VI SA/Wa 1754/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Wdowiak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Piotr Borowiecki Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz Protokolant ref. staż. Monika Piotrowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi S. K. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie odwołania dotyczącego rozstrzygnięcia konkursu ofert w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej oddala skargę Decyzją z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] marca 2011 r. Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia o oddaleniu odwołania wniesionego przez Z. z siedzibą w S. od rozstrzygnięcia konkursu ofert na zawieranie umów o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej na obszarze zabezpieczenia do 100 000 mieszkańców – ryczałt miesięczny o kodzie postępowania numer [...]. Do wydania decyzji doszło w oparciu o następujące ustalenia faktyczne i wywody prawne: [...] Oddział Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w dniu 19 stycznia 2011 r. ogłosił konkurs ofert o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w okresie od 1 marca 2011 r. do 31 grudnia 2012 r. na obszarze powiatu [...], w rodzaju: Podstawowa Opieka Zdrowotna, w zakresie świadczenia nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej na obszarze zabezpieczenia do 100 000 osób – ryczałt miesięczny. W ogłoszeniu przedmiotowego postępowania wartość zamówienia określono na nie większą niż 1 040 000.00 PLN na okres rozliczeniowy od 1 marca 2011 r. do 31 grudnia 2011 r. Oferenci przystępujący do konkursu winni byli spełniać wymagania określone przez Prezesa NFZ oraz wymagania wynikające z przepisów prawa powszechnie obowiązującego we wskazanych rozporządzeniach Ministra Zdrowia oraz zarządzeniach Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia. Wszyscy świadczeniodawcy, w tym Z. w S. reprezentowany przez właściciela S. K. do swoich ofert dołączyli oświadczenia, że zapoznali się z warunkami zawierania umów i nie zgłaszają do nich zastrzeżeń oraz przyjmują do wykonania. W części jawnej konkursu komisja konkursowa, zgodnie z art. 142 ust. 2 pkt 1 ustawy o świadczeniach stwierdziła prawidłowość ogłoszenia konkursu oraz liczbę zgłoszonych ofert i przyjęła do dalszego postępowania 4 oferty. Przeprowadziła kontrolę u wszystkich oferentów. Oferta Z. spełniła wymogi formalne i została przekazana do oceny części niejawnej postępowania konkursowego. Z rankingu otwarcia przedmiotowego postępowania wynika, że oferta zajęła 2 pozycję, z łączną liczbą 88,5 punktów, w tym za: - ofertę cenową - 43,5 punktów; - ciągłość - 5,0 punktów; - kompleksowość - 12,0 punktów; - jakość - 23,0 punktów; - dostępność - 5,0 punktów. Następnie komisja konkursowa, na podstawie art. 142 ust. 6 ustawy o świadczeniach, w celu ustalenia liczby i ceny planowanych do udzielenia świadczeń opieki zdrowotnej, przeprowadziła negocjacje z ofertami zakwalifikowanymi do części niejawnej postępowania tj. których oferty spełniały stawiane wymagania i nie zostały odrzucone. W dniu 23 lutego 2011 r. komisja konkursowa przeprowadziła negocjacje z oferentem, w wyniku których ustalono ostatecznie wartość ryczałtu miesięcznego w wysokości 93 600,00 złotych oraz liczbę planowanych świadczeń, wyrażonych w jednostkach rozliczeniowych równą 10. W trakcie negocjacji oferent obniżył pierwotną wartość ryczałtu miesięcznego równą 96 300 złotych o 2700 złotych tj. o około 3%. Po przeprowadzeniu negocjacji ze wszystkimi oferentami komisja, działając na podstawie art. 148 ustawy o świadczeniach oraz zarządzenia 85/2010/DSOZ ze zm. i zarządzenia 49/2010/DSOZ dokonała oceny ofert i sporządziła ranking końcowy. W wyniku uszeregowania ofert w kolejności wynikającej z łącznej liczby punktów oceny i przy uwzględnieniu wyników negocjacji, komisja konkursowa dokonała wyboru oferenta według kolejności zgodnej z uzyskaną pozycją w rankingu końcowym. Rozstrzygnęła przedmiotowe postępowanie konkursu ofert i uwzględniła ofertę zajmująca 1 pozycję w rankingu końcowym, która uzyskała ocenę 100 punktów. Z. wniósł do Dyrektora [...] OW NFZ odwołanie od rozstrzygnięcia konkursu ofert, w którym podniósł, że oferta [...] zawiera nieprawdziwe dane. We wskazanym miejscu wykonywania świadczeń nie funkcjonuje żadna pracownia rtg. W budynku jest przygotowywana tak pracownia, jednakże na dzień dzisiejszy nie ma odbioru technicznego. Także certyfikat ISO nie powinien być uznany, gdyż jest przypisany do miejsca wykonywania świadczeń, a to uległo zmianie. Odwołujący podniósł także, że ma poparcie większości zakładów opieki zdrowotnej dla starań o uzyskanie kontraktu z NFZ. Wnosił o uchylenie rozstrzygnięcia przedmiotowego konkursu. Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia decyzją z dnia [...] marca 2011 r. oddalił w całości odwołanie Z.. Stwierdził, że przedmiotowe postępowanie zostało przeprowadzone zgodnie z przepisami prawa powszechnie obowiązującego i zarządzeniami Prezesa NFZ. Kryteria ocen i warunki wymagane od świadczeniodawców były jawne i nie były zmieniane w trakcie postępowania konkursowego. Wybrana została oferta najlepsza. Była ona korzystniejsza od oferty odwołującego. Odnosząc się do zarzutów odwołującego Dyrektor [...] OW NFZ zauważył, że u wszystkich oferentów przeprowadzono kontrole pod kątem zgodności miedzy stanem faktycznym a danymi zawartymi w ofercie. Jakkolwiek uzyskanie przez Oddział Funduszu informacji, że w miejscu, w którym mają być udzielane świadczenia, będące przedmiotem postępowania, jest dopiero przygotowywana pracownia rtg i nie ma ona odbioru technicznego rodzi obowiązek sprawdzenia przedmiotowego zarzutu w trybie kontroli realizacji umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej, to w ramach niniejszego postępowania, którego celem jest badanie, czy nie doszło do naruszenia zasad postępowania konkursu ofert, nie można stwierdzić uchybień w działaniu komisji konkursowej. Żadna z przeprowadzonych kontroli nie spowodowała odrzucenia oferty, dlatego też odwołujący nie może zarzucać innym świadczeniodawcom podania w ofertach informacji nieprawdziwych. Także i zarzut dotyczący certyfikatu ISO, zdaniem Dyrektora, jest niezasadny. Komisja nie była uprawniona do odrzucenia ofert oferentów, którzy posiadali jakikolwiek certyfikat ISO ważny w dniu złożenia oferty. Z. złożył odwołanie od decyzji Dyrektora [...] OW NFZ z dnia [...] marca 2011 r. Podniósł w nim ponownie, że komisja konkursowa dokonała wyboru oferenta, który nie zapewnia dostępu do diagnostyki rtg, a wskazana w ofercie pracownia rtg nie posiada stosownych odbiorów. Po rozpoznaniu odwołania Z. od decyzji Dyrektora [...] OW NFZ z dnia [...] marca 2011 r. Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia decyzja z dnia [...] czerwca 2011 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Prowadząc postępowanie w II instancji Prezes NFZ podkreślił, iż stosownie do przepisów art. 154 i 152 ust. 1 ustawy o świadczeniach organy obu instancji zobowiązane są zbadać, czy rozstrzygnięcie postępowania dokonane przez komisję zostało podjęte z naruszeniem zasad postępowania i czy wskutek tego doszło do naruszenia interesu prawnego odwołującego. W ocenie Prezesa NFZ przedmiotowe postępowanie konkursowe było prowadzone zgodnie z zasadami określonymi w ustawie o świadczeniach, z warunkami postępowania oraz warunkami zawierania umów. Komisja konkursowa postępowała zgodnie z przepisami ustawy o świadczeniach, z zapisami właściwych zarządzeń Prezesa Funduszu oraz wytycznymi zawartymi w Uchwale nr 36/2005/I Rady Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 4 października 2005 r. w sprawie przyjęcia regulaminu pracy komisji prowadzącej postępowanie w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Odnosząc się do kwestii możliwości przedstawienia przez oferentów informacji niezgodnych ze stanem faktycznym należy zauważyć, że wszyscy oferenci, zgodnie z załącznikiem nr 2 do zarządzenia 49/2010/DSOZ złożyli oświadczenia, że dane przez nich przedstawione są zgodne ze stanem faktycznym i prawnym. Na podstawie § 6 ust. 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej komisja konkursowa przeprowadziła kontrole u wszystkich oferentów biorących udział w przedmiotowym postępowaniu, a więc nie tylko w odniesieniu do oferty odwołującego. Przedmiot zamówienia został opisany przez zamawiającego w sposób jednoznaczny i wyczerpujący, za pomocą dostatecznie dokładnych i zrozumiałych określeń, uwzględniając wszystkie wymagania i okoliczności mogące mieć wpływ na sporządzenie oferty. Określenie przedmiotu zamówienia było zgodne z wymogami określonymi w art. 140 ust. 2 i art. 141 ustawy. Wobec nienaruszenia, zdaniem Prezesa NFZ, zasad postępowania konkursowego, nie stwierdzono naruszenia interesu prawnego Odwołującego. Skargę na decyzję Prezesa NFZ z dnia [...] czerwca 2011 r. złożył Z. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji. Zaskarżonej decyzji zarzucił: 1. naruszenie przepisów postępowania polegające na niewyjaśnieniu wszystkich okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy a przede wszystkim nieuwzględnienie faktu poświadczenia nieprawdy w części dotyczącej diagnostyki RTG w miejscu udzielania świadczeń oraz posiadania pracowni diagnostycznej RTG i miejsca świadczenia usług medycznych a to [...], 2. naruszenie prawa materialnego poprzez niewskazanie podstawy prawnej rozstrzygnięcia postępowania tj. niewskazanie konkretnej jednostki redakcyjnej przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. W odpowiedzi na skargę Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia wnosił o jej oddalenie przywołując argumentację zawartą w decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie została uwzględniona. Stosownie do przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (tekst jednolity Dz. U z 2008 r. nr 164, poz. 1027 ze zm.) umowa o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej może być zawarta wyłącznie ze świadczeniodawcą, który został wybrany do udzielania świadczeń opieki zdrowotnej (art. 132 ust. 2 powołanej ustawy). Zawieranie umów o udzielanie świadczeń odbywa się, co do zasady, po przeprowadzeniu postępowania w trybie konkursu ofert albo rokowań. W celu przeprowadzenia postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu powołuje komisję (art. 139 ust. 1 i 4). Komisja ogłasza o rozstrzygnięciu postępowania, jeżeli wcześniej nie nastąpiło unieważnienie tego postępowania (art. 151 ust. 1). Ustawa nie określa wprost, co jest treścią ogłoszenia komisji o rozstrzygnięciu postępowania. Z przepisu § 7 pkt 6 rozporządzenia Ministra Zdrowia z 15 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń zdrowotnych przez Narodowy Fundusz Zdrowia, zapraszania do udziału w rokowaniach, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej oraz jej zadań (Dz. U. Nr 273, poz. 2719) wynika, że komisja konkursowa wskazuje oferty, które zostały przez nią wybrane. Przepis art. 154 ustawy stanowi, że świadczeniodawca biorący udział w postępowaniu może złożyć, w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia o rozstrzygnięciu postępowania, odwołanie dotyczące rozstrzygnięcia postępowania do Prezesa Funduszu za pośrednictwem dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu. Dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu może uwzględnić odwołanie w terminie 7 dni od dnia jego złożenia i udzielić pisemnej odpowiedzi składającemu odwołanie. W przypadku nieuwzględnienia odwołania dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu przekazuje odwołanie do Prezesa Funduszu. Prezes Funduszu rozpatruje odwołanie, w terminie 14 dni od dnia jego otrzymania, i wydaje decyzję administracyjną w tej sprawie. W przypadku uwzględnienia odwołania, przeprowadza się ponownie postępowanie w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Od decyzji Prezesa Funduszu świadczeniodawcy przysługuje skarga do sądu administracyjnego (art. 154 ust. 8). Z przedstawionych przepisów ustawy wynika, że postępowanie prowadzone przez komisję, zmierzające do wyłonienia najkorzystniejszej oferty na udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, jest wzorowane na czynnościach poprzedzających zawarcie umowy cywilnoprawnej, uregulowanych w kodeksie cywilnym (art. 66 § 1 i nast. oraz art. 72 § 1 k.c.). Rozstrzygnięcie tego postępowania przez komisję nie jest niczym innym, jak wyborem najkorzystniejszej oferty (ofert) przez zamawiającego. Podmiot prowadzący to postępowanie – Narodowy Fundusz Zdrowia reprezentowany przez dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu - jest państwową jednostką organizacyjną, posiadającą osobowość prawną (art. 96 ust. 1 ustawy). Nie jest zatem organem administracji publicznej w rozumieniu ustrojowym i nie przyznano mu generalnie kompetencji do stosowania środków prawnych, właściwych organom administracji publicznej. Jedynie na mocy konkretnych przepisów tej ustawy wydaje decyzje administracyjne (np. art. 154 ust. 6). Niewątpliwie więc postępowanie prowadzone przez komisję nie jest postępowaniem administracyjnym w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. z 2000 r., Dz. U. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej: k.p.a., a "rozstrzygnięcie" komisji nie jest decyzją administracyjną, ani innym aktem o charakterze administracyjnoprawnym. Sprawa o zawarcie umowy o udzielenie świadczenia staje się sprawą administracyjną z chwilą złożenia przez świadczeniodawcę odwołania od rozstrzygnięcia komisji. Ustawa wyraźnie stanowi bowiem, że po rozpatrzeniu odwołania Prezes Funduszu wydaje decyzję administracyjną (art. 154 ust. 6). W całym postępowaniu prowadzącym do zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej mamy zatem dwa etapy: cywilnoprawny i administracyjnoprawny. Postępowanie administracyjne w tej sprawie jest postępowaniem mającym na celu weryfikację rozstrzygnięcia (wyboru lub odrzucenia ofert) dokonanego przez komisję, prowadzonym według zasad Kodeksu postępowania administracyjnego. Obowiązkiem organu, w ramach procedury uruchamianej wskutek wniesienia odwołania, o którym mowa w art. 154 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej jest weryfikacja w postępowaniu administracyjnym, czy we wcześniejszej nieadministracyjnej fazie postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej nie doznał uszczerbku interes prawny podmiotu powołującego się na naruszenie zasad postępowania. Zakres kontroli jest zatem związany ściśle z pojęciem uszczerbku interesu prawnego, powstałego w wyniku naruszenia przepisów prawa. Na temat rozumienia pojęcia "interes prawny" niejednokrotnie wypowiadał się Naczelny Sąd Administracyjny, m. in. w wyroku z dnia 19 marca 2002 r. (IV SA 1132/00, niepubl.). Stwierdzono w nim, co następuje: "Istotą interesu prawnego jest jego związek z konkretną normą prawa materialnego, z której podmiot legitymujący się tym interesem może wywodzić swoje racje. Może to być norma należąca do prawa administracyjnego bądź do innych gałęzi prawa, na przykład prawa cywilnego." W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony został pogląd, uznawany również w doktrynie, iż podstawą legitymacji procesowej strony jest przepis prawa materialnego wskazujący na własne prawo (interes prawny) lub obowiązek podmiotu, które podlegają skonkretyzowaniu w postępowaniu. Szczególnymi cechami interesu prawnego w postępowaniu administracyjnym i w prawie administracyjnym jest po pierwsze bezpośredniość związku między sytuacją danego podmiotu a wspomnianą normą prawa materialnego, na której budowany jest interes prawny. Oznacza to, że jeżeli sprawa dotyczy dwóch lub więcej podmiotów, to interes prawny mają tylko te z nich, których sytuacja prawna wynika wprost z normy prawa materialnego, a nie powstaje za pośrednictwem drugiego podmiotu. Drugą szczególną cechą interesu prawnego jest jego realność, interes ten musi rzeczywiście istnieć w dacie stosowania danych norm prawa administracyjnego. Nie może to być interes tylko przewidywany w przyszłości ani hipotetyczny. Określone wyżej granice interesu prawnego mają zastosowanie w przedmiotowym przypadku, z zastrzeżeniem jednak, że przepis art. 152 ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej wprowadza dodatkową przesłankę uszczerbku interesu prawnego uczestnika postępowania w procedurze zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Do uszczerbku interesu prawnego uczestnika postępowania dojść może wówczas, gdy naruszenie zasad postępowania, tj. konkretnego przepisu prawa przez podmiot prowadzący postępowanie, ma wpływ na ocenę możliwości zawarcia umowy o świadczenie takich usług. Oznacza to, że konieczne jest stwierdzenie naruszenia zasad postępowania, które musi naruszać rzeczywiście istniejący interes świadczeniodawcy. Zarządzenie Prezesa NFZ z dnia 13 października 2004 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej oraz załącznik do zarządzenia ustalają kryteria oceny ofert dla postępowań o zawarcie umów na dany rok. Ocena ofert następuje według równoważnych kryteriów, którymi są: 1) jakość oferowanych świadczeń - należy uwzględnić w szczególności: a) kwalifikacje osób udzielających świadczeń, b) wyposażenie w aparaturę i sprzęt, c) bezpieczeństwo udzielania świadczeń, przede wszystkim możliwość zapewnienia prawidłowego postępowania w przypadku wystąpienia zdarzeń niekorzystnych (np. dostęp do intensywnej terapii), d) potwierdzenie jakości udzielanych świadczeń uzyskanym i ważnym w okresie obowiązywania przyszłej umowy certyfikatem jakości (np. ISO) lub certyfikatem akredytacyjnym (certyfikaty takie wydaje jednostka certyfikująca przy Ministrze Zdrowia); 2) kompleksowość - powinna ona dotyczyć w szczególności zakresu merytorycznego oferowanych świadczeń, zapewnienia świadczeniobiorcy pełnego dostępu do świadczeń diagnostycznych i terapeutycznych wymaganych ze względu na rodzaj realizowanych świadczeń oraz możliwości udzielania świadczeń w innych zakresach; 3) dostępność - regulująca: a) sposób organizacji udzielania świadczeń, w tym harmonogram udzielania świadczeń, oraz udostępnione świadczeniobiorcom sposoby rejestracji (zapisy telefoniczne, osobiste, internet itp.), b) dostosowanie infrastruktury do potrzeb osób niepełnosprawnych, c) sposób kwalifikacji świadczeniobiorców do udzielania świadczeń; 4) oferowana cena - należy tutaj uwzględnić relację ceny oferowanej do ceny ustalonej dla danego świadczenia dla potrzeb postępowania przez dyrektora oddziału wojewódzkiego; 5) ciągłość - w myśl której uwzględnić należy zapewnienie świadczeniobiorcy kontynuacji procesu