VII SA/Wa 2272/11
WyrokWSA w Warszawie2012-01-24
Skład orzekający: Krystyna Tomaszewska, Daria Gawlak - Nowakowska, Bożena Więch - Baranowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy w sytuacji, gdy toczy się postępowanie sądowe o zasiedzenie gruntu, które może wpłynąć na ustalenie granic działek, istnieje podstawa do zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie legalności i stanu technicznego obiektów budowlanych zlokalizowanych na tych działkach?Ratio decidendi
Sąd uznał, że postępowanie sądowe o zasiedzenie nie stanowi zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 Kpa, które uzasadniałoby zawieszenie postępowania administracyjnego dotyczącego legalności i stanu technicznego obiektów budowlanych. Brak jest bowiem bezpośredniego związku przyczynowego między rozstrzygnięciem sprawy o zasiedzenie a możliwością wydania decyzji w sprawie nadzoru budowlanego, ponieważ organ nadzoru budowlanego może oprzeć swoje rozstrzygnięcie na aktualnych danych ewidencyjnych i ocenić legalność obiektów niezależnie od ostatecznego ustalenia granic działek.Stan faktyczny
Skarżąca B. P. wniosła o zawieszenie postępowania administracyjnego w sprawie obiektów budowlanych na jej działkach, wskazując na toczące się postępowanie sądowe o zasiedzenie pasa gruntu na granicy działek, które mogłoby wpłynąć na ustalenie granic. Organ nadzoru budowlanego odmówił zawieszenia, uznając brak związku przyczynowego między sprawami. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy postanowienie o odmowie zawieszenia. Skarżąca wniosła skargę do WSA, zarzucając naruszenie przepisów postępowania.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Sędzia WSA Daria Gawlak - Nowakowska, Sędzia WSA Bożena Więch - Baranowska (spr.), Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Wasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi B. P. na decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) lipca 2011 r. nr (...) w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania skargę oddala.
(...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem nr (...) wydanym (...) lipca 2011 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. nr (...) wydane (...) maja 2011 r.
W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w N. wszczął na wniosek L. Z. postępowanie administracyjne "w sprawie obiektów budowlanych, zlokalizowanych na terenie działek o nr ew. (...) w m. C., gm. C., będącej własnością B. P.", o czym zawiadomił strony postępowania pismem z dnia (...) stycznia .2011 r.
Pismem z dnia (...) kwietnia 2011 r., B. P. zwróciła się do powiatowego organu nadzoru budowlanego z wnioskiem o zawieszenie przedmiotowego postępowania, wskazując jako podstawę zawieszenia okoliczność, iż przed Sądem Rejonowym w N. toczy się postępowanie o zasiedzenie przez B. P. gruntu, zlokalizowanego "na granicy działek (...)". W ocenie B. P. "postępowanie to doprowadzi w istocie do sądowego ustalenia przebiegu granicy działek, które znacząco wpłynie na ocenę usytuowania obiektów budowlanych względem działek".
Postanowieniem nr (...) z dnia (...) maja 2011 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w N. odmówił zawieszenia postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie, uzasadniając swoje rozstrzygnięcie tym, iż nie zaistniały przesłanki wymienione w art. 97 § 1 Kpa, w szczególności zaś przesłanka o której mowa w art. 97 § 1 pkt 4 Kpa, która mogłaby skutkować zawieszeniem postępowania w sprawie.
W ocenie (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego organ I instancji zasadnie uznał, iż brak jest związku przyczynowego pomiędzy toczącym się postępowaniem sądowym o zasiedzenie "pasa gruntu na styku działek (...)" a postępowaniem prowadzonym przez powiatowy organ nadzoru budowlanego w sprawie obiektów budowlanych zlokalizowanych na terenie działek o nr ew. (...) w m. C.
Powyższe uzasadnione jest tym, iż organ powiatowy może wydać decyzję w sprawie w której toczy się przedmiotowe postępowanie na podstawie aktualnych danych co do przebiegu działek oraz osób, które posiadają do nich tytuł prawny. Tocząca się sprawa o zasiedzenie nieruchomości nie jest przeszkodą do wydania rozstrzygnięcia przez organ powiatowy, dla którego niezbędną informacją, aby wyjaśnić i zakończyć przedmiotową sprawę nie jest przebieg działek, w stosunku do których toczy się spór o zasiedzenie, lecz legalność zrealizowania przedmiotowych obiektów, bądź ich stan techniczny. Z tego powodu w ocenie organu możliwym jest wydanie decyzji w sprawie, pomimo toczącego się postępowania przed sądem cywilnym o zasiedzenie.
Kwestia zasiedzenia nieruchomości może mieć znaczenie, ale jedynie dla ustalenia stron postępowania. Jednakże w niniejszym postępowaniu organ nadzoru budowlanego prowadzący postępowanie w I instancji, w zakresie ustalenia stron postępowania, prawidłowo oparł się na danych pozyskanych z informatycznej bazy ewidencji gruntów powiatu nowodworskiego, gdzie znajduje się rejestr gruntów dla właściwych działek ze wskazaniem ich właścicieli. Organ nadzoru budowlanego jest związany danymi znajdującymi się w takim rejestrze. Dopóki wpis własności nie zostanie wzruszony bądź w drodze procesu, czy przez nowy wpis dokonany po ewentualnym zasiedzeniu nieruchomości, dotychczasowy wpis zarówno w rejestrze gruntów, jak i w księdze wieczystej prowadzonej dla nieruchomości jest obowiązujący i domniemywa się, iż jest zgodny z prawdą. Dlatego też organ nadzoru budowlanego może prowadzić postępowanie, a nawet zakończyć je poprzez wydanie decyzji merytorycznej, w oparciu o dane jakimi dysponuje na chwilę obecną. Nawet gdyby kwestia zasiedzenia spornego pasa gruntu miała chociażby niewielkie znaczenie w przedmiotowej sprawie, to i tak samo stwierdzenie, że wynik innego postępowania może mieć, a nawet niewątpliwie będzie miał wpływ na losy sprawy administracyjnej, nie daje jeszcze podstaw do zawieszenia postępowania, jeżeli w chwili orzekania możliwe jest rozpatrzenie sprawy przez organ administracji publicznej i wydanie decyzji.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła B. P. Wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia organu I instancji skarżąca zarzuciła organowi naruszenie przepisów postępowania poprzez brak rozpoznania istoty spraw oraz brak podania podstawy rozstrzygnięcia, naruszenia art. 107 § 3 Kpa oraz nierozpoznanie zarzutu, iż postępowanie zostało wszczęte na wniosek osoby nie mającej przymiotu strony.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Sąd administracyjny, zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U nr 153, poz. 1269 ze zm.) kontroluje jedynie legalność zaskarżonej decyzji lub postanowienia, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni.
Uwzględnienie skargi następuje wówczas, gdy Sąd stwierdzi, że doszło do naruszenia prawa (art. 145 § pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm.), przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżanego rozstrzygnięcia.
W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju naruszenia nie wystąpiły, wobec czego należy uznać, iż skarga nie jest zasadna.
Przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wydane dnia (...) lipca 2011 r., utrzymujące w mocy postanowienie PINB-u w N. z (...) maja 2011 r. odmawiające zawieszenia postępowania administracyjnego prowadzonego w przedmiocie stanu technicznego obiektów budowlanych usytuowanych na granicy działek (...) do czasu zakończenia postępowania sądowego prowadzonego w przedmiocie zasiedzenia pasa gruntu na granicy w/w działek.
W ocenie Sądu ustalenia i ocena prawna dokonana przy rozpatrzeniu wniosku skarżącej o zawieszenie postępowania jest prawidłowa a wydane postanowienia zgodnie z prawem.
Warunkiem zawieszenia postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 Kpa jest wystąpienie zagadnienia wstępnego, tj. takiej sytuacji, w której w danym postępowaniu głównym nie można ustalić istnienia wszystkich wynikających z przepisów prawa przesłanek do wydania rozstrzygnięcia merytorycznego, dopóki inny organ w odrębnym postępowaniu nie wypowie się w tym przedmiocie. Oznacza to, że bez rozstrzygnięcia zagadnienia prejudycjalnego przez inny organ lub sąd wydanie decyzji w danej sprawie jest niemożliwe.
Musi więc istnieć związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, a zagadnieniem wstępnym. Zagadnienie wstępne powinno wyłonić się w toku postępowania administracyjnego, należeć do innego organu lub sądu oraz musi poprzedzać rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji. Przede wszystkim jednak musi istnieć zależność pomiędzy rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego, a rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 7 marca 2001 r. sygn. akt III SA 32/00 (publ. LEX nr 47487) przez pojęcie zagadnienia wstępnego należy rozumieć sytuację, w której wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie będącej przedmiotem postępowania przed właściwym organem uzależnione jest od uprzedniego rozstrzygnięcia wstępnego zagadnienia prawnego. Jednocześnie ocena wspomnianego zagadnienia, gdyby ono samo w sobie mogło być przedmiotem odrębnego postępowania, należy ze względu na jego przedmiot do kompetencji innego organu państwowego niż ten, przed którym toczy się postępowanie w głównej sprawie.
Organy rozstrzygające wniosek skarżącej o zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie prawidłowo uznały, iż brak jest związku przyczynowego pomiędzy rozstrzygnięciem postępowania w sprawie legalności i stanu technicznego obiektów na działce (...) a wynikiem toczącej się sprawy o zasiedzenie.
W przypadku braku takiego związku zawieszenie postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 Kpa jest niedopuszczalne. Przy czym dodatkowo Sąd podnosi, że nawet samo stwierdzenie, że wynik innego postępowania może mieć, a nawet niewątpliwie będzie miał wpływ, na losy sprawy administracyjnej nie daje jeszcze podstaw do zawieszenia postępowania jeżeli w chwili orzekania możliwe jest rozpatrzenie sprawy przez organ administracji publicznej i wydanie decyzji (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 5 marca 2008 r. IV SA/Wa 2164/07, Lex 477571).
Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło