VII SA/Wa 1093/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch – Baranowska (spr.), , Sędzia WSA Daria Gawlak – Nowakowska, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Protokolant st. sekr. sąd. Monika Pietruszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 października 2011 r. sprawy ze skargi B. B. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia (...) lutego 2011 r. znak (...) w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji uchyla zaskarżoną decyzję w części dotyczącej uzasadnienia. Główny Inspektor Sanitarny decyzją znak (...) wydaną (...) lutego 2011 r. na podstawie art. 138 § 2 kpa uchylił decyzję (...) Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z (...).12.2010 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W uzasadnieniu decyzji organu podał, że kontrolowaną decyzją Wojewódzki Inspektor Sanitarny odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w (...) z (...).03.2010 r. nakazującej B. B. poddanie małoletniej córki B. obowiązkowym szczepieniom ochronnym przeciwko błonicy, tężcowi, krztuścowi, poliomyelitis, Haemophilus influenzae typu b, odrze, śwince i różyczce. W ocenie organu w prowadzonym postępowaniu nadzorczym organ I instancji nie zbadał czy objęta wnioskiem decyzja nie naruszyła zasad ogólnych określonych w art. 7-11 kpa oraz art. 61 § 4 kpa. Skargę na powyższą decyzję w części jej uzasadnienia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła B. B. podnosząc, iż jest ono niespójne z treścią rozstrzygnięcia i nie wskazuje przyczyn uchylenia decyzji. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Sanitarny wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest zasadna. Przede wszystkim należy podkreślić, że skarga wniesiona do sądu w rozpoznawanej sprawie zaskarżała jedynie uzasadnienie decyzji Głównego Inspektora Sanitarnego. W świetle obowiązującego ustawodawstwa sądowoadministracyjnego dopuszczalne jest zaskarżenie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jedynie uzasadnienie decyzji administracyjnej jako jej części. Stosownie do przepisu art. 107 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego decyzja powinna zawierać: oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie strony lub stron, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie o odwołaniu oraz podpis osoby upoważnionej do wydania decyzji. Uzasadnienie jest zatem obowiązkowym składnikiem decyzji, mającym na celu wyjaśnienie rozstrzygnięcia (wyjątkowo, w przypadkach wskazanych w art. 107 § 4 i 5 kodeksu postępowania administracyjnego można odstąpić od obowiązku uzasadnienia decyzji) i stanowi wraz z rozstrzygnięciem oraz pozostałymi elementami decyzji jedną całość. Szczególne znaczenie wymogi określone w w/w przepisie mają w przypadku wydania przez organ rozstrzygnięcia na podstawie art. 138 § 2 kpa., bowiem w uzasadnieniu organ winien wykazać, że zaistniały przesłanki uzasadniające wydanie rozstrzygnięcia kasacyjnego. W tym miejscu należy podkreślić, że kontrolowana przez Sąd decyzja została wydana w postępowaniu nadzwyczajnym, nieważnościowym, w którym organ ocenia wydane rozstrzygnięcie pod kątem kwalifikowanych wad, a wskazanych w art. 156 § 1 kpa. Zaskarżone uzasadnienie powołuje się wprawdzie na potrzebę przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, jednak nie są przekonujące ani motywy takiego stanowiska ani wskazane przez organ odwoławczy okoliczności, wymagające – w jego ocenie –dodatkowego wyjaśnienia. Podkreślić nadto należy, że zaskarżone uzasadnienie w swej zasadniczej części odnoszącej się do zarzutu wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w (...) z (...).03.2010 r. zawiera jednoznaczne ustalenie dotyczące zgodności z prawem rozstrzygnięcia w postaci nałożenia na skarżącą obowiązku, a więc przesądza o treści przyszłej decyzji organu pierwszej instancji. W tej sytuacji w ocenie Sądu zasadnym było uchylenie zaskarżonej decyzji jedynie w części dotyczącej jej uzasadnienia bowiem w sentencji decyzji organ orzekł o uchyleniu decyzji organu pierwszej instancji, co było dla skarżącej korzystne i o co strona wnosiła w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.