II SA/Po 942/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Drzazga Sędziowie Sędzia WSA Elwira Brychcy Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Wąsik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi B. K., J. K. i A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia (...) Nr (...) w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia; I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. na rzecz skarżących kwotę (...),- zł. (...) tytułem zwrotu kosztów sądowych, III. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. /-/E.Brychcy /-/B.Drzazga /-/D.Rzyminiak-Owczarczak Decyzją z dnia (...) lipca 2009 r. nr (...) Wójt Gminy P., na podstawie art. 153 ustawy z dnia 03 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziału społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2008 r. Nr 199 poz. 1227 ze zm.), w związku z § 3 ust. 1 pkt. 46 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 09 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięć do sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2004 r. Nr 257, poz. 2573 ze zm.), zgodnie z art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej kpa) po rozpatrzeniu wniosku "A" Spółka Jawna G., A., A., M. G. z dnia (...) grudnia 2007 r., określił środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie hali magazynowej na działce (...) w miejscowości T., gmina P. Uzasadniając powyższe rozstrzygnięcie organ wskazał, że postępowanie administracyjne zostało wszczęte w dniu (...) grudnia 2007 r., kiedy to inwestor – "A" Spółka Jawna G., A., A., M. G., złożył wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie hali magazynowej o powierzchni 3200 m2 wyposażonej w regały wysokiego składowania na terenie działki nr (...) będącej własnością inwestora. Po przeanalizowaniu przedłożonych dokumentów, stwierdzono, że planowana inwestycja stanowi inwestycję wymienioną w § 3 ust. 1 pkt. 46 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dla której sporządzenie raportu o oddziaływaniu inwestycji na środowisko, może być wymagane. Starosta K. postanowieniem nr (...) z dnia (...) stycznia 2008 r. oraz Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w K. postanowieniem nr (...) z dnia (...) stycznia 2008 r., wskazali, że przed wydaniem decyzji o środowiskowych warunkach oddziaływania inwestycji na środowisko, konieczne jest uprzednie zobowiązanie inwestora do sporządzenia raportu oddziaływania inwestycji na środowisko, gdyż przedsięwzięcie daje inwestorowi możliwość zwiększenia produkcji. Wójt Gminy P. postanowieniem z dnia (...) stycznia 2008 r. nr (...), zobowiązał inwestora do sporządzenia raportu oddziaływania inwestycji na środowisko. Wymagany raport został przedłożony organowi w dniu (...) lutego 2008 r. Podczas przeprowadzonej w dniu (...) marca 2008 r. rozprawy administracyjnej, o przeprowadzeniu której poinformowani zostali mieszkańcy wsi T., skarżąca B. K. wyraziła sprzeciw dla planowanej inwestycji podnosząc, że zatruwa ona środowisko. Analizując zgłoszone zarzuty w aspekcie treści przedłożonego przez inwestora raportu organ podzielił zawarte w raporcie stanowisko, iż zakładana prognozowana emisja z ocenianego terenu nie powinna spowodować przekroczenia obowiązującego standardu ochrony środowiska przy najbliższej zabudowie mieszkalnej. Wydana w dniu (...) czerwca 2008 r. decyzja Wójta Gminy P. określająca środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie hali magazynowej na działce (...) w miejscowości T., w wyniku rozpoznania odwołania wniesionego przez B. i J. K. oraz A. K., decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia (...) września 2008 r., nr (...), nr (...), została uchylona i przekazana organowi I instancji do ponownego rozpoznania z uwagi na wydanie decyzji w oparciu o nieostateczne postanowienie uzgadniające Powiatowego Inspektora Nadzoru Sanitarnego w K. Ponownie rozpatrując sprawę Wójt Gminy P. uzyskał postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Nadzoru Sanitarnego w K. z dnia (...) maja 2009 r. nr (...), którym uzgodniono warunki w zakresie wymagań higienicznych i zdrowotnych do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Uwzględniając także uzyskane wcześniej postanowienie Starosty K. z dnia (...) maja 2008 r. nr (...), uzgadniającego bez zastrzeżeń środowiskowe uwarunkowania dla planowanej inwestycji, w dniu (...) lipca 2009 r. Wójt Gminy P. wydał decyzję nr (...), określającą środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie hali magazynowej na działce (...) w miejscowości T., gmina P. W decyzji określono rodzaj i usytuowanie przedsięwzięcia; warunki wykorzystania terenu w fazie realizacji i eksploatacji, ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich; wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w projekcie budowlanym; wymogi w zakresie przeciwdziałania skutkom awarii przemysłowych, w odniesieniu do przedsięwzięć zaliczanych do zakładów stwarzających zagrożenie wystąpienia poważnych awarii; wymogi w zakresie transgranicznego oddziaływania na środowisko w odniesieniu do przedsięwzięć, dla których przeprowadzono postępowanie dotyczące transgranicznego oddziaływania na środowisko oraz określono, że dla planowanej inwestycji nie ma konieczności ustanawiania obszaru ograniczonego oddziaływania. W uzasadnieniu decyzji powołano przepis art. 53 ust. 1 ustawy Prawo ochrony środowiska i wskazano, iż decyzja wydana została w oparciu o raport i nie narusza niczyjego interesu prawnego, gdyż wszelkie sugestie Państwa K. dotyczące hałasu oraz gospodarki odpadami zostały ujęte w postanowieniach decyzji. Opisano przebieg postępowania i wskazano, iż w punkcie 3 decyzji zawarto warunki w zakresie wymagań higienicznych i zdrowotnych określone postanowieniem Państwowego Powiatowego Inspektora Nadzoru Sanitarnego w K. z dnia (...) maja 2009 r. Odwołanie od decyzji Wójta Gminy P. z dnia (...) lipca 2009 r. wnieśli A. K., B. K. oraz J. K. wnosząc o stwierdzenie jej nieważności. Skarżący podnieśli, że planowana inwestycja wejdzie w skład większej całości, jaką jest prowadzony przez inwestora zakład produkcyjny, co przyczynić się może do wystąpienie zagrożenia pożarowego. W dalszej kolejności wskazano, że władze gminy nie prowadzą żadnej kontroli przestrzegania przepisów zapisywanych w decyzjach środowiskowych wydanych na rzecz właścicieli zakładu. W szczególności inwestor prowadzi działalność w hali produkcyjnej pobudowanej na podstawie unieważnionej decyzji o warunkach zabudowy; nie zrealizował on obowiązku polegającego na obsadzeniu terenu zielenią izolacyjną i wysokopienną oraz zimozieloną; jak również nie ograniczył uciążliwości związanych z działalnością zakładu – w szczególności hałasu, zapylenia, emisji szkodliwych związków. Wreszcie zarzucono wadliwość sporządzonego raportu oddziaływania na środowisko polegającą na wadliwym przyjęciu, że zakład pracuje na dwie zmiany, gdy w istocie pracuje on na trzy zmiany oraz niezgodnym ze stanem faktycznym określeniem, że tereny zielone na przedmiotowej działce zajmują 20% jej powierzchni. Podniesiono również, że kwestionowana decyzja Wójta wadliwie przyjęła za wystarczające zobowiązanie do używania urządzeń hałaśliwych we wewnątrz budynku, bowiem inwestor zaleceń tych nie respektuje. Zarzucono, iż w decyzji nie wskazano w sposób prawidłowy z jaką częstotliwością dokonywane mają być pomiary hałasu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia (...) września 2009 r., nr (...), na podstawie art. 138 §1 pkt 1 kpa utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Wójta Gminy P. wskazując, że postępowanie było prowadzone w zgodzie z obowiązującymi przepisami. W pierwszej kolejności Kolegium wyjaśniło, iż trybem weryfikacji decyzji nieostatecznej jest w kpa postępowanie odwoławcze i tryb ten ma pierwszeństwo przed trybem nadzwyczajnym. W tej sytuacji żądanie stwierdzenia nieważności decyzji organu I instancji, które wniesione zostało do organu odwoławczego przed upływem terminu do wniesienia odwołania, podlega rozpoznaniu jako odwołanie. Kolegium w całości podzieliło argumentację przytoczoną przez organ I instancji. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w treści odwołania Kolegium wskazało, że dla wydania przedmiotowej decyzji nie miało znaczenia wcześniejsze unieważnienie decyzji o warunkach zabudowy dla innej, niż analizowana, inwestycji, a w treści rozstrzygnięcia nałożono na inwestora obowiązek wykonania zieleni izolacyjnej jak również zobowiązano do używania hałaśliwych urządzeń tylko wewnątrz budynku. Organ nie podzielił również stanowiska odwołującego w sprawie możliwych zagrożeń bezpieczeństwa pożarowego bowiem brak nieprawidłowości w tym zakresie potwierdzają ustalenia zawarte w protokole Komendy Powiatowej państwowej Straży Pożarnej w Kępnie z dnia 15 maja 2009 r. Skargę na powyższe rozstrzygnięcie wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu J., B. i A. K. zarzucając jej naruszenie art. 6, art. 7 oraz art. 77 kpa poprzez zaniechanie zebrania wyczerpującego materiału dowodowego i jego rozpatrzenie, polegające na niepodjęciu czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i prawnego w tym w szczególności w zakresie interesu skarżących jako stron albowiem w projektowanej inwestycji nastąpi znaczne przekroczenie poziomu hałasu w środowisko co będzie bezpośrednim zagrożeniem egzystencji dla skarżących jako sąsiadujących z inwestycją w bezpośredniej odległości. W treści skargi podtrzymano zarzuty przedstawione w odwołaniu od decyzji organu I instancji oraz podniesiono, że w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia nie zobowiązano inwestora do obsadzenia terenu inwestycji zielenią izolacyjną, nie wprowadzono obowiązku pracy przez zamkniętych oknach drzwiach i bramach oraz nie określono, że praca może odbywać się dwuzmianowo. Ponadto nie określono z jaką częstotliwością mają być prowadzone pomiary hałasu, a wprowadzając zmiany w planie zagospodarowania przestrzennego gminy P. w 2003 r. nie uzgodniono zmian tego planu oraz poszczególnych działek z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków, co stanowiło naruszenie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało swoje stanowisko i wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna, aczkolwiek z innych przyczyn, aniżeli zostały w skardze podniesione. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 §1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Jednocześnie zgodnie z art. 134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd obowiązany jest zatem dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji także wtedy, gdy dany zarzut nie został podniesiony w skardze. Przedmiotem kontroli w rozpatrywanej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. utrzymująca w mocy decyzję Wójta Gminy P. z dnia (...) lipca 2009 r. określająca środowiskowe uwarunkowania wyrażenia zgody na realizację planowanego przedsięwzięcia polegającego na budowie hali magazynowej na działce (...) w miejscowości T., gmina P. Zgodnie z art. 47 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (tekst jedn. Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150 ze zm.), która na mocy powołanego przez rozpatrujące sprawę organy przepisu art. 153 ust. 1 ustawy z dnia 03 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko miała zastosowanie w rozpatrywanym przypadku, w postępowaniu w sprawie oceny oddziaływania na środowisko określa się, analizuje i ocenia bezpośredni oraz pośredni wpływ danego przedsięwzięcia na środowisko oraz możliwości i sposoby zapobiegania i ograniczania negatywnego oddziaływania na środowisko. W świetle powyższego dla przeprowadzenia oceny uwarunkowań środowiskowych planowane przedsięwzięcie musi określać rzeczywistą skalę oddziaływania na środowisko, określać emisję odpadów, hałasu, ścieków oraz wskazywać rozwiązania chroniące środowisko. W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 września 2008 r., sygn. akt II OSK 821/08, (lex nr 489527) wskazano, iż decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach ma charakter sui generis "rozstrzygnięcia wstępnego" względem ewentualnego przyszłego zezwolenia na realizację konkretnego przedsięwzięcia i nadal pełni ona względem niego w istocie funkcję prejudycjalną. Określone w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach "środowiskowe warunki realizacji przedsięwzięcia" nie mogą być zatem na dalszych etapach procesu inwestycyjnego modyfikowane, a decyzja o odmowie określenia środowiskowych uwarunkowań i tym samym wyrażenia zgody na realizację przedsięwzięcia przesądza de facto o braku możliwości realizacji określonego przedsięwzięcia w danym miejscu, czasie i na proponowanych warunkach. Jednocześnie, zgodnie z art. 56 ust. 1 ustawy Prawo ochrony środowiska, właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony. W przedmiotowej sprawie bezspornym jest, że inwestor – "A" Spółka Jawna G., A., A., M. G., złożył do organu I instancji w dniu (...) grudnia 2007 r. wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla planowanego przedsięwzięcia. Jak trafnie określił Wójt Gminy P., po zasięgnięciu opinii Starosty K. oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K., planowana inwestycja stanowiła przedsięwzięcie wymienione w § 3 ust. 1 pkt. 46 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 09 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko, w wyniku czego postanowieniem Wójta z dnia z dnia (...) stycznia 2008 r. inwestor został zobowiązany do sporządzenia raportu oddziaływania inwestycji na środowisko. Utrzymana w mocy zaskarżoną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego decyzja Wójta Gminy P. z dnia (...) lipca 2009 r. została wydana na podstawie przedłożonego w dniu (...) lutego 2008 r. Raportu oddziaływania inwestycji na środowisko oraz postanowień uzgadniających Starosty K. z dnia (...) maja 2008 r. i Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia (...) maja 2009 r., z poszanowaniem przepisów dotyczących udziału społeczeństwa w postępowaniu. Wydana w sprawie decyzja środowiskowa respektuje przy tym wszystkie zalecenia sformułowane przez organ uzgadniający, w szczególności w zakresie ochrony przed hałasem. Sąd wskazuje jednakże, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego została wydana z naruszeniem przepisów ustawy Prawo ochrony środowiska. Jak wyżej wskazano, zgodnie z art. 56 ust. 1 ustawy Prawo ochrony środowiska, właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Tymczasem zarówno w treści zaskarżonego rozstrzygnięcia jak i w treści decyzji I instancji, organy prowadzące postępowanie nie odniosły się do treści powyższego artykułu, w szczególności nie określając, czy lokalizacja planowanej inwestycji jest do pogodzenia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Brak powyższego ustalenia oraz przeprowadzonej w tym zakresie oceny, stanowi naruszenie zarówno art. 56 ust. 1 powyższej ustawy, jak i uzasadnia zarzut naruszenia art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 kpa poprzez niedostateczne zebranie materiału dowodowego w sprawie. Sąd podkreśla, że jedynie prawidłowe ustalenie, czy dla terenu, objętego planowaną inwestycją obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku, gdy jest on obowiązujący, stwierdzenie zgodności lokalizacji planowanej inwestycji z planem, umożliwia wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, przy czym w świetle art. 56 ust. 1 ustawy ocena taka stanowi konieczny element przedmiotowego rozstrzygnięcia. Jak bowiem podkreśla się w orzecznictwie okoliczność powyższa stanowi podstawowe kryterium przesądzające o możliwości wydania pozytywnej decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 16 października 2007 r., sygn. akt II SA/Rz 231/07, Lex nr 413505). Tym samym