IV SA/Po 151/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. O. na pismo Marszałka Województwa W. z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wpisu do ewidencji egzaminatorów postanawia odrzucić skargę. /-/E.Kręcichwost-Durchowska Pismem z dnia [...] lutego 2010 r. T. O. wniósł skargę na pismo Marszałka Województwa W. z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wpisu do ewidencji egzaminatorów. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi wskazując, iż podstawowym argumentem, który uzasadniał odmowę wpisu był brak rękojmi należytego wykonywania obowiązków. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. dalej Ppsa). Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i 2 Ppsa sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Z analizy akt sprawy wynika, iż przedmiotem skargi jest pismo Marszałka Województwa W. informujące skarżącego o braku możliwości wpisania go do ewidencji egzaminatorów prowadzonej przez marszałka województwa, które w świetle regulacji zawartej w art. 3 i 4 Ppsa, w żadnym wypadku nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Sąd jednocześnie zauważa, iż sprawach związanych z wpisem do ewidencji egzaminatorów Marszałek Województwa obowiązany jest wydać decyzję administracyjną. Zgodnie z art. 111 ust. 1 ustawy z dnia z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r. 108, poz. 908 ze zm.) marszałek województwa dokonuje wpisu osoby do ewidencji egzaminatorów, jeżeli spełnia ona warunki określone w art. 110 ust. 1 pkt 2-9. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem jak i doktryną wpis dokonywany jest w drodze decyzji administracyjnej, po stwierdzeniu że osoba ubiegająca się o wpis spełnia określone ustawową warunki. (por. Komentarz do art. 111 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U.97.98.602), [w:] W. Kotowski, Ustawa Prawo o ruchu drogowym. Komentarz praktyczny, Dom Wydawniczy ABC, 2002.). Jednocześnie zwrócić należy uwagę, iż wniosek z dnia [...] czerwca 2009 r. dotyczył zatrudnienia w Wojewódzkim Ośrodku Egzaminacyjnym. Natomiast wniosek z dnia [...]października 2009 r., złożony po uzyskaniu przez skarżącego informacji, iż musi uzyskać wpis do ewidencji (pismo organu z dnia [...] września 2009 r.), dotyczył wyłącznie wpisu do ewidencji i jako taki winien być przez organ rozpoznany. Skoro w niniejszej sprawie Marszałek Województwa w odpowiedzi na wniosek skarżącego o wpisanie go do ewidencji egzaminatorów zareagował jedynie pismem, którego nie można traktować w niniejszej sprawie jako decyzji, uznać należy że pozostaje on w bezczynności. W tym miejscu wskazać należy, iż z bezczynnością mamy do czynienia wówczas gdy w prawnie ustalonym terminie (art. 35 i 36 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( tekst jednolity Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071; z późn. zm. – dalej Kpa)) właściwy organ administracji nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie ale mimo istnienia ustawowego obowiązku nie podjął stosownej czynności. Zatem skoro w niniejszej sprawie organ nie wydaje stosownego aktu to skarżącemu przysługuje prawo wniesienia skargi na bezczynność organu, przy czym wskazać należy, iż środek ten musi być poprzedzony złożeniem zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia nad organem pozostającym w bezczynności (art. 37 Kpa). Na marginesie Sąd zauważa, iż nawet gdyby uznać, że pismo Marszałka Województwa posiada cechy decyzji, to również w tym wypadku skarga podlegałaby odrzuceniu z powodu nie wyczerpania środka zaskarżenia tj. złożenia odwołania. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Ppsa skargę odrzucił. /-/E.Kręcichwost-Durchowska