II SA/Sz 259/11

WyrokWSA w Szczecinie2011-04-20

Skład orzekający: Stefan Kłosowski, Henryk Dolecki, Maria Mysiak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej prawidłowo odmówił wznowienia postępowania administracyjnego, gdy strona wnioskująca o wznowienie znała okoliczności stanowiące podstawę wznowienia przed wydaniem decyzji kończącej postępowanie?
Ratio decidendi
Organ administracji publicznej prawidłowo odmówił wznowienia postępowania, ponieważ wniosek został złożony z uchybieniem jednomiesięcznego terminu, liczonego od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia. Strona znała kwestionowaną ekspertyzę i jej potencjalne wady już przed wydaniem pierwotnej decyzji, a mimo to nie podniosła tych zarzutów w toku pierwotnego postępowania ani w odwołaniu.
Stan faktyczny
Strona W. B. złożyła wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego decyzją nakazującą Spółdzielni Mieszkaniowej wykonanie robót budowlanych. Wnioskodawca twierdził, że decyzja została wydana na podstawie wadliwej i fałszywej ekspertyzy technicznej. Organ I instancji odmówił wznowienia, wskazując na brak podstaw. Organ II instancji utrzymał w mocy decyzję odmowną, argumentując, że wnioskodawca znał okoliczności stanowiące podstawę wznowienia przed wydaniem pierwotnej decyzji, co skutkuje uchybieniem terminu do złożenia wniosku.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski, Sędziowie Sędzia NSA Henryk Dolecki,, Sędzia WSA Maria Mysiak (spr.), Protokolant Aneta Kukla, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 20 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi W. B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie stanu technicznego stropu oddala skargę. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowanego w [...] decyzją z dnia 13 grudnia 2010 r., nr [...] , wydaną na podstawie art. 149 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), po rozpatrzeniu wniosku W. B. z dnia 1 grudnia 2010 r., odmówił wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją własną z dnia 10 sierpnia 2009 r., nr[..] , nakazującą Spółdzielni Mieszkaniowej "[...] " w [...] wykonanie robót budowlanych polegających na wymianie izolacji podposadzkowej w lokalu nr [...] w budynku przy ul. [...] w [...] . W uzasadnieniu tej decyzji organ I instancji wskazał, że ze zgromadzonych dokumentów oraz postępowania przeprowadzonego przez [...] Okręgową Izbę Inżynierów Budownictwa nie wynika, by dowody na podstawie których ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe. Brak jest też jakichkolwiek podstaw do twierdzenia, że decyzja została wydana w wyniku przestępstwa, brak jest też przesłanki oczywistości sfałszowania dowodu lub popełnienia przestępstwa. W odwołaniu od tej decyzji W. B. wskazał, że ekspertyza techniczna w oparciu o którą została wydana decyzja nakładająca na Spółdzielnię Mieszkaniową "[...] " w [...] obowiązki, była wykonana wadliwie, ponieważ rzeczoznawca budowlany nie dokonał pomiarów ugięcia płyt stropowych w mieszkaniu wnioskodawcy, co było niezbędne, a tylko w mieszkaniu poniżej. Tymczasem nie budzi wątpliwości ścisły związek nielegalnie przeprowadzonych robót budowlanych w mieszkaniu nr 6 z zaistniałym niebezpieczeństwem w mieszkaniu odwołującego się (nr 9). Ponadto ekspertyza nie określa ugięcia płyt stropowych. Jest pełna sprzeczności i zafałszowań i oparta na niewystarczającej wiedzy autora. W oparciu o tę ekspertyzę toczyło się fałszywe postępowanie oparte na fałszywych dowodach, a organ I instancji wydał decyzję nie mając pojęcia o faktycznym ugięciu płyt stropowych i nie mając możliwości zweryfikowania pomiarów. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] , po rozpoznaniu odwołania, decyzją z dnia 21 stycznia 2011 r., nr [...] , utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji wskazał, że zgodnie z art. 149 § 2 k.p.a. ustalenie wystąpienia podstaw wznowienia wskazanych ściśle w przepisach art. 145 § 1 i art. 145a k.p.a., może nastąpić wyłącznie w toku postępowania wznowieniowego. Dlatego też w celu ustalenia wystąpienia przesłanek wznowieniowych, organ I instancji powinien był wznowić postępowanie w niniejszej sprawie. Ocena zasadności wystąpienia podstaw wznowienia w decyzji odmawiającej wznowienia postępowania jest niedopuszczalna. Jednakże, stosownie do art. 148 § 1 k.p.a., podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej który wydał w sprawie decyzję w I instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia. Z wniosku o wznowienie postępowania wynika, że zarzuty dotyczące wadliwości i co za tym idzie fałszywości ekspertyzy budowlanej sporządzonej przez H. D., wnioskodawca podnosił już w swoim piśmie z dnia 7 września 2009 r. skierowanym do [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa w [...] , którego kopię dołączył do wniosku o wznowienie postępowania. Przy czym zarzuty dotyczą sposobu przeprowadzenia pomiarów przez H, D. w dniu 16 lipca 2009 r., przy których wnioskodawca był obecny. Oznaczato, że powody ze względu na które W. B. żąda wznowienia postępowania, były mu znane jeszcze przed wydaniem