V SA/Wa 1965/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia WSA - Andrzej Kania, Sędzia WSA - Michał Sowiński (spr.), Protokolant - Monika Włochińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi A. S. na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o żądanej treści 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] września 2009 r. nr [...]; 2. zasądza od Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców na rzecz A. S. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W piśmie z [...] maja 2009 r. obywatel L. A. S. wniósł o wykreślenie jego danych z wykazu cudzoziemców, których pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest niepożądany oraz z Systemu Informacyjnego Schengen. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców postanowieniem z [...] września 2009 r. odmówił wydania zaświadczenia o treści żądanej. W uzasadnieniu wskazano, iż wobec cudzoziemca w dniu [...] lipca 2007 r. Prezes Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców wydał decyzję o odmowie nadania statusu uchodźcy zawierającą nakaz opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w terminie do [...] sierpnia 2007 r. wobec stwierdzenia, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające udzielenie zgody na pobyt tolerowany. Rada do Spraw Uchodźców decyzją z [...] grudnia 2007 r. utrzymała w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie i nakazała opuszczenie terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji. Wyjaśniono, iż z dokumentacji zgromadzonej w aktach sprawy wynika, iż powodem figurowania danych cudzoziemca w wykazie jest także art. 128 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2006 r. Nr 234, poz. 1694, z późn. zm.). W związku z powyższym dane cudzoziemca zostały umieszczone w wykazie z terminem obowiązywania wpisu do [...] grudnia 2010 r. i zgodnie z art. 134a pkt 1 i 2 ustawy o cudzoziemcach przekazane do Systemu Informacyjnego Schengen do celów odmowy wjazdu na terytorium Schengen. Rozpoznając sprawę w następstwie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców postanowieniem z [...] października 2009 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie własne. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uzupełnionej pismem procesowym z 12 kwietnia 2010 r. skarżący wniósł o uchylenie obu zaskarżonych postanowień oraz zobowiązanie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców do wykreślenia zbioru jego danych osobowych przechowywanych w wykazie cudzoziemców niepożądanych na terytorium RP i z Systemu Informacyjnego Schengen (SIS), a także o dopuszczenie dowodów z dokumentów załączonych do pisma z 12 kwietnia 2010 r. Wydanym w sprawie postanowieniom zarzucił naruszenie art. 128 ust. 1 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach w związku z art. 7, 8 i 218 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.); dalej: "k.p.a." w zw. z art. 131 ust. 4 ustawy o cudzoziemcach wobec braku podstaw do zastosowania pierwszego z tych przepisów w wypadku wydania decyzji nieostatecznej z rygorem natychmiastowej wykonalności lub ostatecznej odmawiającej nadania statusu uchodźcy, która sama nie zawierała rozstrzygnięcia o wydaleniu wydanego na podstawie art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2006 r. Nr 234, poz. 1695, z późn. zm.), ani nie informowała o istnieniu decyzji o wydaleniu i wstrzymaniu jej wykonania do czasu zakończenia postępowania o nadanie statusu uchodźcy, a także wobec braku przeprowadzenia właściwego postępowania wyjaśniającego wymaganego treścią art. 7 i 218 § 2 k.p.a. Skarżący zarzucił również naruszenie art. 96 ust. 1 umowy międzynarodowej z dnia 19 czerwca 1990 r. – Konwencji wykonawczej do układu Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. między Rządami Państw Unii Gospodarczej Beneluxu, Republiki Federalnej Niemiec oraz Republiki Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach (Dz.U.UE.2000.239.19) w związku z art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 24 sierpnia 2007 r. o udziale Rzeczypospolitej Polskiej w Systemie Informacyjnym Schengen oraz Systemie Informacji Wizowej (Dz. U. Nr 165, poz. 1170, z późn. zm.) w związku z art. 20, 21, 23 ust. 1 i związanego z nimi art. 24 rozporządzenia WE nr 1987/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania Systemu Informatycznego Schengen drugiej generacji SIS II (Dz. Urz. UE L 381) oraz art. 128 ust. 4 ustawy o cudzoziemcach w związku z dokonaniem wpisu skarżącego do SIS poza okolicznościami przewidzianymi w ww. art. 96 ust. 1 albo w związku z utrzymywaniem wpisu danych do wykazu mimo upływu jednego roku. Cudzoziemiec zarzucił ponadto naruszenie art. 11 i art. 77 § 1 i 4, art. 80 k.p.a. w związku z art. 124 § 1 oraz art. 107 § 3 k.p.a. w związku z art. 126 k.p.a. w związku z art. 219 tego kodeksu, w związku z art. 131 ust. 4 ustawy o cudzoziemcach wobec braku wskazania, tak w sentencji, jak i w uzasadnieniach skarżonych postanowień na to, by którakolwiek z ww. decyzji o odmowie nadania statusu uchodźcy sama zawierała rozstrzygnięcie o wydaleniu, albo by w dniu ich wydania, obowiązywała – w stosunku do danego cudzoziemca jakakolwiek decyzja o wydaleniu, której wykonanie byłoby wstrzymane z mocy art. 33 ust. 1 pkt 3 lub ust. 4 ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a w konsekwencji, by którakolwiek z tych decyzji mogła uzasadniać wpis danych skarżącego do wykazu i SIS z terminem obowiązywania do [...] grudnia 2010 r. W konsekwencji powyższego skarżący zarzucił także obrazę art. 217 § 1 lub art. 219 k.p.a. w związku z art. 131 ust. 4 ustawy o cudzoziemcach wobec braku wydania zaświadczenia, iż dane skarżącego uległy wykreśleniu z wykazu lub (i) SIS wobec umieszczenia ich w wyniku błędu lub ze względu na upływ terminu, w którym takie dane w przedmiotowym wykazie lub (i) w SIS mogły figurować. W odpowiedzi na skargę Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał stanowisko i argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.); dalej: "p.p.s.a.", w którym wskazano, iż sądy administracyjne stosują środki określone w ustawie. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Postanowienie o odmowie wydania zaświadczenia o treści żądanej jest wydawane poza ramami postępowania administracyjnego ogólnego, zatem dopuszczalność wniesienia skargi wynika z przepisu art. 3 § 2 pkt 4 k.p.a., bo chodzi w tym przypadku o czynności z zakresu administracji publicznej (materialno-techniczne), które dotyczą stwierdzenia uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Dokonując oceny zaskarżonego postanowienia w powyższym zakresie Sąd uznał skargę za zasadną. Cudzoziemiec, działając na podstawie art. 131 ust. 1 pkt 3 ustawy o cudzoziemcach, złożył wniosek o wykreślenie jego danych osobowych zawartych w wykazie cudzoziemców, których pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest niepożądany oraz z Systemu Informacyjnego Schengen. Zgodnie z art. 131 ust. 3 ustawy o cudzoziemcach w postępowaniu wszczętym na wniosek, o którym mowa w ust. 1, Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców udziela cudzoziemcowi tylko informacji o wpisaniu jego danych osobowych do wykazu lub Systemu Informacyjnego Schengen do celów odmowy wjazdu, terminie obowiązywania wpisu, podstawie prawnej wpisu, a w przypadkach, o których mowa w art. 128 ust. 1 pkt 1 i 2, także o podstawie faktycznej wpisu. W zaskarżonym postanowieniu wskazano, iż podstawę prawną wpisu stanowi art. 128 ust. 1 pkt 1, a także art. 128 ust. 1 pkt 6 ustawy o cudzoziemcach. Zgodnie z art. 128 ust. 1 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach w wykazie przechowuje się dane cudzoziemca, wobec którego została wydana ostateczna decyzja o wydaleniu, decyzja o cofnięciu zezwolenia na osiedlenie się z przyczyny, o której mowa w art. 68 ust. 1 pkt 1-3, decyzja o cofnięciu zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE z przyczyny, o której mowa w art. 69 ust. 1 pkt 2, lub decyzja o odmowie nadania statusu uchodźcy, zawierająca orzeczenie o wydaleniu, o której mowa w art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzieleniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Należy w tym kontekście zauważyć, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 1 lipca 2008 r. sygn. akt 226/08 uchylił decyzję Rady do Spraw Uchodźców z [...] grudnia 2007 r. w przedmiocie odmowy nadania wnioskodawcy statusu uchodźcy oraz nakazania opuszczenia terytorium RP w zakresie utrzymania w mocy pkt 2 decyzji Prezesa Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców z [...] lipca 2007 r. oraz w części nakazującej opuszczenie terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja w uchylonej części nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. Uchylenie ostatecznej decyzji Rady w części nakazującej opuszczenie terytorium Rzeczypospolitej Polskiej stanowić powinno podstawę dokonania zmian w wykazie przez wykreślenie jednej z podstaw prawnych wpisu – art. 128 ust. 1 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach. W konsekwencji należy zatem uznać, iż informacja o podstawie prawnej wpisu nie została poprzedzona postępowaniem wyjaśniającym, które zmierzałoby w kierunku ustalenia stanu prawnego wymagającego potwierdzenia zaświadczeniem. Podkreślenia wymaga przy tym, iż w przypadku, gdy zaświadczenie dotyczy okoliczności faktycznych i prawnych powiązanych ściśle ze sobą, własne dane urzędowe organu powinny być uzupełnione w toku postępowania wyjaśniającego (por. uchwała NSA z 21 grudnia 1998 r., OPK 12/98, ONSA 1993, Nr 2, poz. 48). Ponadto, należy wskazać, iż informując o terminie obowiązywania wpisu organ ograniczył się do wskazania podstawy prawnej umieszczenia danych w wykazie na okres 3 lat od ostatniego dnia terminu opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, który został określony w decyzji Rady z [...] grudnia 2007 r. uchylonej przez Sąd w części nakazującej opuszczenie terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Brak jest zatem wskazania podstawy prawnej dla umieszczenia danych w wykazie na określony ustawowo okres w stanowiącym według organu podstawę wpisu przypadku, o którym mowa w art. 128 ust. 1 pkt 6 ustawy o cudzoziemcach. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 135 oraz art. 146 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 powołanej ustawy.