III SA/Kr 469/11

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. P. o ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi G. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 2 lutego 2011 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego postanawia: przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie na jego rzecz adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się ustanowienia adwokata. Objaśniając swoją sytuację rodzinną podała, brak osób z którymi pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym. Określając swój majątek wskazał, że należy do niego piętro w starej kamienicy o powierzchni 100 m2, czynsz zajął jednak komornik na poczet długu alimentacyjnego, który według relacji skarżącego wynosi 100 tys. zł. Nie posiada zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Swoje miesięczne dochody oszacował na kwotę 417 zł zasiłku stałego z MOPS. Uzasadniając swoje starania zaakcentował, że ma 58 lat, przyznano mu umiarkowany stopień niepełnosprawności na stałe i z tego tytułu otrzymał zasiłek stały w wysokości 417 zł miesięcznie. Jest to jedyny jego dochód. Z MOPS otrzymuje jeszcze zasiłki celowe. Określając swoje wydatki podał, że na pokój w domu pracownika przeznaczać musi ok. 600 zł. Ponieważ choruje i leczy się u kilku specjalistów ponosi wydatki na lekarstwa. Wyjaśnił, że mimo iż jest właścicielem piętra w starej kamienicy w L to jednak z uwagi na posiadane zadłużenie alimentacyjne, które według szacunków skarżącego wynosi ok. 100 tyś. zl. komornik zajął czynsz od dwóch lokatorów i z tego powodu nie ma żadnego dochodu. Kończąc nakreślił swój życiorys i okoliczności na skutek których utracił zdrowie. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 2 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym m.in. poprzez zwolnienie od kosztów sądowych (art. 245 §3 ppsa) o ile – poza samym wnioskiem (art. 243 ppsa) - złoży również oświadczenie którym wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania. Oświadczenie to zgodnie z wolą ustawodawcy ma być "dokładne" (art. 252 ppsa) przy czym owa dokładność stopniowana jest przekonaniem sądu i referendarza, że strona podnoszone przez siebie okoliczności "wykazała". W realiach niniejszej sprawy skarżący złożył oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa Oświadczenie to obrazuje, że skarżący mimo posiadanego majątku w postaci piętra w starej kamienicy nie należy do osób zamożnych. Tak bowiem należy postrzegać osobę samotnie gospodarującą, z problemami zdrowotnymi, utrzymującą się z niewielkiego zasiłku stałego i przyznawanych zasiłków celowych. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że przy obecnym poziomie cen oraz usług środki jakie skarżący ma do dyspozycji wystarczają na opędzenie podstawowych potrzeb życiowych. W takiej sytuacji konieczność wygospodarowania środków na opłacenie pełnomocnika z wyboru jest problematyczne i uzasadnia twierdzenie, że skarżący nie jest w stanie ponieść tych kosztów bez uszczerbku dla swego koniecznego utrzymania. Biorąc to pod uwagę udzielono więc skarżącemu zgodnie z wnioskiem pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.