niniejszej sprawie. Co do zastrzeżeń odnośnie publikacji aktów unijnych, Główny Inspektor Transportu Drogowego podał, że dnia 14 maja 2004 r. opublikowane zostało ogłoszenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 11 maja 2004 r. w sprawie stosowania prawa Unii Europejskiej (MP z 2004 r., Nr 20, poz. 359), które dotyczyło obowiązywania oraz ogłoszenia aktów prawnych Unii Europejskiej z momentem przystąpienia Polski do Unii Europejskiej tj. z dniem 1 maja 2004 r. obowiązywać zaczęło, obok prawa polskiego również prawo Unii Europejskiej w swoim całokształcie, z wyjątkiem zagadnień objętych przepisami przejściowymi. Rozporządzenie (WE) Parlamentu Europejskiego i Rady nr 561/2006 w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniające rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i nr 2135/98 jak również uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, weszło w życie 11 kwietnia 2007 r., za wyjątkiem art. 10 ust. 5, art. 26 ust. 3 i 4, art. 27, które weszły w życie od dnia 1 maja 2006 r., natomiast rozporządzenie nr 3820/85 ukazało się w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, wyd. polskie, wydanie specj. 2004 tom/05 Swobodny przepływ pracowników i polityka społeczna str 319-325, natomiast rozporządzenie 3821/85 w tomie 01/07 Polityka transportowa str 227-240 (wraz z załącznikami). Były one dostępne m.in. w bibliotekach sądowych, ich teksty ukazały się także na stronie Eur-Lex. Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej to periodyk, który ukazuje się w każdym dniu roboczym we wszystkich językach urzędowych Unii Europejskiej. Artykuł 254 Traktatu ustanawiającego Wspólnoty Europejskie dotyczy publikacji aktów prawnych w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Publikacji takiej podlegają rozporządzenie, dyrektywy i decyzje Parlamentu Europejskiego i Rady wydane na podstawie współdecydowania. Publikowane są również rozporządzenia Rady oraz Komisji Europejskiej oraz dyrektywy wydane przez nie, skierowane do wszystkich państw członkowskich. Natomiast pozostałe dyrektywy i decyzje (skierowane do niektórych państw) wchodzą w życie z chwilą ich notyfikowania adresatom. Na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2009 r. J. N. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, domagając się jej uchylenia w całości w związku z rażącym naruszeniem prawa a w szczególności zasady praworządności wynikającej z art. 6 k.p.a. w związku z art. 2 Konstytucji RP w powiązaniu z art. 87, 88 Konstytucji RP oraz z naruszeniem art. 107 k.p.a. § 1 i § 3 w powiązaniu z art. 7, 8, 9 k.p.a. Zdaniem skarżącego, doszło do naruszenia art. 6 k.p.a. i art. 2 Konstytucji RP, albowiem wbrew treści art. 87 i 88 Konstytucji RP w decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z [...] czerwca 2009 r. nie wskazano miejsca publikacji rozporządzeń unijnych, mimo, że organ powoływał się na nie w treści uzasadnienia. W ten sposób, zdaniem skarżącego, doszło do obrazy art. 107 § 1 k.p.a. W zaskarżonej decyzji Główny Inspektor Transportu Drogowego powołuje się na art. 1 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłoszeniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. z 2000 r., nr 62, poz. 78 ze zm.), przy czym dokładnie nie wskazuje jakie to przepisy Unii Europejskiej określają zasady i tryb wydawania dziennika Urzędowego Unii Europejskiej. Podobnie organ wskazuje w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji art. 254 Traktatu ustanawiającego Wspólnoty Europejskie (TWE) nie podając daty podpisania tego Traktatu, jak i miejsca jego publikacji w języku polskim. Główny Inspektor Transportu Drogowego przeciwnie do [...] Inspektora Transportu Drogowego stosując się do postanowień art. 107 k.p.a. powołał podstawy prawne w tym rozporządzenie organów Unii Europejskiej uznając to za normę, co nie przeszkadzało mu utrzymać w mocy decyzję organu I instancji. Jednakże organ II instancji nie wskazał, dlaczego nie dał wiary faktowi stosowania nowych wykresówek przez kierowcę przy zmianie pojazdów, mimo, że w określonych sytuacjach, które sam wskazuje, taka praktyka kierowcy nie narusza prawa. Poza tym organ II instancji w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazał fikcyjny link Eur-Lex jako miejsce publikacji przepisów prawa Unii Europejskiej, czym dopuścił się naruszenia art. 8 k.p.a. i art. 9 k.p.a. Główny Inspektor Transportu Drogowego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie z przyczyn, wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutów skarżącego, jakoby organ nie wskazał powodów, dla których nie dał wiary okoliczności stosowania nowych wykresówek przez kontrolowanego kierowcę przy zmianie pojazdu podał, iż zapisy na wykresówkach z dnia [...] kwietnia, [...] kwietnia i [...] maja 2009 r. wskazują na to, że kierowca używał dwóch różnych wykresówek w dwóch różnych pojazdach, z tym, że były to wykresówki tego samego rodzaju, co oznacza, że do tachografu, w który był wyposażony drugi pojazd pasowała wykresówka zapisywana w tachografie zamontowanym w pierwszym pojeździe. Nie było zatem przeszkód, aby kierowca zapisywał swoją aktywność na jednej wykresówce. Z kolei z zapisów na wykresówce z dnia [...] maja 2009 r. wynika, że kierowca użył dwóch różnych wykresówek prowadząc ten sam pojazd, w związku z czym nie budzi wątpliwości fakt, że było to użycie nieuzasadnione. Poza tym strona w toku postępowania usprawiedliwiała popełnione naruszenie zaniedbaniem kierowcy, nie podnosiła natomiast żadnych argumentów, które mogłyby wskazywać, że użycie wykresówek było uzasadnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, z 2002 r., poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania decyzji. Stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Kontrolując w ten sposób zaskarżoną decyzję Sąd nie dopatrzył się naruszenia prawa, skarga jest więc nieuzasadniona. Zarzuty skargi wskazują na naruszenie art. 6, 7, 8, 9, 77, 107 § 1 i § 3 k.p.a. oraz za naruszenie przepisów konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej a to art. 2, 87 i 88. Wskazywane przez skarżącego naruszenia natury proceduralnej nie są tego rodzaju, aby mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a tylko takie naruszenia przepisów postępowania mogą w myśl art. 145 § 1 pkt 1 c spowodować uchylenia zaskarżonej decyzji. Zarzuty skarżącego koncentrują się przede wszystkim na tym, że organy administracyjne nie wskazały pełnych danych dotyczących publikacji aktów prawnych, w tym prawa wspólnotowego, będących podstawą prawną wydanych decyzji, przez co doszło do naruszenia wskazanych w skardze przepisów k.p.a. Z zarzutem tym nie można się zgodzić. Przede wszystkim należy podkreślić, że organy obu instancji podały podstawę prawną nałożenia na skarżącego kary pieniężnej. Stanowi ją art. 92 ust. 1 i 4 oraz lp. 11.2 ust. 1 załącznika do ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2007 r., nr 125, poz. 874 ze zm.). Oba organy wskazały przepisy prawa wspólnotowego do naruszenia których doszło poprzez działanie kierowcy przedsiębiorcy tj. art. 10 ust. 2 rozporządzenia nr 561/2006 Parlamentu i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniające rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, oraz art. 15 ust. 2 Rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym. Jedynym uchybieniem ze strony organów administracyjnych było to, że [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego nie wskazał miejsca i daty publikacji rozporządzenia nr 561/2006 r., ale brak ten został uzupełniony poprzez decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego, która jest przedmiotem rozpoznania na skutek złożonej skargi. Nie można więc mówić, aby doszło do naruszenia art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. w stopniu, który mógłby mieć istotny wpływ na wynik sprawy. A zatem bezpodstawne są twierdzenia skargi wskazujące na naruszenie art. 6, 8, 9 k.p.a. i art. 2, 87 i 88 Konstytucji RP. Oba rozporządzenia, na które powołują się decyzje zostały opublikowane w języku polskim w dziennikach urzędowych Wspólnot Europejskich i były dostępne dla przedsiębiorcy przed rozpoczęciem przez niego transportu drogowego. Skarżący jako profesjonalista posiadający licencję na wykonywanie międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy od 2005 nie może skutecznie powoływać się na nieznajomość przepisów rozporządzeń wspólnotowych, które dotyczą jego działalności. Sąd nie stwierdził również, aby doszło w sprawie do naruszenia prawa materialnego. Z protokołu kontroli wynika bezspornie, że kierowca pojazdu w czterech przypadkach użył kilku wykresówek w ciągu tego samego okresu 24-godzinnego i nie potrafił w czasie kontroli drogowej wyjaśnić zaistniałej sytuacji. Protokół z powyższymi stwierdzeniami został podpisany bez żadnych uwag przez kontrolowanego kierowcę. Stanowi to ewidentne naruszenie art. 15 ust. 2 Rozporządzenia Rady (EWG) Nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz. Urz. WE L 370 z 31 grudnia 1985 r. P.0008-0021), a zatem nałożenie kary pieniężnej na przedsiębiorcę, który odpowiada za kierowcę jest zasadne. Podstawę stanowi art. 92 ust. 1 pkt 2, 7 i 8 oraz art. 92 ust. 4 i lp. 11.2 ust. 1 załącznika do ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tj. Dz. U. z 2007 r., Nr 125, poz. 874 ze zm.). Wykresówka jest związana z osobą kierowcy i ma obrazować czy stosuje się on do norm czasu pracy kierowcy. Jak to słusznie zauważył Główny Inspektor Transportu Drogowego istnieje wyjątek od tej zasady tj. wtedy, kiedy w ciągu 24 godzin kierowca zmienia pojazd, a w nowym aucie nie ma tachografu, do którego pasuje wykresówka z poprzedniego dnia. W niniejszej sprawie sytuacja taka nie miała miejsca, bo w dniach [...] kwietnia, [...] kwietnia i [...] maja 2009 r. kierowca używał dwóch różnych wykresówek tego samego rodzaju w różnych pojazdach. Natomiast w dniu [...] maja 2009 r. kierowca posłużył się dwoma różnymi wykresówkami prowadząc ten sam pojazd. W tym stanie rzeczy wobec braku zasadności zarzutów skargi Sąd orzekł o jej oddaleniu w oparciu o art. 151 p.p.s.a.