II OSK 1828/10

Dnia 29 września 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Wiesław Kisiel po rozpoznaniu w dniu 29 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej A. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 czerwca 2010 r., IV SA/Wa 373/10, o odrzuceniu skargi M. M. K., A. P. i A. P. w sprawie ze skargi A. M., M. M. K., A. P. i A. P. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić skargę kasacyjną Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 16 czerwca 2010 r., IV SA/Wa 373/10, odrzucił skargi M. M. K., A. P. i A. P. w sprawie ze skargi A. M., M. M. K., A. P. i A. P. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji. W uzasadnieniu Sąd I. instancji podniósł, że A. M. wniosła skargę działając w imieniu własnym oraz jako pełnomocnik M. M. K., A. P. i A. P.. Na wezwanie Sądu skarżąca przedłożyła wypis z aktu notarialnego rep. A nr [...] z dnia [...] sierpnia 2007 r. zawierający pełnomocnictwo udzielone jej przez M. M. K. oraz wypis z aktu notarialnego rep. A nr [...] z dnia [...] maja 2006 r. zawierający pełnomocnictwo udzielone jej przez A. P. i A. P.. Zarządzeniem z dnia 10 maja 2010 r., skarżąca wezwana została do nadesłania pełnomocnictw uprawniających ją do działania w imieniu M. M. K., A. P. i A. P. obejmujących wyraźnie umocowanie do działania przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi M. M. K., A. P. i A. P.. W odpowiedzi na wezwanie Antonina M. wskazała, że przedłożone przez nią pełnomocnictwa obejmują umocowanie do reprezentowania przez nią wymienionych w nim osób w niniejszym postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. W ocenie Sądu I. instancji przedłożone przez skarżącą pełnomocnictwa nie obejmują wyraźnego umocowania do działania przez skarżącą A. M. w imieniu wymienionych w nich osób przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Pełnomocnictwo, udzielone przez M. M. K., obejmuje umocowanie "do dokonania wszelkich czynności, mających na celu odzyskanie od Skarbu Państwa gospodarstwa rolnego, o którym mowa w § 1 tego aktu." Tymczasem przedmiotem skargi jest decyzja Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, utrzymująca w mocy decyzję własną, stwierdzającą nieważność orzeczenia Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Kępnie o pozbawieniu A. P. obywatelstwa polskiego, tudzież jej dzieci: A. i A. oraz o równoczesnym przepadku na rzecz Skarbu Państwa majątku wyżej wymienionych osób. Brak jest podstaw, aby sądzić, iż wolą strony udzielającej pełnomocnictwa było zakwalifikowanie skargi w przedmiotowej sprawie jako czynności, mającej na celu odzyskanie gospodarstwa rolnego. W ocenie Sądu skarżąca powinna w tej sytuacji przedłożyć dokument pełnomocnictwa, zawierający wyraźne umocowanie do działania w niniejszej sprawie. Natomiast pełnomocnictwo udzielone skarżącej przez A. P. i A. P. obejmuje umocowanie do działania w postępowaniu o stwierdzenie nabycia spadku oraz w związanym z nabyciem spadku postępowaniem podatkowym. Wobec nieuzupełnienia przez skarżącą w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi poprzez nadesłanie dokumentu pełnomocnictwa do wniesienia skargi Sąd I. instancji odrzucił skargę M. M. K., A. P. i A. P. (art.58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. z 2002 r. nr 153, poz.1270 ze zm. dalej "P.p.s.a."). A. M. w skardze kasacyjnej wniosła o uchylenie postanowienia z dnia z dnia 16 czerwca 2010 r. i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I. instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzuciła naruszenie prawa materialnego przez niezastosowanie art.33 K.p.a. i art.922 k.c. oraz przepisów postępowania art.134 w związku z art.58 § 1 pkt 3 i art.83 P.p.s.a. Do skargi kasacyjnej załączono wypis z aktu notarialnego rep. A nr [...] z dnia [...] lipca 2010 r. zawierający pełnomocnictwo udzielone jej przez M. M. K., wypis z aktu notarialnego rep. A nr [...] z dnia [...] lipca 2010 r. zawierający pełnomocnictwo udzielone jej przez A. P. oraz uwierzytelnione tłumaczenie z języka niemieckiego pełnomocnictwa udzielonego przez A. P. w dniu [...] lipca 2010 r. Wszystkie pełnomocnictwa zawierają upoważnienie dla A. M. do działania przez sądami administracyjnymi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi (art.58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). Pełnomocnictwo może być: 1) ogólne - do prowadzenia spraw przed sądami administracyjnymi, 2) do prowadzenia poszczególnych spraw, 3) do niektórych tylko czynności w postępowaniu (art.36 P.p.s.a.) Pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa (art.37 § 1 P.p.s.a.). Oznacza to, że w aktach sprawy winien znaleźć się pisemny dokument potwierdzający istnienie pełnomocnictwa uprawniającego do reprezentowania strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego prawidłowo ustalił Sąd I.instancji, że dołączone do akt sprawy notarialne pełnomocnictwa rodzeństwa skarżącej A. M., nie precyzują czy pełnomocnik został umocowany do występowania przed sądami administracyjnymi. Z treści przedłożonych pełnomocnictw nie można wywieść wniosku, że zawierają umocowanie do reprezentacji strony przed sądem administracyjnym. Tymczasem pełnomocnictwo musi zawierać takie upoważnienie (art.36 P.p.s.a.). "Samo udzielenie pełnomocnictwa ogólnego do występowania we wszystkich sprawach przed sądami wszystkich instancji uzasadnia twierdzenie, że pełnomocnik nie jest należycie umocowany do działania w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sądy administracyjne nie są zaliczane do sądów powszechnych. Sąd administracyjny nie jest także urzędem rozumianym jako organ władzy publicznej o określonym zakresie działania czy jako zespół osób wykonujący określone zadania, ani instytucją rozumianą jako zakład o charakterze publicznym zajmujący się określonym zakresem spraw, działający w jakiejś dziedzinie." (wyrok NSA z dnia 3 lutego 2006 r., II FSK 362/05). W tej sytuacji w pełni zasadne było wezwanie skarżącej do nadesłania pełnomocnictw uprawniających ją do działania w imieniu M. M. K., A. P. i A. P. obejmujących wyraźnie umocowanie do działania przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, a w konsekwencji, wobec niewykonania zarządzenia, odrzucenie skargi (art.58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). Na marginesie jedynie należy wskazać, że skarżąca miała możliwość uzupełnienia braków formalnych skargi o czym świadczą załączone do skargi kasacyjnej pełnomocnictwa zawierające prawidłowe umocowanie do występowania przed sądami administracyjnymi. Z tych względów za bezzasadne należy uznać zarzuty skargi kasacyjnej. Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art.182 § 1 i art.184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002, nr 153, poz.1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.