V SA/Wa 1538/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Barbara Mleczko – Jabłońska (spr.), Sędzia WSA - Małgorzata Rysz, Sędzia WSA - Cezary Kosterna, , Protokolant - Marcin Woźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 maja 2010 r. sprawy ze skargi D. M. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARIMR w W. z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie: przyznania płatności do gruntów rolnych. 1. uchyla zaskarżoną decyzję w części utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji Kierownika Biura Powiatowego w O. ARiMR z dnia [...] stycznia 2009 r. w części dotyczącej przyznania jednolitej płatności obszarowej; 2. zasądza od Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w W. na rzecz D. M. kwotę 4737 (cztery tysiące siedemset trzydzieści siedem) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi wniesionej przez D. M. jest decyzja Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z [...] lipca 2009r. nr [...]. Zaskarżonym orzeczeniem Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej: k.p.a.), utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w O. z [...] stycznia 2009r. o przyznaniu płatności do gruntów rolnych na rok 2007. Swoją decyzję Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji wydał w następującym stanie faktycznym: D. M. złożył w dniu [...] maja 2007 r. w Biurze Powiatowym ARiMR w O. wniosek o przyznanie płatności do gruntów rolnych na 2007r., zgodnie z art. 18 ust. 1 Ustawy z dnia 26 stycznia 2007r o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej (Dz. U z 2007r. Nr 35 poz. 217 ze zm.). W przedmiotowym wniosku producent rolny zadeklarował działki rolne o łącznej powierzchni 385 ha. W toku prowadzonego postępowania organ I instancji ustalił, iż wnioskodawca w przedłożonym na rok 2007 wniosku zadeklarował między innymi działki rolne położone na działkach ewidencyjnych 416/16, 416/19, 42/11 położonych w województwie [...], powiecie [...], gminie G., na których to w wyniku kontroli na miejscu przeprowadzonej w dniach od 29 - 31 sierpnia 2004r. został stwierdzony kod błędu DR 10, co oznacza iż przedmiotowe działki nie były utrzymane w dobrej kulturze rolnej na dzień 30 czerwca 2003r. i tym samym skutkuje ich trwałym wyłączeniem z możliwości uzyskania płatności obszarowych. W związku z powyższym działki, na których kontrola na miejscu stwierdziła kod DR 10 zostały wykluczone z wniosku producenta rolnego. W tej sytuacji Kierownik Biura Powiatowego w O. decyzją Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2008 r. przyznał wnioskodawcy płatności do gruntów rolnych na rok 2007 w tym: jednolitą płatność obszarową w kwocie 50.308,93zł w pomniejszonej wysokości (o 43.397,59 zł. ), ze względu na wykryte nieprawidłowości, oraz uzupełniającą płatność do powierzchni grup upraw podstawowych w kwocie 10.590,22 zł. - zgodnie z żądaniem strony. D. M. od powyższej decyzji złożył odwołanie, podnosząc, iż działki, na których to stwierdzone zostały uchybienia (błąd DR 10) nabył w roku 2004 i 2005 i nie został poinformowany przez zbywcę o przeprowadzonej kontroli na miejscu oraz o jej wynikach. Skarżący jednocześnie w piśmie odwoławczym podważał wyniki przeprowadzonej kontroli na miejscu wnioskując o jej powtórne przeprowadzenie. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR decyzją z [...] sierpnia 2008r. uchylił w całości decyzję organu I instancji. Powodem jej uchylenia był, jak wskazał organ II instancji brak przeprowadzenia przez Kierownika Biura postępowania wyjaśniającego w zakresie ustalenia winy wnioskodawcy na okoliczność możliwości uzyskania przez wnioskodawcę przy zachowaniu należytej staranności, informacji o nałożeniu na sporne działki kodu błędu DR 10 oraz skutków jakie powoduje stwierdzenie tych nieprawidłowości na gruntach rolnych. W wyniku uchylenia decyzji oraz przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w O. wystosował zarówno do wnioskodawcy jak też do zbywcy spornych gruntów B. S. wezwania w trybie art. 50 § 1 K.p.a. do złożenia wyjaśnień w sprawie. O złożenie wyjaśnień oraz przekazanie stosownych dokumentów mogących przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, organ I instancji zwrócił się również do Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w E., jako jednostki prowadzącej postępowanie w zakresie przedłożonego wniosku przez zbywcę gruntów B. S. w 2004r. Jak wynika z akt sprawy wezwanie skierowane do Pana B. S. zostało dwukrotnie awizowane i nie odebrane przez adresata. Natomiast z treści złożonego przez wnioskodawcę oświadczenia wynikało, iż skarżący do chwili poinformowania przez Biuro Powiatowe ARiMR w O. o wykrytych nieprawidłowościach w związku z prowadzonym postępowaniem z wniosku skarżącego na 2007r., nie posiadał wiedzy o przeprowadzonej kontroli na miejscu w gospodarstwie zbywcy spornych gruntów oraz o wykrytych w jej trakcie nieprawidłowościach. Ponadto D. M. oświadczył, że przed pouczeniem przez organ nie posiadał wiedzy o skutkach jakie rodzi stwierdzenie na działkach nieprawidłowości w postaci kodu DR 10, jak też deklarowanie tych działek