II SA/Go 129/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ireneusz Fornalik Sędziowie Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek (spr.) Sędzia WSA Grażyna Staniszewska Protokolant referent Marta Świetlik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi T.R. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odrzucenia zarzutów I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu. Po doręczeniu w dniu 15 lipca 2009r. upomnienia nr [...], a w dniu [...] października 2009 roku tytułu wykonawczego z dnia [...] października 2009r. nr [...], postanowieniem nr [...] z dnia [...] listopada 2009r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając na podstawie art. 64a § 1 pkt 1, art. 119 § 1, art. 121 § 2 i 4 oraz art. 122 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2005r., Nr 299, poz. 1954 ze zm.), nałożył na T.R. grzywnę w celu przymuszenia w wysokości 37670,40 złotych z powodu uchylania się przez zobowiązanego od wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym tj. obowiązku wykonania rozbiórki budynku gospodarczego o powierzchni zabudowy 48 m2 , posadowionego na działce nr [...], orzeczonego decyzją tego organu z dnia [...] października 2008r. nr [...]. Pismem z dnia [...] listopada 2009r. T.R. wniósł zażalenie (nazwane odwołaniem) na w/w postanowienie, w treści którego podniósł również zarzut, iż "w dniu [...] października 2009 r. otrzymał tytuł wykonawczy nr [...], w którym nie ma podpisu otrzymującego ani podpisu doręczającego, a także nie został pouczony o prawie zgłoszenia zarzutów w sprawie postępowania egzekucyjnego". Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, będący organem odwoławczym, postanowieniem z dnia [...] grudnia 2009r. znak [...] zawiesił postępowanie w sprawie rozpatrzenia zażalenia na postanowienie w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. Jednocześnie pismem z dnia [...] grudnia 2009r., znak: [...], uznając, iż wskazany zarzut wyczerpuje znamiona określone w art. 33 pkt 10 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, stanowiąc podstawę wniesienia zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej, przekazał je PINB, zobowiązując do załatwienia sprawy zarzutu zgłoszonego przez T.R. w związku z prowadzoną egzekucją i do poinformowania o treści podjętego w tym zakresie rozstrzygnięcia. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2009r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, powołując się na przepisy art. 34 § 4 i 5 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji odrzucił - jako bezzasadne - zarzuty zgłoszone przez T.R., dotyczące prowadzenia egzekucji administracyjnej służącej doprowadzeniu do wykonania obowiązku nałożonego decyzją z dnia [...] października 2008r. znak: [...], polegającego na rozbiórce budynku gospodarczego (zawierającego pomieszczenie gospodarcze z kurnikiem) o powierzchni zabudowy 48 m2, jako obiektu wykonanego w warunkach samowoli budowlanej, bez wymaganej decyzji o pozwoleniu na budowę, zlokalizowanego na terenie działki o numerze ewidencyjnym gruntu [...]. W uzasadnieniu organ wskazał, iż w dniu [...] listopada 2009r. wpłynęło do niego pismo T.R. w sprawie tytułu wykonawczego znak: [...] z dnia [...] października 2009 r. i postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia. Natomiast dnia 7 grudnia 2009 r. wpłynęło pismo Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2009 r. znak: [...], w którym wskazano na konieczność rozpoznania tego pisma jako zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej, opartego o przesłankę określoną w art. 33 pkt 10 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji tj. niespełnienia przez tytuł wykonawczy wymogów określonych w art. 27 tej ustawy. Ustosunkowując się do podniesionego zarzutu Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wyjaśnił, iż zbadawszy okoliczności wskazane przez stronę, a także okoliczności, które zgodnie z art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji mogą stanowić podstawę zgłoszenia zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej uznał, iż w sprawie nie zaistniała żadna z przesłanek wymienionych w art.33 ustawy postępowaniu egzekucyjnym w administracji w szczególności przesłanka podniesiona przez zobowiązanego i wskazana w punkcie 10 tego artykułu. PINB wskazał, iż T.R. w treści pisma z dnia [...] listopada 2009r. podniósł, że doręczony mu tytuł wykonawczy "nie ma podpisu otrzymującego ani podpisu doręczającego oraz zawiera pouczenia o prawie zgłoszenia zarzutów w sprawie postępowania egzekucyjnego". Stwierdził, iż wymogi dotyczące treści tytułu wykonawczego określa przepis art. 27 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Tytuł wykonawczy doręczony zobowiązanemu zawiera wszystkie niezbędne elementy i został doręczony za pokwitowaniem przez pocztę S.R., synowi T.R.. Zgodnie z art. 43 Kpa w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. Jednocześnie organ egzekucyjny zaznaczył, iż wbrew twierdzeniom zobowiązanego omawiany tytuł wykonawczy zawiera pouczenie o prawie zgłoszenia zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Wywiódł, iż zgodnie z art. 34 § 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji organ egzekucyjny, wydaje postanowienie w sprawie zgłoszonych zarzutów, a jeżeli zarzuty są uzasadnione - o umorzeniu postępowania egzekucyjnego albo o zastosowaniu mniej uciążliwego środka egzekucyjnego. W ocenie organu, omówione zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej okazały się nieuzasadnione i jako takie podlegały odrzuceniu. W zażaleniu (zatytułowanym "odwołanie") z dnia [...] grudnia 2009 roku T.R. podniósł, iż w jego ocenie wniesione zarzuty są uzasadnione. Nadto zarzucał, iż tytuł wykonawczy nie został doręczony przez pocztę lecz osobiście w godzinach wieczornych przez inspektora T.S., jak też nie został pouczony, iż nałożona kara po rozebraniu budynku gospodarczego zostanie umorzona. Jednocześnie zobowiązany wskazał, iż nie stawia przeszkód aby rozebrać sporny budynek, a jedynie chciałby móc rozebrać go w terminie późniejszym ( wiosną ) po zgromadzeniu koniecznych środków finansowych. Rozpoznając zażalenie, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] stycznia 2010r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu l instancji. Organ odwoławczy wyjaśnił, iż zgodnie z przepisem art. 33 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji podstawą zarzutu mogą być wyłącznie okoliczności wyczerpująco określone w tym przepisie: 1) wykonanie lub umorzenie w całości albo w części obowiązku, przedawnienie, wygaśnięcie albo nieistnienie obowiązku, 2) odroczenie terminu wykonania obowiązku albo brak wymagalności obowiązku z innego powodu, rozłożenie na raty spłaty należności pieniężnej, 3) określenie egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z orzeczenia, o którym mowa w art. 3 i 4 (to jest obowiązku wynikającego z decyzji, postanowienia lub innego, przewidzianego przepisem prawa orzeczenia lub wynikającego bezpośrednio z przepisu prawa), 4) błąd co do osoby zobowiązanego, 5) niewykonalność obowiązku o charakterze niepieniężnym, 6) niedopuszczalność egzekucji administracyjnej lub zastosowanego środka egzekucyjnego, 7) brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1 (to jest upomnienia wzywającego do wykonania obowiązku z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego), 8) zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego, 9) prowadzenie egzekucji przez niewłaściwy organ egzekucyjny, 10) niespełnienie wymogów określonych w art. 27 ( to jest wymogów dotyczących elementów, jakie powinien zawierać tytuł wykonawczy). W kontekście podniesionych w zażaleniu zarzutów zobowiązanego, że tytuł wykonawczy "nie ma podpisu otrzymującego ani podpisu doręczającego" oraz nie zawiera pouczenia o prawie zgłoszenia zarzutów w sprawie postępowania egzekucyjnego, organ odwoławczy wyjaśnił, że elementy jakie powinien posiadać tytuł wykonawczy zostały enumeratywnie wymienione w art. 27 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Zgodnie z powyższym przepisem tytuł wykonawczy powinien zawierać: 1) oznaczenie wierzyciela; 2) wskazanie imienia i nazwiska lub firmy zobowiązanego i jego adresu, a także określenie zatrudniającego go pracodawcy i jego adresu, jeżeli wierzyciel posiada taką informację; 3) treść podlegającego egzekucji obowiązku, podstawę prawną tego obowiązku oraz stwierdzenie, że obowiązek jest wymagalny, a w przypadku egzekucji należności pieniężnej - także określenie jej wysokości, terminu, od którego nalicza się odsetki z tytułu niezapłacenia należności w terminie, oraz rodzaju i stawki tych odsetek; 4) wskazanie zabezpieczenia należności pieniężnej hipoteką przymusową albo przez ustanowienie zastawu skarbowego lub rejestrowego lub zastawu nieujawnionego w żadnym rejestrze, ze wskazaniem terminów powstania tych zabezpieczeń; 5) wskazanie podstawy prawnej pierwszeństwa zaspokojenia należności pieniężnej, jeżeli należność korzysta z tego prawa i prawo to nie wynika z zabezpieczenia należności pieniężnej; 6) wskazanie podstawy prawnej prowadzenia egzekucji administracyjnej; 7) datę wystawienia tytułu, podpis z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego podpisującego oraz odcisk pieczęci urzędowej wierzyciela; 8) pouczenie zobowiązanego o skutkach niezawiadomienia organu egzekucyjnego o zmianie miejsca pobytu; 9) pouczenie zobowiązanego o przysługującym mu w terminie 7 dni prawie zgłoszenia do organu egzekucyjnego zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego; 10) klauzulę organu egzekucyjnego o skierowaniu tytułu do egzekucji administracyjnej; 11) wskazanie środków egzekucyjnych stosowanych w egzekucji należności pieniężnych. W ocenie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dokumentów sprawy bezspornie wynika, że tytuł wykonawczy z dnia [...] października 2009r. nr [...] wystawiony przez PINB nku na T.R. posiada wszystkie elementy wymienione w art. 27 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Zatem zasadne pozostawało stanowisko organu l instancji, iż podniesione zarzuty pozostawały nieuzasadnione i podlegały odrzuceniu. Dodał, iż wśród elementów określonych w art. 27 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, jakie obligatoryjnie powinien zawierać tytuł wykonawczy nie został wymieniony wymóg zamieszczenia podpisu otrzymującego tytuł wykonawczy ani też podpisu osoby go doręczającej. W przepisie tym nie został również przewidziany wymóg zamieszczenia w tytule wykonawczym pouczenia zobowiązanego, że w razie wykonania egzekwowanego obowiązku nałożona grzywna zostanie umorzona. Stwierdził, że kwestionowany tytuł wykonawczy został sporządzony przez PINB na druku TYT - 3, którego stosowanie nie jest obligatoryjne. Zatem brak adnotacji w rubryce dotyczącej potwierdzenia jego doręczenia nie stanowi o naruszeniu wymagań określonych w art. 27 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Organ odwoławczy wyjaśnił również, iż stosownie do treści art. 39 Kpa, który stanowi, iż organ administracji publicznej może doręczać pisma za pokwitowaniem nie tylko przez pocztę, lecz również przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione osoby lub organy doręczenie korespondencji przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego – T.S. było zgodne z przepisami postępowania administracyjnego określającymi sposób doręczania pism. Pismem z dnia z dnia [...] stycznia 2010r. T.R. wniósł skargę na postanowienie organu odwoławczego. W jej uzasadnieniu skarżący podniósł zarzuty dotyczące postępowania poprzedzającego wydanie decyzji nakazującej mu dokonanie rozbiórki budynku gospodarczego, wywodząc iż organ nie przeprowadził wnioskowanych przez niego dowodów w postaci przesłuchania świadków na okoliczność daty wybudowania budynku gospodarczego. Zarzucił, iż postępowanie dotyczące jego rozbiórki było i jest prowadzone tendencyjnie gdyż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nie dostrzega nieprawidłowości w innych obiektach istniejących na tej samej posesji, co jego budynek gospodarczy. Ponowne wskazał, iż tytuł wykonawczy doręczył mu Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego oraz brak w nim czytelnego podpisu otrzymującego i doręczyciela. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi T.R.. Organ podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało uwzględnić, aczkolwiek z przyczyn innych niż w niej podniesione. W pierwszej kolejności wskazania wymaga, iż zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony skargą akt (np. decyzję lub postanowienie) z punktu widzenia jego legalności tj. zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie jego wydania. Ponadto, zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz. 1270 ze zm.-powoływanej jako: ppsa) sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, iż kontrolując legalność zaskarżonego aktu może on bez względu na rodzaj i zakres podnoszonych w skardze zarzutów wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej w przypadku stwierdzenia, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie albo też przepisu dającego podstawę do wznowienia postępowania, a także gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte są wadą nieważności. Przedmiotem zaskarżenia w rozpoznawanej sprawie było postanowienie organu odwoławczego utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o odrzuceniu, jako nieuzasadnionych, zarzutów zgłoszonych przez zobowiązanego T.R. do postępowania egzekucyjnego prowadzonego w celu wykonania obowiązku rozbiórki budynku gospodarczego, nałożonego (jak prawidłowo wskazano w sentencji postanowienia PINB z [...] grudnia 2009, a mylnie w jego uzasadnieniu) decyzją organu nadzoru stopnia podstawowego z dnia [...] października 2008 roku znak [...]. Zauważyć należy na wstępie, iż zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego są szczególnym środkiem zaskarżenia przewidzianym w ustawie o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, który służy tylko zobowiązanemu i tylko w fazie wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Katalog zarzutów jakie może wnieść zobowiązany został uregulowany wyczerpująco w przepisie art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji i mogą być-one oparte jedynie na przesłankach wynikających z powołanego przepisu. Podkreślenia wymaga, iż zgodnie z przepisem art. 27 § 1 pkt 9 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji zarzuty mogą być wniesione w terminie 7 dni od dnia doręczenia zobowiązanemu tytułu wykonawczego. Uchybienie terminu do złożenia zarzutów powoduje bezskuteczność tej czynności zobowiązanego (chyba, że wystąpi on o przywrócenie terminu do złożenia zarzutów, stosownie do przepisu art. 58 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego w zw. z art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji) i powoduje, że wniesione zarzuty nie mogą podlegać merytorycznemu rozpatrzeniu. Tym samym obowiązkiem organu egzekucyjnego właściwego do rozpoznania zarzutu jest w razie ich wniesienia w pierwszej kolejności zbadanie czy opierają się one na jednej z przesłanek wskazanych w przepisie art. 33 pkt 1-10 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz, czy dochowany został termin do ich wniesienia Przenosząc powyższe rozważania ogólne na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, iż WINB analizując treść zażalenia skarżącego T.R. z dnia [...] listopada 2009 r. na postanowienie PINB w przedmiocie wymierzenia grzywny w celu przymuszenia zasadnie uznał, iż - ze względu charakter podniesionych w nim zastrzeżeń do tytułu wykonawczego nr [...] z [...] października 2009r. - zawiera ono także zarzuty oparte na przepisie art. 33 pkt 10 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji dla których rozpoznania organem właściwym pozostawał PINB. Jednakże, rozpoznając przekazany mu do rozpoznania zarzut, organ nadzoru budowlanego stopnia podstawowego, będący organem egzekucyjnym, jak i następnie organ odwoławczy, nie dostrzegły i nie odniosły się do kwestii terminowości złożenia zarzutów. Z akt administracyjnych sprawy wynika tymczasem, iż tytuł wykonawczy nr [...] z [...] października 2009r. został doręczony w miejscu zamieszkania skarżącego w dniu 22 października 200 r. Jego odbiór potwierdził własnoręcznym podpisem pełnoletni domownik - syn skarżącego S.R.. W treści tytułu - co należy uznać za nie budzące jakichkolwiek wątpliwości ( vide: część G tytułu wykonawczego) - zawarte zostało pouczenie o prawie zobowiązanego do wniesienia zarzutów w terminie 7 dni od dnia otrzymania tytułu jak i ich dopuszczalnych podstawach. Tymczasem zarzut, merytorycznie rozpoznany przez PINB postanowieniem z dnia [...] grudnia 2009r. zawarty był w "odwołaniu" datowanym na dzień [...] listopada 2009 r. Z uzupełniającej informacji uzyskanej przez Sąd pismem WINB z dnia [...] kwietnia 201 Or. wynika, że pismo zawierające zarzuty złożone zostało osobiście przez skarżącego w dniu [...] listopada 2009r. Porównanie daty doręczenia tytułu wykonawczego (22 października 2009r.) i daty złożenia pisma zawierającego zarzut budzi uzasadnione wątpliwości w kwestii dochowania przez skarżącego terminu do zgłoszenia zarzutu. O ile można zgodzić się z organem odwoławczym, iż zgodnie z art. 39 Kpa dopuszczalne jest doręczanie przez organ administracji pism również przez jego pracowników i z organem l instancji co do dopuszczalności doręczania pism za pokwitowaniem - w przypadku nieobecności adresata pisma - dorosłemu domownikowi ( art. 43 Kpa ), to okoliczności dotyczące daty i skuteczności doręczenia tytułu oceniane powinny być w ramach wstępnego badania zarzutów pod kątem terminowości ich złożenia. W tym miejscu wskazania wymaga też, iż kompetencja sądu administracyjnego nie obejmuje możliwości samodzielnego dokonywania ustaleń faktycznych i oceny prawnej w zakresie dochowania przez zobowiązanego terminu do wniesienia zarzutów. Rzeczą sądu administracyjnego jest bowiem ocena prawidłowości dokonania przez organ administracji ustaleń faktycznych sprawy, a nie zastępowanie go w ich dokonywaniu. Należy też wskazać, iż niewyjaśnienie stanu faktycznego sprawy w zakresie terminowości wniesienia zarzutów, mogło mieć istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia. O ile bowiem w orzecznictwie sądowoadministracyjnym rozbieżności budzi kwestia jakie powinno być rozstrzygnięcie organu administracji w razie uchybienia terminu do wniesienia zarzutów (vide: wyroki wojewódzkich sądów administracyjnych przytoczone w uzasadnieniu wyroku WSA w Łodzi z dnia 7 października 2009 roku w sprawie III SA/Łd 246/2009), to już nie budzi rozbieżności, iż w sytuacji stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zarzutów brak podstaw do ich merytorycznego rozpoznania przez organ. Sąd - w składzie orzekającym w niniejszej sprawie - przychyla się przy tym do stanowiska, iż w sytuacji gdy organ egzekucyjny rozpoznał merytorycznie zarzuty wniesione z uchybieniem terminu, organ wyższego stopnia, rozpoznając zażalenie na postanowienie w przedmiocie wniesionych zarzutów, powinien na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 Kpa uchylić postanowienie organu l instancji i umorzyć postępowanie w przedmiocie zarzutów (vide: wyrok NSA oz. We Wrocławiu z dna 8 lutego 1994r. w sprawie SA/Wr 1463/93, wyrok NSA z 24 października 2000r. w sprawie l SA/Ka 712/99, System egzekucji administracyjnej, Warszawa 2004, Wyd. C. H. Beck str. 511). W takim przypadku nie ma bowiem podstaw do czynności organu egzekucyjnego, których uruchomienie może nastąpić wyłącznie w wyniku skutecznie wniesionych zarzutów. Odnosząc się natomiast do wywodów skargi dotyczących nieprawidłowości postępowania poprzedzającego wydanie decyzji PINB z dnia [...] października 2008 roku znak [...], nakazującej rozbiórkę, wskazać należy, iż decyzja ta ma charakter ostateczny i nie może być wzruszona w ramach prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Celem tego postępowania jest bowiem doprowadzenie do realizacji przez zobowiązanego nałożonego na niego obowiązku. Organ egzekucyjny nie jest bowiem władny uchylać, zmieniać bądź w inny sposób weryfikować decyzję administracyjną, która - uzyskując status decyzji ostatecznej tj. takiej od której nie przysługują zwykłe środki odwoławcze - podlega przymusowemu wykonaniu. Kontrola postępowania egzekucyjnego nie może zatem sprowadzać się do oceny zgodności z prawem decyzji merytorycznej, którą nałożone zostały na zobowiązanego konkretne obowiązki, a których nie wykonał on dobrowolnie, co spowodowało konieczność zastosowania środków przymusu przewidzianych w ustawie o postępowaniu egzekucyjnym. Tym samym za bezpodstawne uznać należało zarzuty skarżącego nakierowane na - zaistniałe jego zdaniem - uchybienia w postępowaniu dowodowym poprzedzającym wydanie decyzji "rozbiórkowej". Równie nieuzasadnione pozostawały zarzuty dotyczące niepodejmowania przez organy nadzoru budowlanego działań dotyczących innych obiektów na terenie działki, na której znajduje się budynek gospodarczy skarżącego objęty nakazem rozbiórki. Legalność ich wzniesienia, wykonania w nich robót budowlanych czy kwestia ich stanu technicznego może być ewentualnie przedmiotem innych, odrębnie wszczętych i prowadzonych postępowań. Kwestie te nie pozostają bowiem w żadnym związku z przedmiotem postępowania w sprawie administracyjnej rozstrzygniętej przez organy i poddanej kontroli sądowej w niniejszym postępowaniu. Mając na uwadze wskazane okoliczności na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit c w związku z art. 134 § 1 ppsa orzeczono o uchyleniu zaskarżonego postanowienia. Na podstawie przepisu art. 152 ppsa orzeczono, iż zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. Skutkiem orzeczenia Sądu jest powrót sprawy do fazy w której WINB obowiązany jest ponownie odnieść się do zażalenia skarżącego na postanowienie organu l instancji z dnia [...] grudnia 2009 r. Zatem rozpoznając sprawę ponownie WINB obowiązany będzie uwzględnić uwagi zawarte w niniejszym uzasadnieniu (art. 153 ppsa), odnosząc się w pierwszej kolejności do kwestii terminowości wniesienia przez skarżącego zarzutów do postępowania egzekucyjnego.