I SAB/Wa 23/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Miernik po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. B., K. B., H. A. na bezczynność Wojewody [....] w przedmiocie rozpoznania zażalenia na czynności egzekucyjne postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 11 stycznia 2010 r. L. B., K. B. i H. A. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wojewody [....] w przedmiocie rozpoznania zażalenia na czynności egzekucyjne prowadzone na wniosek wierzyciela Wojewody [....]. Zarządzeniem z dnia 3 marca 2010 r. skarżący zostali wezwani do udzielania w terminie 7 dni informacji, czy w sprawie objętej niniejszą skargą wnosili w trybie art. 37 § 1 kpa zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie. W odpowiedzi na powyższe wezwanie w piśmie z dnia 17 marca 2010 r. L. B., K. B. i H. A. oświadczyli, że w sprawie objętej niniejszą skargą nie wnosili w trybie art. 37 § 1 kpa zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na podstawie art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2004 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Zgodnie zaś z treścią art. 37 § 1 kpa w przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Zatem wniesienie skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu jest możliwe wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 kpa, ponieważ zażalenie, o którym mowa w tym przepisie, jest równoznaczne ze środkiem odwoławczym w rozumieniu art. 52 § 1 powołanej ustawy. Z akt administracyjnych sprawy, a także z pisma L. B., K. B. i H. A. z dnia 17 marca 2010 r. nie wynika, aby wnosili oni zażalenie na bezczynność Wojewody [....] do organu wyższego stopnia. Skoro skarżący przed wniesieniem skargi na bezczynność Wojewody [....] nie wnieśli zażalenia w trybie art. 37 kpa, a więc nie wyczerpali przysługujących im środków zaskarżenia, to skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.