II SA/Ke 722/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Kobylecka, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Chobian (spr.), Sędzia WSA Sylwester Miziołek, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Urszula Opara, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 29 grudnia 2010r. sprawy ze skargi R.W. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę. Postanowieniem z dnia [...] znak: [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 59 § 1 i art. 123 kpa odmówił R.W. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] nakazującej R.W. rozbiórkę, wykonanego bez zgłoszenia, ogrodzenia trwałego z siatki stalowej na słupkach stalowych z cokołem tonowym w części przegradzającej drogę gminną ul. W. o długości 3,60m, na działce nr 198 oraz o długości 15,10m, usytuowanego przy granicy drogi ul. W. (działka nr 198), a w części na działce 1347 od strony drogi ul. W. w O. W uzasadnieniu WINB ustalił, że R. W. nie odebrał przesyłek pocztowych zawierających ww. decyzję z dnia [...], pomimo ich wysłania na dwa adresy- w O. i B. oraz ich dwukrotnego awizowania przez pocztę. W związku z powyższym organ I instancji przyjął, że doręczenie nastąpiło w dniu 10 czerwca 2010r. W dniu 2 lipca 2010r. PINB w K. wystosował upomnienie wzywające R. W. do wykonania nałożonego obowiązku rozbiórki. Wskazane upomnienie zostało doręczone R. W. na adres w B. w dniu 23 lipca 2010r. W odpowiedzi na pismo R. W. z dnia 26 lipca 2010r. dotyczące nie otrzymania przez niego decyzji z dnia [...], organ I instancji pismem z dnia 28 lipca 2010r. udzielił wyjaśnień dotyczących doręczenia przesyłki zawierającej tę decyzję. W dniu 3 sierpnia 2010r. PINB w K. wszczął postępowanie egzekucyjne w celu przymuszenia do wykonania obowiązku wynikającego z decyzji z dnia [...] i jednocześnie postanowieniem z tego samego dnia, doręczonym w dniu 12 sierpnia 2010r., nałożył na R. W. grzywnę w celu przymuszenia. Pismem z dnia 13 sierpnia 2010r., uzupełnionym na żądanie organu w dniu 2 września 2010r. R. W. wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] WINB powołując treść art. 58 § 1 i 2 kpa wskazał, że nie została spełniona przesłanka wniesienia prośby o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny jego uchybienia. Jak bowiem wynika z akt sprawy R. W. dowiedział się o decyzji z dnia [...] w dniu otrzymania upomnienia, tj. w dniu 23 lipca 2010r., zaś o skutecznym jej doręczeniu w dniu 30 lipca 2010r. (data otrzymania pisma organu I instancji z dnia 28 lipca 2010r.), co oznacza że w dniu 30 lipca 2010r. ustała przeszkoda uniemożliwiająca wniesienie odwołania, a tym samym ustała przyczyna uchybienia terminu. Po powzięciu ww. informacji R. W., posiadał już wiedzę, że uchybił terminowi do wniesienia odwołania. Datą złożenia wniosku o przywrócenie terminu jest dzień 13 sierpnia 2010r. tj. data wpływu wniosku do Kancelarii Ogólnej Starostwa Powiatowego w K.. Organ odwoławczy stwierdził, że biorąc pod uwagę datę złożenia wniosku tj. 13 sierpnia 2010r. oraz datę otrzymania przez R. W. pisma organu I instancji informującego o skutecznym doręczeniu decyzji z dnia [...] tj. 30 lipca 2010r., wniosek o przywrócenie terminu został złożony w 14 dniu od dnia ustania przyczyny powodującej uchybienie terminu do wniesienia odwołania, a zatem z uchybieniem siedmiodniowego terminu, o którym mowa w art. 58 § 2 kpa. W skardze na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach R. W. zarzucił, że w okresie awizowania przesyłki był nieobecny w miejscu zamieszkania, gdyż w związku z powodziami w okresie maja i czerwca pracował w delegacji na statkach żeglugi śródlądowej. Zarzucił, że pismo PINB w K. z dnia 28 lipca 2010r., nie zawierało pouczenia o prawie do wniesienia prośby o przywrócenie terminu, w terminie 7 dni od dnia, w którym ustała przeszkoda uniemożliwiająca wniesienie odwołania od decyzji nakazującej rozbiórkę. Pouczenie takiego nie zawierało także upomnienie. Dalej skarżący przedstawił przebieg postępowania w przedmiocie nałożenia na niego grzywny w celu przymuszenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie podnieść należy, że przedmiotem oceny w niniejszym postępowaniu jest postanowienie organu o charakterze procesowym o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] nakazującej rozbiórkę. Sąd w jego toku nie jest uprawniony do badania prawidłowości zarówno wskazanej decyzji jak i późniejszego postanowienia w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia, dlatego też wszelkie zarzuty zawarte w skardze dotyczące tych decyzji nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia. Zaskarżone postanowienie wydano w oparciu o przepis art. 58 kpa, zgodnie z którym, w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy (§ 1). Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin (§ 2 ). W rozpoznawanej sprawie nie było kwestionowane, że decyzja z dnia [...] została doręczona skarżącemu w dniu 10 czerwca 2010r. w trybie zastępczym, na podstawie art. 44 § 4 kpa a istotą sprawy jest ustalenie, czy skarżący spełnił przesłankę określoną przez art. 58 § 2 kpa tj. czy złożył on prośbę o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia odwołania od kwestionowanej przez niego decyzji. Jak wynika z akt sprawy w dniu 30 sierpnia 2010r. skarżący otrzymał od PINB w K. pismo, z którego dowiedział się, że w dniu [...] została wydana przez ten organ decyzja nakazująca mu rozbiórkę ogrodzenia trwałego, że została mu ona doręczona w trybie zastępczym oraz, że jej niewykonanie spowoduje zastosowanie środków egzekucyjnych. Z treść tego pisma wynikało również, że decyzja ta jest ostateczna, co nie pozostawiało żadnych wątpliwości co do tego, czy przysługuje jeszcze od niej środek zaskarżenia. Dlatego w dniu doręczenia skarżącemu przedmiotowego pisma ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia odwołania i rozpoczął bieg siedmiodniowy termin do złożenia prośby o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Jednak skarżący wskazaną prośbę złożył dopiero w dniu 13 sierpnia 2010r., podczas gdy termin ten upłynął w dniu 6 sierpnia 2010r. W tej sytuacji należy uznać, że prośba o przywrócenie terminu została wniesiona po upływie siedmiu dni od ustania przyczyny jego uchybienia. Tym samym nie został spełniony warunek określony w art. 58 § 2 kpa. Spóźnione wniesienie prośby o przywrócenie terminu uzasadniało, tak jak słusznie postanowił WINB, odmowę przywrócenia terminu do złożenia odwołania. Na marginesie zauważyć należy, że organ przyjął bardziej korzystną dla skarżącego datę ustania przyczyny uchybienia terminu, skoro już w dniu 23 lipca 2010r., kiedy to doręczono mu upomnienie wzywające do wykonania nałożonego decyzją PINB w K. z dnia [...] Znak; [...] obowiązku, R. W. powziął informację o wydaniu takiej decyzji i o możliwości wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Okoliczność ta zatem tylko potwierdza, że prośba o przywrócenie terminu została złożona z uchybieniem terminu o jakim mowa w art. 58 § 2 kpa. W ocenie Sądu, powyższy siedmiodniowy termin powinien być bowiem liczony od dnia doręczenia skarżącemu upomnienia wzywającego do wykonania nałożonego obowiązku rozbiórki tj., od dnia 23 lipca 2010r. Po otrzymaniu wskazanego upomnienia skarżący posiadł wiedzę o wydaniu decyzji z dnia [...] Należy zauważyć, iż sam skarżący nie twierdzi, iż zachował siedmiodniowy termin do złożenia prośby o przywrócenie terminu. Uważa on jednak, iż o sposobie i trybie wniesienia takiego wniosku winien on być pouczony przez organ administracyjny. Powyższy zarzut nie jest zasadny. Możliwość złożenia prośby o przywrócenia terminu wynika wprost z przepisów prawa i organy administracji państwowej nie mają obowiązku pouczania stron z urzędu o takiej możliwości (patrz wyrok NSA z 17 października 1997r. sygn. akt III SA 681/96 System Informacji Prawnej Lex nr 35450). ponadto żaden przepis prawa nie nakłada obowiązku udzielenia stronom takiego pouczenia, nie są to bowiem okoliczności prawne w rozumieniu art. 9 kpa (por. wyroki NSA: z dnia 6 marca 1998r., sygn. akt III SA 765/97, LEX nr 44766; z dnia 6 grudnia 1999r., sygn. akt IV S.A. 2028/97, LEX nr 48735 oraz z dnia 17 listopada 1993r., sygn. akt SA/Gd 1434/93, dostępny w internecie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W związku z powyższym, skoro zaskarżone postanowienie nie narusza prawa, a podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.).