IV SA/Wa 125/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński, Sędzia WSA Danuta Dopierała (spr.), Protokolant Agnieszka Olszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 kwietnia 2010r. sprawy ze skargi [...] Parku Krajobrazowego na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000 - oddala skargę - Zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska (dalej: "GDOŚ") uchylił postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Olsztynie (dalej: "RDOŚ") z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] nakładające obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na obszar Natura 2000 planowanej budowy pomostu na działce o nr ew. [...] (Jezioro [...]) przy działce o nr ewid. [...], położonej w obrębie I., gmina R. oraz określające zakres raportu o oddziaływaniu tego przedsięwzięcia na środowisko i - orzekając reformatoryjnie -stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania tego przedsięwzięcia na obszar Natura 2000, Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym: Wnioskiem z dnia 3 lutego 2009 r. J. B. wystąpił do Burmistrza Miasta i Gminy R. o ustalenie warunków zabudowy dla przedsięwzięcia polegającego na budowie pomostu drewnianego na Jeziorze [...] na działce nr ewid. [...], przy działce nr ewid. [...], obręb I., gm. R.. Postanowieniem z dnia [...] marca 2009 r. Burmistrz Miasta i Gminy R. nałożył na inwestora obowiązek przedłożenia RDOŚ w O. dokumentów, zgodnie z treścią art. 96 ust. 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. nr 199, poz. 1227 ze zm.), dalej powoływanej jako: "OOŚ", w celu przeprowadzenia postępowania w przedmiocie obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000. Po otrzymaniu stosownych dokumentów, RDOŚ w O. postanowieniem z dnia [...] czerwca 2009 r., działając na podstawie art. 97 ust. 1 - 3, 6, 7 i 8 oraz art. 68 ustawy OOŚ, nałożył obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000 oraz przedłożenia w dwóch egzemplarzach raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na obszar Natura 2000, którego zakres określił. Sygn. akt IV SA/Wa 125/10 W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że planowana inwestycja będzie stanowiła zagrożenie dla równowagi przyrodniczej i właściwego stanu ochrony siedliska przyrodniczego znajdującego się na obszarze [...] Parku Krajobrazowego oraz na obszarze specjalnej ochrony ptaków Natura 2000 "P." (kod [...]), a także na projektowanym specjalnym obszarze ochrony siedlisk Natura 2000 "O." (kod [...]). Zaznaczył, że planowane przedsięwzięcie, jakkolwiek nie należy do grupy przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dla których sporządzenie raportu o oddziaływaniu na środowisko jest lub może być wymagane, to jednak jako nie związane bezpośrednio z ochroną obszaru Natura 2000, ani nie wynikające z tej ochrony, może potencjalnie negatywnie oddziaływać na obszar Natura 2000, jego integralność oraz spójność sieci obszarów Natura 2000, Nadto zaznaczył, iż teren objęty wnioskiem znajduje się w obszarze niezainwestowanym, poza zwartą zabudową, zaś w miejscu planowanej inwestycji brzeg jeziora porośnięty jest roślinnością szuwarową i licznymi zadrzewieniami. W ocenie organu teren objęty wnioskiem oraz kilka sąsiednich działek jest miejscem wolnym od presji osadniczej, co umożliwia migrację zwierząt między płatem lasu a zbiornikiem wodnym. Stwierdził jednocześnie, że na działkach sąsiednich - obecnie niezabudowanych - planuje się wprowadzenie zabudowy, dlatego dla przedmiotowej inwestycji ocena oddziaływania na obszar Natura 2000 powinna obejmować również oddziaływanie skumulowane. W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik wnioskodawcy zarzucił naruszenie art. 97 ust. 2 ustawy OOŚ poprzez zawarcie w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia sprzecznych stwierdzeń dotyczących oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Podniósł nadto, że planowana inwestycja jest zlokalizowana w sąsiedztwie zabudowy o charakterze wypoczynkowo -rekreacyjnym, okoliczne działki są w ostatnim czasie intensywnie zabudowywane, zaś wzdłuż linii brzegowej Jeziora [...] znajduje się wiele pomostów wybudowanych przez właścicieli działek. Zarzucił nadto, iż w zaskarżonym postanowieniu organ nie odniósł się do inwestycji istniejących i będących w trakcie budowy - realizowanych na sąsiednich działkach, nie wziął pod uwagę sąsiedztwa innych pomostów, a także funkcjonowania ośrodka wczasowego i portu Ż.. Wyraził pogląd, że czynniki te, skupione na tak niewielkim obszarze, Sygn. akt IV SA/Wa 125/10 mają już w chwili obecnej negatywny wpływ na zachowanie równowagi przyrodniczej w obrębie wyznaczonego obszaru Natura 2000. Zdaniem pełnomocnika organ nie wykazał jednak na ile planowana inwestycja będzie miała charakter odmienny w stosunku do pozostałych inwestycji tam realizowanych. Pełnomocnik powołał się nadto na trzy ekspertyzy dołączone do wniosku, dotyczące oceny wpływu na środowisko przyrodnicze obu obszarów Natura 2000, które ten negatywny wpływ wykluczają. Po rozpoznaniu zażalenia GDOŚ postanowieniem z dnia [...] listopada 2009 r. uchylił zaskarżone postanowienie i stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000. W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy, powołując treść art. 33 ust. 1 ustawy z dnia ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (tj. Dz. U. z 2009 r., nr 151, poz.1220) wskazał, że w przedmiotowej sprawie kluczowym było rozstrzygnięcie czy przedmiotowe przedsięwzięcie - polegające na budowie pomostu - może znacząco negatywnie wpływać na cele obszarów ochrony Natura 2000 i czy w związku z tym konieczne jest uruchomienie procedury oceny oddziaływania na obszar Natura 2000. Zaznaczył, iż skarżone postanowienie zostało wydane na podstawie art. 97 ust. 1 ustawy OOŚ, zgodnie z którym regionalny dyrektor ochrony środowiska stwierdza obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000, uwzględniając łącznie uwarunkowania o których mowa w art. 63 ust. 1 OOŚ, w odniesieniu do oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000, w szczególności w odniesieniu do integralności i spójności tych obszarów oraz biorąc pod uwagę skumulowane oddziaływanie przedsięwzięcia z innymi przedsięwzięciami. Zauważył, że planowane przedsięwzięcie zlokalizowane jest na działce o nr ewid. [...] (Jez. [...]) przy działce o nr ewid. [...], obręb I., gm. R., które znajdują się w granicach obszaru specjalnej ochrony ptaków Natura 2000 "P." ([...]) wyznaczonego rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 21 lipca 2004 r. w sprawie obszarów specjalnej ochrony ptaków Natura 2000 (Dz. U. Nr 229, poz. 2313, ze zm.) oraz w granicach proponowanego obszaru mającego znaczenie dla Wspólnoty Natura 2000 "O." ([...]), który to obszar należy traktować jako obszar spełniający kryteria Dyrektywy Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz Sygn. akt IV SA/Wa 125/10 dzikiej fauny i flory (dalej powoływanej jako: "Dyrektywa Siedliskowa") oraz jako obszar planowany przez Polskę do wpisania na listę, o której mowa w art. 27 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody. Wskazał następnie, że jakkolwiek przedmiotowe przedsięwzięcie, polegające na budowie pomostu, nie jest w świetle ustawy OOŚ przedsięwzięciem mogącym znacząco oddziaływać na środowisko, to jednak - należąc do kręgu przedsięwzięć, które nie są bezpośrednio związane z ochroną obszaru Natura 2000 lub nie wynikają z tej ochrony (tzw. III grupa) - może wymagać przeprowadzenia oceny oddziaływania na obszar Natura 2000, o ile przedsięwzięcie to może na ww. obszar znacząco oddziaływać. W takim przypadku ocena oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000 dokonywana jest w ramach procedury określonej w rozdziale 5 ustawy OOŚ. Podkreślił, iż zgodnie z art. 97 ust. 2 ustawy OOŚ postanowienie nakładające obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000, wydaje się w przypadku stwierdzenia, że przedsięwzięcie może znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000, wobec czego GDOŚ uznał za niezasadny zarzut wewnętrznej sprzeczności uzasadnienia postanowienia organu I instancji co do oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko. Organ odwoławczy podniósł następnie, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. nr 30, poz. 168), dalej powoływanej jako: "k.p.a.". Postanowienie wydawane na podstawie art. 97 ustawy OOŚ wymaga uzasadnienia, które oprócz wymagań z art. 107 § 3 k.p.a. odnosi się także do okoliczności wskazanych w art. 63 ust. 1 ustawy OOŚ, czyli rodzaju i charakterystyki przedsięwzięcia oraz jego usytuowania z uwzględnieniem możliwego zagrożenia dla środowiska oraz rodzaju i skali możliwego oddziaływania w odniesieniu do powyższych uwarunkowań. Organ I instancji zobowiązany jest do zbadania ryzyka wystąpienia znacząco negatywnego wpływu na ten obszar na podstawie wszystkich dostępnych mu informacji. Stąd organ I instancji winien był odnieść się do dokumentacji przedstawionej przez stronę - czego nie uczynił. Dokumentację dołączoną do wniosku należało potraktować jako dowód w sprawie, a w przypadku odmowy wiarygodności czy mocy dowodowej należało podać przyczyny takiej oceny. Następnie organ odwoławczy wskazał, iż z załączonych do wniosku inwestora ekspertyz wynika, iż w rejonie projektowanej inwestycji inwentaryzacja awifauny nie wykazała gatunków ptaków będących przedmiotem ochrony w obszarze Natura 2000 Sygn. akt IV SA/Wa 125/10 "P.", zaś w okolicy zidentyfikowano tylko jedno stanowisko gatunku z I Załącznika Dyrektywy Ptasiej - lerki, który to gatunek nie jest przedmiotem ochrony w ww. obszarze Natura 2000. Podzielił przy tym pogląd wyrażony w opiniach dołączonych do wniosku, iż obszar objęty oddziaływaniem planowanej inwestycji - w wyniku już dokonanych przekształceń użytkowania i zagospodarowania sąsiedniego terenu, podlega silnej presji rekreacyjno - turystycznej szczególnie w sezonie letnim, a więc w okresie wzmożonego zapotrzebowania pokarmowego ptaków. Z tego względu należy uznać go za mało atrakcyjne żerowisko awifauny, w tym dla gatunków będących przedmiotem ochrony w obszarze Natura 2000 "P.". Wskazał również, że choć w opracowaniach przedstawionych przez skarżącego, jak i w uzasadnieniu postanowienia organu I instancji nie odniesiono się do projektowanego obszaru mającego znaczenie dla Wspólnoty Natura 2000 "O.", to jednak z uwagi na zainwestowanie sąsiednich działek oraz fakt, iż Jezioro [...] jest intensywnie wykorzystywane rekreacyjnie należy stwierdzić, że teren planowanej inwestycji, a zatem również siedliska przyrodnicze lub siedliska gatunków roślin i zwierząt występujące na tym obszarze, od dawna pozostaje pod wpływem oddziaływania antropogenicznego. Nadto organ zauważył, iż zgodnie z Kartą Informacyjną Przedsięwzięcia w ramach inwestycji przewiduje się budowę jednego pomostu drewnianego na słupach konstrukcyjnych na działce nr ewid. [...] (Jez. [...]) o całkowitej powierzchni 20 m2. Obiekt zostanie usytuowany przy granicy linii brzegowej działek o nr ewid. [...], [...] i [...], na 10 m w głąb Jez. [...], w miejscu istniejącej przerwy w drzewostanie i trzcinowisku. Podstawowe oddziaływanie przedsięwzięcia na środowisko ograniczone będzie lokalnie - do miejsca jego realizacji i czasowo - do terminu prowadzenia robót budowlanych. W trakcie prac budowlanych należy się liczyć z uszkodzeniem warstw powierzchniowych gleby i osadów dennych jeziora. Na terenach sąsiednich nie występują cenne siedliska wodno-błotne, zatem realizacja inwestycji nie będzie stanowić istotnego zagrożenia dla siedlisk przyrodniczych fauny i flory będących przedmiotem ochrony obszarów Natura 2000. Końcowo organ zaznaczył, iż mając na uwadze charakter inwestycji i skalę jej wpływu, oddziaływanie tego rodzaju przedsięwzięcia nie może być uznane za znaczące z punktu widzenia celów ochrony ww. obszarów Natura 2000. Z tego względu stwierdził brak potrzeby oceny oddziaływania przedsięwzięcia na te obszary. Sygn. akt IV SA/Wa 125/10 W skardze na powyższe postanowienie [...] Park Krajobrazowy (dalej: "MPK") wniósł o jego uchylenie. W uzasadnieniu skargi podniósł, że planowana lokalizacja inwestycji stanowi zagrożenie dla równowagi przyrodniczej i właściwego stanu ochrony siedlisk przyrodniczych znajdujących się na obszarze [...] Parku Krajobrazowego oraz na obszarze Natura 2000 "P." poprzez bezpośrednią ingerencję w tereny żerowiskowe rzadkich dla Polski i Europy gatunków ptaków, chronionych prawem krajowym i wspólnotowym (Dyrektywa Ptasia z 1979 r.). Ponadto wskazał, że przedmiotowe działki położone są także w projektowanym obszarze ochrony siedlisk "O.". Przedmiotowa inwestycja ingeruje w biotop gatunków z Załącznika II Dyrektywy Siedliskowej - wydry i bobra oraz w siedliska łęgu olszowego (Załącznik I DS). Skarżący zarzucił, że postanowienie organu odwoławczego nie zostało oparte na obiektywnym materiale dowodowym, lecz na zamówionych przez inwestora, korzystnych dla niego opiniach, przy czym materiał ten nie dotyczy brzegu jeziora. Zauważył, iż jest rzeczą niewłaściwą proceduralnie zaniechanie wzięcia pod uwagę materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie przez 20 lat przez MPK. Zdaniem skarżącego procedura oceny wpływu przedsięwzięcia na środowisko powinna by zastosowana zarówno dla obszaru Natura 2000 "P.", jak i dla obszaru Natura 2000 "O.", zwłaszcza z uwagi na diametralne różnice zdań między MPK, RDOŚ i GDOŚ. Skarżący zarzucił również brak przezorności w podjęciu przedmiotowej decyzji, która obliguje do przewidzenia wszelkich następstw ingerencji w środowisko oraz podjęcia działań, które będą im zapobiegały lub będą je ograniczały do pewnego minimalnego stanu akceptowalnego z punktu widzenia środowiska. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Ustosunkowując się do zarzutów skargi wskazał m.in., że orzekając w sprawie posłużył się również materiałami zgromadzonymi na potrzeby opracowania planów ochrony dla wybranych obszarów Natura 2000 oraz pozyskanymi w ramach powszechnej inwentaryzacji siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory w Lasach Państwowych (2006-2007 r.), których treść znana mu jest z urzędu. W piśmie procesowym z dnia 10 marca 2010 r. pełnomocnik uczestnika postępowania – J. B. wniósł o oddalenie skargi jako oczywiście Sygn. akt IV SA/Wa 125/10 bezzasadnej. Wskazał m.in., że MKP w toku postępowania administracyjnego nie przedstawił żadnych dokumentów na poparcie swego stanowiska, a jedynym dokumentem, sporządzonym na podstawie materiałów dostarczonych przez MPK, jest opinia dr B. O. złożona do akt sprawy przez inwestora. Ponownie podniósł, że z załączonych do wniosku ekspertyz wynika, że obszar lokalizacji planowanej inwestycji nie jest ani obszarem lęgowym, ani obszarem żerowiskowym zwierząt i ptaków zamieszkujących terytorium MKP. W dokumentach tych wskazano, że jeśli zachowane zostaną odpowiednie wymogi, zaś prace budowlane przeprowadzone zostaną poza okresem lęgowym, inwestycja nie będzie miała negatywnego wpływu na środowisko. Podkreślił, iż na działkach sąsiadujących z terenem przeznaczonym pod inwestycję istnieje zwarta zabudowa, w skład której wchodzi m.in. dawny ośrodek rekreacyjny "S.", port ż., ponadto w bliskiej okolicy działki nr [...] wybudowano w ostatnim czasie kilka pomostów, dla których - pomimo identycznych warunków - uzgodnione zostały warunki zabudowy. Nawet na działce pozostającej w bezpośrednim sąsiedztwie z działką uczestnika postępowania ostatnio wzniesiony został pomost. Ogółem we wspomnianym obszarze obejmującym zatokę znajduje się 8 pomostów. W kolejnym piśmie procesowym z dnia 22 marca 2010 r. pełnomocnik uczestnika postępowania podał wykaz działek, przy których zostały wzniesione pomosty podkreślając, iż działki te znajdują się w obrębie zatoki Jeziora [...] i w bliskim sąsiedztwie nieruchomości inwestora. W piśmie procesowym z dnia 1 kwietnia 2010 r., stanowiącym załącznik do protokołu rozprawy, MKP wskazał m.in., iż na wysokości "M.", gdzie nie ma zabudowy, nie przewiduje się budowy obiektów związanych z turystyką wodną typu pomosty. Jednocześnie zauważył, że dla pomostu przy działce nr [...] Wojewoda W. wydał postanowienie z dnia [...] stycznia 2008 r., jednak przy negatywnej opinii MPK. Nadto wskazał, że inwestor dokonał już ingerencji w strefę brzegową Jeziora [...] budując kamienne zejście, przez co dokonał zniszczenia siedlisk Natura 2000, tj. grądu zboczowego, źródliskowego lasu olszowego oraz naturalnego jeziora eutroficznego. Zauważył również, że opinie załączone przez inwestora dotyczyły jedynie aspektu obszaru ptasiego "P." i są nieprzydatne przy pomoście, gdyż dotyczyły terenu prywatnego poza strefą jeziorną. Powołał też wyrok ETS z dnia [...] stycznia 2010 r. w sprawie [...] Sygn. akt IV SA/Wa 125/10 jako przykład procedury, jaką należy stosować w przypadku obszarów siedliskowych, co wymaga szczególnej ostrożności w zakresie stosowania ocen wpływu inwestycji na środowisko. W piśmie uzupełniającym z dnia 6 kwietnia 2010 r. MPK podniósł, iż biorąc po uwagę, że na działce nr [...] - sąsiadującej z działką inwestora - znajduje się już pomost, to niedopuszczalne jest aby każdy właściciel działki przylegającej do jeziora miał prawo do pomostu w sytuacji, gdy jezioro to objęte jest obszarem Natura 2000. W piśmie procesowym z dnia 2 kwietnia 2010 r., stanowiącym załącznik do protokołu rozprawy, pełnomocnik uczestnika postępowania podniósł, iż powołane orzeczenie ETS z dnia [...] stycznia 2010 r. nie może mieć bezpośredniego zastosowania w przedmiotowej sprawie gdyż zawarte w nim ustalenia nie mają w ogóle odniesienia do kwestii realizacji inwestycji (budowy pomostów) na trenach objętych specjalną ochroną. Nadto ponownie zwrócił uwagę na złożoną na rozprawie decyzję Burmistrza Miasta i Gminy R. z dnia [...] marca 2010 r. o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na budowie drewnianego pomostu na działce nr [...] (Jez. [...]) przy działce nr [...] w obrębie I., gm. R., która pozostaje w bezpośrednim sąsiedztwie z działką nr [...] i [...]. Powyższa decyzja została wydana w następstwie sporządzenia raportu o oddziaływaniu inwestycji na środowisko, w którym wykazano brak wpływu na środowisko realizacji i eksploatacji planowanej zabudowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269, ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270, ze zm.) - dalej powoływanej jako: "p.p.s.a."), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd nie jest związany zarzutami i granicami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpoznając sprawę we wskazanym zakresie Sąd uznał, że postanowienie Sygn. akt IV SA/Wa 125/10 będące przedmiotem skargi nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym wyeliminowanie go z obrotu prawnego, natomiast podniesione w skardze zarzuty nie zasługują na uwzględnienie. Kwestią sporną w sprawie niniejszej jest zasadność przeprowadzenia oceny oddziaływania na obszar Natura 2000 objętego wnioskiem przedsięwzięcia, polegającego na budowie pomostu drewnianego na Jeziorze [...] na działce nr ewid. [...], przy działce nr ewid. [...], obręb I., gm. R.. Planowane przedsięwzięcie zlokalizowane jest na ww. działkach, znajdujących się w granicach [...] Parku Krajobrazowego, obszaru specjalnej ochrony ptaków Natura 2000 "P." ([...]) wyznaczonego rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 21 lipca 2004 r. w sprawie obszarów specjalnej ochrony ptaków Natura 2000 (Dz. U. Nr 229, poz. 2313, ze zm.) oraz w granicach proponowanego obszaru mającego znaczenie dla Wspólnoty Natura 2000 "O." ([...]), który to obszar należy traktować jako obszar spełniający kryteria Dyrektywy Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory (dalej powoływanej jako: "Dyrektywa Siedliskowa") oraz jako obszar planowany przez Polskę do wpisania na listę, o której mowa w art. 27 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. Nr 92, poz. 880, ze zm.). Wyznaczenie tego rodzaju obszarów nastąpiło w celu ochrony populacji dziko występujących gatunków ptaków, utrzymania i zagospodarowania ich naturalnych siedlisk zgodnie z wymogami ekologicznymi, jak również w celu ochrony siedlisk przyrodniczych i dziko występujących gatunków fauny i flory, a także przywracania zniszczonych biotopów oraz tworzenia biotopów. Podstawę ochrony zarówno obszarów Natura 2000 jak i projektowanych obszarów Natura 2000 stanowi regulacja przewidziana w art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (tj. Dz. U. z 2009 r., nr 151, poz.1220) w brzmieniu nadanym art. 1 pkt 19 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o zmianie ustawy o ochronie przyrody i innych ustaw (Dz. U z 2008 r., nr 201, poz.1237), obowiązującym w dniu wydawania postanowień obu instancji. Przepis ten stanowi, iż z zastrzeżeniem art. 34 ustawy, zabrania się podejmowania działań mogących, osobno lub w połączeniu z innymi działaniami, znacząco negatywnie oddziaływać na cele ochrony obszaru Natura 2000, w tym w szczególności: 1) pogorszyć stan siedlisk przyrodniczych lub siedlisk gatunków roślin i zwierząt, Sygn. akt IV SA/Wa 125/10 dla których ochrony wyznaczono obszar Natura 2000 lub 2) wpłynąć negatywnie na gatunki, dla których ochrony został wyznaczony obszar Natura 2000, lub 3) pogorszyć integralność obszaru Natura 2000 lub jego powiązania z innymi obszarami. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do proponowanych obszarów mających znaczenie dla Wspólnoty, znajdujących się na liście, o której mowa w art. 27 ust. 3 pkt 1, do czasu zatwierdzenia przez Komisję Europejską jako obszary mające znaczenie dla Wspólnoty i wyznaczenia ich jako specjalne obszary ochrony siedlisk (ust. 2 art. 33 ustawy). Jak wynika z powyższego, powołana regulacja nie wprowadza w sposób bezwzględny zakazu zabudowy na obszarze Natura 2000 (proponowanym obszarze Natura 2000), a jedynie uniemożliwia prowadzenie inwestycji, które mogą w znaczący sposób pogorszyć stan siedlisk przyrodniczych, a także siedlisk gatunków roślin i zwierząt lub wpływać negatywnie na gatunki, dla ochrony których obszar ten został wyznaczony. Treść art. 33 ust. 3 ustawy o ochronie przyrody wskazuje, że projekty polityk, strategii, planów i programów oraz zmian do takich dokumentów a także planowane przedsięwzięcia, które mogą znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000, a które nie są bezpośrednio związane z ochroną obszaru Natura 2000 lub obszarów, o których mowa w ust. 2, lub nie wynikają z tej ochrony, wymagają przeprowadzenia odpowiedniej oceny oddziaływania na zasadach określonych w ustawie z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (art. 59 § 2 w zw. z art. 96 ustawy OOŚ). Przedsięwzięcia mogące znacząco oddziaływać na środowisko wymienione zostały w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzania raportu oddziaływania na środowisko (Dz. U Nr 257, poz. 2573). Stosownie do treści art. 96 ustawy OOŚ, organ właściwy do wydania decyzji wymaganej przed rozpoczęciem realizacji przedsięwzięcia, innego niż przedsięwzięcie mogące znacząco oddziaływać na środowisko, które nie jest bezpośrednio związane z ochroną obszaru Natura 2000 lub nie wynika z tej ochrony, Sygn. akt IV SA/Wa 125/10 zobowiązany jest do rozważenia, przed wydaniem tej decyzji, czy planowane przedsięwzięcie może potencjalnie znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000. W przypadku pozytywnego wyniku tych rozważań, organ ten wydaje postanowienie w sprawie nałożenia obowiązku przedłożenia właściwemu miejscowo regionalnemu dyrektorowi ochrony środowiska dokumentów wymienionych w pkt 1 - 5 ust. 3 art. 96 ustawy. Z kolei w myśl art. 97 ust. 1 ustawy OOŚ, po otrzymaniu wskazanych dokumentów, regionalny dyrektor ochrony środowiska stwierdza, uwzględniając łącznie uwarunkowania, o których mowa w art. 63 ust. 1, w odniesieniu do oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000, w szczególności w odniesieniu do integralności i spójności tych obszarów, oraz biorąc pod uwagę skumulowane oddziaływanie przedsięwzięcia z innymi przedsięwzięciami, w drodze postanowienia, obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000. Postanowienie, o którym mowa w ust. 1, wydaje się w przypadku stwierdzenia, że przedsięwzięcie może znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000 (ust. 2). Natomiast, w przypadku stwierdzenia, że przedsięwzięcie nie będzie znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000, regionalny dyrektor ochrony środowiska stwierdza, w drodze postanowienia, brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000 (ust. 5). Uzasadnienie postanowienia, o którym mowa w ust. 1, niezależnie od wymagań wynikających z Kodeksu postępowania administracyjnego, powinno zawierać informacje o uwarunkowaniach, o których mowa w art. 63 ust. 1 (ust. 8). W myśl art. 63 ust. 1 ustawy OOŚ, z którego płynące uwarunkowania należy łącznie uwzględnić przy ocenie oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000, obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko stwierdza, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, uwzględniając łącznie następujące uwarunkowania: 1) rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia, z uwzględnieniem czynników wymienionych w ppkt a) - e), w tym skali przedsięwzięcia i wielkości zajmowanego terenu oraz ich wzajemnych proporcji oraz powiązań z innymi przedsięwzięciami, w szczególności kumulowania się oddziaływań przedsięwzięć znajdujących się na obszarze, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie, 2) usytuowanie przedsięwzięcia, z uwzględnieniem możliwego zagrożenia dla Sygn. akt IV SA/Wa 125/10 środowiska, w szczególności przy istniejącym użytkowaniu terenu, zdolności samooczyszczania się środowiska i odnawiania się zasobów naturalnych, walorów przyrodniczych i krajobrazowych oraz uwarunkowań miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego przy uwzględnieniu elementów wymienionych w ppkt a) - j), 3) rodzaj i skalę możliwego oddziaływania rozważanego w odniesieniu do uwarunkowań wymienionych w pkt 1 i 2, przy uwzględnieniu czynników wymienionych w ppkt a) - e), w tym zasięgu oddziaływania - obszaru geograficznego i liczby ludności, na którą przedsięwzięcie może oddziaływać, wielkości i złożoności oddziaływania. W rozpatrywanej sprawie bezsporne jest, że planowane przedsięwzięcie (budowa pomostu drewnianego o długości 2 m i szerokości 10 m) nie należy do grupy przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dla których sporządzenie raportu o oddziaływaniu na środowisko jest lub może być wymagane, jednakże oceny wymagało, czy jako nie związane bezpośrednio z ochroną obszaru Natura 2000, ani nie wynikające z tej ochrony, może potencjalnie znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000, jego integralność oraz spójność sieci obszarów Natura 2000. Organ odwoławczy w postępowaniu dotyczącym zasadności nałożenia obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000, uwzględniając łącznie uwarunkowania określone w art. 63 ust. 1 ustawy OOŚ, uznał odmiennie niż organ I instancji, iż planowane przedsięwzięcie polegające na budowie pomostu nie może być uznane za potencjalnie znacząco oddziałujące na obszary Natura 2000 "P." i "O.". Dokonując takiej oceny z punktu widzenia celów ochrony ww. obszarów, organ wziął pod uwagę rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia, usytuowanie przedsięwzięcia, rodzaj i skalę potencjalnego oddziaływania. Wskazał w szczególności, że w ramach inwestycji przewiduje się budowę jednego pomostu drewnianego na słupach konstrukcyjnych o całkowitej powierzchni 20 m2. Obiekt zostanie usytuowany na działce nr [...] (Jezioro [...]) przy granicy linii brzegowej działki nr [...] (wspólnie dla działek nr [...] i [...]), na 10 m w głąb Jeziora [...], w miejscu istniejącej przerwy w drzewostanie i trzcinowisku. Zaznaczył, że podstawowe oddziaływanie przedsięwzięcia ograniczone będzie lokalnie - do miejsca realizacji inwestycji i Sygn. akt IV SA/Wa 125/10 czasowo - do terminu prowadzenia robót budowlanych, w czasie których należy liczyć się z uszkodzeniem warstw powierzchniowych gleby i osadów dennych jeziora. Wskazał, że na terenie ww. działki oraz w jej sąsiedztwie nie występują cenne stanowiska wodno-błotne, stanowiska gatunków ptaków, zwierząt i roślin, ani też siedliska będące celem ochrony na wymienionych obszarach Natura 2000. Powyższe stanowisko organ odwoławczy oparł na informacjach zawartych w aktach administracyjnych sprawy oraz na własnych danych pozostających w dyspozycji GDOŚ. Ocena ta, zdaniem Sądu, jest prawidłowa. Po pierwsze, co podkreślić należy, dokonana przez organ odwoławczy ocena oddziaływania na ww. obszary Natura 2000 dotyczy planowanego przedsięwzięcia (budowy pomostu) i winna ograniczać się do gatunków i siedlisk będących przedmiotem ochrony na danym obszarze Natura 2000. Jak wskazał GDOŚ w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, a następnie w odpowiedzi na skargę, z całokształtu zgromadzonego materiału dowodowego (na który składały się m.in. karta informacyjna przedsięwzięcia, mapa ewidencyjna, fotografie, oraz załączone do wniosku opracowania) oraz danych jakimi dysponował organ (m.in. materiałów zgromadzonych na potrzeby opracowania planów ochrony dla wybranych obszarów Natura 2000 oraz w ramach powszechnej inwentaryzacji siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory w Lasach Państwowych w okresie 2006 - 2007) wynika, że na terenie objętym wnioskiem nie stwierdzono stanowisk i żerowisk gatunków ptaków będących przedmiotem ochrony w obszarze Natura 2000 "P.", ani też siedlisk będących przedmiotem ochrony w obszarze Natura 2000 "O.". Brak jest zatem podstaw do uznania za zasadne zarzutów skargi i późniejszych pism procesowych MPK, iż realizacja inwestycji w planowanej lokalizacji stanowi zagrożenie dla równowagi przyrodniczej i właściwego stanu ochrony siedlisk, w szczególności przez ingerencję w tereny żerowiskowe rzadkich ptaków chronionych (m.in. orlika krzykliwego, błotnika stawowego, bielika i kani rudej), tereny bytowania zwierząt (m.in. bobra i wydry) oraz miejsca występowania siedlisk przyrodniczych łęgu olszowego i grądu zboczowego - tych ostatnich w związku z budową kamiennego zejścia do jeziora, a nie z planowaną budową pomostu, W tym miejscu zauważyć należy, że kontrola Sądu w sprawie niniejszej dotyczy prawidłowości - dokonanej przez organ odwoławczy - oceny oddziaływania na obszar Natura 2000 przedsięwzięcia polegającego na budowie drewnianego Sygn. akt IV SA/Wa 125/10 pomostu. Nie jest zatem rzeczą Sądu ocena, w niniejszym postępowaniu sądowym, legalności budowy przez inwestora kamiennego zejścia do jeziora (schodów), ani ewentualnej ingerencji w strefę brzegową jeziora związanej z budową tego zejścia, które to kwestie - co wymaga podkreślenia - podniesione zostały przez MPK dopiero na rozprawie przed WSA w dniu 1 kwietnia 2010 r. Niezasadny jest również zarzut skargi, iż rozstrzygnięcie GDOŚ nie jest oparte na obiektywnym materiale dowodowym. Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia rozstrzygnięcie wydano zarówno w oparciu o dowody przedstawione przez inwestora (załączone do wniosku), jak i w oparciu o fakty i dowody znane organowi z urzędu bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, jakimi dysponuje ten organ. Odnośnie złożonych przez wnioskodawcę opracowań ("Ocena wpływu na środowisko przyrodnicze na obszarze specjalnej ochrony ptaków Natura 2000 "P." i projektowanym obszarze specjalnej ochrony siedlisk Natura 2000 "O." planowanej inwestycji pod budowę budynku mieszkalnego" sporządzona przez R. K., "Opinia o miejscach lęgowych i miejscach żerowania gatunków z listy Natura 2000 w tym bielika, orlika krzykliwego, kani rudej, na terenie [...] Parku Krajobrazowego, z uwzględnieniem liczebności, wymagań środowiskowych i preferencji pokarmowych" sporządzona przez B. O. oraz "Prognoza oddziaływania na środowisko dla istniejącej oraz projektowanej zabudowy terenu części wsi I." opracowana przez T. Z.) wskazać należy, iż nie stanowiły one dowodu z opinii biegłego dopuszczonego przez organ administracji zgodnie z art. 84 k.p.a. a jedynie dokumenty prywatne. Niemniej jednak - jako dowód zgłoszony przez stronę, mogący przyczynić się do wyjaśnienia sprawy -zasadnie zostały poddane ocenie przez organ odwoławczy, który nie znalazł podstaw do podważenia prawidłowości wynikających z nich wniosków. Nie można zgodzić się również ze stanowiskiem skarżącego, że ww. opracowania nie dotyczyły brzegu jeziora. Opracowanie R. K., jak wskazano we wstępie, "zawiera informacje na temat aktualnego stanu siedlisk, występowania gatunków w obrębie działki i strefie okalającej działkę do 200 m poza jej granicami od strony lądu i do 500 m poza jej granicami od strony jeziora". Wskazano w nim również, iż "teren penetracji obejmował bezpośrednie otoczenie działek, łąkę, obszar leśny położony na zachód od omawianych działek, obrzeża okolicznych zabudowań, jak również brzeg i taflę jeziora", co znalazło odzwierciedlenie w treści opracowania, m.in. w częściach pt. Sygn. akt IV SA/Wa 125/10 "Charakterystyka inwentaryzowanego terenu", "Wyniki inwentaryzacji" oraz "Wykorzystanie obszaru przez gatunki chronione". W opracowaniu T. Z. na str. 5 i 6 wskazane zostały zasady ochrony środowiska, przyrody i krajobrazu kulturowego również w odniesieniu do budowy obiektów hydrotechnicznych (pomostów) na Jeziorze [...]. Natomiast opinia B. O. dotyczy całego terenu [...] Parku Krajobrazowego. Jak wskazano powyżej organ odwoławczy uwzględnił w materiale dowodowym fakty znane mu z urzędu, jednak uczynił to bez wcześniejszego zakomunikowania o tych faktach stronie postępowania. Takie działanie organu stanowiło naruszenie zasady wynikającej z art. 77 § 4 k.p.a., jednak zważywszy na to, że fakty te były zbieżne z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie, naruszenie tego przepisu nie mogło mieć istotnego wpływu na wynik sprawy. Nieuzasadniony jest również zarzut skargi dotyczący braku wzięcia pod uwagę przez organ odwoławczy "materiału dowodowego zgromadzonego przez ostatnie 20 lat przez [...] Park Krajobrazowy". Jak zasadnie wskazał GDOŚ w odpowiedzi na skargę, w aktach administracyjnych sprawy brak jest jakichkolwiek materiałów przedłożonych przez MPK. Skarżący, co wymaga podkreślenia, miał zapewniony udział w postępowaniu administracyjnym (art. 10 k.p.a.), miał więc możliwość złożenia uwag i wniosków dotyczących realizacji przedmiotowej inwestycji, czego jednak nie uczynił również na etapie postępowania odwoławczego. Nie można także zgodzić się ze stanowiskiem skarżącego, który zasadności nałożenia na inwestora obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na ww. obszary Natura 2000 upatruje w "diametralnie różnych zdaniach w sprawie pomiędzy stronami merytorycznymi - MKP, RDOŚ, GDOŚ". Podkreślić należy, że konieczność przeprowadzenia przedmiotowej oceny winna wynikać wyłącznie z wymienionych powyżej przepisów prawa, przy czym - jak wykazano powyżej - w okolicznościach kontrolowanej sprawy nałożenie obowiązku przeprowadzenia takiej oceny, w świetle tychże przepisów, nie znajduje uzasadnienia. Odnośnie zarzutu skargi, iż realizacja przedsięwzięcia otwiera możliwość zabudowy brzegu jeziora, który przylega do gruntów rolnych wskazać należy, że kwestia ta była przedmiotem rozważań przez organ odwoławczy, który w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia stwierdził, iż "ze względu na Sygn. akt IV SA/Wa 125/10 zainwestowanie sąsiednich działek oraz fakt, że Jezioro [...] jest intensywnie wykorzystywane rekreacyjnie należy stwierdzić, że teren planowanej inwestycji, a zatem również siedliska przyrodnicze lub siedliska roślin i zwierząt występujące na tym obszarze, od dawna pozostaje pod wpływem oddziaływania antropogenicznego". Na kwestie związane z silną presją rekreacyjno-turystyczną na wskazanym obszarze wskazywał również wnioskodawca podkreślając m.in. w zażaleniu na postanowienie organu I instancji, iż wzdłuż linii Jeziora [...], poczynając od portu Ż. z akwenem dla narciarzy wodnych) po dawny ośrodek "S." znajdują się pomosty wybudowane przez właścicieli sąsiednich działek. Na istnienie pomostów przy sąsiednich nieruchomościach (m.in. działka nr [...] i nr [...]) wskazywał również - w toku postępowania sądowego - MPK, co dodatkowo potwierdza bezzasadność ww. zarzutu skargi. Zauważyć na marginesie należy, że wbrew stanowisku skarżącego, iż "niedopuszczalne jest by każdy właściciel działki miał prawo do pomostu", planowana inwestycja - co wynika z akt sprawy - jest przewidziana dla 3 działek: nr [...], [...], których właścicielem jest inwestor – J. B. oraz nr [...], której właścicielem jest L. O.. Odnośnie powołanego przez skarżącego w piśmie procesowym z dnia 1 kwietnia 2010 r. orzeczenia ETS z dnia [...] stycznia 2010 r. w sprawie [...] wskazać należy, że orzeczenie to dotyczy zasadniczo wykładni art. 4 ust. 2 ww. dyrektywy Rady 92/43/EWG w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych, dzikiej fauny i flory (Dyrektywa Siedliskowa), której należy dokonywać w ten sposób, że ww. przepis nie zezwala państwu członkowskiemu na odmowę udzielenia zgody - ze względów innych niż dotyczące ochrony przyrody - na włączenie jednego lub kilku terenów do sporządzonego przez Komisję Europejską wykazu terenów mających znaczenie dla Wspólnoty. Nadto, orzeczenie to zostało wydane w sprawie dotyczącej innego przedsięwzięcia niż objęte kontrolowaną sprawą, tj. pogłębiania kanału żeglugowego, którego charakter należy ocenić jako zasadniczo różniący się od planowanej inwestycji. Końcowo Sąd zauważa, że argumenty faktyczne i prawne - stanowiące podstawę wydania zaskarżonego postanowienia - odnośnie braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na obszar Natura 2000 "P." i projektowany obszar Natura 2000 "O." - Sygn. akt IV SA/Wa 125/10 zostały przez organ odwoławczy szczegółowo przytoczone. Zasadnie przyjęto w zaskarżonym postanowieniu, że w skali ww. obszarów Natura 2000 i obecnego zagospodarowania terenu, na którym zlokalizowane są przedmiotowe działki (nr [...] i [...]), oddziaływanie związane z przedsięwzięciem polegającym na budowie pomostu drewnianego, nie może być uznane za znaczące z punktu widzenia celów ochrony ww. obszarów. Wbrew twierdzeniu skarżącego samo usytuowanie ww. działek, na wskazanych obszarach Natura 2000 ani nie wyklucza w świetle obowiązujących przepisów możliwości realizacji takiego przedsięwzięcia, ani nie może stanowić podstawy do uwzględnienia skargi. Na marginesie już tylko Sąd zauważa, że - jak wynika ze złożonej przez pełnomocnika uczestnika postępowania do akt sądowych - kopii decyzji Burmistrza Miasta i Gminy R. z dnia [...] marca 2010 r. o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na budowie pomostu drewnianego na działce nr [...] (Jezioro [...]) przy działce nr [...], dla ww. przedsięwzięcia, w związku z postanowieniem Burmistrza Miasta i Gminy R. z dnia [...] stycznia 2008 r., sporządzony został raport o oddziaływaniu tego przedsięwzięcia na środowisko. W raporcie tym nie stwierdzono, w bezpośrednim rejonie planowanej inwestycji, miejsc lęgowych oraz bytowania gatunków ptaków z załącznika I Dyrektywy Ptasiej oraz zwierząt z załącznika II Dyrektywy Siedliskowej. Z kolei analiza oddziaływań na siedliska lęgowe oraz miejsca żerowania ww. gatunków wykazała brak wpływu podczas realizacji oraz eksploatacji planowanej zabudowy. Zaznaczenia wymaga, że działka nr [...] znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie przedmiotowych w sprawie działek nr [...] i [...]. Mając na względzie wszystko powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.