VII SA/Wa 1952/11

WyrokWSA w Warszawie2012-01-19

Skład orzekający: Tadeusz Nowak, Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Paweł Groński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Minister Finansów prawidłowo umorzył postępowanie odwoławcze w przedmiocie opłaty legalizacyjnej, uznając je za bezprzedmiotowe z uwagi na istnienie ostatecznej decyzji o nakazie rozbiórki?
Ratio decidendi
Minister Finansów nieprawidłowo umorzył postępowanie odwoławcze w przedmiocie opłaty legalizacyjnej, uznając je za bezprzedmiotowe. Uzasadnienie decyzji było sprzeczne z jej rozstrzygnięciem, a przesłanki umorzenia postępowania odwoławczego na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. nie zostały spełnione. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła wniosku Spółki P. [...] o umorzenie opłaty legalizacyjnej w wysokości 100.000 zł. Po odmowie umorzenia przez Wojewodę i stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania przez Ministra Finansów, Spółka ponownie złożyła wniosek. Wojewoda umorzył postępowanie, ale Minister Finansów uchylił tę decyzję. Następnie Wojewoda odmówił umorzenia, a Minister Finansów umorzył postępowanie odwoławcze, uznając je za bezprzedmiotowe z uwagi na ostateczną decyzję o nakazie rozbiórki. Spółka zaskarżyła tę decyzję, argumentując, że odrzucenie skargi na rozbiórkę bez merytorycznego rozpoznania nie czyni postępowania o umorzenie opłaty bezprzedmiotowym.
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję Ministra Finansów. Stwierdzono, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak (spr.), Sędzia WSA Paweł Groński, Protokolant st. ref. Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi P. [...] Sp. z o. o. w K. oddział w M. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] czerwca 2011 r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. VIISA/Wa 1952/11 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] kwietnia 2011r., znak: [...] Wojewoda [...] na podstawie art. 76b § 1 pkt 2 i art. 67a § 1 pkt 3 i ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r., Nr 156, poz. 1118 ze zm.) rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1998/2006 z dnia 15 grudnia 2006r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 traktatu do pomocy de minimis (Dz. U. UE. L. 06.379.5 z 28.12.2006r.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), oraz w związku z § 8 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 sierpnia 2005r. (Dz. U. Nr 165, poz. 1373 ze zm.), po rozpatrzeniu wniosku P. [...] Sp. z o.o. w M. odmówił umorzenia kwoty 100.000 zł z tytułu opłaty legalizacyjnej ustalonej postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] stycznia 2010r. utrzymanym w mocy postanowieniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2010r. W uzasadnieniu decyzji organ przedstawił przebieg toczącego się w niniejszej sprawie postępowania podając, iż Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] marca 2010r. umorzył kwotę 25.000.00 zł i odmówił umorzenia pozostałej części opłaty legalizacyjnej, nałożonej w wysokości 125.000.00 zł postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] stycznia 2010r., utrzymanym w mocy postanowieniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2010r. z tytułu samowolnie wybudowanego fundamentu wagi samochodowej z dwoma betonowymi najazdami na działce nr ewid. [...] w miejscowości B., gmina S. Minister Finansów postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2010r. na podstawie art. 134 k.p.a. stwierdził niedopuszczalność odwołania od powyższej decyzji z dnia [...] marca 2010r. P. [...] Spółka z o.o. w M. wnioskiem z dnia 28 września 2010r. zwróciło się ponownie do Wojewody [...] o umorzenie pozostałej do zapłaty kwoty legalizacyjnej w wysokości 100.000,00 zł. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2010r. umorzył na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. postępowanie administracyjne w związku z decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] września 2010r. nakazującą P. [...] Sp. z o.o. Oddział w M. dokonanie rozbiórki wagi. Decyzją z dnia [...] lutego 2011r. Minister Finansów po rozpoznaniu odwołania uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Ponownie rozpoznając sprawę Wojewoda [...] wskazał, że ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie wynika by zachodził ważny interes strony i interes publiczny uzasadniający uwzględnienie wniosku. Odwołanie od decyzji z dnia [...] kwietnia 2011r. wniosło P. [...] Sp. z o.o., po rozpoznaniu którego Minister Finansów decyzją z dnia [...] czerwca 2011r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 kpa umorzył postępowanie odwoławcze. Uzasadniając podjętą decyzję Minister Finansów wyjaśnił, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach postanowieniem z dnia 21 lutego 2011r., sygn. akt IISA/Ke 61/11 odrzucił skargę Spółki B. na decyzję nakazującą rozbiórkę wagi samochodowej, a także odmówił stronie przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Istnienie w obrocie prawnym ostatecznej decyzji o nakazie rozbiórki oznacza, że rozpatrywanie wniosku o udzielenie ulgi w spłacie opłaty legalizacyjnej staje się bezprzedmiotowe. Organ nie może ani udzielić ulgi ani jej odmówić, gdyż odpadł obowiązek spełnienia świadczenia przez stronę (uiszczenia opłaty legalizacyjnej). W takim wypadku jakiekolwiek merytoryczne rozstrzygnięcie pozytywne bądź negatywne jest prawnie niedopuszczalne. Konsekwencją powyższego jest konieczność umorzenia postępowania wobec jego bezprzedmiotowości. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Finansów wniosło P. [...] Sp. z o.o. z siedzibą w K. Oddział w M. Zdaniem skarżącego nie można mówić o bezprzedmiotowości postępowania, gdyż skarga Spółki na decyzję nakazująca rozbiórkę wagi została odrzucona bez jej merytorycznego rozpoznania. Skarga Spółki do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję o nakazie rozbiórki została wniesiona w czasie, gdy Spółka oczekiwała na rozstrzygnięcie w przedmiocie umorzenia pozostałej części opłaty legalizacyjnej w wysokości 100.000 zł. Zdaniem Spółki jest ona uprawniona do uzyskania merytorycznego rozstrzygnięcia w przedmiocie umorzenia pozostałej opłaty legalizacyjnej, gdyż kwestia tej opłaty ma wpływ na ostateczne rozstrzygnięcie co do legalizacji obiektu budowlanego lub nakazu jego rozbiórki. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga podlega uwzględnieniu choć nie z powodu podniesionych w niej zarzutów. W niniejszej sprawie kontroli Sądu poddana została decyzja Ministra Finansów z dnia [...] czerwca 2011r., którą organ na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 kpa umorzył postępowanie odwoławcze w przedmiocie opłaty legalizacyjnej. Analiza decyzji Ministra Finansów prowadzi do wniosku, że poza przywołaniem podstawy prawnej jej wydania, organ odwoławczy nie wskazał z jakich powodów uznał postępowanie odwoławcze za bezprzedmiotowe. Przeciwnie, z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że Minister Finansów wobec istnienia w obrocie prawnym ostatecznej decyzji o nakazie rozbiórki wagi samochodowej uznaje całe prowadzone postępowanie w przedmiocie opłaty legalizacyjnej za bezprzedmiotowe. Tak więc uzasadnienie zaskarżonej decyzji pozostaje w oczywistej sprzeczności z jej rozstrzygnięciem zawartym w sentencji. W związku z powyższym przypomnieć należy, że stosownie do art. 138 § 1 pkt 3 kpa organ odwoławczy wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odwoławczego, gdy stało się ono bezprzedmiotowe. Ponieważ art. 138 § 1 pkt 3 kpa nie określa przyczyn umorzenia postępowania odwoławczego, to w każdej indywidualnej sprawie przyczyn tych należy poszukiwać z uwzględnieniem treści art. 105 kpa. Bezprzedmiotowość postępowania odwoławczego zachodzi wtedy, gdy strona skutecznie cofnie odwołanie (art. 137 kpa), oraz także, gdy organ odwoławczy w toku postępowania ustali, że wnoszący odwołanie nie jest stroną w sprawie (art. 127 § 1 kpa). Powyższe okoliczności wypełniają przesłankę bezprzedmiotowości postępowania odwoławczego. Inne przesłanki bezprzedmiotowości postępowania przed pierwszą instancją nie będą tu miały zastosowania ((por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania, Komentarz, C.H. Beck, W - wa 2006, s. 615). Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że w rozpatrywanej sprawie nie zachodziła podstawa do umorzenia przez Ministra Finansów postępowania odwoławczego w oparciu o art. 138 § 1 pkt 3 kpa, gdyż nie zaistniała żadna z wymienionych przesłanek bezprzedmiotowości postępowania prowadzonego przez organ II instancji. Za wadliwe w związku z tym należy uznać zaskarżone rozstrzygnięcie, gdyż wydane zostało z naruszeniem art. 138 § 1 pkt 3 kpa i art. 107 § 1 i § 3 kpa. Uznając, że naruszenie przepisów postępowania mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło