II SA/Kr 308/11

WyrokWSA w Krakowie2011-05-11

Skład orzekający: Aldona Gąsecka-Duda, Jacek Bursa, Renata Czeluśniak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zawieszenie postępowania administracyjnego w sprawie samowolnej rozbudowy budynku na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa było prawidłowe, gdy organ nie ustalił, czy zachodzą przesłanki do zawieszenia postępowania?
Ratio decidendi
Zawieszenie postępowania administracyjnego na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Organ zawieszający postępowanie musi prawidłowo ustalić, czy zachodzą przesłanki do zawieszenia, w szczególności czy postępowanie w sprawie zagadnienia wstępnego jest w toku lub czy istnieją przeszkody do jego zakończenia. W braku takich ustaleń zawieszenie postępowania jest nieprawidłowe. Organ odwoławczy słusznie uchylił postanowienie o zawieszeniu postępowania z powodu braku prawidłowego zbadania przesłanek zawieszenia.
Stan faktyczny
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. zawiesił postępowanie administracyjne dotyczące samowolnej rozbudowy budynku mieszkalnego wielorodzinnego poprzez dobudowę balkonu bez wymaganej zgody. Inwestor J.M. złożyła zażalenie, kwestionując datę wybudowania balkonu. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. uchylił postanowienie o zawieszeniu, wskazując na brak prawidłowego ustalenia przesłanek zawieszenia przez organ pierwszej instancji. J.M. złożyła skargę na postanowienie WINB, domagając się utrzymania zawieszenia postępowania.
Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka-Duda Sędziowie: WSA Jacek Bursa WSA Renata Czeluśniak (spr.) Protokolant: Katarzyna Zbylut po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 maja 2011 r. sprawy ze skargi J. M. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 27 grudnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania skargę oddala Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. Powiat Grodzki postanowieniem z dnia [...] listopada 2009r. znak: [...], wydanym na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 i art. 123 kpa oraz art. 80 ust. 2 pkt 1 i art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006r. Nr 156, póz. 1118 ze zm.), zawiesił z urzędu postępowanie administracyjne dotyczące samowolnej rozbudowy istniejącego budynku mieszkalnego wielorodzinnego zlokalizowanego przy ul.[...] w K. poprzez dobudowę balkonu w poziomie pierwszego piętra bez wymaganej zgody właściwego organu administracji architektoniczne -budowlanej. W uzasadnieniu PINB wskazał, że na wniosek strony prowadził opisane wyżej postępowanie administracyjne w sprawie samowolnej rozbudowy istniejącego budynku mieszkalnego, w ramach którego postanowieniem z dnia [...] czerwca 2009r. zażądano od inwestora przedłożenia ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy w terminie do dnia 30 lipca 2009r. W dniu 31 lipca 2009r. inwestor J.M. dołączyła do akt sprawy kserokopię wniosku o ustalenie warunków zabudowy. Zdaniem PINB rozstrzygnięcie wniosku o ustalenie warunków zabudowy stanowiło zagadnienie wstępne dla postępowania w sprawie samowolnej rozbudowy istniejącego budynku mieszkalnego. PINB uznał też, że przedmiotowy balkon został wybudowany przez J.M. po 1995r. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła J.M. , która przedstawiła przebieg prac związanych z rozbudową budynku przy ul. [...] i zakwestionowała ustaloną przez PINB datę wybudowania balkonu, twierdząc, że powstał on 17 kwietnia 1994r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. postanowieniem z dnia [...] grudnia 2010 r. znak: [...], wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 123 i art. 144 oraz 97 § 1 pkt 4 kpa oraz art. 80 ust. 2 pkt 2 i w związku z art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane, uchylił zaskarżone postanowienie w całości. Organ odwoławczy wytknął PINB, że przed wydaniem zaskarżonego postanowienia nie wezwał strony do złożenia wyjaśnień, czy uzyskała decyzję o warunkach zabudowy, czy też istniały przeszkody do jej wydania. PINB nie wystąpił sygn. akt II SA/Kr 308/11 również we własnym zakresie o udzielenie powyższych informacji, a zatem organ l instancji nie wykazał, iż istnieje potrzeba zawieszenia postępowania dla uzyskania rozstrzygnięcia przez inny organ. Ponadto WINB podkreślił, że termin wykonania obowiązku nałożonego postanowieniem z dnia [...] czerwca 2009r. nie był przedłużany i upłynął bezskutecznie w dniu 30 lipca 2009r. Organ odwoławczy wskazał również, że w toku dalszego postępowania administracyjnego zachodzi konieczność ustalenia za pomocą dostępnych środków dowodowych, jaki był faktyczny okres dobudowania balkonu, którego niniejsze postępowanie dotyczy, zwłaszcza w świetle twierdzeń inwestora zawartych w zażaleniu, które J.M. uprawdopodobniła, załączając oświadczenia wykonawcy. Wszystko to przemawiało, zdaniem WINB, za koniecznością przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznym zakresie. Skargę na postanowienie WINB wniosła J.M. a w treści skargi ponownie przedstawiła przebieg prac przy rozbudowie budynku, podkreślając, że były one wykonywane za zgodą współwłaścicieli i zgodnie ze sztuką budowlaną. W odpowiedzi na skargę WINB w K. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Na rozprawie w dniu 11 maja 2011 r. skarżąca wyjaśniła, że jej intencją jest, by postępowanie administracyjne w sprawie samowoli budowlanej pozostawało w zawieszeniu, natomiast zdaniem uczestnika H.O. postępowanie to nie powinno być zawieszane. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "ppsa", sądy administracyjne powołane są do kontroli działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 ppsa. Orzekanie - w myśl art. 135 ppsa - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego sygn. akt II SA/Kr 308/11 postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Skarga nie jest zasadna i podlega oddaleniu. W ocenie Sądu kontrolowane -postanowienie organu odwoławczego uchylające postanowienie organu l instancji o zawieszeniu postępowania w przedmiocie samowolnej rozbudowy istniejącego budynku mieszkalnego jest prawidłowe. Podstawą zawieszenia tego postępowania przez PINB był art. 97 § 1 pkt 4 kpa. Zgodnie z tym przepisem organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Zatem przesłanki zawieszenia postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa ujęte są w koniunkcji, gdyż rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego uzależnia rozpatrzenie określonej sprawy administracyjnej i wydanie decyzji. Przez pojęcie zagadnienia wstępnego rozumieć należy zaś sytuację, w której rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji wymaga rozstrzygnięcia przez inny organ lub sąd kwestii prawnej, a więc stwierdzenia w drodze decyzji lub orzeczenia sądu określonego i pewnego stanu prawnego lub od stworzenia takim orzeczeniem lub decyzją określonej sytuacji prawnej, bez której nie jest możliwe w ogóle rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji w innym postępowaniu, które z tej przyczyny musi ulec zawieszeniu. Podkreślić trzeba, że musi istnieć związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej a zagadnieniem wstępnym. W przypadku braku takiego związku zawieszenia postępowania na tej podstawie nie jest dopuszczalne (tak również NSA w wyroku z dnia 28 maja 2008r, sygn. akt II OSK 1698/07 Lex Omega nr 489631). Zdaniem Sądu organ odwoławczy trafnie zauważył, że organ l instancji nie ustalił prawidłowo, czy rzeczywiście zachodziły opisane wyżej przesłanki do zawieszenie postępowania w przedmiocie samowolnej rozbudowy istniejącego budynku mieszkalnego. Brak jest jakichkolwiek ustaleń, w jakim stadium znajdowało się postępowanie o ustalenie warunków zabudowy, czy zostało zakończone lub też czy istniały przeszkody dla jego zakończenia. Skoro zaś w kontrolowanym postępowaniu organ l instancji nie dokonał" tych istotnych ustaleń, naruszył najpierw art. 7 oraz 77 § 1 kpa poprzez brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, a w rezultacie naruszył także art. 97 § 1 pkt 4 kpa poprzez zawieszenie postępowania w przedmiocie samowolnej rozbudowy istniejącego budynku mieszkalnego bez prawidłowego zbadania, czy zachodzą do tego podstawy. Organ 3 sygn. akt II SA/Kr 308/11 odwoławczy dostrzegł te uchybienia i zasadnie orzekł o uchyleniu postanowienia organu l instancji, wskazując równocześnie na kroki niezbędne do wydania prawidłowego rozstrzygnięcia kwestii zawieszenia postępowania w przedmiocie samowolnej rozbudowy istniejącego budynku mieszkalnego. W ocenie Sądu w kontrolowanym postępowaniu zachodziły podstawy do uchylenia przez organ odwoławczy postanowienia organu l instancji ponieważ zaistniała konieczność przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznej części i dlatego spełnione zostały przesłanki opisane w art. 138 § 2 kpa. Orzeczenie co do istoty sprawy przez organ odwoławczy stanowiłoby naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego ustanowionej w art. 15 kpa. Powyższe okoliczności przemawiają z kolei za uznaniem zarzutów skargi za nietrafne, ponieważ odnosiły się one do kwestii podlegających ustaleniu w postępowaniu ,w przedmiocie samowolnej rozbudowy istniejącego budynku mieszkalnego (takich jak np. data dokonania rozbudowy), a nie przy rozstrzyganiu o zasadności zawieszenia takiego postępowania Skoro, jak wskazano wyżej i jak ustalił WINB, organ l instancji nie wyjaśnił w sposób dostateczny, czy w kontrolowanym postępowaniu zachodziły przesłanki do zawieszenia postępowania, zadaniem organu l instancji jest usunięcie wskazanych uchybień. Uznając zaskarżone postanowienie WINB w K. za zgodne z prawem, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ppsa.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło