IV SA/Wa 354/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński, Sędziowie Sędzia WSA Aneta Dąbrowska (spr.), Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak, Protokolant ref. staż. Renata Puchalska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 maja 2011 r. sprawy ze skargi D. D. na akt zatwierdzenia przez Starostę Powiatu L. w dniu [...] stycznia 2011 r. Uproszczonego Planu Urządzenia Lasu - oddala skargę - D. D., po wezwaniu w dniu 17 stycznia 2011r. Starosty Powiatu [...] do usunięcia naruszenia prawa, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na akt zatwierdzenia przez Starostę Powiatu [...] w dnia [...] stycznia 2011r. Uproszczonego Planu Urządzenia Lasu dla lasów niestanowiących własności Skarbu Państwa na okres od [...].01.2009r. do [...].12.2018r., obręb ewidencyjny W., powierzchnia [...] ha (zwanego dalej: Planem). Skarżący zażądał uchylenia wymienionego aktu i zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonemu aktowi zarzucił: 1) rażące naruszenie prawa polegające na oparciu się przy przygotowywaniu Planu na nieobowiązującym rozporządzeniu Ministra Ochrony Środowiska z dnia 28 grudnia 1998r. w sprawie szczegółowych zasad sporządzenia planu urządzenia lasu, uproszczonego planu urządzenia lasu oraz inwentaryzacji stanu lasu (Dz. U. z 1999r., Nr 3, poz. 16) zamiast prawidłowo na rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 20 grudnia 2005r. w sprawie uproszczonego planu urządzenia lasu oraz inwentaryzacji stanu lasu (Dz. U. Nr 256, poz. 2151); 2) naruszenie przepisów postępowania, a mianowicie art. 7, art. 77 i art. 80 K.p.a. przez zaniechanie wszechstronnego wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy, polegające na pominięciu działki ewidencyjnej nr [...] w treści Planu, czyli sporządzenie Planu nieobejmującego wszystkich działek leśnych należących do osób fizycznych; 3) naruszenie art. 18 ustawy z 28 września 1991r. o lasach (Dz. U. Nr 101, poz. 444, ze zm.) przez pominięcie ww działki i nieokreślenie zadań z zakresu gospodarki leśnej dla tej działki. W motywach skargi skarżący zauważył, iż działka nr [...] jest jego własnością i stanowi las, o czym świadczy załączony do skargi wypis z ewidencji gruntów. Działka ta była objęta poprzednio obowiązującym Uproszczonym Planem Urządzenia Lasu. Została także ujęta na Leśnej Mapie Gospodarczej stanowiącej załącznik do zaskarżonego Planu jako teren leśny. Przedstawione uchybienie ma dla skarżącego daleko idące konsekwencje. Plan stanowi bowiem postawę do wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów, a także jest podstawą do naliczania podatku leśnego. Starosta Powiatu [...] - w odpowiedzi na skargę - przyznał, iż działka skarżącego o nr [...] została omyłkowo pominięta w treści opisowej Planu, co się zdarza w tak obszernym dokumencie. Obligatoryjnie wszystkie grunty leśne ujęte w ewidencji gruntów są przedmiotem opracowania, niezależnie od aktualnego sposobu użytkowania. Zauważony błąd został bezzwłocznie sprostowany Aneksem nr 1 zatwierdzonym przez Starostę [...] lutego 2011 r. Aneks wprowadza przedmiotową działkę do wszystkich działów Planu. Nadto podniesiono, iż do dnia wniesienia skargi skarżący nie zgłosił żadnej uwagi, wniosku sygnalizującego błąd w Planie. Zastrzeżenie nie zostało wniesione także podczas procedury konsultacyjnej, tj. 60 - dniowego okresu wyłożenia projektu planu w siedzibie Urzędu Gminy N. Skarżący w piśmie procesowym z 16 maja 2011 r. stwierdził, iż sporządzenie Aneksu nr 1 i zatwierdzenie nie doprowadziło do usunięcia naruszenia prawa. Wbrew twierdzeniom organu działka nr [...] nie została ujęta we wszystkich działach Planu, tj. w "Wykazie gruntów wykazanych w ewidencji jako las, a w terenie nie będących lasami", pomimo że z wypisu z ewidencji gruntów wynika, iż działka ta stanowi w części teren zabudowany. Podniósł również, iż w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa skarżący wskazywał na liczne rozbieżności między danymi ujawnionymi w ewidencji gruntów a treścią Planu i domagał się naniesienia poprawek. W odpowiedzi organ nie odniósł się do zarzutów skarżącego. Zdaniem skarżącego Plan i Aneks nie zostały sporządzone w sposób rzetelny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) - dalej w skrócie: P.p.s.a., sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd, badając legalność zaskarżonego aktu w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy uznał, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżący zaskarżył akt zatwierdzenia przez Starostę Powiatu [...] w dniu [...] stycznia 2011 r. Planu. W trakcie postępowania sądowego, w dniu [...] lutego 2011 r. Starosta, na skutek wniesienia przez skarżącego skargi na wyżej opisany akt, dokonał kolejnego aktu zatwierdzenia, tym razem Aneksu nr 1 do Planu. Sąd nie uznał jednak tego faktu za uwzględnienie skargi w całości, dlatego że skarżący po jego wydaniu podtrzymał niektóre zarzuty skargi. W tym stanie rzeczy Sąd skontrolował pod względem zgodności z prawem akt zatwierdzenia przez Starostę Planu wraz z aktem zatwierdzenia Aneksu, jako że Aneks ten stał się częścią integralną Planu. W wyniku tej kontroli Sąd doszedł do przekonania, że zaskarżony akt zatwierdzenia odpowiada prawu. Odnosząc się do pierwszego zarzutu skargi wskazać należy, iż istotnie z Opisu ogólnego Planu, Części I. Dane ogólne, pkt 3 zatytułowanego "Wykonywanie prac geodezyjnych" wynika, iż prace urządzeniowe związane ze sporządzeniem Planu wykonano m. in. w oparciu o rozporządzenie Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 28 grudnia 1998r. w sprawie szczegółowych zasad sporządzenia planu urządzenia lasu, uproszczonego planu urządzenia lasu oraz inwentaryzacji stanu lasu (Dz. U. z 1999r., Nr 3, poz. 16) - zwanego dalej: rozporządzeniem z 1998r. Zatem należy zgodzić się ze skarżącym, iż przedstawiony stan dowodzi zaistnienia pewnego uchybienia. Niemniej na pewno nie jest to uchybienie, które należy rozważać w kategoriach naruszenia prawa mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Tym bardziej zatem i w kategoriach rażącego naruszenia prawa, jak tego chce skarżący. Teza ta znajduje uzasadnienie, gdy się przeanalizuje treść Planu. Treść ta bowiem wskazuje, iż przy sporządzaniu Planu zastosowano obowiązujące już wówczas rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 20 grudnia 2005r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu sporządzania planu urządzenia lasu, uproszczonego urządzenia lasu oraz inwentaryzacji stanu lasu [(Dz. U. Nr 256, poz. 2151) - zwane dalej: rozporządzeniem z 2005r.], pomimo że we wstępnej części Planu wskazano, iż prace urządzeniowe wykonano w oparciu o rozporządzenie z 1998r. Dowodem tego jest np. brzmienie pkt 6 zatytułowanego "Użytkowanie lasu", w którym wskazuje się, iż "Wieki rębności (wieki minimalnego wyrębu) przyjmuje się zgodnie z § 8 ust. 3 pkt 1 a cyt. rozporządzenia M.Ś. z 20.12.2005r." I w oparciu o ten akt prawny podaje się ile wynoszą minimalne wieki rzeczywistego wyrębu dla poszczególnych gatunków drzew. Dalej należy zgodzić się ze skarżącym, iż jego działka nr [...] nie została ujęta we wszystkich działach Planu, w tym w "Wykazie gruntów wykazanych w ewidencji jako las, a w terenie nie będących lasami", pomimo że w części stanowi teren budowlany. W tym względzie jednak wyjaśnić trzeba, iż w przypadku działki skarżącego nie było potrzeby jej umieszczania we wskazanym Wykazie. Z ewidencji gruntów bowiem wynika, iż działka nr [...] w zakresie powierzchni użytkowej [...] ha stanowi las oznaczony symbolem - Ls, a w zakresie powierzchni użytkowej [...] ha stanowi teren mieszkaniowy oznaczony symbolem - B i las oznaczony symbolem - Ls. Z zapisu tego już więc wynika, iż działka skarżącego nie jest wykazywana w ewidencji w całości jako las, a w terenie nie jest lasem. Działka ta w odpowiednich bowiem częściach jest gruntem leśnym i gruntem zabudowanym. Oznacza to, iż działka nr [...] nie kwalifikuje się do ww Wykazu i dlatego też jej tam nie umieszczono. Skarżący podnosi także, iż w stosunku do działki nr [...] nie określono zadań z zakresu gospodarki leśnej. Nie jest to jednak argument trafny. W integralnej części Planu, tj. w Aneksie, w części uzupełniającej dział zatytułowany "Rejestr działek leśnych i gruntów przeznaczonych do zalesienia oraz ich właścicieli" pod numerem w rejestrze gruntów [...] ujęto działkę skarżącego nr [...] w zakresie powierzchni [...] ha (Ls) i w rubrykach tabeli nr 13 do nr 16 określono zadania w zakresie gospodarki leśnej. Odnośnie do zarzutu skarżącego nawiązującego do treści wezwania do usunięcia naruszenia prawa, wskazać należy, iż w sytuacji gdy skarżący nie powtórzył w skardze części zawartej w wezwaniu argumentacji, to i organ nie miał obowiązku do niej się odnieść. W tym stanie rzeczy Sąd - na mocy art. 151 P.p.s.a. - oddalił skargę.