III SAB/Lu 15/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Drwal po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. S. na bezczynność Rady Wydziału Mechanicznego Politechniki w przedmiocie nieudzielania odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Z. S. pismem z dnia [...] marca 2011 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Rady Wydziału Mechanicznego Politechniki . Z treści skargi oraz akt sprawy wynika, że bezczynność Rady Wydziału Mechanicznego Politechniki przejawia się nieudzielaniem przez ten kolegialny organ odpowiedzi na skargę (wezwanie) o usunięcie naruszenia prawa z dnia [...] stycznia 2011 r., w której skarżący domagał się niezwłocznego stwierdzenia nieważności aktów oraz czynności związanych z wypowiedzeniem mu stosunku pracy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Stwierdzić należy, iż przedmiotowa skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)- zwanej dalej ppsa, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 1-4a w zw. z pkt 8 ppsa kontrola działalności administracji publicznej obejmuje m. i. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach gdy bezczynność ta dotyczy wydania decyzji administracyjnej, postanowienia albo podjęcia innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Jak zaznaczył skarżący, skarga na bezczynność z dnia [...] marca 2011 r. dotyczy nieudzielania przez Radę Wydziału Mechanicznego Politechniki odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia [...] stycznia 2011 r., które zostało skierowane do w/wRady. Stwierdzić należy, iż wezwanie do usunięcia naruszenia prawa ma charakter środka prawnego, który służy zakwestionowaniu przez uprawniony podmiot określonego działania organu administracji publicznej w celu doprowadzenia do jego uchylenia lub zmiany (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz T. Woś. Warszawa 2009, s 311). Zatem wezwanie jako środek prawny nie może być przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego. Ubocznie sąd wskazuje, że skarżący po dokonaniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa z dnia [...] stycznia 2011 r., w którym wezwał do stwierdzenia nieważności aktów oraz czynności związanych z wypowiedzeniem stosunku pracy nawiązanego w trybie mianowania, powinien wnieść skargę, która dotyczy bezczynności w zakresie właśnie tych czynności, a nie w zakresie nieudzielania odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Podkreślić należy, iż wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie mieści się w katalogu spraw objętych kontrolą sądów administracyjnych. Skarga na bezczynność Rady Wydziału Mechanicznego Politechniki , w przedmiocie nieudzielania odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, nie jest sprawą sądowoadministracyjną, która mieści się w zakresie właściwości sądu administracyjnego, zatem jest niedopuszczalna. Na marginesie stwierdzić należy, kontrola sądów administracyjnych obejmuje działalność bądź też bezczynność organów administracji publicznej. Za organ administracji publicznej zgodnie z treścią art. 5 § 2 pkt 3 kpa rozumie się ministrów, centralne organy administracji rządowej, wojewodów, działające w ich lub we własnym imieniu inne terenowe organy administracji rządowej (zespolonej i niezespolonej) ograny jednostek samorządu terytorialnego oraz organy i podmioty wymienione w art. 1 pkt 2 tj. inne organy państwowe oraz inne podmioty, gdy powołane są z mocy prawa lub na podstawie porozumień do rozstrzygania indywidualnych spraw w drodze decyzji administracyjnej. Natomiast Z. S. wniósł skargę na bezczynność organu, którego kompetencje zostały określone w art. 68 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym. Z treści wskazanego przepisu nie wynika aby organ ten (Rada Wydziału) uprawniony był do rozstrzygania indywidualnych spraw w drodze decyzji administracyjnej. Natomiast zgodnie z art. 66 ust. 1 i 2 wskazanej ustawy, to Rektor -jako organ uczelni publicznej- kieruje działalnością uczelni i reprezentują ja na zewnątrz, jest przełożonym pracowników, studentów i doktorantów uczelni, i to Rektor podejmuje decyzje we wszystkich sprawach dotyczących uczelni, z wyjątkiem spraw zastrzeżonych przez ustawę lub statut do kompetencji innych organów uczelni lub kanclerza. Wobec tego bezczynność Rady Wydziału nie może podlegać kontroli sądowoadministracyjnej. Mając powyższe na uwadze w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ppsa Sąd orzekł jak w sentencji.