II SA/Wa 386/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Kołodziej Sędzia WSA Sławomir Antoniuk Sędzia WSA Janusz Walawski (spr.) Protokolant Referent – stażysta Eliza Kusy po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 maja 2011 r. sprawy ze skargi T.B. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o cofnięciu uprawnień do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu pierwszej instancji, 2) określa, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości. Komendant Powiatowy Policji w W., działając na podstawie art. 162 § 1 pkt 1 oraz § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), art. 92 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2002 r. Nr 7, poz. 58 z późn. zm.) w zw. z § 6 i § 9 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego (Dz. U. Nr 100, poz. 918 z późn. zm.), w dniu [...] marca 2009 r. wydał decyzję nr [...], którą cofnął z dniem [...] stycznia 2009 r. T.B. uprawnienia do równoważnika pieniężnego za brak lokalu w kwocie należnej policjantowi z rodziną oraz stwierdził wygaśnięcie decyzji nr [...] z dnia [...] listopada 2006 r. Komendanta Powiatowego Policji w W. o przyznaniu zainteresowanemu równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego w wymiarze pełnej stawki przysługującej policjantowi z rodziną. Komendant Wojewódzki Policji w G., działając na podstawie art. 156 § 1 ust. 2 i art. 157 kpa, w dniu [...[ września 2010 r. wydał decyzję nr [...], którą stwierdził nieważność decyzji Komendanta Powiatowego Policji w W. z dnia [...] marca 2009 r. nr [...]. W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził m.in., że Komendant Powiatowy Policji w W. nie był uprawniony do wydania na podstawie art. 162 § 1 Kpa decyzji o wygaśnięciu własnej decyzji z dnia [...] listopada 2006 r. nr [...], jednocześnie cofając stronie prawo do świadczenia z tytułu braku lokalu. Doszło do naruszenia art. 16 Kpa, a tym samym zaistniały przyczyny określone w art. 156 § 1 pkt 2 Kpa. Komendant Główny Policji, po rozpoznaniu odwołania T.B., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 Kpa oraz art. 92 ust. 1 i art. 97 ust. 5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277 z późn. zm.), § 1 ust. 1 pkt 5, § 6 oraz § 9 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego (Dz. U. Nr 100, poz. 918 z późn. zm.), w dniu [...] listopada 2010 r. wydał decyzję nr [...], którą uchylił zaskarżoną decyzję organu I instancji i orzekł o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Komendanta Powiatowego Policji w W. z dnia [...] marca 2009 r. nr [...]. Organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji stwierdził m.in., że zastosowana przez Komendanta Powiatowego Policji w W. forma przewidziana w art. 162 Kpa jest dopuszczalna ze względu na § 6 powyżej określonego rozporządzenia, który zezwala na cofnięcie uprawnienia do przedmiotowego równoważnika oraz z uwagi na interes społeczny. Pozostawienie bowiem w obrocie prawnym decyzji przyznającej ten równoważnik w sytuacji, gdy funkcjonariusz przestał spełniać warunki do jego otrzymywania powoduje niejasność, co do obowiązującego stanu prawnego. Z powyższych względów podnoszony przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w G. w decyzji nr [...] zarzut naruszenia przez Komendanta Powiatowego Policji w W. w decyzji nr [...] art. 162 § 1 pkt 1 Kpa w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 Kpa jest nieuzasadniony. Decyzja Komendanta Głównego Policji stała się przedmiotem skargi wniesionej przez T.B. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący zarzucił w skardze, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa i zasad ogólnych postępowania administracyjnego, tj. prawdy obiektywnej i czynnego udziału strony w postępowaniu. Podnosząc te zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 i art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, iż przedmiotem sprawy jest ocena przez Sąd prawidłowości prowadzonego przez organ administracji publicznej postępowania administracyjnego oraz wydanego w tym postępowaniu rozstrzygnięcia. Wyjaśnić również należy, iż zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek z innych przyczyn, niż podniesione w skardze. Zgodnie z § 6 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego (Dz. U. Nr 100, poz. 918 z późn. zm.), decyzję o cofnięciu uprawnienia do dotychczas przyznanego równoważnika pieniężnego wydaje się, jeżeli policjant przestał spełniać warunki, o których mowa w § 1 ust. 1, lub zmienił się jego stan rodziny, albo : 1) otrzymał pomoc na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu na podstawie odrębnych przepisów, 2) jego małżonek otrzymał pomoc, o której mowa w pkt 1, 3) bezzasadnie odmówił przyjęcia lokalu mieszkalnego odpowiadającego przysługującym mu normom zaludnienia i znajdującego się w należytym stanie technicznym i sanitarnym, 4) w miejscu pełnienia służby lub miejscowości pobliskiej uzyskał lokal mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość lub dom jednorodzinny (część domu) albo spółdzielczy własnościowy lokal mieszkalny będące przedmiotem spadku, jeżeli udział w spadku odpowiada co najmniej dwóm normom zaludnienia. Komendant Powiatowy Policji w W. uznał, że zaistniała przesłanka z pkt 4 przytoczonego przepisu i w dniu [...] marca 2009 r. wydał decyzję o cofnięciu skarżącemu prawo do przedmiotowego równoważnika. Jednocześnie w decyzji tej organ powołując się na art. 162 § 1 pkt 1 Kpa orzekł o wygaśnięciu decyzji własnej z dnia [...] listopada 2006 r. przyznającej skarżącemu prawo do równoważnika za brak lokalu mieszkalnego. Zdaniem Sądu, rozstrzygnięcie organu o wygaśnięciu prawa do równoważnika jest wadliwe, gdyż skoro organ wydał rozstrzygnięcie o cofnięciu uprawnienia to nie zachodziła potrzeba rozstrzygania o wygaśnięciu decyzji przyznającej skarżącemu prawo do równoważnika. Komendant Wojewódzki Policji w G., dostrzegając to uchybienie, w dniu [...] września 2010 r. wydał decyzję, którą stwierdził nieważność powyżej określonej decyzji. Takim rozstrzygnięciem organ wyeliminował również rozstrzygnięcie Komendanta Powiatowego Policji w W. w zakresie cofnięcia skarżącemu uprawnienia do przedmiotowego świadczenia bez zbadania, czy jest ono dotknięte jedną z wad, o których mowa w art. 156 § 1 Kpa. Organ odwoławczy zaskarżoną decyzją uchylił decyzję organu pierwszej instancji i orzekł o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Komendanta Powiatowego Policji w W. nr [...] z dnia [...] marca 2009 r. Decyzja organu odwoławczego jest wadliwa, gdyż organ decyzją tą przesądził zarówno w zakresie rozstrzygnięcia o wygaśnięciu prawa skarżącego do spornego świadczenia, jak również rozstrzygnięcia o cofnięciu mu do niego uprawnienia. Rozpoznając ponownie sprawę organy zobowiązane są usunąć stwierdzone przez Sąd uchybienia, a w szczególności rozważyć, czy zachodzą okoliczności do ewentualnego stwierdzenia nieważności decyzji Komendanta Powiatowego Policji w W. nr [...] z dnia [...] marca 2009 r. w części. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 lit. c) w związku z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.