II SA/Gl 224/10

PostanowienieWSA w Gliwicach2010-04-14

Skład orzekający: Rafał Wolnik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na akt administracyjny dotyczący zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu, wniesiona po uprzednim wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa, które to wezwanie zostało złożone przed wydaniem zaskarżonego aktu, jest dopuszczalna?
Ratio decidendi
Skarga na akt administracyjny dotyczący zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu, wniesiona po uprzednim wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa, które to wezwanie zostało złożone przed wydaniem zaskarżonego aktu, jest niedopuszczalna. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa musi nastąpić po wydaniu aktu, a przed wniesieniem skargi, aby mogło stanowić warunek jej dopuszczalności.
Stan faktyczny
J. M. wniosła o zwrot opłaty za wydanie karty pojazdu. Starosta W. odmówił zwrotu. J. M. wniosła skargę do WSA w Gliwicach na akt Starosty W. Sąd zobowiązał skarżącą do wykazania, że przed wniesieniem skargi wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa. Skarżąca wskazała pismo z dnia [...] r. jako wezwanie, jednakże pismo to zostało złożone przed wydaniem zaskarżonego aktu.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Rafał Wolnik (spr.) po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na akt S. W. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie opłaty za wydanie karty pojazdu postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] r. J. M. zwróciła się do Starosty W. z wnioskiem o zwrot kwoty 425 zł tytułem niesłusznie pobranej opłaty za wydanie karty pojazdu marki [...] , zarejestrowanego pod nr rejestracyjnym [...]. Starosta W. pismem z dnia [...] r., nr [...] (doręczonym J.M. w dniu [...] r.), odmówił zwrotu żądanej kwoty. Pismem z dnia [...]r. J. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem Starosty W., skargę na powyższy organ, podważając zasadność odmowy zwrotu pobranej opłaty za wydanie karty pojazdu. Po przekazaniu przez organ skargi wraz z odpowiedzią na tę skargę, skarżąca została zobowiązana do wykazania, że przed wniesieniem skargi wezwała Starostę W. w trybie art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a. do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na powyższe skarżąca poinformowała, że przed wniesieniem skargi wystąpiła w piśmie z dnia [...]r. do Starosty W. z wezwaniem o zwrot części opłaty za wydanie karty pojazdu. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy strona skarżąca otrzymując przedmiotowy akt została poinformowana o możliwości wniesienia skargi do Sądu na zasadach określonych w art. od 52 do 54 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, zważył: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jednakże w trybie i na zasadach określonych w powołanej ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na inne niż decyzja lub postanowienie akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Wniesiona w rozpatrywanej sprawie skarga dotyczy zwrotu części opłaty pobranej za wydanie karty pojazdu, należy zatem do sprawy z zakresu administracji publicznej, gdyż odnosi się do obowiązku publicznoprawnego wynikającego z przepisu prawa. Zaskarżone pismo Starosty W. z dnia [...]r., nr [...] stanowi więc akt administracyjny indywidualny w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., na który przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie skarżącej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich, a przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a.). Jeżeli natomiast ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, a taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżąca dowiedziała się lub mogła się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 p.p.s.a.). W myśl natomiast art. 53 § 2 p.p.s.a. skargę na inne niż decyzja lub postanowienie akty z zakresu administracji publicznej wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W rozpatrywanej sprawie warunkiem dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na akt Starosty W. o odmowie zwrotu żądanej opłaty było zatem, po doręczeniu pisma z dnia [...]r., wystąpienie przez skarżącą do tego organu w terminie 14 dni z pisemnym wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Tymczasem strona skarżąca nie dopełniła tej czynności. Wskazane bowiem przez nią pismo z dnia [...] r., zainicjowało postępowanie administracyjne w sprawie zwrotu części opłaty pobranej za wydanie karty pojazdu i zostało ono wniesione do organu przed zajęciem przez Starostę W. stanowiska zawartego w akcie z dnia [...] r., będącym przedmiotem skargi. Nie stanowi wobec tego wezwania w rozumieniu art. 52 § 3 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy uznać trzeba, że skarga J. M. została złożona bez zachowania wymaganego trybu, co oznacza, że jest niedopuszczalna, stąd należało ją odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 3 p.p.s.a. oraz art. 58 § 3 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło