II OZ 661/10

Dnia 8 lipca 2010 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2010 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia I.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 kwietnia 2009 roku, sygn. akt II SA/Gd 199/10 o odmowie wstrzymania wykonania decyzji Starosty Wejherowskiego z dnia [...] lipca 1999 roku Nr [...] w sprawie ze skargi I.P. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia [...] grudnia 2009 roku Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego po wznowieniu postępowania postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił wniosek I.P. o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty Wejherowskiego dnia [...] lipca 1999 r. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że strona złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia [...] grudnia 2009 r. Nr [...], który po rozpatrzeniu jej odwołania, uchylił w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Wejherowie z dnia [...] września 2009 r., którą stwierdzono, że decyzja Starosty Wejherowskiego dnia [...] lipca 1999 r. udzielająca J.M. pozwolenia na użytkowanie w pełnym zakresie budynku mieszkalno-biurowego usytuowanego na działce nr [...] obręb [...] w W. przy ul. S. została wydana z naruszeniem prawa oraz odmówiono uchylenia tej decyzji z powodu upływu pięciu lat od dnia jej doręczenia lub ogłoszenia, i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty Wejherowskiego z dnia [...] lipca 1999 r. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że udzielając pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego budynku naruszono nieruchomość sąsiednią, która jest własnością skarżącej, co powoduje u niej znaczne straty, które wzrastają z każdym rokiem i uniemożliwiają zabudowę nieruchomości. Oddalając wniosek Sąd I instancji wskazał, że samo twierdzenie skarżącej nie uzasadnia wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu I instancji, skarżąca nie wykazała istnienia przesłanek wstrzymania wykonania decyzji, nie określiła ona ani wysokości ewentualnej szkody ani faktu, iż wykonanie decyzji powoduje skutki trudne do odwrócenia. Podkreślił także, że decyzja, której wstrzymania wykonania dotyczy wniosek, nie została wydana w postępowaniu wydanym zaskarżoną decyzją, lecz wiele lat wcześniej w 1999 r. Stan wskazywany przez skarżącą trwa zatem od wielu lat i nie uległ zmianie w ostatnim czasie. W ocenie Sądu I instancji, brak jest podstaw do uznania by skutki tej decyzji miały wywołać szkodę po stronie skarżącej w okresie trwania postępowania sądowoadministracyjnego i żeby celowym było na czas trwania tego postępowania wstrzymanie jego wykonania. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca zarzucając naruszenie przepisu art. 61 § i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z uwagi na nierozpatrzenie stanu faktycznego sprawy, którego dotyczy skarga w kontekście przesłanek pozwalających na wstrzymanie wykonania decyzji Starosty Wejherowskiego z dnia [...] lipca 1999 r. Ponadto wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i wydanie decyzji o wstrzymaniu wykonania decyzji z dnia [...] lipca 1999 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej "p.p.s.a." wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast § 3 tego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Co do zasady zatem, przedmiotem postanowienia o wstrzymaniu wykonania jest akt zaskarżony do sądu administracyjnego. W wyjątkowych zaś przypadkach przedmiotem takiego rozstrzygnięcia mogą być inne akty podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Zasadnicze znaczenie dla niniejszego rozstrzygnięcia ma kwestia dopuszczalności wstrzymania wykonania decyzji Starosty Wejherowskiego z dnia [...] lipca 1999 r., co wymaga ustalenia zakresu znaczenia sformułowania "w granicach tej samej sprawy" w świetle art. 61 § 3 p.p.s.a. Należy przyjąć, że ustawodawca odsyła do sprawy w jej znaczeniu materialnoprawnym i jej tożsamość wyznaczają elementy wyznaczające tożsamość skonkretyzowanego w decyzji administracyjnej stosunku prawnego, a więc identyczność podmiotów, identyczność przedmiotu tego stosunku oraz identyczność obu jego podstaw – prawnej i faktycznej. W praktyce oznaczać to może wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę na etapie sądowoadministracyjnej kontroli decyzji wydanej w trybie wznowieniowym, ale dotyczącym tegoż pozwolenia na budowę. Tak szerokie rozumienie sprawy administracyjnej, nie umożliwia jednak, w ocenie Sądu rozpoznającego zażalenie, wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia orzekającego o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę, w sytuacji gdy przedmiotem decyzji wydanej przez organ odwoławczy jest uchylenie i przekazanie do ponownego rozpoznania decyzji wydanej w trybie wznowieniowym, które to postępowanie dotyczy ostatecznej decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Przede wszystkim bowiem, decyzja o pozwoleniu na użytkowanie i decyzja zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę wydawane są przez inne organy i na innej podstawie prawnej. Decyzja o pozwoleniu na użytkowanie wydawana jest przez właściwy organ nadzoru budowlanego co do zasady już po ostatecznym zakończeniu postępowania w sprawie pozwolenia na budowę prowadzonego przez organy administracji architektoniczno budowlanej. Są to postępowania odrębne, toczące się przed innymi organami i na podstawie innych przepisów, choć mogą stanowić elementy jednego, szeroko rozumianego procesu inwestycyjnego. Brak jest zatem tożsamości spraw w znaczeniu materialnym, co uzasadniało stwierdzenie, że decyzja Starosty Wejcherowskiego nie mogła być przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania w przedmiotowym postępowaniu. W konsekwencji uznać należy, że Sąd I instancji błędnie dokonał oceny dopuszczalności wstrzymania decyzji z dnia [...] lipca 1999 roku, jednak pomimo częściowo błędnego orzeczenia zaskarżone orzeczenie odpowiada prawu. Z powyższych względów, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w postanowieniu.