I SA/Op 91/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Łozowska Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Gocki Sędzia WSA Marta Wojciechowska (spr.) Protokolant starszy sekr. sądowy Joanna Zamojska - Jaszczyk po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2010r. na rozprawie sprawy ze skargi S. G. na interpretację indywidualną Ministra Finansów – Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia I. odrzucić skargę, II. zwrócić skarżącemu cały uiszczony od skargi wpis sądowy w kwocie 200,00zł (dwieście złotych 00/100) zarejestrowany w Oddziale Finansowo-Budżetowym tut. Sądu pod nr [...]. Skarżący S. G. złożył wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie. Minister Finansów – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w dniu 27 listopada 2009r. wydał interpretację indywidualną nr IBPP1/443-1131/09/AZ, którą doręczono stronie w dniu 8 grudnia 2009r. Wydana interpretacja zawierała pouczenie o sposobie i trybie jej zaskarżenia. Pismem z dnia 8 grudnia 2009 r., wysłanym na adres Izby Skarbowej w Katowicach – Biura Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku – Białej, skarżący wezwał Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach działającego w niniejszej sprawie z upoważnienia Ministra Finansów do usunięcia naruszenia prawa domagając się zmiany wydanej interpretacji i przyjęcia, że stanowisko przedstawione we wniosku o wydanie interpretacji było prawidłowe. Wezwanie zostało nadane w placówce pocztowej w dniu 10 grudnia 2009r., a do Izby Skarbowej wpłynęło w dniu 14 grudnia 2009r. Organ udzielił odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w dniu 8 stycznia 2010r., a strona odpowiedź odebrała w dniu 19 stycznia 2010r. Skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu za pośrednictwem Izby Skarbowej W Katowicach– Biura Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku – Białej została wniesiona przez S. G. w dniu 15 stycznia 2010r, co wynika ze stempla widniejącego na kopercie, w której przesłano skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej zwanej p.p.s.a.) skargę wnosi się do sądu po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed właściwym organem. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumie się sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak odwołanie, zażalenie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa, które stosownie do art. art. 52 § 3 wskazanej ustawy, należy złożyć w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności. Zatem w świetle przytoczonych regulacji, skarga do sądu administracyjnego na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydana w indywidualnej sprawie, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a, powinna być poprzedzona pisemnym wezwaniem organu wydającego interpretację do usunięcia naruszenia prawa. W takim przypadku termin do wniesienia skargi, stosownie do art. 53 § 2 p.p.s.a. wynosi trzydzieści dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W związku ze wskazaniem dwóch terminów do wniesienia skargi, wyjaśnienia wymaga relacja między dwoma terminami, o których mowa w art. 53 § 2. Jak wynika z treści powołanego przepisu, już z dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna bieg termin sześćdziesięciu dni do wniesienia skargi, chociaż tym czasie pozostaje otwarta kwestia udzielenia odpowiedzi na to wezwanie. W okresie biegu tego terminu organ może udzielić odpowiedzi na wezwanie i w takim przypadku dalszy bieg tego terminu staje się bezprzedmiotowy, gdyż od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie, rozpoczyna bieg termin trzydziestu dni do wniesienia skargi do sądu, liczony od dnia doręczenia tej odpowiedzi. Natomiast w sytuacji gdy, w tym okresie organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, termin sześćdziesięciu dni liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa biegnie nadal i przed upływem tego terminu należy wnieść skargę. Ponieważ w rozpatrywanej sprawie organ udzielił stronie odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w dniu 8 stycznia 2010r., a, odpowiedź ta została skarżącemu doręczona 19 stycznia 2009 r., to skargę należało wnieść do sądu w terminie 30 dni od dnia doręczenia tej odpowiedzi. Skoro bowiem przepis art. 53 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wprowadza dwa terminy do wniesienia skargi, to uznać należy, iż po wniesieniu wezwania do usunięcia naruszenia rozpoczyna bieg termin sześćdziesięciu dni, jeżeli jednak przez jego upływem organ doręczy odpowiedź na wezwanie, termin ten staje się bezprzedmiotowy, a rozpoczyna bieg termin trzydziestodniowy liczony od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie. Tylko w przypadku gdy organ nie doręczy odpowiedzi na wezwanie przed upływem 60 dni od dnia wniesienia wezwania, to w tym właśnie terminie (60 dni od dnia wniesienia wezwania) powinna być wniesiona skarga. Reasumując, udzielenie odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa ma istotne znaczenie dla stwierdzenia terminowości wniesienia skargi, a sąd badając dopuszczalność skargi, winien sprawdzić, czy strona dopełniła czynności warunkujących możliwość skutecznego wniesienia skargi i czy wniosła ją w ustawowym terminie. Jak wynika z przedstawionych okoliczności, wywiedzenie skargi już w dniu 15 stycznia 2009r. było przedwczesne, bowiem termin do wniesienia skargi wobec udzielenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zaczął biec od dnia otrzymania tej odpowiedzi przez skarżącego, co w niniejszej sprawie nastąpiło w dniu 19 stycznia 2010r. Z tych przyczyn sąd na podstawie art. 58 §1 pkt 6 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji. O zwrocie wpisu od skargi orzeczono na podstawie art.232§2 pkt1 p.p.s.a.