I SA/Wa 434/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Emilia Lewandowska Sędziowie: WSA Monika Nowicka (spr.) WSA Maria Tarnowska Protokolant Ewa Szymańska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi M. C., B. B., A. Ł. oraz E. Z. na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz postanowienie Ministra Budownictwa z dnia [...] października 2007 r. nr [...]; 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Ministra Infrastruktury na rzecz: M. C., B. B., A. Ł. oraz E. Z. solidarnie kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu wpisu sądowego oraz kwoty po 257 (dwieście pięćdziesiąt siedem) złotych dla każdej ze skarżących tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] Minister Infrastruktury utrzymał w mocy postanowienie Ministra Budownictwa z dnia [...] października 2007r. nr [...] o zawieszeniu postępowania w sprawie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. z dnia [...] września 1953 r. nr [...] - w części dotyczącej wywłaszczenia nieruchomości położonej w K. a oznaczonej jako działka [...] o powierzchni [... m2 i zapisanej w księdze wieczystej KW nr [...]. Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w oparciu o następujące ustalenia faktyczne i oceny prawne: Postanowieniem z dnia [...] października 2007 r. – wydanym na zasadzie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. - Minister Budownictwa zawiesił postępowanie o stwierdzenie nieważności orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. z dnia [...] września 1953 r. nr [...] - w części dotyczącej wywłaszczenia opisanej wyżej nieruchomości do czasu prawomocnego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie skargi na decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] sierpnia 2005 r. nr [...]. Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wniosły wnioskodawczynie tj: M. C., B. B., A. Ł. i E. Z. podnosząc, że powyższe postanowienie zostało wydane z naruszeniem prawa na skutek błędnej wykładni i niewłaściwego zastosowania art. 97 § l pkt. 4 kpa przez przyjęcie, że rozpatrzenie przedmiotowej sprawy zależy od wyroku wydanego przez Sąd w sprawie której przedmiotem jest skarga na decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...]. Rozpatrując powyższy wniosek Minister Infrastruktury - który od dnia 16 listopada 2007 r. stał się właściwym do jego rozpoznania - stwierdził, że Minister Budownictwa, wydając postanowienie o zawieszeniu postępowania, prawidłowo zastosował w tym przypadku art. 97 § l pkt 4 kpa, bowiem przepis ten obliguje organ do zawieszenia postępowania, gdy wydanie merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie zależy od wcześniejszego rozstrzygnięcia zagadnienia prawnego przez inny organ lub sąd. Odnosząc powyższe do przedmiotowego stanu faktycznego wskazano, iż rozstrzygnięcie wniosku: M. C., B. B., A. Ł. i E. Z. było zależne od rozstrzygnięcia Sądu w w/w sprawie. Obydwa postępowania dotyczyły takich samych orzeczeń i podniesiono w nich takie same zarzuty. Różnica sprowadzała się jedynie do samego przedmiotu wywłaszczenia, bowiem zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzja ostateczna z dnia [...] kwietnia 2007 r. dotyczyła punktu 9 orzeczenia o wywłaszczeniu - działki [...] o powierzchni [...] m2, a niniejsze postępowanie dotyczyło punktu 11 w/w orzeczenia tj. wywłaszczenia działki [...] o powierzchni [...] m2. W skardze na powyższe postanowienie, którą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosły: M. C., B. B., A. Ł. i E. Z., skarżące powtórzyły zarzut zawarty we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy a sprowadzający się do zarzucenia organowi naruszenia art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Podniesiono w szczególności, że Minister Infrastruktury nie określił, jakie zagadnienie wstępne ma być rozstrzygnięte i organ sam nie wystąpił do Sądu o rozstrzygniecie takiego zagadnienia, ani też nie wezwał stron do takiego wystąpienia. Ponadto zwracano uwagę, na brak związku przyczynowego pomiędzy sprawą zakończoną decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [...] kwietnia 2007 r. a sprawa niniejszą. W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargę należało uznać za zasadną, gdyż istotnie zaskarżone postanowienie a także postanowienie je poprzedzające zostały wydane z obrazą art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Przepisy procedury administracyjnej nie definiują wprawdzie pojęcia zagadnienia wstępnego, ale – w myśl utrwalonego stanowiska orzecznictwa – pojęcie to oznacza sytuacje, w których wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie będącej przedmiotem postępowania przed właściwym organem, uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem wstępnego zagadnienia prawnego, którego ocena może być przedmiotem odrębnego postępowania. Istotne jest przy tym, aby istniał związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej a wspomnianym zagadnieniem wstępnym. Związek ten winien zaś charakteryzować się tego rodzaju zależnością, że bez rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego nie jest możliwe rozstrzyganie w sprawie administracyjnej. Odnosząc powyższe do przedmiotowego stanu faktycznego należy stwierdzić, iż tego rodzaju zależność w nim nie zachodzi. Decyzja Ministra z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...] dotyczyła wprawdzie orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. z dnia [...] września 1953 r. nr [...], ale odnosiła się do jego pkt 9, w którym orzeczono o wywłaszczeniu działki l. kat. [...] o powierzchni [...] m2, natomiast niniejsze postępowanie dotyczyło pkt 11 w/w orzeczenia dotyczącego zupełnie innej działki. Oba zatem rozstrzygnięcia, objęte jedną decyzją administracyjną mającą charakter podzielny, były całkowicie od siebie pod względem prawnym niezależne. Wyrok Sądu zapadły w sprawie ze skargi na decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] kwietnia 2007 r. choć zapewne będzie ułatwiał organowi rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie, nie stanowi jednak dla tej sprawy zagadnienia wstępnego - w rozumieniu art. 97 ust. 1 pkt 4 k.p.a. Dodatkowo zaś wypada zauważyć, iż wyrok taki już zapadł w dniu 9 kwietnia 2008 r. (sygn. akt I SA/Wa 1116/07) i z powodu oddalenia od niego skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny - stał się prawomocny (vide: wyrok z dnia 21 października 2009 r. sygn. akt I OSK 1145/08). Biorąc powyższe pod uwagę Sąd - z mocy przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w związku z art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – orzekł jak w sentencji. Rozstrzygnięcie o kosztach oparto na przepisie art. 200 w/w/ ustawy.