do płatności obszarowych w następnych latach. W oparciu o zgromadzony materiał w sprawie, po dokonaniu analizy materiału dowodowego, Kierownik Biura Powiatowego w O. decyzją z dnia [...] stycznia 2009r. w sprawie płatności do gruntów rolnych na rok 2007, Nr [...] przyznał wnioskodawcy płatności do gruntów rolnych na rok 2007 z tytułu jednolitej płatności obszarowej w pomniejszonej wysokości, w kwocie jak uprzednio wyliczonej przez organ I instancji, ze względu na wykryte nieprawidłowości oraz uzupełniającą płatność obszarową do powierzchni grup upraw podstawowych zgodnie z żądaniem strony. W uzasadnieniu decyzji, dokonując oceny zgromadzonego materiału dowodowego, organ I instancji wskazał, że nie dał wiary oświadczeniu skarżącego, iż nie posiadał on informacji o przeprowadzonej kontroli oraz jej skutkach, ponieważ jak ustalono w trakcie postępowania wyjaśniającego skarżący w 2004r., a więc w dacie przeprowadzenia kontroli na miejscu w gospodarstwie Pana B. S. był zarejestrowany jako jego pełnomocnik do reprezentowania go w pełnym zakresie przed ARiMR. W ocenie organu I instancji z powyższego wynika, iż jako pełnomocnik D. M. musiał wiedzieć o przedmiotowej kontroli i jej skutkach. Ponadto organ wskazał, że informacje o działkach, które to zostały wykluczone z płatności na podstawie stwierdzonych nieprawidłowości DR 10 znajdowały się w roku 2007 (data wszczęcia zaskarżonego postępowania) na stronie internetowej ARiMR oraz w wersji papierowej były dostępne w Biurze Powiatowym ARiMR w O. Wskazując na dostępność powyższych informacji oraz na obowiązek zapoznania wnioskodawcy z warunkami przyznawania płatności (co wnioskodawca potwierdza własnoręcznym podpisem), organ I instancji uznał, że wnioskodawca w postępowaniu dowodowym nie wykazał, iż nie jest winny zadeklarowania działek, które to w świetle art. 143b ust 4 rozporządzenia Rady (WE) Nr 1782/2003 nie kwalifikują się do objęcia płatnościami obszarowymi. Skarżący w odwołaniu od powyższej decyzji zarzucił, iż na podstawie zgromadzonego w trakcie postępowania wyjaśniającego materiału dowodowego organ I instancji nie dowiódł, że skarżący posiadał informacje o przeprowadzonej kontroli w gospodarstwie B. S. oraz jej skutkach. Ponadto skarżący w piśmie odwoławczym podważył wyniki kontroli na miejscu przeprowadzonej w 2004r w gospodarstwie zbywcy wnioskując raz jeszcze o jej ponowne przeprowadzenie. Zarzucił, że w chwili nabycia spornych gruntów były one utrzymane w dobrej kulturze rolnej. Ponadto podkreślił, że ziemie te były uprawiane zarówno przed rokiem 2003 jak i po. Jako dowód przywołał okoliczność przeprowadzenia kontroli na miejscu w swoim gospodarstwie w tym samym czasie tj. 14 września 2004r. na działkach bezpośrednio sąsiadującym ze spornymi działkami będącymi w 2004r. w posiadaniu zbywcy, podczas której to kontroli na gruntach skarżącego nie stwierdzono podobnych nieprawidłowości. Odwołujący się wskazał, że z uwagi na sąsiednie położenie wszystkich gruntów niemożliwym jest aby wszystkie grunty różniły się w tym samym okresie tak bardzo. Powyższe, w ocenie skarżącego, świadczy o nierzetelności przeprowadzonej kontroli na gruntach zbywcy w 2004r. Po rozpoznaniu odwołania decyzją z [...] lipca 2009r. Nr [...] Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w W. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji w sprawie przyznania płatności do gruntów rolnych na 2007r. Odnosząc się do zarzutów odwołania organ odwoławczy wskazał, iż ujawnienie stanu faktycznego działek rolnych na podstawie uzyskanego materiału dowodowego ( protokół z kontroli na miejscu) obliguje do ich wykluczenia na podstawie art. 143b ust 4 i 5 Rozporządzenia Rady (WE) Nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniające rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001, (WE) nr 1454/2001, (WE) nr 1868/94, (WE) nr 1251/1999, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 1673/2000, (EWG) nr 2358/71 i (WE) nr 2529/2001 ( Dz. Urz. UE L 270 z 21.10.2003 z późn. zm.) Tym samym nie uznał zasadności kierowanych przez wnioskodawcę zarzutów dotyczących kontroli na miejscu przeprowadzonej w gospodarstwie zbywcy w dniach 29.08- 31.08.2004r. W ocenie organu II instancji przedmiotowa kontrola przeprowadzona została w sposób prawidłowy rzetelny, a poczynione w jej trakcie ustalenia odzwierciedlają stan faktyczny kontrolowanych gruntów w dacie przeprowadzenia kontroli. Organ II instancji na podstawie sporządzonego materiału dowodowego nie znalazł podstaw do podważenia wiarygodności przeprowadzonych czynności kontrolnych. Podkreślił, że jak wynika z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, zbywca spornych działek w dniu 31.08.2004r otrzymał do rąk własnych kopię raportu z kontroli na miejscu, co potwierdził własnoręcznym podpisem. Kopia z czynności kontrolnych została przekazana wnioskodawcy, a nie pełnomocnikowi z uwagi na osobistą obecność rolnika – właściciela działek przy kontroli. Zatem, jak wskazał organ odwoławczy, producent został zapoznany z wynikami przeprowadzonej kontroli i nie wniósł do tych ustaleń żadnych uwag, co jest równoznaczne