I SA/Kr 277/11

Sygn. akt I SA/Kr 277/11 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 maja 2011r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Inga Gołowska, Sędziowie: WSA Maja Chodacka, WSA Piotr Głowacki (spr.), Protokolant: Iwona Sadowska - Białka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 maja 2011r., sprawy ze skargi Marszałka Województwa M., na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 8 grudnia 2010r. Nr [...], w przedmiocie obciążenia wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego, - s k a r g ę o d d a l a - Naczelnik Urzędu Skarbowego postanowieniem z dnia 12 października 2010r nr [..], działając na podstawie art. 17, art. 18 art. 64c § 3 i § 7 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j.: Dz. U. z 2005r. Nr 229, poz. 1954 ze zm), art. 123 i art. 124 k.p.a., obciążył wierzyciela Marszałka Województwa M. kosztami postępowania egzekucyjnego przeprowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych z dnia 24 października 2008r. nr [...],[...],[...],[...] wystawionych na zobowiązanego Gminę K. w kwocie 22.879,70 zł wraz z naliczonymi od dnia ich pobrania do dnia zwrotu zobowiązanemu odsetkami ustawowymi, które na dzień 12.10.2010r. wynosiły 3.137,34 zł (łączna kwota w wysokości 26.017,04 zł). W uzasadnieniu postanowienia organ podał, że jako organ egzekucyjny prowadził postępowanie egzekucyjne wobec Gminy K. na podstawie w/w tytułów wykonawczych obejmujących należności za opłatę z korzystania ze środowiska - odpady w wysokości 226.885,00 zł. Organ zawiadomieniem z dnia 17 listopada 2008r nr [...] dokonał zajęcia rachunku bankowego. Za wykonanie powyższych czynności organ egzekucyjny naliczył opłatę manipulacyjną oraz opłaty za zajęcie rachunku bankowego. Pismem z dnia 9 września 2010r. wierzyciel zawiadomił organ egzekucyjny, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził nieważność ostatecznej decyzji wierzyciela z dnia 4 marca 2008r. znak [...], która była podstawą do wystawienia w/w tytułów wykonawczych i w związku z tym Naczelnik Urzędu Skarbowego umorzył postępowanie egzekucyjne postanowieniem z dnia 7 października 2010r. nr [...]. Następnie, wskazując na treść art. 64c § 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, organ wskazał, że skoro wierzyciel spowodował niezgodne z prawem wszczęcie i prowadzenie egzekucji, koszty postępowania zostały zwrócone z odsetkami zobowiązanemu i kosztami tymi obciąża się wierzyciela. Z powyższym rozstrzygnięciem nie zgodził się Marszałek Województwa M. składając zażalenie i zarzucając, że przedmiotowe tytuły wykonawcze nie zostały wystawione z naruszeniem prawa, ponieważ wystawiono je na podstawie będącej wówczas w obrocie ostatecznej decyzji Marszałka Województwa M. Tym samym w ocenie strony skarżącej wszczęcie i prowadzenie egzekucji nie było niezgodne z prawem. Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia 8 grudnia 2010r. Nr [...], działając na podstawie art. 23 § 1 i § 4 pkt 1 oraz art. 18 w zw. z art. 64c § 3 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 k.p.a., utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 listopada 2009r. sygn. akt II SA/Kr 1425/09, mocą którego stwierdzona została nieważność ostatecznej decyzji wierzyciela z dnia 4.03.2008r. znak [...], która była podstawą do wystawienia tytułów wykonawczych. Powyższe uprawniało organ egzekucyjny do uznania, iż postępowanie egzekucyjne wszczęto i prowadzone było niezgodnie z prawem. Ustalony w sprawie stan faktyczny wyczerpuje powołaną przez organ pierwszej instancji podstawę prawną wydanego orzeczenia – art. 64c § 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Dla spełnienia tej normy należy wykazać, iż zarówno wszczęcie jak i prowadzenie postępowania egzekucyjnego okazało się niezgodne z prawem, czego organ egzekucyjny dokonał. Organ odwoławczy wskazał również na orzecznictwo sądowe, z którego wynika, że tytuł wykonawczy nie powinien był być wydany lub został niewłaściwie wprowadzony do obrotu prawnego, jeśli ujawni się już po zakończonym postępowaniu egzekucyjnym i po pobraniu od zobowiązanego kosztów, że postępowanie to było niezgodne z prawem. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniósł Marszałek Województwa M. zarzucając naruszenie art. 64c § 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji poprzez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie. Uzasadniając zarzut powtórzona została argumentacja przedstawiona w zażaleniu. W ocenie strony skarżącej następczego odpadnięcia podstawy prawnej prowadzenia egzekucji nie można identyfikować z jego pierwotnym brakiem. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko prezentowane w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.), uprawniony jest do badania czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub podjęta została czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Wady, skutkujące koniecznością uchylenia decyzji lub postanowienia, wskazane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. Natomiast w wypadku nieuwzględnienia skargi, sąd, w myśl art. 151 p.p.s.a., skargę oddala. Skarga nie jest zasadna i podlega oddaleniu, ponieważ zaskarżone postanowienie nie jest obarczone naruszeniami prawa mogącymi skutkować jego uchyleniem. Zaakcentować należy , że stosownie do treści art. 64c § 3 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.) - jeżeli po pobraniu od zobowiązanego należności z tytułu kosztów egzekucyjnych okaże się, że wszczęcie i prowadzenie egzekucji było niezgodne z prawem, należności te, wraz z naliczonymi od dnia ich pobrania odsetkami ustawowymi, organ egzekucyjny zwraca zobowiązanemu, a jeżeli niezgodne z prawem wszczęcie i prowadzenie egzekucji spowodował wierzyciel, obciąża nimi wierzyciela. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 23 listopada 2009r. sygn. akt II SA/Kr 1425/09 stwierdził nieważność decyzji Marszałka Województwa M. z dnia 4 marca 2008r. znak [...], wydanej w przedmiocie wymierzenia opłaty za korzystanie ze środowiska, która była podstawą do wystawienia tytułów wykonawczych i prowadzenia przedmiotowej egzekucji. Stwierdzenie przez Sąd w powyższym rozstrzygnięciu kwalifikowanego naruszenia prawa i w oparciu o to stwierdzenie nieważności decyzji Marszałka Województwa M. z dnia 4 marca 2008r. oznacza, że decyzja powyższa od samego początku została trwale wyeliminowana z obrotu prawnego (skutek ex tunc). Zatem analiza sądowego rozstrzygnięcia zawartego w wyroku z dnia 23 listopada 2009r. nie może nasuwać wątpliwości, że wszczęcie i prowadzenie egzekucji było niezgodne z prawem. Brak więc podstaw do uwzględnienia zarzutu strony skarżącej w zakresie jedynie "następczego" odpadnięcia podstawy prawnej prowadzonej egzekucji. Ponadto w ocenie Sądu brak jest również podstaw do podzielenia twierdzeń strony skarżącej, że zakres pojęcia "wszczęcia i prowadzenia egzekucji niezgodnego z prawem", o którym mowa w art. 64c § 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, nie obejmuje przypadku wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji stanowiącej podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego. Treść kwestionowanego przez stronę skarżącą przepisu wprost wskazuje na to, że dotyczy on ujawnienia już po zakończonym postępowaniu egzekucyjnym i pobraniu od zobowiązanego kosztów, że postępowanie to było niezgodne z prawem. Będzie to miało zastosowanie zatem do przypadków, których niezgodność z prawem stwierdzona zostanie orzeczeniem właściwego organu bądź wyrokiem sądowym, które w swej treści przesądzą, że tytuł wykonawczy jest niezgodny z prawem. W związku z tym, w ocenie Sądu, organy egzekucyjne w niniejszej sprawie prawidłowo zastosowały przepis art. 64c § 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, uznając że wszystkie przesłanki, określone w tymże przepisie, zostały spełnione. Mając powyższe na względzie Sąd skargę oddalił, na zasadzie art.151 p.p.s.a