II SAB/Wa 11/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska (spr.) Sędziowie WSA Eugeniusz Wasilewski Andrzej Góraj Protokolant Arkadiusz Koziarski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi P. M. na bezczynność Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] sierpnia 2009 r. oddala skargę Wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2009 r. skierowanym do Ministra Obrony Narodowej, P. M. wniósł o: 1. Wyjaśnienie wątpliwości co do treści decyzji z dnia [...] sierpnia 2009 r. Ministra Obrony Narodowej nr [...], doręczonej mu w dniu 26 sierpnia 2009 r. 2. Wstrzymanie wykonania pkt 2 decyzji do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia przedmiotowego wniosku o wyjaśnienie wątpliwości. 3. Sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej na str. 6 uzasadnienia decyzji (przywołującej pismo z dnia 17 sierpnia zamiast z 10 sierpnia 2009 r.) Twierdząc, że powyższy wniosek nie został przez organ rozpoznany P. M. w dniu 12 grudnia 2009 r., wniósł skargę do tutejszego Sądu na bezczynność Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie nierozpoznania wniosku z dnia [...] sierpnia 2009 r. Jednocześnie, niezależnie od zarzutu nierozpoznania powyższego wniosku, P. M. we wniesionej skardze dodatkowo zarzucił: – błędne pouczenie go o przysługujących mu środkach zaskarżenia od postanowienia Ministra Obrony Narodowej nr [...] z [...] września 2009 r. – nierozpoznanie zażalenia z [...] października 2009 r. – błędne przyjęcie, że postanowienie w przedmiocie wyjaśnienia wątpliwości decyzji ostatecznej Ministra Obrony Narodowej może wydawać w imieniu centralnego organu administracji Dyrektor Departamentu Kadr. Nadto wniósł o dopuszczenie dowodu z akt postępowania II SA/Wa 1792/2009, a w szczególności pisma z dnia 17 listopada 2009 r. W odpowiedzi na skargę (k-10) Minister Obrony Narodowej wniósł o oddalenie skargi. Wskazał, że w przedmiocie wniosku skarżącego z [...] września 2008 r. o wyjaśnienie wątpliwości co do treści decyzji Ministra Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r. organ wydał stosowne postanowienie nr [...] w dniu [...] września 2009 r. i postanowienie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 5 października 2009 r. Wyjaśnił, że w ww. postanowieniu odniesiono się również do wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji i podał, że stosownie do art. 61 § 2 k.p.a., wniosek ten został pozostawiony bez rozpoznania. Organ podniósł też, iż nieprawdziwy jest zarzut skarżącego w przedmiocie błędnego pouczenia, albowiem postanowienie Ministra Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] września 2009 r. zawiera stosowne i prawidłowe pouczenie. Odnosząc się do zarzutu nierozpoznania przez MON zażalenia z dnia [...] października 2009 r., wskazał, że w przedmiotowej sprawie wydane zostało postanowienie Ministra Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. i postanowienie to zostało skarżącemu doręczone w dniu 16 grudnia 2009 r. Ustosunkowując się do braku właściwości organu (Dyrektor Departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej) do wydania postanowienia w przedmiocie wyjaśnienia wątpliwości, wskazał, że stosownie do art. 113 § 2 k.p.a. organ, który wydał decyzje jest właściwy do wydania postanowienia w sprawie wyjaśnienia jego wątpliwości. A zatem zarzut ten nie zasługuje na uwzględnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Na wstępie wskazać należy, że zakres przedmiotowej sprawy (o bezczynność) wyznaczony został zakresem wniosku skarżącego z dnia [...] sierpnia 2009 r., sygn. akt II SA/Wa 1792/09. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 stycznia 2010 r. (k-1) skarżący wezwany został do określenia – sprecyzowania przedmiotu skargi i w piśmie z dnia 28 stycznia 2009 r. (k-15) wskazał, że przedmiotem skargi jest bezczynność w zakresie nierozpoznania jego wniosku z dnia [...] sierpnia 2009 r. Oznacza to w praktyce, że skarga na bezczynność została przez skarżącego ograniczona do pkt 1 skargi który zawierał zarzut nierozpoznania wniosku z [...] sierpnia 2008 r. Wniosek z dnia [...] sierpnia 2009 r. zawierał trzy żądania i dotyczył: 1) wyjaśnienia wątpliwości treści decyzji z dnia [...] sierpnia 2009 r. 2) wstrzymania wykonania tej decyzji 3) sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej. Z akt postępowania wynika, że przedmiotowy wniosek z dnia [...] sierpnia 2008 r. został przez Ministra Obrony Narodowej w całości rozpoznany. Odnosząc się kolejno, do zawartych w nim żądań stwierdzić należy, iż w zakresie pkt 1 wniosku, tj. wyjaśnienia wątpliwości treści decyzji z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr [...] – Minister Obrony Narodowej w dniu [...] września 2009 r. (k-1) wydał stosowne postanowienie, które na podstawie art. 127 § 3 i art. 138 § 1 pkt 1 zostało utrzymane w mocy. Oznacza to, że w dacie wniesienia skargi na bezczynność (12 grudnia 2009 r.), organ nie pozostawał w bezczynności w zakresie rozpoznania pkt 1 wniosku skarżącego z dnia [...] sierpnia 2009 r. Odnosząc się do pkt 2 wniosku (wstrzymania wykonania decyzji) do czasu rozstrzygnięcia wniosku o wyjaśnienie wątpliwości, stwierdzić należy, iż wniosek ten pozostawał aktualny do dnia wydania orzeczenia w przedmiocie wyjaśnienia wątpliwości, tj. do dnia [...] września 2009 r. (k-1). Po wydaniu przez organ postanowienia w tym zakresie, tj. postanowienia z dnia [...] września 2009 r., nr [...], wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji do czasu rozstrzygnięcia wątpliwości przestał być aktualny. Stał się bezprzedmiotowy wobec wydania postanowienia w żądanym zakresie. Tym samym, w dacie wniesienia skargi do Sądu (12 grudnia 2009 r.) organ nie pozostawał w bezczynności w zakresie jego rozpoznania. Jeżeli zaś chodzi o pkt 3 wniosku z dnia [...] sierpnia 2009 r., który dotyczył sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej na stronie 6 uzasadnienia decyzji Sąd zważył, co następuje. Z treści uzasadnienia tego wniosku wynika, że skarżącemu chodzi o decyzję Rektora Komendanta Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Lądowych nr [...] z dnia [...] czerwca 2009 r. w przedmiocie zwolnienia go ze służby pełnionej w charakterze kandydata na żołnierza zawodowego. Z akt postępowania wynika (akta adm. wspólne ze sprawą II SA/Wa 1792/09), że organ z urzędu dokonał sprostowania decyzji z dnia [...] czerwca 2009 r., nr [...], w przedmiocie zwolnienia P. M. ze służby pełnionej w charakterze kandydata na żołnierza zawodowego. Na postanowienie Rektora – Komendanta Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Lądowych z dnia [...] sierpnia 2009 r. w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej (decyzji zwolnieniowej z dnia [...] czerwca 2009 r.) P. M. wniósł zażalenie ([...] sierpnia 2009 r.). Powyższe zażalenie zostało rozpoznane przez Ministra Obrony Narodowej, który postanowieniem z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...], utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji (z dnia [...] sierpnia 2009 r.). Oznacza to, że w dacie wniesienia skargi na bezczynność w dniu 12 grudnia 2009 r. w przedmiocie sprostowania Minister Obrony Narodowej, nie pozostawał w bezczynności w zakresie rozpoznania zażalenia skarżącego z dnia [...] sierpnia 2009 r., albowiem w dniu [...] listopada 2009 r. organ wydał stosowne postanowienie w tym przedmiocie. Już tylko na marginesie zaznaczyć można (mimo że okoliczność ta nie dotyczy przedmiotowej sprawy o bezczynność, iż postanowienie Ministra Obrony Narodowej z [...] listopada 2009 r., nr [...], w przedmiocie sprostowania stało się przedmiotem skargi P. M. do tutejszego Sądu, który wyrokiem z dnia 16 kwietnia 2010 r., sygn. akt II SA/Wa 55/10, skargę oddalił. Reasumując, stwierdzić należy, iż organ nie pozostaje w bezczynności w rozpoznawaniu wniosku skarżącego z dnia [...] sierpnia 2009 r., albowiem wszystkie zgłoszone w nim żądania zostały przez Ministra Obrony Narodowej w formie przewidzianej prawem przed wniesieniem skargi do Sądu na bezczynność rozpoznane. Pozostałe wnioski i zarzuty skarżącego wykraczające poza zakres przedmiotowej sprawy (o bezczynność) należało pozostawić bez odniesienia jako bezprzedmiotowe. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 cyt. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę oddalił.