VII SA/Wa 436/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, , Sędzia WSA Bożena Więch – Baranowska, Sędzia WSA Jolanta Augustyniak – Pęczkowska (spr.), Protokolant st. sekr. sąd. Magdalena Banaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 maja 2011 r. sprawy ze skargi M. i G.Ł. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości skargę oddala [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] marca 2009r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej k.p.a., oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania Burmistrza Miasta i Gminy [...] -uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] listopada 2010r. i na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego: nakazał Gminie [...] usunięcie nieprawidłowości w budynku mieszkalnym, położonym przy ul. [...] w [...] na działce nr ew. [...], poprzez remont konstrukcji więźby dachowej wraz z wymianą pokrycia dachowego rynien i rur spustowych, uwzględniając pokrycie dachowe z blachy płaskiej na rąbek stojący; drewnianych stropów poprzez wymianę zniszczonych belek stropowych; wykonanie nowych tynków zewnętrznych i wewnętrznych, po uprzednim skuciu zniszczonych i skruszałych tynków, z zachowaniem istniejących detali architektonicznych, po uzgodnieniu z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków koloru elewacji; remont klatki schodowej drewnianej poprzez wymianę jej elementów na nowe; wymianę zniszczonej i nieszczelnej stolarki okiennej i drzwiowej na nową z zachowaniem wielkości istniejących otworów oraz podziałów; dokonanie przebudowy węzła cieplnego pod klatką schodową - z zachowaniem wymogów p. pożarowych; remont ścian fundamentowych wraz z izolacją przeciwwilgociową w porozumieniu z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków w terminie sześciu miesięcy od dnia doręczenia decyzji. Organ odwoławczy podzielił stanowisko, że konieczne było nakazanie właścicielowi ww. budynku wykonania określonych robót w celu usunięcia nieprawidłowości, zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, gdyż znajduje się on w nieodpowiednim stanie technicznym. Organ II instancji ustalił ponadto, że budynek znajduje się na terenie objętym ścisłą ochroną konserwatorską, a skoro tak to organ powiatowy winien wskazać w sentencji decyzji, iż roboty remontowe należy wykonać w porozumieniu z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków. Organ odwoławczy wskazał również, że nieprawidłowo określono termin wykonania obowiązku. Organ I instancji winien bowiem wskazać termin, licząc od dnia uprawomocnienia się decyzji organu powiatowego, nie zaś od dnia doręczenia decyzji. Odpowiadając na zarzuty odwołania wskazał, iż nakaz usunięcia nieprawidłowości nie budzi wątpliwości. W aktach znajduje się protokół z oględzin z dnia [...] kwietnia 2010 r. oraz protokół z oceny technicznej z dnia [...] maja 2010r., które jednoznacznie wskazują zakres nieprawidłowości stwierdzonych w ww. budynku. Stwierdzono bowiem liczne pęknięcia tynków ścian zewnętrznych i wewnętrznych, zniszczenie drewnianych krokwi dachowych oraz stropu drewnianego, zniszczenie klatki schodowej oraz stolarki okiennej i drzwiowej. Organ dodał, że decyzje z art. 66 Prawa budowlanego mają charakter związany, co oznacza, że jeżeli wystąpi choćby jedna z przesłanek, określonych w jego treści, to organ nadzoru jest zobligowany do nakazania usunięcia nieprawidłowości. Odnosząc się do zarzutu, iż nie jest w gestii właściciela usunięcie nieprawidłowości dot. węzła cieplnego organ wskazał, że z uwagi na konstrukcję art. 66, ustawodawca wymienia na pierwszym miejscu właściciela, wskazując kolejność adresatów, którzy są obowiązani utrzymać i użytkować obiekt, gdyż prawo własności jest prawem dającym najszersze władztwo nad rzeczą i wobec tego do właściciela w pierwszej kolejności należy kierować ww. nakazy. Skargę na powyższą decyzję złożyła Gmina [...] i wnosząc o jej uchylenie zarzuciła naruszenie art. 10 § 1 k.p.a. oraz art. 66 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego. Zdaniem skarżącej nakaz wydany na podstawie art. 66 cyt. ustawy winien określać, jakie warunki powinny być spełnione, niż wskazywać sposób ich realizacji. Omawiany przepis upoważnia bowiem organy do nakazania usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, czego organ nie dopełnił. Organy nie mogą w sposób arbitralny decydować, jakie działania należy podjąć, by osiągnąć stan odpowiadający prawu. Zasadny jest również zarzut naruszenia art. 10 k.p.a., gdyż organ nie wzywał skarżącej do zapoznania się z materiałem dowodowym przed wydaniem zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu. Mając na uwadze powyższe kryteria Sąd stwierdził, że skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja prawa nie narusza. Materialnoprawną podstawę działania organów stanowił art. 66 Prawa budowlanego, który służy usunięciu nieprawidłowości powstałych w trakcie użytkowania obiektu budowlanego. Zgodnie bowiem z treścią tego przepisu - w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska albo jest w nieodpowiednim stanie technicznym - właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku. Nakaz, o którym mowa w przytoczonym przepisie organ nakłada na podmioty wymienione w art. 61 Prawa budowlanego, to jest na właściciela lub zarządcę obiektu budowlanego, na których spoczywa obowiązek utrzymywania i użytkowania obiektu zgodnie z zasadami, o których mowa w art. 5 ust. 2 Prawa budowlanego, tj. zgodnie z jego przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska oraz utrzymywać w należytym stanie technicznym i estetycznym, nie dopuszczając do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej. W świetle przytoczonych wyżej regulacji należało podzielić stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji, że stan techniczny przedmiotowego budynku obligował organy do zastosowania art. 66 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego. Wbrew bowiem zarzutom skargi z przedstawionej przez skarżącą oceny technicznej z dnia [...] maja 2010r. wynika jednoznacznie zarówno zakres uszkodzeń, jak i sposób ( zalecenia ) ich usunięcia. Trudno zatem zgodzić się z zarzutem o arbitralnym sposobie decydowania organu jakie działania należy podjąć, aby osiągnąć stan faktyczny odpowiadający prawu. W tym właśnie celu organ nałożył postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2010r., w trybie art. 81 c ust. 1 Prawa budowlanego, obowiązek przedstawienia ww. oceny technicznej budynku sporządzonej przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia budowlane. W konsekwencji zupełnie niezrozumiały jest zarzut skargi o niedopełnieniu przez organ nakazania stwierdzonych nieprawidłowości. Podobnie na akceptację nie zasługiwało stanowisko, że nie pozostaje w gestii właściciela budynku obowiązek doprowadzenia do odpowiedniego stanu technicznego węzła cieplnego wykonanego bez zgody tegoż właściciela. Wskazać bowiem trzeba, że stosownie do treści art. 47 § 2 K.c. węzeł cieplny stanowi część składową przedmiotowego obiektu budowlanego, co niewątpliwie obliguje jego właściciela do wykonania obowiązku doprowadzenia ww. budynku do odpowiedniego stanu technicznego również w tym zakresie. Odnosząc się natomiast do zarzutu naruszenia art. 10 k.p.a wyjaśnić trzeba, że nie każde naruszenie przepisów postępowania uzasadnia uchylenie zaskarżonej decyzji, a jedynie takie które, jak wskazano na wstępie, ma istotny wpływ na wynik sprawy. Skarżąca nie wykazała, że nie zwrócenie się - przed wydaniem decyzji - o zajęcie stanowiska miało istotny wpływ na rozstrzygnięcie organu. W związku z powyższym Sąd podzielił stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji, w tym również - co wymaga podkreślenia - w zakresie uzupełnienia nałożonych obowiązków w związku z położeniem przedmiotowej nieruchomości w strefie objętej ochroną konserwatorską. Wobec poczynionych ustaleń Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271) orzekł jak w sentencji.