III SA/Wa 2319/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alojzy Skrodzki, Sędziowie Sędzia WSA Sylwester Golec, Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek (spr.), Protokolant Anna Kurdej, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 marca 2010 r. sprawy ze skargi C. GmbH z siedzibą w N. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...]października 2009 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia 1) uchyla zaskarżone postanowienie; 2) stwierdza, że uchylone postanowienie nie może być wykonane w całości; 3) zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz C. GmbH z siedzibą w N. kwotę 340 zł (trzysta czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Z akt sprawy wynika, że w dniu 29 czerwca 2007 r. C. Gmbh, reprezentowana przez A. K. złożyła wniosek o zwrot podatku od towarów i usług za okres styczeń - grudzień 2006 r. w wysokości 159.535,43 zł. Pismem z dnia 27 grudnia 2007 r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego W., na podstawie art. 169 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, ze zm.) dalej Ordynacja podatkowa, wezwał Skarżącego do uzupełnienia wniosku z dnia 29 czerwca 2007 r. o tłumaczenie przysięgłe treści zaświadczenia. Powyższe wezwanie zostało doręczone Skarżącemu w dniu 11 stycznia 2008 r. W dniu 4 lutego 2008 r. do organu pierwszej instancji wpłynął oryginał tłumaczenia przysięgłego treści zaświadczenia rejestracji podatnika ze szczególnym uwzględnieniem rodzaju prowadzonej działalności. Tłumaczenie to zostało wysłane do organu podatkowego za pośrednictwem urzędu pocztowego w dniu 31 stycznia 2008 r. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2009 r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego W. pozostawił wniosek o zwrot podatku od towarów i usług za okres styczeń - grudzień 2006 r. bez rozpatrzenia na podstawie art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej. Powyższe postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 29 lipca 2009 r. Na powyższe postanowienie Skarżący złożył zażalenie w Wydziale Konsularnym Ambasady Rzeczpospolitej Polskiej w Paryżu. W piśmie z dnia 27 lipca 2009 r. Wydział Konsularny wskazał, iż zażalenie złożono w dniu 24 lipca 2009 r. Wobec powyższego postanowieniem z dnia [...] października 2009 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. stwierdził niedopuszczalność zażalenia. W uzasadnieniu wyjaśnił, iż zgodnie z art. 236 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej, zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia stronie. Natomiast art. 218 Ordynacji podatkowej stanowi, że postanowienie, od którego służy zażalenie lub skarga do sądu administracyjnego, doręcza się na piśmie. Natomiast z art. 212 w związku z art. 219 Ordynacji podatkowej wynika, że organ podatkowy, który wydał decyzję (postanowienie), jest nią związany od chwili jej doręczenia. Oznacza to, że skutki procesowe decyzji (postanowienia) wiązać należy z dniem jej doręczenia. Skoro więc ustawodawca wyraźnie określił, że bieg terminu do wniesienia zażalenia rozpoczyna się od dnia zaistnienia zdarzeń określonych w art. 236 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej, a więc od dnia doręczenia postanowienia, to zażalenie złożone przed tą datą, potraktować należy jako czynność przedwczesną, a zatem nie wywołującą skutków procesowych. Zgodnie zaś z art. 228 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia niedopuszczalność odwołania. Niedopuszczalność odwołania oznacza sytuację, uwarunkowaną przyczynami o charakterze podmiotowym lub przedmiotowym, w której obowiązujące prawo nie przewiduje możliwości prowadzenia postępowania odwoławczego, a zatem nie jest możliwe uzyskanie merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie. Dyrektor wyjaśnił, iż w niniejszej sprawie postanowienie z dnia [...] lipca 2009 r. wysłane za pośrednictwem placówki pocztowej w dniu 23 lipca 2009 r., zostało doręczone w dniu 29 lipca 2009 r. A zatem ustawowy termin do wniesienia zażalenia biegł od 29 lipca 2009 r. do dnia 5 sierpnia 2009 r. Natomiast przedmiotowe zażalenie zostało złożone w Wydziale Konsularnym Ambasady Rzeczpospolitej Polskiej w Paryżu w dniu 24 lipca 2009 r. Skoro więc w okresie od dnia 29 lipca 2009 r. do dnia 5 sierpnia 2009 r. nie wpłynęło zażalenie na ww. postanowienie z dnia [...] lipca 2009 r., to zażalenie złożone przedwcześnie nie może zostać merytorycznie rozpatrzone, bowiem nie wywołuje skutku prawnego. W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżący wniósł o uznanie, że postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej narusza art. 122 oraz art. 169 § 4 Ordynacji podatkowej poprzez niedopuszczenie zażalenia na postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. oraz o zasądzenie od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz Skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu Skarżący wskazał, iż postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącego 29 lipca 2009 r. Na to postanowienie Skarżący złożył zażalenie, które zostało nadane w dniu 31 lipca 2009 r. w Wydziale Konsularnym Rzeczpospolitej Polskiej w Paryżu. Zażalenie Skarżącego na w/w postanowienie nadane zostało w dniu 31 lipca 2009 r., a więc w dniu, w którym strona otrzymała w/w postanowienie, a nie jak błędnie przyjął Dyrektor Izby Skarbowej przedwcześnie w dniu 24 lipca 2009 tj. zanim postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącego. Data 24 lipca 2009 r. podana przez Wydział Konsularny Ambasady Rzeczpospolitej Polskiej w Paryżu jest datą błędną. Pełnomocnik Skarżącego wyjaśnił, iż zauważył błąd w momencie otrzymania potwierdzenia nadania i poprosił o wystawienie poprawnego potwierdzenia nadania, zawierającego właściwą datę. W ocenie pełnomocnika Skarżącego Dyrektor Izby Skarbowej w sposób nieuzasadniony przyjął jako datę nadania pisma będącego zażaleniem dzień 24 lipca 2009 w sytuacji, gdy jedynym faktem wskazującym na tę datę była informacja z Wydziału Konsularnego Ambasady Rzeczpospolitej Polskiej w Paryżu. Dyrektor Izby Skarbowej ustalając datę nadania w/w pisma pominął m.in. fakt, że pełnomocnik odniósł się swoim pismem do pisma, którego treści nie mógłby przecież znać zanim je otrzymał. Dyrektor Izby Skarbowej naruszył zatem zasadę prawdy obiektywnej wyrażoną w art. 122 Ordynacji Podatkowej, zgodnie z którą powinien był podjąć wszelkie niezbędne działania w celu wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym. Poprzez w/w naruszenie Dyrektor Izby Skarbowej naruszył prawo Spółki do złożenia zażalenia przysługujące Skarżącemu zgodnie z art. 169 § 4 Ordynacji podatkowej. Do skargi Skarżący załączył kopie obydwu potwierdzeń nadań wraz z potwierdzeniem uiszczenia opłaty z dnia 31 lipca 2009 r. za nadanie przesyłki w Wydziale Konsularnym. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko w sprawie. Podniósł, iż w jego ocenie stan faktyczny sprawy został ustalony w sposób prawidłowy, zaś kserokopia pisma Wydziału konsularnego z dnia 31 lipca 2009 r. nie stanowi potwierdzenia nadania zażalenia w tym dniu. Na rozprawie w dniu 31 marca 2010 r. pełnomocnik Skarżącej zobowiązał się do przedłożenia oryginału pisma Wydziału Konsularnego Ambasady RP w Paryżu z dnia 31 lipca 2009 r. Przy piśmie z dnia 7 kwietnia 2010 r. pełnomocnik Skarżącej przesłał do Sądu oryginał pisma Wydziału Konsularnego z dnia 31 lipca 2009 r., z którego wynika, iż zażalenie Skarżącej kierowane do Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. zostało złożone w Urzędzie Konsularnym w dniu 31 lipca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługiwała na uwzględnienie. W niniejszej sprawie kwestią sporną rzutującą na rozstrzygnięcie, była data z jaką Skarżąca złożyła zażalenie z dnia 29 czerwca 2009 r. na postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] lipca 2009 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. mając za podstawę pismo Wydziału Konsularnego Ambasady RP w Paryżu z dnia 27 lipca 2009 r. wywodził, iż zażalenie Skarżącej zostało złożone 24 lipca 2009 r., czyli przedwcześnie, bowiem postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] lipca 2009 r. zostało doręczone Skarżącej w dniu 29 lipca 2009 r. Natomiast Skarżąca wskazywała, iż zażalenie złożyła w Wydziale Konsularnym Ambasady RP w Paryżu w dniu 31 lipca 2009 r., zaś wskazanie daty 24 lipca 2009 r. przez Wydział Konsularny stanowiło pomyłkę. Na dowód swoich twierdzeń Skarżąca załączyła do skargi kserokopię pisma Wydziału Konsularnego Ambasady RP w Paryżu z dnia 31 lipca 2009 r., w którym jako data nadania zażalenia wskazana jest data 31 lipca 2009 r. Wobec powyższego zgodnie z art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd dopuścił jako dowód w sprawie przedłożony przez Skarżącą oryginał pisma Wydziału Konsularnego Ambasady RP w Paryżu z dnia 31 lipca 2009 r. Wskazać należy, iż zgodnie z art. 106 § 3 P.p.s.a. Sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Ponadto warto wskazać na stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w wyroku z dnia 7 sierpnia 2009 r. sygn. akt II FSK 861/08 (Lex nr 525675). NSA wskazał, iż "Sądy administracyjne orzekają co do zasady na podstawie akt sprawy (art. 133 § 1 p.p.s.a.), a własnych ustaleń dokonują wyjątkowo. Nawet wówczas postępowanie to ma charakter postępowania dowodowego uzupełniającego (art. 106 § 3 P.p.s.a.), zaś jego celem jest realizacja kontroli działania administracji publicznej, a w tym zakresie sprawdzenie, czy stan faktyczny został przez te organy ustalony prawidłowo." W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, iż Sąd był uprawniony do zastosowania powyżej opisanego działania. Niewątpliwym jest, iż pismo Wydziału Konsularnego Ambasady RP w Paryżu z dnia 31 lipca 2009 r. wyjaśniło istotną wątpliwość – ustalenie daty złożenia zażalenie, która jest kluczowa dla rozstrzygnięcia sprawy będącej przedmiotem niniejszej skargi. Ponadto przeprowadzenie tego dowodu nie spowodowało nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie, a pozwoliło ustalić rzeczywisty stan faktyczny sprawy. Dyrektor Izby Skarbowej w W. ponownie rozpatrując zażalenie Skarżącej z dnia 29 lipca 2009 r. zobowiązany jest do przyjęcia, iż datą złożenia zażalenia jest 31 lipca 2009 r. i do merytorycznego rozpatrzenia zażalenia. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. Na podstawie art. 152 P.p.s.a. Sąd określił, iż zaskarżona decyzja nie może być wykonana. O kosztach sądowych postanowiono na podstawie art. 200 P.p.s.a.