V SA/Wa 1939/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia WSA - Andrzej Kania (spr.), Sędzia WSA - Michał Sowiński, Protokolant - Monika Włochińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi R. J. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia ... października 2009 r. nr ... w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych oddala skargę Przedmiotem skargi wniesionej przez R. J. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest decyzja Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z ... października 2009 r., nr ..., którą utrzymano w mocy decyzję Dyrektora ... Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w ... z dnia ... czerwca 2009 r., nr ... o odmowie przyznania pomocy finansowej z tytułu działania ,,Ułatwianie startu młodym rolnikom’’. Zaskarżone orzeczenie wydane zostało w następującym stanie faktycznym: R. J. wnioskiem złożonym w dniu ... marca 2008 r. w ... Oddziale Regionalnym ARiMR wystąpił o przyznanie pomocy w ramach działania ,,Ułatwianie startu młodym rolnikom’’ objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 – 2013. Dyrektor ... Oddziału Regionalnego ARiMR w ... decyzją z ... lipca 2008 r., nr ... odmówił przyznania wnioskowanej pomocy finansowej. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że wnioskodawca przedstawił dokumenty potwierdzające własność gruntów o łącznej powierzchni ... ha oraz posiadanie zależne (dzierżawę) gruntów o łącznej powierzchni ... ha. Stwierdził, że R. J. do wniosku załączył m. in. kopię umowy dzierżawy z Agencją Nieruchomości Rolnych z ... marca 2007 r. stanowiącą Aneks nr 2 do umowy z ... grudnia 1994 r., na podstawie której wnioskodawca stał się dzierżawcą nieruchomości rolnej o łącznej powierzchni ... ha do ... sierpnia 2012 r.; umowę darowizny z ... lutego 2007 r. na grunty o powierzchni ... ha, oraz aneks z dnia ... marca 2007 r. do umowy darowizny. Podał, że jednym z warunków przyznania pomocy jest wymóg minimalnej powierzchni gospodarstwa, gdy powierzchnia użytków rolnych w gospodarstwie będzie nie mniejsza niż średnia powierzchnia gruntów rolnych w gospodarstwie rolnym w województwie, w którym położone jest gospodarstwo, oraz nie większa niż 300 ha. Zgodnie z informacją ogłoszoną przez Prezesa ARiMR na stronie internetowej średnia wielkość powierzchni gruntów rolnych w gospodarstwie w województwie ... wynosiła w 2007 r. 14,65 ha. Dalej organ zauważył, że zgodnie z § 3 ust. 5 pkt 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania ,,Ułatwianie startu młodym rolnikom ‘’ objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 – 2013 (Dz. U. z 2007 r., Nr 200 poz. 1443, ze zm.) przy ustalaniu minimalnej powierzchni użytków rolnych w gospodarstwie sumuje się powierzchnie użytków rolnych stanowiących przedmiot: własności, użytkowania wieczystego, dzierżawy z Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa jeżeli umowa dzierżawy została zawarta na czas nieoznaczony lub na okres co najmniej 5 lat, licząc od dnia złożenia wniosku o płatność z tym, że w przypadku osób fizycznych, o których mowa w § 7 ust. 1 rozporządzenia, na czas nieoznaczony lub na okres co najmniej 6 lat, licząc od dnia złożenia wniosku o przyznanie pomocy. Ponadto zgodnie z § 7 ust. 7 pkt 1 rozporządzenia, w przypadku osób, które rozpoczęły prowadzenie działalności rolniczej przed dniem złożenia wniosku o przyznanie pomocy warunki przyznania pomocy powinny być spełnione od dnia złożenia wniosku o przyznanie pomocy. Zdaniem Dyrektora oznacza to, że w przypadku posiadania zależnego do wymaganej minimalnej powierzchni gospodarstwa wliczane mogą być użytki rolne będące w posiadaniu zależnym wnioskodawcy na podstawie umowy dzierżawy z Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa jeżeli umowa taka zawarta została na okres 6 lat licząc od dnia złożenia wniosku i warunek ten winien być spełniony w dniu złożenia wniosku, czyli w dniu ... marca 2008 r. Następnie Dyrektor wyjaśnił, że w trakcie weryfikacji wniosku stwierdzono, że przedstawiona umowa dzierżawy nie została zawarta na opisany powyżej wymagany okres, czyli co najmniej do dnia ... marca 2014 r. W ramach wyjaśnień wnioskodawca dostarczył Aneks nr 3 do umowy dzierżawy z Agencją Nieruchomości Rolnych przedłużający okres trwania umowy dzierżawy do ... sierpnia 2015 r., który został zawarty w dniu ... marca 2008 r. czyli już po złożeniu wniosku. Tym samym umowa dzierżawy nie spełnia wymogów określonych w § 3 ust. 5 pkt 3 rozporządzenia i nie może być brana pod uwagę przy ustalaniu minimalnej powierzchni użytków rolnych w gospodarstwie wnioskodawcy. Oznacza to, że warunek posiadania minimalnej powierzchni użytków rolnych w gospodarstwie, od dnia złożenia wniosku nie został spełniony. Wnioskodawca wniósł odwołanie od decyzji Dyrektora Oddziału w którym stwierdził, że przedłużenie umowy dzierżawy nie nastąpiło w dniu ... marca 2008 r. z powodu czynników zewnętrznych i problemów technicznych Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Przedłożył jednocześnie zaświadczenie Agencji z ... marca 2008 r. potwierdzające, że w tym dniu wnioskodawca złożył wniosek o wydłużenie okresu dzierżawy gruntów. Prezes ARiMR po rozpatrzeniu powyższego odwołania decyzją z ... marca 2009 r. nr ... uchylił decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia Dyrektorowi Oddziału. Uzasadniając rozstrzygnięcie podkreślił, że zgodnie z § 3 ust. 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania ,,Ułatwianie startu młodym rolnikom ‘’ objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 – 2013 przy ustalaniu powierzchni minimalnej użytków rolnych w gospodarstwie, o której mowa w §2 ust. 1 pkt 1 lit. a tiret pierwsze, sumuje się powierzchnię użytków rolnych stanowiących przedmiot: własności, użytkowania wieczystego, dzierżawy z Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa lub od jednostek samorządu terytorialnego, jeżeli umowa dzierżawy została zawarta na czas nieoznaczony lub na okres co najmniej 5 lat, licząc od dnia złożenia wniosku o płatność o którym mowa w § 16, z tym że w przypadku osób fizycznych, o których mowa w § 7 ust. 1 na czas nieokreślony lub co najmniej 6 lat licząc od dnia złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Zdaniem organu w przypadku strony umowa dzierżawy powinna zostać zawarta na okres co najmniej 5 lat licząc od dnia złożenia wniosku o przyznanie pomocy, gdyż nie jest ona osobą fizyczną o której mowa w § ust. 1 rozporządzenia. Tym samym, w opinii organu odwoławczego nie wydaje się słusznym odmówienie przyznania pomocy na podstawie § 7 ust. 1 w związku z § 3 ust. 5 rozporządzenia. Prezes ARiMR stwierdził, że w sprawie konieczne jest przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego i rozstrzygnięcie czy wnioskodawca spełnia pozostałe przesłanki warunkujące przyznanie pomocy w ramach działania ,,Ułatwianie startu młodym rolnikom’’. Po ponownym rozpatrzeniu wniosku Dyrektor ... Oddziału Regionalnego ARiMR w ... decyzją z ... czerwca 2009 r. odmówił przyznania R. J. pomocy finansowej z tytułu działania ,,Ułatwianie startu młodym rolnikom’’. W podstawie prawnej rozstrzygnięcia powołał art. 20 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64, poz. 427 ze zm.), § 15 ust. 1, § 26b ust. 2 oraz § 7 ust. 2 w zw. z § 26a ust. 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania ,,Ułatwianie startu młodym rolnikom ‘’ objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 – 2013 (Dz. U. z 2007 r., Nr 200 poz. 1443, ze zm.). W uzasadnieniu decyzji powołał się na treść § 26a ust. 2 rozporządzenia, zgodnie z którą w 2008 r. w okresie do dnia 30 czerwca, o przyznanie prawa pomocy mogą ubiegać się również inne niż określone w ust. 1 osoby fizyczne, które nabyły gospodarstwo, nawet jeżeli nabycie to nastąpiło przed dniem wejścia w życie rozporządzenia, oraz rozpoczęły prowadzenie działalności rolniczej nie wcześniej niż w okresie 14 miesięcy przed dniem złożenia wniosku o przyznanie pomocy, jeżeli są spełnione pozostałe warunki jej przyznania, z tym że do tych osób stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące przyznawania pomocy osobom fizycznym o których mowa w §7 ust. 1. Dyrektor Oddziału stwierdził, że wnioskodawca nie spełnia kryterium przyznania pomocy, określonego w § 7 ust. 2 rozporządzenia, który stanowi, że osobie fizycznej, o której mowa w ust. 1, pomoc przyznaje się, jeżeli od dnia rozpoczęcia prowadzenia działalności rolniczej do dnia złożenia wniosku o przyznanie pomocy nie upłynęło więcej niż 12 miesięcy, a do dnia wydania decyzji o przyznaniu pomocy – więcej niż 18 miesięcy. Opierając się na zgromadzonych w sprawie dokumentach organ ustalił, że wnioskodawca rozpoczął prowadzenie działalności gospodarczej w dniu ... lutego 2007 r. w związku z czym powyższy termin 18 miesięcy od rozpoczęcia prowadzenia działalności rolniczej do dnia wydania decyzji o przyznaniu pomocy wskazany w § 7 ust. 2 rozporządzenia upłynął bezskutecznie w dniu ... sierpnia 2008 r. Wnioskodawca nie zgodził się z powyższą decyzją i wniósł od niej odwołanie do Prezesa ARiMR. Uzasadniając odwołanie stwierdził, że uchybienie terminu 18 miesięcznego leży po stronie organu rozpoznającego wniosek. Opisał dotychczasowy przebieg postępowania administracyjnego, zainicjowany wnioskiem o przyznanie pomocy. Podkreślił, że upływ czasu o którym mowa w § 7 ust. 2 rozporządzenia jest wynikiem opieszałości i niedochowania ustawowych terminów przez organ administracji rozpoznający sprawę. Uchybienie terminu w żaden sposób nie wynika z winy wnioskodawcy. Prezes ARiMR po rozpatrzeniu odwołania wnioskodawcy, działając na podstawie art. 138 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), wydał zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego decyzję, którą utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Oddziału. W uzasadnieniu decyzji wskazał, że z treści § 7 ust. 2 rozporządzenia wynika, że strona otrzyma pomoc finansową w ramach działania ,,Ułatwianie Tartu młodym rolnikom’’ jeżeli od dnia rozpoczęcia przez stronę działalności rolniczej minęło nie więcej niż 12 miesięcy, a od rozpoczęcia prowadzenia działalności rolniczej do dnia wydania decyzji przyznającej pomoc nie upłynęło więcej niż 18 miesięcy. Z dokumentacji zgromadzonej w sprawie wynika, że strona rozpoczęła prowadzenie działalność rolniczą w dniu ... lutego 2007 r. wraz z wejściem w posiadanie nieruchomości o powierzchni użytków rolnych przekraczającej co najmniej 1 ha. Zgodnie z § 2 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia – uznaje się, że osoba fizyczna prowadziła działalność, jeżeli była właścicielem lub posiadaczem nieruchomości rolnej o powierzchni użytków rolnych co najmniej 1 ha. Wobec powyższego uznać należy, że dopuszczalny 18 miesięczny termin prowadzenia działalności rolniczej upłynął w dniu ... sierpnia 2008 r. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniu organ stwierdził, że termin 18 miesięcy jest terminem materialnym a co za tym idzie jest nieprzekraczalny i niemożliwy do przywrócenia. Przekroczenie tego terminu sprowadza się do wydania decyzji odmownej w przedmiocie przyznania wnioskodawcy wsparcia. Końcowo Prezes ARiMR stwierdził, że w niniejszej sprawie nie zostały spełnione przesłanki warunkujące przyznanie pomocy finansowej w ramach działania ,,Ułatwianie startu młodym rolnikom’’ określone w § 7 ust. 2 rozporządzenia w związku z czym nie można przyznać stronie pomocy. W skardze na powyższą decyzję Prezesa ARiMR z ... października 2009 r. skarżący wniósł o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, ewentualnie o stwierdzenia naruszenia przepisów prawa przez organ I instancji, tj. Dyrektora ... Oddziału Regionalnego ARiMR w ... . Zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie § 17 ust. 2, § 8 ust. 1 i § 15, §26b ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania ,,Ułatwianie startu młodym rolnikom ‘’ objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 – 2013 (Dz. U. z 2007 r., Nr 200 poz. 1443, ze zm.). W uzasadnieniu skargi podniesiono, że dla sprawy zasadnicze znaczenie ma termin – data wydania pierwszej decyzji przez organ I instancji w świetle odmowy przyznania skarżącemu pomocy finansowej w ramach programu ,,Ułatwianie startu młodym rolnikom’’. Organ I instancji wydając decyzje w dniu ... lipca 2008 r. wydał ją po upływie ... dni od dnia złożenia wniosku przez skarżącego. Przepisy § 7 ust. 2 i § 26b ust. 2 powyższego rozporządzenia zakreśliły dla organów przyznających pomoc dwa terminy do rozpatrzenia i wydania stosownej decyzji. Pierwszy termin z § 7 ust. 2 rozporządzenia określał, że osobie fizycznej pomoc przyznaje się jeżeli od rozpoczęcia prowadzenia działalności rolniczej do dnia złożenia wniosku o przyznanie pomocy nie upłynęło więcej niż 12 miesięcy, a do dnia wydania decyzji o przyznaniu pomocy – więcej niż 18 miesięcy. Drugi termin z § 26b ust. 2 rozporządzenia określił, że w przypadku wniosków złożonych w 2008 r. w okresie do 30 czerwca, decyzje w sprawie przyznania pomocy są wydawane w terminie 120 dni od dnia złożenia wniosku. Już pierwsza decyzja organu I instancji z ... lipca 2008 r. została wydana z naruszeniem § 26b ust. 2 rozporządzenia, choć w tym czasie nie upłynął jeszcze termin określony w § 7 ust. 2 rozporządzenia. Na skutek uchylenia decyzji organu I instancji i ponownego rozpatrzenia sprawy upłynął również termin zakreślony w § 7 ust. 2 rozporządzenia co stanowiło podstawę prawną dla organów do wydania odmownych decyzji a skarżący pozbawiony został należnej mu pomocy w kwocie ... zł. Zdaniem skarżącego organy rozpatrujące wniosek naruszyły powyższe przepisy rozporządzenia skutkiem czego było pozbawienie skarżącego możliwości otrzymania pomocy finansowej. W odpowiedzi na skargę Prezes ARiMR wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutu naruszenia § 26 b rozporządzenia nakładającego obowiązek wydania decyzji w terminie 120 dni po złożeniu wniosku – organ stwierdził, że termin ten jest analogiczny do terminu na załatwienie sprawy, określonego w art. 35 Kpa. Zgodnie z orzecznictwem upływ terminu do załatwienia sprawy nie pozbawia organu możliwości orzekania w sprawie ani też powodu wadliwości wydanej w takim postępowaniu decyzji. Na marginesie Prezes ARiMR zauważył, że pomoc wnioskodawcy nie przysługuje z uwagi na brak spełnienia przez niego wymogu posiadania gruntów o powierzchni co najmniej 14,79 ha (§2 ust. 1 pkt 1 lit. a tiret pierwszy w związku z § 3 ust. 3 oraz § 7 ust. 7 pkt 1 lit. a) rozporządzenia) w dniu złożenia wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm., dalej: ,,p.p.s.a.’’), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Zgodnie z art. 134 ustawy Sąd rozstrzyga w granicach sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego; inne naruszenie przepisów postępowania jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.). Badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy Sąd uznał, że brak jest podstaw do uwzględnienia skargi. Skarżący złożył w dniu ... marca 2008 r. wniosek o przyznanie prawa pomocy na podstawie § 26 a ust. 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października w sprawie szczególnych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania ,,Ułatwianie startu młodym rolnikom’’ objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich za lata 2007 – 2013 (Dz. U. Nr 200, poz. 1443 ze zm., powoływanego dalej jako: ,,rozporządzenie’’). Przepis ten stanowi, że w 2008 r. w okresie do dnia 30 czerwca, o przyznanie pomocy mogą się ubiegać również inne niż określone w ust. 1 osoby fizyczne, które nabyły gospodarstwo, nawet jeżeli nabycie to nastąpiło przed dniem wejścia w życie rozporządzenia, oraz zaczęły prowadzenie działalności rolniczej nie wcześniej niż w okresie 14 miesięcy przed dniem złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy, jeżeli są spełnione pozostałe warunki jej przyznania, z tym, że do tych osób stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące przyznawania pomocy osobom fizycznym, o których mowa w § 7 ust. 1. Zgodnie z § 7 ust. 2 rozporządzenia: osobie fizycznej, o której mowa w ustępie 1 § 7 rozporządzenia, pomoc przyznaje się, jeżeli od dnia rozpoczęcia prowadzenia działalności rolniczej do dnia złożenia wniosku o przyznanie pomocy nie upłynęło więcej niż 12 miesięcy, a do dnia wydania decyzji o przyznaniu pomocy – więcej niż 18 miesięcy. Stosownie do treści § 26 b ust. 2 rozporządzenia w przypadku wniosków o przyznanie pomocy złożonych w 2008 r., w okresie do dnia 30 czerwca, decyzje w sprawie przyznania pomocy są wydawane w terminie 120 dni od dnia złożenia wniosku. Niesporne w sprawie jest to, że Skarżący nabył gospodarstwo rolne w dniu ... lutego 2007 r. czyli przed wejściem w życie rozporządzenia (co nastąpiło z dniem 30 października 2007 r.) a także, że rozpoczął prowadzenie działalności rolniczej w dacie nabycia gospodarstwa czyli nie wcześniej niż 14 miesięcy przed dniem złożenia wniosku. W tej sytuacji przyznanie pomocy w trybie § 26 a ust. 2 rozporządzenia możliwe było po spełnieniu pozostałych warunków przyznania pomocy z zastrzeżeniem odpowiedniego stosowania przepisów dotyczących przyznawania pomocy osobom fizycznym, o których mowa w § 7 ust. 1 rozporządzenia. Zauważyć należy, że odpowiednie stosowanie przepisów dot. przyznawania pomocy osobom fizycznym, o których mowa w § 7 ust. 1 rozporządzenia wymagało odniesienia się przez organy do treści § 7 ust. 2 rozporządzenia, zgodnie z którą osobie fizycznej przyznawana jest pomoc, jeżeli od dnia rozpoczęcia prowadzenia działalności do dnia wydania decyzji o przyznaniu pomocy nie upłynęło więcej niż 18 miesięcy. Wykładnia § 7 ust. 2 rozporządzenia uniemożliwia wydanie decyzji pozytywnej dla wnioskodawcy po upływie 18 miesięcy od daty rozpoczęcia prowadzenia działalności rolniczej. Taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie. Z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wynika, że Skarżący rozpoczął prowadzenie działalności rolniczej z dniem ... lutego 2007 r. a zatem powyższy termin 18 - to miesięczny upływał z dniem ... sierpnia 2008 r. Podkreślenia wymaga, że omawiany termin ma charakter materialnoprawny co oznacza, że po jego upływie nie ma prawnych możliwości do jego przywrócenia. Upływ wskazanego terminu stanowi przesłankę negatywną do przyznania pomocy niezależnie od powodów niezachowania terminu. Odnosząc się do zarzutu naruszenia przez organy § 26b ust. 2 rozporządzenia należy na wstępie wyjaśnić, że przewidziany w tym przepisie 120 dniowy termin na wydanie decyzji w sprawie przyznania pomocy - od dnia złożenia wniosku - ma charakter procesowy. Oznacza to, że jego upływ nie pozbawia organów administracji publicznej zdolności do orzekania w sprawie z wniosku o przyznanie pomocy. Zatem - co do zasady - rozpatrzenie wniosku o przyznanie pomocy złożonego w trybie § 26 a ust. 2 rozporządzenia i wydanie decyzji w tym przedmiocie z przekroczeniem terminu z § 26 b ust. 2 rozporządzenia nie wpływa na skuteczność rozstrzygnięcia. W tej sytuacji wydanie nawet już pierwszej decyzji po upływie przewidzianego w tym przepisie terminu nie uzasadnia uwzględnienia skargi i uchylenia zaskarżonej decyzji tym bardziej, że wobec upływu materialnoprawnego terminu z § 7 ust. 2 rozporządzenia nie byłoby podstaw prawnych do wydania dla Skarżącego decyzji pozytywnej. Na marginesie zauważyć warto, że niezachowanie terminu procesowego z § 26b ust. 2 rozporządzenia może uzasadniać odpowiedzialność organu z powodu szkody wyrządzonej stronie, lub może też uzasadniać odpowiedzialność dyscyplinarną pracownika organu. Kwestie te jednak pozostają poza sferą uprawnień orzeczniczych Sądu rozpoznającego skargę na decyzję administracyjną w przedmiocie przyznania pomocy finansowej. W kontekście powyższych ustaleń Sądu nieuzasadnione są zarzuty naruszenia, pozostałych wskazanych w skardze, przepisów rozporządzenia. Wymienione w skardze przepisy określają: wysokość w jakiej jest przyznawana pomoc, kolejność przyznawania pomocy, przesłanki stwierdzenia wygaśnięcia decyzji o przyznaniu pomocy oraz kolejność rozpatrywania wniosków złożonych w tym samym dniu ( § 8 ust. 1, § 15, § 17 ust. 2 oraz § 26 b ust. 1 rozporządzenia). Uwzględniając wszystko powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyrok.