II SAB/Bd 61/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Wiesław Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. D. na bezczynność Wójta Gminy Z. w przedmiocie podziału nieruchomości i przejęcia za odszkodowaniem części z wydzielonych działek na własność gminy postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu, S. D. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy) kwotę 100 (sto) złotych, tytułem wpisu uiszczonego od skargi. Pismem z dnia 8 października 2009 r. S. D., reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Wójta Gminy Z. w przedmiocie podziału nieruchomości i przejęcia za odszkodowaniem części z wydzielonych działek na własność gminy. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy Z. wniósł o jej umorzenie, z uwagi na prowadzone do chwili obecnej, z uczestnictwem S., postępowanie w przedmiocie ustalenia wysokości odszkodowania za przejęte przez gminę nieruchomości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.- zwanej dalej "p.p.s.a.") skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie do brzmienia art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność środkiem zaskarżenia jest zażalenie, o którym mowa w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071; z późn. zm. – zwanej dalej "kpa"). Zażalenie to powinno być skierowane do organu administracji publicznej wyższego stopnia. W związku z powyższym, pełnomocnik skarżącego, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 stycznia 2010r., wezwany został do udzielenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, do udzielenia informacji, czy złożył do organu administracji publicznej zażalenie na niezałatwienie w terminie sprawy przez Wójta Gminy Z., pod rygorem uznania, iż taki środek odwoławczy nie został przez skarżącego złożony. Jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego poświadczenia odbioru, pełnomocnik skarżącego wyżej wskazane wezwanie odebrał w dniu 8 lutego 2010r., w związku z czym termin do udzielenia odpowiedzi upłynął dla niego z dniem 15 lutego 2010r. Tymczasem do dnia dzisiejszego nie wpłynęło do tut. Sądu żadne pismo, stanowiące odpowiedź na wezwanie W tym stanie rzeczy, wobec nie wyczerpania środków zaskarżenia, Sąd stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) skargę, jako niedopuszczalną, odrzucił. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 2 powyżej wskazanej ustawy.