podstawowym zagadnieniem podlegającym weryfikacji w postępowaniu administracyjnym jest zgodność planowanego przedsięwzięcia z postanowieniami planu a następnie wykazanie tego w uzasadnieniu rozstrzygnięcia. Dopiero rozstrzygnięcie powyższej kwestii umożliwia organowi dokonanie oceny przedłożonego wniosku o wydanie decyzji środowiskowej, ze szczególnym uwzględnieniem zgodności lokalizacji inwestycji z obowiązującym planem. Odnosząc się do pozostałych zarzutów przedstawionych w skardze Sąd wskazuje, że nie miały one związku z prowadzonym przez organy administracji postępowaniem w przedmiocie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Jak wyżej wskazano w postępowaniu w sprawie oceny oddziaływania na środowisko określa się, analizuje i ocenia bezpośredni oraz pośredni wpływ danego przedsięwzięcia na środowisko oraz możliwości i sposoby zapobiegania i ograniczania negatywnego oddziaływania na środowisko. Stąd w prowadzonym postępowaniu kontroli nie mogły zostać poddane podnoszone zarzuty dotyczące zobowiązania inwestorów do obsadzania terenu inwestycji zielenią izolacyjną określonego rodzaju, obowiązku wykonywania pracy przy zamkniętych drzwiach, wprowadzenie obowiązku pracy dwu zmianowej oraz określenia częstotliwości przeprowadzenia pomiaru hałasu. W odniesieniu do tej ostatniej kwestii wskazać jednakże należy, iż zarzut skarżących jest nieuprawniony, bowiem w decyzji zawarto wymóg przeprowadzania badań poziomu hałasu i określono częstotliwość ich wykonywania - zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Podkreślić w tym miejscu należy, iż kwestia przestrzegania przez inwestora uwarunkowań dotyczących immisji pochodzących z przedmiotowego przedsięwzięcia może być przedmiotem postępowania właściwych organów dopiero po ewentualnym zrealizowaniu przedmiotowej inwestycji. Natomiast podkreślić należy, iż zarówno w zaskarżonych decyzjach, jak i w przedłożonym w ramach postępowania Raporcie o oddziaływaniu inwestycji na środowisko zostały zawarte wszystkie, istotne z racji przepisów mających zastosowanie w sprawie, wymogi środowiskowe dla realizacji spornego zamierzenia inwestycyjnego. Za nietrafny uznać należy również zarzut prowadzenia przez inwestora działalności w hali produkcyjnej pobudowanej na podstawie unieważnionej decyzji o warunkach zabudowy. Okoliczność powyższa nie ma bowiem wpływu na toczące się przed organami postępowania w przedmiocie określenia środowiskowych uwarunkowań dla planowanej inwestycji. Odnosząc się do zarzutu naruszenia ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym Sąd wskazuje, że przedmiotem niniejszego postępowania sądowego jest postępowanie w przedmiocie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, stąd podnoszone w skardze zarzuty dotyczące miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie mogą być przedmiotem kontroli Sądu. Reasumując powyższe rozważania Sąd wskazuje, że zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia (...) września 2009 r. została wydana z naruszeniem art. 56 ust. 1 ustawy Prawo ochrony środowiska, a więc z naruszeniem przepisów prawa materialnego mającym wpływ na wynik sprawy oraz art. 7, 77 § 1 i 107 § 3 a więc z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Dlatego też na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji wyroku. Ponownie rozpatrując sprawę Kolegium powinno uzupełnić materiał dowodowy w sprawie poprzez wyjaśnienie, czy na terenie, na którym planowana jest przedmiotowa inwestycja obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania. W przypadku stwierdzenia, że teren jest objęty postanowieniem planu, organ powinien dokonać oceny zgodności lokalizacji planowanego przedsięwzięcia z zapisami planu. O kosztach postępowania orzeczono na mocy art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O wykonalności zaskarżonej decyzji orzeczono na mocy art. 152 powyższej ustawy. /-/ E. Brychcy /-/ B. Drzazga /-/ D. Rzyminiak – Owczarczak