z faktem, iż akceptował dokonane ustalenia. Ponadto nadmienił, iż zgromadzony materiał dowodowy i poczynione na jego podstawie ustalenia powodujące nałożenie na sporne działki kodu błędu DR 10 skutkującego trwałym wykluczeniem działek z płatności obszarowych dotyczą stanu faktycznego spornych gruntów występującego w 2004r. i wtedy to właśnie został sporządzony. Powtórzenie czynności kontrolnych obecnie, jak wnioskuje producent nie może prowadzić do weryfikacji ustaleń poczynionych w roku 2004 ze względu na istotny upływ czasu. W tym świetle wniosek o powtórną kontrolę na miejscu , zdaniem organu nie jest zasadny. W ocenie organu przedmiotowe czynności kontrolne przeprowadzone zostały przez osoby upoważnione w sposób prawidłowy i rzetelny, stwierdzone nieprawidłowości udokumentowane zostały w postaci materiału fotograficznego, ponadto sporządzone zostały szczegółowe szkice kontrolowanych działek z oznaczeniem punktów wykonania materiału zdjęciowego. Całość w postaci raportu z czynności kontrolnych została sprawdzona i zatwierdzona przez osobę upoważnioną. Organ odwoławczy zaznaczył, że odwołujący się pomimo, iż podważa wyniki przeprowadzonej kontroli to sam nie podjął żadnych czynności dowodowych mogących wskazywać na jakiekolwiek uchybienia ze strony kontrolujących. Analizując natomiast w świetle zgromadzonego materiału dowodowego po ponownie przeprowadzonym postępowaniu wyjaśniającym zasadność zastosowania art. 68 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 wprowadzającego wyjątki do stosowania wyłączeń i obniżek organ odwoławczy wskazał, że w myśl w/w przepisu kwestią zasadniczą było ustalenie okoliczności zawinienia strony, które to miały zasadniczy wpływ na podjęcie prawidłowego rozstrzygnięcia w świetle wyżej cytowanego art. 68 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 wprowadzającego wyjątki do stosowania wyłączeń i obniżek. Przepis ten stanowi, bowiem że obniżki i wyłączenia (przewidziane m. in. w art. 51 tego rozporządzenia) nie mają zastosowania w przypadku, gdy rolnik złożył wniosek poprawny pod względem faktycznym lub gdy może wykazać, że nie jest winny nieprawidłowości. W ocenie organu odwoławczego z dokumentów zgromadzonych w postępowaniu oraz ustalonych na tej podstawie okoliczności faktycznych wynika, że strona w świetle powołanego wyżej art. 68 rozporządzenia Komisji nie wykazała że wykryte nieprawidłowości wystąpiły bez jej winy. Na poparcie swego stanowiska Dyrektor OR ARiMR wskazał, że w dniu złożenia przedmiotowego wniosku tj. 15 maja 2007r. informacje zawierające wykaz działek wyłączonych z płatności obciążonych tzw. kodem błędu DR10 czyli nie spełniających wymogu dobrej kultury rolnej umieszczone były na stronie internetowej ARiMR w zakładce informacje dla beneficjentów - działki nie spełniające wymogu dobrej kultury rolnej jak również były też dostępne w formie papierowej w Biurze Powiatowym ARiMR właściwym dla beneficjenta. Skoro, jak wskazał organ odwoławczy, informacje te były powszechnie dostępne, wnioskodawca przy dołożeniu należytej staranności mógł do nich dotrzeć. Wykazanie przez wnioskodawcę, iż działał w dobrej wierze w zaufaniu do informacji przekazanych mu przez poprzedniego właściciela nie może w tych okolicznościach stanowić o jego braku winy. Dyrektor Oddziału nie podzielił natomiast stanowiska organu I instancji, jakoby sam fakt udzielenia pełnomocnictwa przez poprzedniego właściciela skarżącemu świadczy, że wnioskodawca wszedł w posiadanie informacji o wynikach przeprowadzonej kontroli i jakoby jedynie w oparciu o te okoliczności można stwierdzić zawinienie skarżącego w zakresie błędnej deklaracji. W dalszej części uzasadnienia organ odwoławczy odnosząc się do okoliczności przyznania skarżącemu płatności obszarowych na sporne działki w roku 2005 oraz 2006, na które to powołuje się wnioskodawca sugerując, że powyższe utwierdziło go w przekonaniu o kwalifikowalności spornych działek do dopłat, zwrócił uwagę, że deklarowane przez rolnika działki o nr 416/21 oraz 416/25 powstały w wyniku sprostowania na wniosek poprzedniego właściciela działu I księgi wieczystej Kw nr [...] ( informacja zawarta w akcie notarialnym Repetytorium nr 1441/2005). Działka 416/21 powstała z działki 416/19 natomiast działka 416/25 powstała z działki 416/16. Dyrektor Oddziału wskazał, że organy ARiMR nie posiadając bieżących informacji w tym zakresie nie są w stanie zatem zweryfikować na bieżąco kwalifikowalności wszystkich działek, a w szczególności przy ich zmianie numeracji czy też zmianie ich użytkownika. Na końcu przedstawiając w uzasadnieniu swego stanowiska obowiązujące w sprawie przepisy prawa krajowego oraz wspólnotowe organ odwoławczy przedstawił sposób wyliczenia przyznanej wnioskodawcy jednolitej płatności obszarowej. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję D. M. wniósł o jej uchylenie i zasądzenie od Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. na rzecz skarżącego kosztów postępowania . Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie : 1) art. 7, art. 77, art. 107, k.p.a. w zw. z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2007 r. Nr 35, poz. 217, z póź. zm.); 2) art. 107 k.p.a. w zw. z art. 53 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2008 r. Nr 170, poz. 1051, ze zm.); 3) art. 78 k.p.a.; 4) art. 68 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. U. UE. L. 04.141.18), w zw. z art. 143b ust. 5 akapit 1 rozporządzenia nr 1782/2003 oraz w zw. z art. 40 k.p.a. W uzasadnieniu swego stanowiska skarżący podobnie jak w toku postępowania administracyjnego, po pierwsze kwestionuje ustalenia organów, iż przedmiotowe działki podlegają trwałemu wyłączeniu z płatności podnosząc, że skoro w czasie kontroli administracyjnej w 2004r. stwierdzono nieprawidłowości, a wnioskodawca nabył sporne grunty w latach następnych, to ARiMR zobligowana była do wyczerpującego wyjaśnienia zarzutów wnioskodawcy oraz ich wpływu na rozbieżności w ocenie stanu faktycznego. Skarżący zarzucił, że mimo istnienia rozbieżności nie dokonano ponownej rzetelnej analizy dokumentacji fotograficznej i nie przeprowadzono dowodów wnioskowanych przez stronę w odwołaniu. Skarżący podniósł również, że wbrew twierdzeniom organu w odwołaniu zgłoszono konkretne wnioski dowodowe, do których organ II instancji w ogóle się nie ustosunkował. Ponadto zarzucił, że w trakcie prowadzonego postępowania ARiMR nie wykazała aby wnioskodawca - w chwili zakupu spornych działek od B. S. – wiedział o fakcie przypisania im kodu błędu DR 10. W jego ocenie z analizy zebranego materiału w sprawie jednoznacznie wynika, iż w chwili zakupu aktem notarialnym w dniu 18 lutego 2005r. skarżący nie był poinformowany o jakichkolwiek czynnościach przeprowadzonych przez pracowników ARiMR oraz o ich wynikach. Za powyższą tezą przemawia również i to, że organy ARiMR przyznają wprost w decyzjach, że skarżący był pełnomocnikiem B. S. do reprezentowania przed ARiMR w pełnym zakresie. Z powyższych względów ARiMR posiadając wiedzę o tym, iż skarżący był pełnomocnikiem właściciela powinien przed dokonaniem czynności kontrolnych w dniach 29.08.2004 do 31.08.2004 r. go o tym powiadomić. Powyższe okoliczności, a przede wszystkim treść protokołu oraz niedociągnięcia proceduralne świadczą, w ocenie wnioskodawcy o zaniedbaniach i błędach, które w konsekwencji wpływają, jak twierdzi na negatywne ukształtowanie sytuacji faktycznej i prawnej skarżącego, jako nabywcy gruntów od poprzednika . Skarżący podkreślił, że sporne działki zlokalizowane są na terenie obszaru Natura 2000 – P., a więc muszą być utrzymywane w dobrej kulturze rolnej. Wskazał również, że zamierzał przystąpić do pakietu rolno - środowiskowego "Ochrona zagrożonych gatunków i siedlisk przyrodniczych na obszarach Natura 2000", co dodatkowo umożliwi weryfikację dokumentacji fotograficznej. Skarżący podkreślił także, że pierwszy raz powziął informację o kontroli na gruntach S. z treści uzasadnienia decyzji z dnia 25 kwietnia 2008 r. Informacja ta była dla niego zaskoczeniem, gdyż w latach poprzednich otrzymywał kwotę płatności do wszystkich deklarowanych działek . Dodatkowo nadmienił, że wykazy zawierające działki z błędem DR 10 - w tym będące przedmiotem niniejszego postępowania - zostały umieszczone na stronie internetowej dopiero w 2008 r., a więc po dacie złożenia wniosku. We wcześniejszych zestawieniach publikowanych na stronie internetowej www.arimr.gov.pl do sierpnia 2008 r. nie uwidoczniono spornych działek. W zestawieniu za 2007 r. działki te zostały uwidocznione, jednakże znalazły się dopiero na stronie 288, poza zestawieniem alfabetycznym. Z powyższego wynika, jak dalej wywodzi, że sporne działki zostały dodane dopiero do zestawienia za 2007r. w trakcie roku kalendarzowego, a przez trzy lata w ogóle nie widniały w zestawieniu, pomimo że powinny być zamieszczone w zestawieniach za rok 2005 i 2006. Tym samym wbrew twierdzeniom organu, zdaniem skarżącego, zachodzą okoliczności wyłączające zastosowanie obniżek i wykluczenia płatności w świetle przesłanek zawartych w art. 68 rozporządzenia nr 796/2004. W odpowiedzi na skargę Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR wniósł o jej oddalenie. W całości podtrzymał swoje stanowisko i argumenty przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia. Na rozprawie przed WSA w dniu 15 marca 2010r. pełnomocnik skarżącego podtrzymując zarzuty skargi złożył dodatkowe dokumenty w postaci zdjęć lotniczych spornych działek, które to zdjęcia w jego ocenie wskazują, iż stan poszycia na spornych nieruchomościach nie różni się od stanu roślinności na działkach, które nie zostały trwale wyłączone z płatności, protokoły kontroli działek rolnych należących do skarżącego, na których wizytacja odbyła się we wrześniu 2004r., jak również decyzje organów Agencji wydane na skutek wniosku poprzednika, dotyczącego spornych działek, a następnie wniosku transferowego, złożonego przez skarżącego o przyznanie płatności obszarowych na 2004r. W piśmie procesowym z 4 maja 2010 r. pełnomocnik skarżącego podtrzymując dotychczasowe stanowisko w zakresie zakwestionowania wyników kontroli co przyjęcia kodu nieprawidłowości DR10 nabytych przez skarżącego działek w konkluzji zarzucił, że dokumentacja fotograficzna dołączona do protokołu kontroli nie dotyczy działek skarżącego, kontrolujący mieli problemy z ustaleniem granic działek, załączone zdjęcia, jeśli nawet przyjąć, że przedstawiają działki skarżącego, przedstawiają nieskoszone łąki, a nie grunty, które można zakwalifikować do kodu DR 10, skarżący w latach 2005-2006 otrzymał dopłaty do spornych gruntów, w granicach działek nr 416/25 i 42/11 brak jest zabudowań , zdjęcia satelitarne nie wskazują różnicy pomiędzy szatą roślinną na poszczególnych działkach, poprzednik skarżącego nie uczestniczył w kontroli, a pomimo ustanowienia pełnomocnika w osobie skarżącego ten nie został uznany i nie doręczono mu protokołu kontroli. Jako załącznik przedstawiono pismo Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 28 maja 2009r. skierowane do Prezesa Krajowej Rady Izb Rolniczych będące odpowiedzią w sprawie wyłączenia z dopłat bezpośrednich części gruntów będących w posiadaniu Agencji Nieruchomości Rolnych ( oznaczonych symbolem DR10). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: I. Po rozpoznaniu skargi Sąd uznał, iż zarzuty w niej podniesione są trafne, a zaskarżona decyzja narusza prawo w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Przed wskazaniem przyczyn uchylenia zaskarżonej decyzji i odniesieniem się do podniesionych skardze zarzutów Sąd wyjaśnia, iż zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, że zadaniem wojewódzkiego sądu administracyjnego jest kontrola legalności zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem, to znaczy ustalenie, czy organ orzekający w sprawie prawidłowo zinterpretował i zastosował przepisy prawa w odniesieniu do właściwie ustalonego stanu faktycznego. W przypadku stwierdzenia, iż w sprawie naruszono przepisy – czy to prawa materialnego, czy też przepisów postępowania – sąd uchyla zaskarżoną decyzję i zwraca sprawę do postępowania przed organem administracyjnym, właściwym do jej rozstrzygnięcia (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy należy stwierdzić, iż zaskarżona decyzja narusza przepisy prawa materialnego art. 68 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. U. UE. L. 04.141.18) oraz przepisy procedury administracyjnej w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. II. Spór między stronami dotyczył dwóch kwestii. Po pierwsze przyjęcia stanu faktycznego sprawy, a po wtóre nieprawidłowo - w ocenie skarżącego, przyjętego przez organ wniosku - braku podstaw do zastosowania art. 68 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 Odnosząc się do pierwszej z nich skarżący mianowicie podważał ustalenia faktyczne ległe u podstaw pomniejszenia jednolitej płatności obszarowej za 2007 rok. Twierdził bowiem, że nabyty przez niego od poprzednika B. S. w 2004 i 2005r. grunt rolny stanowiący działki oznaczone we wniosku z 2007r. o przyznanie płatności o nr ew. 42/11, 416/21 i 416/25 położony we wsi G. w gminie G. o powierzchni blisko 73 ha jest i był utrzymywany w dobrej kulturze rolnej na dzień 30 czerwca 2003 r. Organ administracji stał natomiast na stanowisku, iż działki te nie były w stanie uzasadniającym przyznanie dopłat. Organ stwierdził bowiem, że na podstawie przeprowadzonej w dniach 29 – 31 sierpnia 2004r. kontroli metodą inspekcji terenowej działka A (składająca się z działek ew. o nr 416/16 i 416/19 ) o pow. 55,5 ha oraz działka C stanowiąca działkę ew. o nr 42/11 o pow. 32,82ha dotknięte zostały kodem nieprawidłowości DR10, co oznacza, że nie odpowiadały wymogowi utrzymania gruntu rolnego w dobrej kulturze rolnej i że stan ten występował już 30 czerwca 2003 r. Z ustaleń takich wywiódł konieczność umniejszenia jednolitej płatności obszarowej proporcjonalnie do stwierdzonego zawyżenia powierzchni we wniosku. Jako podstawę prawną takiego rozstrzygnięcia wskazywał art. 143b ust. 4 rozporządzenia Rady (WE) 1782/2003. W myśl tego przepisu: "obszar użytków rolnych nowego Państwa Członkowskiego objęty systemem jednolitej płatności obszarowej stanowi część wykorzystywanych użytków rolnych utrzymywanych w dobrej kulturze rolnej na dzień 30 czerwca 2003 r., niezależnie od tego czy w tym dniu była na nich prowadzona produkcja czy też nie ( ... )". Sposób obliczenia płatności w przypadku zawyżenia przez producenta rolnego areału uprawniającego do uzyskania płatności wynika natomiast z art. 138 ust. 1 rozporządzenia Komisji WE nr 1973/2004, zgodnie z którym "Z wyjątkiem przypadków siły wyższej bądź okoliczności nadzwyczajnych zgodnie z definicją zawartą w art. 72 rozporządzenia (WE) nr 796/2004, jeżeli w wyniku kontroli administracyjnej bądź kontroli na miejscu wykryte zostanie, iż ustalona różnica między zadeklarowanym a stwierdzonym obszarem w rozumieniu art. 2 punkt 22 rozporządzenia (WE) nr 796/2004 przekracza 3 %, lecz nie więcej niż 30 % stwierdzonego obszaru, to kwota, jaka ma być przyznana w ramach programu płatności za jeden obszar, jest pomniejszana w przedmiotowym roku o dwukrotną wykrytą różnicę. Jeżeli ta różnica przekracza 30 % stwierdzonego obszaru, za przedmiotowy rok nie przyznaje się żadnej pomocy. Jeżeli natomiast różnica przekracza 50 %, rolnik jest wykluczany ponownie z przywileju uzyskania premii do kwoty, która odpowiada różnicy między obszarem zadeklarowanym a stwierdzonym. Taka kwota jest odejmowana z wypłat pomocy, do której rolnik jest uprawniony na podstawie wniosków składanych przez niego w ciągu trzech lat kalendarzowych po upływie roku kalendarzowego, w którym wykryto tę różnicę". W sprawie niniejszej W sprawie niniejszej organ ustalił, że powierzchnia zgłoszona przez wnioskodawcę we wniosku wynosiła 385,6 ha, stwierdzona 312,68 ha. Różnica między w/w powierzchniami wyniosła 72,92 ha, co stanowi 23,32 % zatwierdzonej powierzchni. Tak, więc od powierzchni stwierdzonej w czasie kontroli, tj. 312,68 ha odjęto dwukrotność stwierdzonej różnicy, tj. 145,84 ha, w wyniku, czego wyliczona została powierzchnia, co do której wniosek został pozytywnie rozpatrzony – 166,84 ha. Przepisy te nie nastręczały problemów interpretacyjnych. Ich zastosowanie warunkowało jednak prawidłowe ustalenie stanu faktycznego. Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego: "Z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach Unii Europejskiej, o których mowa w art. 1 pkt 1, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej". Wyrazem oceny zgromadzonego w toku postępowania materiału dowodowego są ustalenia faktyczne sformułowane w kończącej postępowanie decyzji administracyjnej (art. 107 § 1 k.p.a.). W myśl art. 107 § 3 k.p.a. uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Obowiązek wyczerpującego umotywowania decyzji wynika również z obowiązywania w postępowaniu administracyjnym zasady przekonywania (art. 11 k.p.a.). W sprawie niniejszej skarżący, jak wyżej wskazano zakwestionował przypisanie spornym gruntom kodu DR 10 oznaczającego, że cała działka rolna nie była utrzymana w dobrej kulturze rolnej na dzień 30 czerwca 2003r. Swoje wątpliwości i zastrzeżenia co do prawidłowości przeprowadzonej w sierpniu 2004r. kontroli zgłosił w odwołaniu od decyzji wydanej przez organ I instancji w dniu [...] kwietnia 2008r. na wniosek o przyznanie płatności za 2007r. – wnioskując jednocześnie o ponowną kontrolę. W tym miejscu zgodzić się należy z organem, że powtórzenie czynności kontrolnych na miejscu w tak znacznym odstępie czasowym nie może prowadzić do wiarygodnych ustaleń stanu nieruchomości w zakresie utrzymania jej w dobrej kulturze rolnej na dzień 30 czerwca 2003r. i dlatego wniosek skarżącego w tym zakresie nie był zasadny. Jednakże mając na uwadze jak kolosalne i zasadnicze znaczenie dla skarżącego ma fakt ustalenia czy istotnie zgłoszone przez niego grunty (o tak dużej powierzchni) są trwale wyłączone z płatności obszarowych, wobec zgłoszonych zastrzeżeń co do wyników kontroli - przeprowadzenie postępowania w tym zakresie winno być szczególnie wnikliwe i dokonane w oparciu nie tylko o analizę dokumentów kontroli , jej wyników ale również na podstawie wszelkich możliwych dowodów co do okoliczności jej przeprowadzenia jak również zweryfikowania jej wyników w oparciu wszelkie dostępne dowody (w tym wnioskowane przez skarżącego w toku postępowania ). Wynik takiej kontroli stanowiący podstawę do wykluczenia działki z płatności winien jednoznacznie wskazywać brak zachowania dobrej kultury rolnej na dzień 30 czerwca 2003r. W sprawie niniejszej wobec braku przeprowadzenia zgłoszonych przez skarżącego dowodów i dokładnej analizy tych zgromadzonych w sprawie organ, w ocenie Sądu , nie podjął wszelkich niezbędnych kroków do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Uznając, że przedmiotowa kontrola na miejscu przeprowadzona została w sposób prawidłowy i rzetelny, a zbywca spornych działek w dniu 31 sierpnia 2004r. otrzymując kopię raportu nie wniósł do niego żadnych uwag - organ nie znalazł podstaw do podważenia wiarygodności przeprowadzonych czynności kontrolnych. W ocenie Sądu wniosek taki jest co najmniej przedwczesny, skoro organ nie rozważył następujących okoliczności takich jak to, że w dacie przeprowadzenia kontroli u Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w O. znajdował się już " wniosek transferowy", złożony przez skarżącego w dniu 25 sierpnia 2004r. o przyznanie na jego rzecz płatności dla między innymi spornych działek naliczonych na podstawie wniosku złożonego w dniu [...] czerwca 2004r. przez B. S. w związku z przejęciem gospodarstwa. Powyższe wskazywałoby, że w dacie kontroli użytkownikiem spornych działek nie był B. S., a skarżący D. M. występujący również jako reprezentant rolnika i to on winien uczestniczyć w kontroli oraz być zapoznany z jego wynikami. Ponadto wskazać należy, że płatności obszarowe do działek zgłoszonych we wniosku z [...] czerwca 2004r. przez B. S. nie zostały przyznane w oparciu o ustalenia protokołu kontroli z sierpnia 2004r. stąd kwesta jego wyników "ujrzała dopiero światło dzienne" w decyzji będącej przedmiotem niniejszego postępowania, a więc płatności za 2007r. Wskazać bowiem należy, że wniosek transferowy o przyznanie płatności skarżącemu został załatwiony odmownie jednakże z powołaniem się na brak spełnienia warunku z art. 4 ust 1 ustawy z 18 grudnia 2003r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych. Powyższe okoliczności wymagają dokładnego ustalenia na podstawie ponownego przesłuchania skarżącego bowiem wskazują na uchybienia organów w zakresie przeprowadzenia kontroli - bez udziału uprawnionego producenta rolnego. Kolejną kwestią do której organ nie odniósł się ani nie rozważył jest analiza zapisu protokołu kontroli ( k. 206 akt adm.), który wskazuje, że w zakresie przypisania kodu nieprawidłowości DR10 dla działki rolnej oznaczonej literą A - (nr ew. 416/16 i 416/19) kontrolujący mieli wątpliwości co do właściwego kodu nieprawidłowości bowiem początkowo przypisano tej działce kod DR 10 potem DR 3 ( co oznacza , że stwierdzony sposób rolniczego użytkowania nie kwalifikuje się do płatności ), po czym zapisy ten skreślono i wpisano ponownie kod DR10 . Protokół ten zawiera również przekreślenia w innych rubrykach - stwierdzonej rośliny uprawnej ( wpisano – inne uprawy po czym zapis ten skreślono wpisując odłóg). Przekreślenia wcześniej dokonanych wpisów zawierają również rubryki dotyczące przestrzegania warunków dobrej kultury rolnej. Dla uzasadnienia przyjętego kodu nieprawidłowości kontrolujący wpisali, iż na całej powierzchni rolnej nie przeprowadzono zabiegów uprawowych do 15 lipca 2004r. Dla udokumentowania powyższego wykonano zdjęcia, które jak zarzuca skarżący przedstawiają nieskoszone łąki Dla wyjaśnienia powyższych wątpliwości i ustalenia czy stwierdzony w protokole i zdjęciach stan działek uzasadnia jednoznacznie przyjęcie braku utrzymania jej w dobrej kulturze rolnej na dzień 30 czerwca 2003r. konieczne jest przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego. Podobne wątpliwości wzbudza zapis protokołu kontroli działki C ( nr ew. 42/11 ) o pow. 32, 82 ha ( k. 208 akt adm. ), której również przypisano kod nieprawidłowości DR10 z uzasadnieniem, iż na całej powierzchni działki nie przeprowadzono zabiegów uprawowych ani koszenia w terminie do 15 lipca 2004r. Jednocześnie początkowo zaznaczony wpis w rubryce W1 co do przestrzegania warunków dobrej kultury rolnej został następnie skreślony. W tej sytuacji dla wyjaśnienia zgłoszonych przez skarżącego zastrzeżeń pomocna okazać się może również po wyjaśnieniu niejednoznacznych zapisów w protokołach kontroli dokumentacja fotograficzna przedstawiająca rodzaj szaty roślinnej na danym obszarze dokumentująca stan działek z odniesieniem tego stanu do 30 czerwca 2003r., jak również analiza zapisów i dokumentacja protokołu kontroli dokonanej na początku września 2004r. na sąsiadujących ze spornymi działkami gruntach skarżącego. Uznając, że wyniki kontroli przeprowadzonych w różnym czasie, na odrębnych gruntach użytkowanych przez różne podmioty nie mogą uzasadniać podważania wyników kontroli na spornych działkach, organ nie uznał stanowiska skarżącego zgłoszonego w odwołaniu za zasadne. Jednakże jeżeli jak podnosi skarżący stan upraw na sąsiadujących ze sobą gruntach w 2004r. nie różnił się, a ponadto odzwierciedla je dokumentacja fotograficzna - porównanie wyników kontroli przeprowadzonej na spornych działach i gruntach skarżącego może zdaniem Sądu okazać się pomocne skoro ma wskazać stan spornych działek na dzień 30 czerwca 2003r., jeżeli w tym czasie wszystkie pozostawały w zasobie Agencji Nieruchomości Rolnych. Uchybienia organu w zakresie przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego co do jednoznacznego określenia stanu spornych działek na dzień 30 czerwca 2003r. w zakresie utrzymania , bądź braku dobrej kultury rolnej, wskazują, w ocenie Sądu, iż na obecnym etapie ustalenie przez organy ARiMR trwałego wyłączenia z płatności spornych nieruchomości musi być uznane z arbitralne. Nie przesądzając wyników postępowania w tym zakresie - w toku ponownego rozpoznania sprawy organ odwoławczy kierując się powyższymi wskazaniami ponownie rozpozna odwołanie i rozważy przeprowadzenie uzupełniającego postępowania w trybie art. 136 k.p.a lub art. 138 §2 k.p.a odnosząc się do twierdzeń skarżącego dotyczących utrzymania spornych działek w dobrej kulturze rolnej na dzień 30 czerwca 2003r. III. Niezależnie od powyższego odnosząc się do drugiej spornej w sprawie kwestii , a mianowicie zarzutu wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem art. 68 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. U. UE. L. 04.141.18), wskazać należy, że w ocenie Sądu również zasługuje na uwzględnienie. Powołany wyżej przepis prawa wspólnotowego mający wprost zastosowanie w postępowaniu w przedmiocie przyznania płatności obszarowych wprowadza wyjątki do stosowania wyłączeń i obniżek z tytułu zawyżenia deklaracji powierzchni. Zgodnie z jego treścią obniżki i wyłączenia, przewidziane w rozdziale 1 ( rozporządzenia Komisji WE 796/ 2004) nie mają zastosowania w przypadku, gdy rolnik złożył wniosek poprawny pod względem faktycznym lub gdy może wykazać, że nie jest winny nieprawidłowości. Oczywiście kwestia zastosowania tego przepisu będzie miała miejsce wówczas, gdy zostanie ustalone ( a tak stwierdziły organy w sprawie niniejszej ), że zadeklarowane we wniosku działki są trwale wyłączone z płatności, natomiast do rozważenia pozostaje, czy zachodzą w sprawie okoliczności uzasadniające odstąpienie od dokonania obniżki ( pomniejszenia płatności ) bądź wyłączenia z płatności w zależności od stwierdzonej różnicy między powierzchnią zadeklarowaną, a stwierdzoną. Odstępując od zastosowania tego przepisu organ odwoławczy wskazał, że z okoliczności faktycznych wynika jednoznacznie, że strona w świetle w/w art. 68 nie wykazała, że wykryte nieprawidłowości wystąpiły bez jej winy. Dyrektor ARiMR prezentowane stanowisko podjął w oparciu o ustalenia, że w dniu złożenia wniosku tj. 15 maja 2007r informacje zawierające wykaz działek wyłączonych z płatności obciążonych tzw. kodem błędu DR10 czyli nie spełniających wymogu dobrej kultury rolnej umieszczone były na stronie internetowej ARiMR w zakładce informacje dla beneficjentów -działki nie spełniające wymogu dobrej kultury rolnej jak również były też dostępne w formie papierowej w Biurze Powiatowym ARiMR właściwym dla beneficjenta. Jak wynika z powyższego informacje te były powszechnie dostępne, a zatem wnioskodawca przy dołożeniu należytej staranności mógł do nich dotrzeć. Wykazanie przez wnioskodawcę, iż działał w dobrej wierze w zaufaniu do informacji przekazanych mu przez poprzedniego właściciela nie może, zdaniem organu stanowić o jego braku winy. Zdaniem Sądu istotnie wykazanie okoliczności uzasadniających odstąpienie od zastosowania obniżek stosownie do cyt. wyżej art. 68 ust 1 rozporządzenia polega na wykazaniu przez rolnika braku winy polegającej co najmniej na niedbalstwie. Z tego względu producent rolny nie powinien składać wniosku o płatność bez uprzedniego zweryfikowania pod kątem zgodności ze stanem faktycznym działek , które deklaruje. W ocenie Sądu jednakże w okolicznościach faktycznych sprawy niekwestionowanych przez organy ARiMR takich jak : - brak wiedzy skarżącego o kontroli na miejscu w sierpniu 2004r. i jej ustaleniach w wyniku których spornym działkom przypisano kod nieprawidłowości DR10; - brak informacji, iż składający w 2004r. wniosek o płatności producent tak B. S., jak i skarżący zostali poinformowani o skutkach deklaracji tych działek we wnioskach o przyznanie płatności w latach następnych; - fakt wydania decyzji o odmowie przyznania płatności za 2004r. co do m.in. spornych działek bez potrzeby powołania się na wyniki kontroli , a tym samym bez ujawnienia ich treści spowodował, że skarżący nie posiadając wiedzy na temat ich stanu w dniu 30 czerwca 2003r. deklarował sporne działki we wnioskach o przyznanie płatności w latach 2005 i 2006 , za które to l płatności były mu przyznawane. Okoliczności te , zdaniem Sądu usprawiedliwiają zachowanie skarżącego polegające na braku ponad powyższe upewnienia się, czy nabyte od poprzednika w 2005r. i użytkowane przez niego grunty za które od dwóch lat otrzymuje płatności nie figurują w wykazie działek ( na stronie internetowej , czy w formie pisemnej ) trwale wyłączonych z płatności. Zwłaszcza, że działki te pojawiły się dopiero w 2007r. w zakładce dla beneficjentów poza spisem alfabetycznym, a we właściwym porządku znalazły się dopiero w wykazie w 2008r. (okoliczności bezsporne). Okoliczności powyższe jak i zmiana numerów ewidencyjnych działek, na którą powołuje się zresztą organ ( co do braku jego wcześniejszej wiedzy o tzw. kwalifikowalności spornych gruntów ), nie może w tej sytuacji usprawiedliwiać jedynie Komisji (WE) nr 796/2004 organu, co do niewykrycia przez niego we wcześniejszych wnioskach błędnie zadeklarowanych przez skarżącego działek, a stanowić argumentu o braku staranności w działaniu rolnika polegającego na złożeniu przez niego w 2007r. nieprawidłowego wniosku. Uznając, że rozstrzygnięcie organu w tym zakresie narusza przepisy art. 68 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. U. UE. L. 04.141.18) na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit a p. p s. a zaskarżona decyzja podlega uchyleniu. W tym miejscu wymaga podkreślenia, co wyżej już wskazano, że ponownie rozpoznając sprawę rozważania co do zastosowania art. 68 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004, zgodnie ze stanowiskiem Sądu przedstawionym w niniejszym uzasadnieniu, organ przeprowadzi dopiero po wyjaśnieniu w sprawie zasadniczej kwestii spornej o której mowa w pkt II uzasadnienia, o ile - nie przesądzając wyniku sprawy - organ ustali, że działki skarżącego o nr ew. 416/21, 416/25, i 42/11 położone we wsi G. w pow. G. podlegają trwałemu wyłączeniu z płatności. Z wymienionych powodów, działając na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit. "a" i " c" p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji uchylając zaskarżoną decyzję w tej części, w jakiej utrzymała ona w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji w kwestii spornej tj. co do przyznania jednolitej płatności obszarowej. Rozstrzygnięcie o przyznanej skarżącemu uzupełniającej płatności obszarowej zawarte w decyzji organu I instancji utrzymane w następnie w mocy zaskarżoną decyzją nie było kwestionowane. Orzeczenie o kosztach wydano na podstawie art. 200 p.p.s.a.