leczenia. W ocenie Sądu, w świetle akt sprawy, organy NFZ prowadziły postępowanie w sposób prawidłowy, z poszanowaniem zasady równego traktowania uczestników postępowania konkursowego i uczciwej konkurencji. Oferta skarżącego oraz drugiego uczestnika postępowania porównane zostały zgodnie z kryteriami określonymi w art. 148 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej, a kryterium różnicującym oferentów okazało się jedynie kryterium jakości. Zarówno ww. kryteria oceny ofert, jak i warunki wymagane od świadczeniodawców są jawne i nie podlegają zmianie w toku postępowania. Komisja działała w ściśle określonych warunkach wskazanych w zarządzeniu Prezesa NFZ z dnia 13 października 2004 r., jak i złączniku do zarządzenia. Na podstawie tychże szczegółowych dokumentów ustalono punktację przyznawaną za poszczególne aspekty oferty. Nie było tu zatem dowolności. Komisja miała w zasadzie jedynie podzielić ilości możliwych punktów do osiągnięcia za poszczególną kategorię przez ilość kryteriów składających się na tę kategorię wynikających z załącznika ww. zarządzenia. Analiza postępowania administracyjnego dowodzi, że decyzje: dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu i Prezesa Funduszu wydane zostały po szczegółowej analizie całego materiału dowodowego postępowania i ustosunkowaniu się do zarzutów skarżącego podnoszonych w odwołaniach. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wyjaśniono dlaczego nie została zawarta umowa ze skarżącym. Uzasadnienie faktyczne decyzji zawiera w szczególności wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione. Organ wyjaśnił skarżącemu, w jaki sposób przebiegała ocena zgłoszonych ofert, w tym skarżącego i uczestnika postępowania. Odnosząc się do zarzutu niewyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy związanych z wyborem oferenta [...], a przede wszystkim faktu poświadczenia nieprawdy w części oferty dotyczącej Diagnostyki RTG w miejscu udzielania świadczeń oraz posiadania pracowni diagnostycznej RTG i miejsca świadczenia usług medycznych to i ten zarzut był przedmiotem oceny organu, który podkreślił, iż wszyscy oferenci, zgodnie z załącznikiem 2 do zarządzenia 49/2010/DSOZ złożyli oświadczenia, że dane przez nich przedstawione są zgodne ze stanem faktycznym i prawnym. Niezależnie od tych oświadczeń były one przedmiotem posiedzenia komisji konkursowej nr 13-11-000934(3589) z dnia 18 lutego 2011 r. w części jawnej podpisanego przez wszystkich członków ww. komisji. Komisja przeprowadziła kontrole u wszystkich oferentów uczestniczących w przedmiotowym konkursie. W dniu 15 lutego 2011 r. przeprowadziła kontrolę zarówno u skarżącego jak i w [...]. Zapisy w protokole pokontrolnym z wizytacji w [...] dowodzą zgodności między stanem faktycznym a danymi zawartymi w ofercie. Sporządzony protokół pokontrolny zawiera stan rzeczy jaki komisja zastała w trakcie kontroli. Został podpisany przez podmioty w nim uczestniczące, upoważnione do przeprowadzenia kontroli. Stanowił więc dowód tego, co zostało w nim stwierdzone. W sposób uprawniony Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia przyjął, że przedstawione dane są zgodne ze stanem faktycznym i prawnym. Wymaga podkreślenia, iż stosownie do art. 65 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o świadczeniach, podmiot zobowiązany do finansowania świadczeń opieki zdrowotnej ze środków publicznych może przeprowadzić kontrolę udzielania świadczeń świadczeniobiorcom, a w szczególności kontrolę: 1. organizacji i sposobu udzielania świadczeń opieki zdrowotnej oraz ich dostępności; 2. udzielania świadczeń opieki zdrowotnej pod względem zgodności z wymaganiami określonymi w umowie o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (...). Jeżeli w wyniku weryfikacji dostarczonych informacji o nieprawidłowościach występujących u świadczeniodawcy realizującego umowę o udzielanie świadczeń z opieki zdrowotnej okaże się, że świadczeniodawca przedstawił fałszywe dane w swej ofercie, wówczas Dyrektor OW NFZ może, stosownie do § 36 załącznika do Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 maja 2008 r. (Dz. U. z 2008 r., nr 81, poz. 484) w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, rozwiązać przedmiotową umowę w części albo w całości bez zachowania okresu wypowiedzenia. Z pisma [...] OW NFZ z dnia 19 lipca 2011 r. wynika, że zostały zlecone bieżące kontrole realizacji przez świadczeniodawców umów na świadczenie nocnej i świątecznej opieki. W tym miejscu należy zauważyć, że zgodnie z art. 154 ust. 1 u.ś.o.z. odwołanie może dotyczyć jedynie rozstrzygnięcia konkursu, a nie postępowania podczas rozstrzygania. W toku postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej oferent może korzystać z innych instrumentów prawnych przewidzianych w art. 153 u.ś.o.z. - umotywowanego protestu, złożonego do Komisji w terminie 7 dni roboczych od dnia dokonania zaskarżonej czynności. Skarżący z tej formy nie skorzystał. Wszelkie działania, w tym działania Prezesa NFZ, mają na celu - z założenia - zweryfikowanie podanych przez oferentów informacji, a nie ustalanie nowego stanu faktycznego, istotnego dla rozstrzygnięcia, co wynika z treści § 6 rozporządzenia Ministra Zdrowia z 25 marca 2003 r. w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń zdrowotnych przez NFZ, zapraszania do udziału w rokowaniach, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej i jej zadań (Dz. U. Nr 55, poz. 493). Wbrew twierdzeniom skarżącego nie budzi też wątpliwości Sądu zarzut o niewskazaniu podstawy prawnej rozstrzygnięcia. Zgodnie z art. 154 ust. 1 i 4 oraz art. 152 ust. 1 ustawy o świadczeniach Prezes Funduszu badał naruszenie interesu prawnego skarżącego wskutek naruszenia zasad postępowania w sprawie o zawarcie umów o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej. To było obowiązkiem organu wynikającym z wyżej wskazanych przepisów. W tym też zakresie Prezes Funduszu rozpoznał sprawę. Zarzut skarżącego jest więc chybiony. Organ administracji publicznej ocenia stan faktyczny sprawy według chwili wydania decyzji administracyjnej. Reguła ta odnosi się także do oceny stanu prawnego sprawy, co oznacza, że organ administracji publicznej wydaje decyzję administracyjną na podstawie przepisów prawa obowiązujących w chwili jej wydania; wyrok NSA z dnia 4 października 2000 r., V SA 283/00, LEX nr 50110, w którym przyjęto, że: "Przepisy kodeksu postępowania administracyjnego nie wiążą z datą wszczęcia postępowania podstawy faktycznej i prawnej rozpoznania sprawy. Miarodajny w tym zakresie jest stan obowiązujący w dacie wydania decyzji". Stosownie do art. 1 p.p.s.a. sąd administracyjny kontroluje jedynie legalność zaskarżonego aktu, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Nie czyni własnych ustaleń faktycznych. Wobec tego dołączone do akt dowody nie mogły być przedmiotem oceny Sądu. Mając powyższe rozważania na uwadze i wobec tego, że Prezes NFZ, mając na względzie przedmiot postępowania w sprawie zawarcia umów ze świadczeniodawcami, przy weryfikowaniu informacji zawartych przez stronę w ofercie uwzględnił także słuszny interes świadczeniobiorców usług opieki zdrowotnej - obywateli oraz sprawdził czy Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ dokonał wyboru najkorzystniejszej oferty z punktu widzenia obywateli, na podstawie informacji zawartych w ofercie, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę z braku uzasadnionych podstaw.