decyzji kończącej postępowanie, w sprawie w której obecnie żąda wznowienia postępowania i to już w dniu przeprowadzenia tych pomiarów, a najpóźniej od dnia 9 września 2009 r. Swoje zastrzeżenia wnioskodawca powinien był podnieść przed Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w [...] zanim organ ten wydał decyzję z dnia 10 sierpnia 2009 r. albo w odwołaniu od tej decyzji. Tym samym złożenie podania o wznowienie postępowania narusza art. 148 § 1 k.p.a., co skutkuje odmową wznowienia postępowania. Organ I instancji wydał właściwe rozstrzygniecie w sprawie, ale wydanie takiego rozstrzygnięcia uzasadniają inne przyczyny niż wskazane przez ten organ w uzasadnieniu decyzji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] na wskazaną wyżej decyzję W. B. podniósł, że decyzja ta jest niedopuszczalna ponieważ należało wznowić postępowanie w sprawie, a zgodnie z art. 145 § 3 k.p.a. można wznowić postępowanie z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 1 i 2 także w przypadku gdy postępowanie przed sądem lub innym organem nie może być wszczęte z powodu upływu czasu lub z innych przyczyn określonych w przepisach prawa. W ocenie skarżącego decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] to akt bezprawny. Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Jednocześnie wskazał, że decyzją własną z dnia 2 marca 2011 r., nr [..] , stwierdził nieważność decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia 30 czerwca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] z w a ż y ł, co następuje: Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Przeprowadzone pod tym kątem badanie zaskarżonej decyzji doprowadziło do stwierdzenia przez Sąd, że decyzja nie narusza prawa. Przedmiotem skargi jest decyzja odmawiająca wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia 10 sierpnia 2009 r. nakazującą Spółdzielni Mieszkaniowej "[...] " w [...] wykonanie w mieszkaniu zajmowanym przez skarżącego robót wynikających z ekspertyzy technicznej sporządzonej przez rzeczoznawcę budowlanego H. D. w lipcu 2009 r. Organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję odmawiającą wznowienia postępowania z uwagi na to, że okoliczność powołana jako przesłanka wznowienia, znana była wnioskodawcy jeszcze przed wydaniem decyzji której dotyczy wniosek o wznowienie postępowania. Z akt sprawy wynika, że skarżący był obecny podczas pomiarów na podstawie których opinia rzeczoznawcy budowlanego którą kwestionuje, została sporządzona. W dniu 18 sierpnia 2009 r. doręczono skarżącemu decyzję z dnia 10 sierpnia 2009 r. W aktach administracyjnych sprawy znajduje się m. in. pismo skarżącego z dnia 9 września 2009 r. skierowane do Prokuratury Rejonowej [...] z którego wynika, że skarżący podważa ustalenia ekspertyzy budowlanej sporządzonej w lipcu 2009 r. przez H. D. We wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego w tej sprawie z dnia 1 grudnia 2010 r. skarżący podał, że opinia ta była fałszywym dowodem dlatego na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a. żąda wznowienia postępowania w tej sprawie. Zgodnie z art. 148 § 1 k.p.a. podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Zachowanie terminu jednomiesięcznego musi być udowodnione przez stronę. Organ administracji obowiązany jest z urzędu badać zachowanie tego terminu. Uchybienie terminu do wniesienia podania o wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania jest podstawą do wydania decyzji o odmowie wznowienia postępowania na podstawie art. 149 § 3 k.p.a. Z dowodów znajdujących się w aktach sprawy wynika, że skarżący znał treść ekspertyzy budowlanej sporządzoną przez H. D. w lipcu 2009 r., najpóźniej we wrześniu 2009 r. Nadto z pisma skarżącego z dnia 8 września 2010 r. skierowanego do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] wynika, że skarżący otrzymał wiadomość o umorzeniu postępowania przez [...] Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej postępowania w sprawie ekspertyzy wykonanej przez H. D.. Skoro zatem dopiero wnioskiem z dnia 1 grudnia 2010 r. zwrócił się o wznowienie postępowania administracyjnego, opierając wniosek na twierdzeniu, że decyzja wydana została na podstawie fałszywej ekspertyzy, to wniosek ten należało uznać za złożony z uchybieniem terminu. W tej sytuacji organ odwoławczy trafnie utrzymał w mocy decyzję odmawiającą wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie. Nie jest trafne stanowisko zaprezentowane w skardze, że w przedmiotowej sprawie należało wznowić postępowanie i dopiero w jego toku ocenić wystąpienie podstaw wznowienia. Jak wskazano powyżej uchybienie terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania, uzasadnia wydanie decyzji o odmowie wznowienia postępowania. Wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia na wniosek strony mimo uchybienia terminu, stanowi rażące naruszenie prawa, godzi bowiem w zasadę ogólną trwałości decyzji administracyjnych (art. 16 § 1 k.p.a.). Z powyższych względów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę oddalono.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło