VII SA/Wa 1682/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska (spr.), , Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Protokolant st. sekr. sąd. Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 lutego 2012 r. sprawy ze skargi Klubu Piłkarskiego [...] S.A. z siedzibą w W. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] maja 2011 r. znak [...] w przedmiocie zakazu przeprowadzenia imprezy masowej skargę oddala Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] maja 2011 r., znak: [...]na podstawie art. 34 ust. 1 pkt 1 i ust. 4 ustawy z dnia 20 marca 2009 r. o bezpieczeństwie imprez masowych (Dz. U. Nr 62 poz. 504 oraz z 2010 r. Nr 127, poz. 857 i Nr 152, poz. 1021) oraz art. 104 107 i 108 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm., zwanej dalej K.p.a.), uwzględniając negatywną ocenę stanu bezpieczeństwa i porządku publicznego w związku z planowaną imprezą masową wyrażonej w piśmie Komendanta Stołecznego Policji nr [...] z dnia [...] maja 2011 r., zakazał przeprowadzenia imprezy masowej - meczu piłki nożnej pomiędzy drużynami [...] z udziałem publiczności, organizowanego przez Klub Piłkarski [...] Sportowa Spółka Akcyjna z siedzibą w W. przy ul. L w dniu 6 maja 2011 r. na terenie Stadionu Piłkarskiego przy ul. L. w W., przeprowadzanej na podstawie zezwolenia nr [...] wydanego przez Prezydenta W. w dniu 25 lutego 2011 r. W uzasadnieniu organ wskazał, że w dniu 5 maja 2011 r. otrzymał wniosek Komendanta [...] Policji o wydanie decyzji administracyjnej zakazującej przeprowadzenia imprezy masowej - meczu piłki nożnej pomiędzy drużynami [...] z udziałem publiczności, organizowanego przez Klub Piłkarski [...] Sportowa Spółka Akcyjna z siedzibą w W. przy ul. [...] w dniu 6 maja 2011 r. na terenie Stadionu Piłkarskiego przy ul. Ł. w W.. Zgodnie z art. 34 ust. 1 pkt 1 ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych w przypadku negatywnej oceny stanu bezpieczeństwa i porządku publicznego, w związku z planowaną lub przeprowadzoną imprezą masową, Wojewoda w drodze decyzji administracyjnej, może zakazać przeprowadzenia imprezy masowej z udziałem publiczności. Organ stwierdził, że Komendant [...] Policji, działając na podstawie art. 37 ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych, dokonał analizy informacji dotyczących bezpieczeństwa podczas meczów piłki nożnej na Stadionie [...] w W. oraz stadionach w innych miastach z udziałem kibiców [...]. Na podstawie tak przeprowadzonej analizy, Komendant [...] Policji dokonał negatywnej oceny stanu bezpieczeństwa i porządku publicznego. W ocenie organu pierwszej instancji wskazane naruszenia stanowią uzasadnioną podstawę do wydania decyzji zakazującej przeprowadzenia imprezy wskazanej w sentencji decyzji. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji decyzją z dnia [...] maja 2011 r., znak: [....] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. oraz art. 34 ust. 3 ustawy z dnia 20 marca 2009 r. o bezpieczeństwie imprez masowych (Dz. U. Nr 62, poz. 504, z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania Klubu Piłkarskiego [....] Sportowa Spółka Akcyjna z siedzibą w W., utrzymał w mocy decyzję Wojewody [....] z dnia [....] maja 2011 r., znak: [....]. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 4 ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych postępowanie w sprawach określonych w ustawie, z wyłączeniem art. 14, prowadzi się zgodnie z przepisami ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.), jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej. Przyjmując zasadność argumentacji prezentowanej w odwołaniu uznać należałoby, iż K.p.a. stosuje się w całości, a ww. zastrzeżenie w praktyce nie ma zastosowania. Wniosek taki sprzeczny jest jednak z podstawowymi zasadami wykładni, które zakazują m.in. wykładni doprowadzającej do uznania części aktu prawnego za zbędny. Organ podniósł, że skuteczność zastosowania instytucji z art. 34 ust. 1 ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych ograniczona jest wąskimi ramami czasowymi działań, które może podjąć wojewoda. Zezwolenie na przeprowadzenie imprezy masowej może bowiem być wydane 7 dni przed imprezą (art. 29 ust. 1 ustawy). Podlega ono przekazaniu organom Policji w terminie najpóźniej 3 dni (art. 29 ust. 5 ustawy). Wojewoda może więc się dowiedzieć o zezwoleniu w ostatniej chwili, podobnie jak o nowych okolicznościach rzutujących na kwestie bezpieczeństwa i porządku publicznego. W przypadku wydania zezwolenia z wyprzedzeniem, na kilka imprez masowych, sytuacja nie jest korzystniejsza. Zezwolenie bowiem wybiega znacząco w przyszłość, a ocena możliwych zagrożeń w tak szerokim aspekcie czasowym na etapie wydawania zezwolenia jest jeszcze trudniejsza. Dlatego też bardzo istotną jest możliwość zastosowania regulacji z art. 34 ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych. W konsekwencji, przepisy K.p.a. stosowane na mocy ogólnego odwołania z art. 4 ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych należy stosować w sposób, który nie doprowadzi do bezprzedmiotowości art. 34 ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych, tj. nie przekreśli możliwości wydania decyzji w przypadku konieczności niezwłocznej i pilnej reakcji na powstałe zagrożenia dla bezpieczeństwa uczestników imprezy basowej i porządku publicznego w czasie trwania takiej imprezy. Przytoczony w odwołaniu wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 sierpnia 1983 r. nie znajduje zastosowania do niniejszej sprawy, ponieważ w przedmiotowym postępowaniu jedynym jego uczestnikiem jest Klub Piłkarski [...], a tym samym interesy tego podmiotu nie były konfrontowane z interesami innych uczestników. W istocie interesy te nie są ze sobą sprzeczne i przy zachowaniu należytych zobowiązań wynikających z przepisów prawa, w szczególności ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych, możliwa jest realizacja obydwu tych interesów - przeprowadzenie meczu piłki nożnej z zachowaniem bezpieczeństwa i porządku publicznego. W ocenie organu, nie jest możliwe twierdzenie, że wydanie niekorzystnego rozstrzygnięcia przez organ administracji publicznej w postaci decyzji administracyjnej narusza zasadę zaufania uczestnika postępowania do władzy publicznej. Organy administracji publicznej nie mogą być bowiem zakładnikami interesów i oczekiwań uczestników postępowania, muszą natomiast stosować prawo zgodnie z wyrażoną w art. 7 K.p.a. zasadą praworządności. Co do zarzutu odwołania naruszenia art. 9 K.p.a. skarżąca powołała się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 13 marca 2009 r. (sygn. akt SA/Ld 1008/2008), w którym sąd stwierdził: "Obowiązek informowania i wyjaśniania stronom przez organ prowadzący postępowanie całokształtu okoliczności faktycznych i prawnych toczącej się sprawy (art. 9 K.p.a.) powinien być rozumiany tak szeroko, jak to jest tylko możliwe". Organ wskazał, że przytoczone orzeczenie dotyczy w istocie działań podejmowanych przez uczestnika postępowania, które wiążą się z wystąpieniem niekorzystnych dla niego konsekwencji lub tylko ryzykiem wystąpienia takich konsekwencji. W ocenie organu taka sytuacja nie miała miejsca w niniejszej sprawie, ponieważ Klub Piłkarski [...] nie podejmował działań mogących wywołać niekorzystne dla niego skutki. Zatem w kontekście przytoczonego orzeczenia nie można mówić o naruszeniu gwarancji wynikających z art. 9 K.p.a. Organ odwoławczy stwierdził, że organ pierwszej instancji miał podstawy do tego, aby działając w oparciu o art. 10 § 2 K.p.a., odstąpić od zasady ogólnej wyrażonej w art. 10 § 1 K.p.a. Organ wskazał, że nie podziela zarzutu odwołania o braku wykazania okoliczności uzasadniających odstąpienie od zasady ogólnej wyrażonej w art. 10 § 1 K.p.a., z uwagi na treść przepisów art. 75 § 1 oraz art. 77 § 4 K.p.a. Zgodnie z art. 75 § 1 K.p.a., jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W szczególności dowodem mogą być dokumenty, zeznania świadków, opinie biegłych oraz oględziny. Natomiast art. 77 § 4 K.p.a. wskazuje, że fakty powszechnie znane oraz fakty znane organowi z urzędu nie wymagają dowodu. Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy organ odwoławczy stwierdził, że zarówno organ pierwszej instancji, jak również Klub Piłkarski [...] miały wiedzę w zakresie poczynań kibiców Klubu Piłkarskiego [...] w okresie poprzedzającym wydanie przez organ pierwszej instancji decyzji, w szczególności wiedzę w zakresie przebiegu wypadków podczas meczu o Puchar Polski, który odbył się w B. w dniu 3 maja 2011 r. W uzasadnieniu odwołania przedstawiono szczegółową informację o nagannym zachowaniu kibiców Klubu Piłkarskiego [...], co pozwala przyjąć, że okoliczności przyświecające organowi pierwszej instancji przy zastosowaniu wyjątku opisanego w art. 10 § 2 K.p.a., nie wymagały szczególnego dowodu. Co do zarzutu odwołania, że Wojewoda [...] nie dopełnił formy przewidzianej w art. 10 § 3 K.p.a., który to przepis stwierdza, że organ administracji publicznej obowiązany jest utrwalić w aktach sprawy, w drodze adnotacji, przyczyny odstąpienia od zasady określonej w § 1, organ odwoławczy wskazał, że nie podziela tego stanowiska, zwłaszcza że w aktach niniejszej sprawy znajduje się podpisany przez Wojewodę [....] dokument z dnia [...] maja 2011 r. pod nazwą "Informacja ws. odstąpienia od zasady określonej w art. 10 § 1 k.p.a." (znak: [...]). Odnosząc się do zarzutu odwołania naruszenia art. 61 § 4 K.p.a., gdyż Klub Piłkarski [...] nie został powiadomiony o wszczęciu postępowania, natomiast jedynym dokumentem świadczącym o toczącym się postępowaniu, jaki strona skarżąca otrzymała, jest zaskarżona decyzja Wojewody [....], organ stwierdził, że dostrzega wadliwość decyzji pierwszej instancji w tym zakresie, jednakże w jego ocenie, ta wadliwość nie przemawia za usunięciem decyzji organu pierwszej instancji z obrotu prawnego. W dalszej części uzasadnienia organ wskazał, że decyzja administracyjna winna odpowiadać wymogom formalnym określonym w art. 107 K.p.a. Niewątpliwie w uzasadnieniu decyzji organu pierwszej instancji znalazło się wskazanie podstawy prawnej - art. 34 ust. 1 pkt 1 ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych - wraz z przytoczeniem treści tego przepisu. W uzasadnieniu wskazano także na podstawę faktyczną w postaci powołania się na analizę ,,(...) informacji dotyczących bezpieczeństwa podczas meczów piłki nożnej na Stadionie [...] w W. oraz stadionach w innych miastach z udziałem kibiców [....]". W ocenie organu odwoławczego Wojewoda [....] zachował się prawidłowo - wskazał jakiego rodzaju przesłanka zadecydowała o dokonaniu przez niego negatywnej oceny stanu bezpieczeństwa w związku z planowaną imprezą masową, ponadto prawidłowo uznał, że przesłanka ta - będąca oświadczeniem innego organu administracji publicznej - nie wymaga dalszego dowodzenia. Niezależnie od powyższego organ odwoławczy otrzymał od Komendanta stołecznego Policji przy piśmie z dnia 18 maja 2011 r. dokument z dnia [...] maja 2011 r. pod nazwą "Analiza informacji związanych z funkcjonowaniem i naruszaniem zasad bezpieczeństwa przez podkulturę pseudokibiców Klubu Piłkarskiego [...]", w oparciu o który Komendant Stołeczny Policji pismem z dnia [...]maja 2011 r. wystąpił z wnioskiem do Wojewody [...] o wydanie decyzji na podstawie art. 34 ust. 1 pkt 1 ustawy. W ocenie organu odwoławczego przedmiotowa analiza uzasadniała wystąpienie Komendanta Miejskiego Policji z wnioskiem z dnia [...] maja 2011 r., natomiast szczegółowe informacje w niej zawarte nie musiały być objęte treścią uzasadnienia faktycznego decyzji. Strona skarżąca miała możliwość zapoznania się ze wspomnianą analizą informacji na etapie poprzedzającym wydanie niniejszej decyzji przez organ odwoławczy, na co wskazuje znajdujące się w aktach sprawy oświadczenie o zapoznaniu się z zawartością akt, opatrzone datą 19 maja 2011 r. Organ odwoławczy nie podzielił także zarzutu naruszenia art. 11 K.p.a. Wojewoda [...] w piśmie z dnia [...] maja 2011 r. (znak: [....].) skierowanym do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, wskazał, że "(...) mecz piłki nożnej pomiędzy drużynami [...] (...) w dniu 6 maja 2011 r. (...) odbył się w wyznaczonym terminie bez udziału publiczności. Decyzja Wojewody [...] została wykonana bez zastrzeżeń.". Wobec treści przedmiotowego oświadczenia organ odwoławczy uznał, że adresat decyzji pierwszej instancji – [...] nie miał wątpliwości co do przesłanek decyzji, skoro zastosował się do niej i nie zaistniała potrzeba stosowania środków przymusu, o których mowa w art. 11 K.p.a. Zdaniem organu odwoławczego dokonana w odwołaniu wykładnia art. 108 K.p.a. w pełni zasługuje na uwzględnienie. Jednakże jednym z przepisów powołanych w podstawie prawnej zaskarżonej decyzji jest art. 34 ust. 4 ustawy. Zgodnie z jego brzmieniem, odwołanie od decyzji, o której mowa w ust. 1, nie wstrzymuje jej wykonania, dlatego decyzja organu pierwszej instancji podjęta w trybie art. 34 ust. 1 w/w ustawy staje się wykonalna, pomimo możliwości złożenia od niej odwołania. A zatem decyzji zakazującej przeprowadzenie imprezy masowej z udziałem publiczności (art. 34 ust. 1 pkt 1 ustawy) oraz wprowadzającej, na czas określony albo nieokreślony, zakaz przeprowadzania przez organizatora imprez masowych na terenie województwa lub jego części (art. 34 ust. 1 pkt 2 ustawy) nadany został rygor wykonalności z mocy samego prawa. Organ odwoławczy stwierdził również, że w żadnym przypadku nie można interpretować art. 10 ustawy o Policji - jak chce tego strona skarżąca - iż komendanci Policji mogą przekazywać wojewodom informacje wyłącznie na żądanie wojewody. Zgodnie bowiem z przywołanym przepisem komendanci Policji składają informacje o stanie porządku i bezpieczeństwa publicznego właściwym wojewodom, starostom, wójtom (burmistrzom lub prezydentom miast), a także radom powiatu i radom gmin. Natomiast w razie zagrożenia bezpieczeństwa publicznego lub zakłócenia porządku publicznego sprawozdania i informacje składa się tym organom niezwłocznie na każde ich żądanie. Przepis ten należy interpretować w ten sposób, że skierowane do komendantów Policji w okolicznościach zagrożenia bezpieczeństwa publicznego i zakłócenia porządku publicznego żądanie złożenia informacji musi spotkać się z natychmiastową odpowiedzią komendantów Policji, nie oznacza on natomiast - co prowadziłoby do kuriozalnych sytuacji - zakazu informowania wojewody o stanie porządku i bezpieczeństwa publicznego w sytuacji braku wcześniejszego jego wniosku. Zgodnie z art. 34 ust. 1 pkt 1 ustawy wojewoda, w drodze decyzji administracyjnej, może zakazać przeprowadzenia imprezy masowej z udziałem publiczności w przypadku negatywnej oceny stanu bezpieczeństwa i porządku publicznego w związku z planowaną lub przeprowadzoną imprezą masową. W okolicznościach przedmiotowej sprawy, pismo Komendanta [...] Policji z dnia [...] maja 2011 r. (sygn. [...]) informujące o ostatnich wydarzeniach w trakcie spotkań piłkarskich na stadionie Klubu Piłkarskiego [...] określane skrótowo "wnioskiem", stanowiło dokument, na podstawie którego organ pierwszej instancji ukształtował swoją ocenę stanu bezpieczeństwa i porządku publicznego w związku z zaplanowanym na 6 maja 2011 r. spotkaniem piłkarskim. Organ odwoławczy nie podzielił zarzutu odwołania, że nie istniały podstawy do negatywnej oceny stanu bezpieczeństwa w związku z planowaną imprezą masową. Wskazał, że art. 34 ust. 1 ustawy pozostawia wojewodzie swobodę w dokonaniu takiej oceny, nie narzucając jakiejkolwiek formy jej dokonania. Skorzystanie zatem przez organ pierwszej instancji z informacji przekazanych przez [...] Komendanta Policji mieści się w granicach wyznaczonych ustawą o bezpieczeństwie imprez masowych, natomiast ze względów, o których była mowa wcześniej, nie było powodów, aby organ pierwszej instancji kwestionował przedmiotową informację. W ocenie organu odwoławczego decyzja organu pierwszej instancji z dnia [...] maja 2011 r. nie jest rozstrzygnięciem nadmiernie represyjnym. Wojewoda [...] zastosował środek określony w art. 34 ust. 1 pkt 1 ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych, tj. zakazał jedynie jednorazowo przeprowadzenia meczu z udziałem publiczności, który w porównaniu ze środkiem określonym w art. 34 ust. 1 pkt 2 tej ustawy, tj. zakazem przeprowadzania przez organizatora imprez masowych, na czas określony albo nieokreślony, na terenie województwa lub jego części, stanowi niewątpliwie środek łagodniejszy. Fakt, że Klub Piłkarski [...] uzyskał w dniu [...] lutego 2011 r. zezwolenie (Nr [...]) na przeprowadzenie na terenie swojego stadionu piłkarskiego określonej liczby imprez masowych, w tym zakazanego decyzją z dnia [...]maja 2011 r. meczu piłkarskiego w dniu 6 maja 2011 r., nie wyklucza w żadnej mierze możliwości zastosowania instytucji przewidzianych w art. 34 ust. 1 ustawy. Zezwolenie na przeprowadzenie imprez masowych, o którym mowa w art. 30 ust. 1 ustawy, jest bowiem instytucją odrębną od negatywnej oceny stanu bezpieczeństwa i porządku publicznego w związku z planowaną lub przeprowadzoną imprezą masową, o której mowa w art. 34 ust. 1 ustawy, na podstawie której mogą zostać następnie orzeczone określone zakazy. Przedmiotowa ocena uwzględnia nowe okoliczności, nowe fakty, jakie mogły się pojawić już po dacie wydania zezwolenia, i które muszą być bezwzględnie uwzględnione przez organ odpowiedzialny za zapewnienie bezpieczeństwa i porządku publicznego. Warunkiem udzielenia przywołanego powyżej zezwolenia z dnia [...] lutego 2011 r. było zobowiązanie się organizatora imprezy do zapewnienia niedopuszczenia wnoszenia i posiadania przez uczestników imprezy materiałów wybuchowych i materiałów pirotechnicznych (pkt 1 c), które to zobowiązanie nie zostało dochowane. Organ odwoławczy stwierdził, że sam fakt, iż wysoki oraz bardzo wysoki stopień bezpieczeństwa Stadionu [...], jaki gwarantuje organizacja obiektu oraz jego stan, co potwierdzone zostało przez Raport Delegatów [...] Związku Piłki Nożnej, nie wyklucza możliwości sformułowania w szczególnych okolicznościach konkretnej imprezy masowej, negatywnej oceny stanu bezpieczeństwa i porządku publicznego. Nie bez znaczenia pozostaje bowiem rzeczywisty lub w danych okolicznościach wysoce prawdopodobny sposób korzystania przez uczestników imprezy z obiektu spełniającego nawet najwyższe wymogi bezpieczeństwa. Organ odwoławczy wskazał, że wydany w przedmiotowej sprawie zakaz przeprowadzenia meczu piłkarskiego nie ma w żadnym stopniu charakteru sankcyjnego w stosunku do organizatora imprezy, przesłanką bowiem do jego wydania jest negatywna ocena stanu bezpieczeństwa i porządku publicznego odnosząca się do konkretnej imprezy masowej, bez względu na podmiot będący jej organizatorem. W związku z powyższym starania podejmowane przez organizatora w celu wyeliminowania zagrożeń dla bezpieczeństwa i porządku publicznego, jak również fakt pociągnięcia go do odpowiedzialności w innych trybach z powodu wcześniejszych nieprawidłowości, w przypadku sformułowania pomimo wszystko negatywnej oceny stanu bezpieczeństwa i porządku publicznego w odniesieniu do konkretnej imprezy masowej, nie wykluczają możliwości zastosowania środka określonego w art. 34 ust. 1 ustawy. Działania podejmowane przez wojewodę w oparciu o art. 34 ust. 1 ustawy zmierzają do zapobieżenia niebezpieczeństwu dla życia i zdrowia uczestników imprezy zbiorowej oraz zakłóceniom porządku publicznego, w tym dewastacji mienia na obiekcie, na którym odbywa się impreza sportowa, skutkującego dla organizatorów zwykle znacznymi stratami finansowymi. Wojewoda oceniając spełnienie przesłanek pozwalających na zastosowanie regulacji art. 34 ustawy uwzględnia i rozważa wszelkie posiadane dane i informacje, znane mu z urzędu bądź dostarczone przez podległe służby właściwe w sprawach bezpieczeństwa i porządku publicznego. Reasumując, organ odwoławczy uznał, że Wojewoda [...] w okolicznościach przedmiotowej sprawy, w oparciu o posiadane informacje poprawnie ocenił spełnienie przesłanek z art. 34 ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych i prawidłowo zareagował w sytuacji istnienia podstaw do przyjęcia istnienia realnego zagrożenia dla bezpieczeństwa uczestników imprezy masowej w dniu 6 maja 2011 r. oraz dla porządku publicznego w czasie trwania tej imprezy. Na powyższą decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] maja 2011 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył Klub Piłkarski [...] Sportowa Spółka Akcyjna w W. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji zarzucił jej naruszenie: - art. 7 oraz art. 77 § 1 K.p.a. w związku z art. 138 § 2 K.p.a., względnie w zw. art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. poprzez pozostawienie w obrocie prawnym decyzji, która została wydana bez dokładnego wyjaśnienia przez organ I instancji stanu faktycznego sprawy, tj. bez dokładnego zbadania stanu bezpieczeństwa na stadionie [..] przy ul. L. w W. - art. 8 K.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w sposób niebudzący zaufania do władzy publicznej; - art. 9 w związku z art. 138 § 2 K.p.a., względnie w zw. art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. poprzez pozostawienie w obrocie prawnym decyzji, która została wydana z naruszeniem obowiązku informowania strony o okolicznościach faktycznych i prawnych, które miały wpływ na ustalenie jego praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego; - art. 10 oraz art. 61 § 4 w związku z art. 138 § 2 K.p.a., względnie w zw. art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. poprzez pozostawienie w obrocie prawnym decyzji, która została wydana z rażącym naruszeniem obowiązku zapewnienia stronie czynnego udziału w każdym stadium postępowania; - art. 11 oraz art. 107 § 3 w związku z art. 138 § 2 K.p.a., względnie w zw. art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a., poprzez pozostawienie w obrocie prawnym decyzji, która została wydana bez wyjaśnienia stronie zasadności przesłanek, którymi kierował się organ I instancji załatwiając sprawę; - art. 39 K.p.a. poprzez doręczanie pism w trakcie postępowania przed organem I instancji oraz w trakcie postępowania odwoławczego w sposób wadliwy; - art. 34 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 maca 2009 r. o bezpieczeństwie imprez masowych oraz art. 80 K.p.a. poprzez pozostawienie w obrocie prawnym decyzji, która została wydana pomimo, że nie udowodniono realnego, bezpośredniego zagrożenia dla bezpieczeństwa i porządku publicznego związanego z przeprowadzeniem meczu między [...] w dniu 6 maja 2011 roku, które mogłoby skutkować dokonaniem negatywnej oceny stanu bezpieczeństwa i porządku publicznego w związku z planowaną imprezą masową. Minister Spraw Wewnętrznych i administracji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.). Sąd dokonał kontroli decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] maja 2011 r. utrzymującej w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...]maja 2011 r. zakazującą przeprowadzenia imprezy masowej z udziałem publiczności planowanej w dniu 6 maja 2011 r., tj. meczu piłki nożnej pomiędzy drużynami [...] i [....] na terenie stadionu piłkarskiego przy ul. Ł.w W. Podstawę prawną decyzji stanowił art. 34 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 marca 2009 r. o bezpieczeństwie imprez masowych, zgodnie z którym, w przypadku negatywnej oceny stanu bezpieczeństwa i porządku publicznego w związku z planowaną lub przeprowadzoną imprezą masową wojewoda, w drodze decyzji administracyjnej, może zakazać przeprowadzenia imprezy masowej z udziałem publiczności. Celem powyższej regulacji jest zapewnienie porządku i bezpieczeństwa publicznego podczas imprez masowych. W ocenie Sądu, ma ona również za zadanie działać prewencyjnie, tak aby dyscyplinować nie tylko organizatorów imprezy, lecz także jej uczestników i eliminować mogące wystąpić w przyszłości negatywne "zachowania". Oceniając przesłanki wydania zakazu zorganizowania imprezy masowej z udziałem publiczności należy wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności wskazujące na przyszłe zachowania się potencjalnych uczestników takiej imprez w kontekście zapewnienia bezpieczeństwa i porządku publicznego w związku z planowaną imprezą także wynikające z dotychczasowego zachowania się uczestników planowanej imprezy na dotychczas przeprowadzonych imprezach masowych, w szczególności o tożsamym charakterze. Zauważyć również należy, iż decyzja ma charakter uznaniowy, co oznacza, iż organ na pewien luz decyzyjny przy wydaniu rozstrzygnięcia. W niniejszej sprawie, podejmując rozstrzygnięcie organ oparł się na analizie opinii wyrażonej we wniosku Komendanta Stołecznego Policji z dnia 5 maja 2011 r., w którym przedstawiono informacje o powtarzających się przypadkach zakłócania bezpieczeństwa i porządku publicznego w trakcie meczów na wskazanym stadionie oraz na meczach wyjazdowych z udziałem kibiców [...], w tym polegających na wnoszeniu i używaniu na terenie imprezy masowej środków pirotechnicznych w postaci rac świetlnych, dymych i hukowych. Z przedmiotowego pisma wynika, że istnieje możliwość realnego zagrożenia naruszenia porządku prawnego na planowanym do rozegrania meczu w dniu 6 maja 2011 r. pomiędzy drużynami [...] Oceniając w tym kontekście zaskarżoną decyzję Sąd uznał, że organ wydając zakaz przeprowadzenia imprezy masowej z udziałem publiczności, nie przekroczył granic uznania administracyjnego, a swoje rozstrzygnięcie wydał w oparciu o posiadane informacje, które rozważył przez pryzmat spełnienia przesłanek z art. 34 ust. 1 pkt 1 ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych. Na uwagę zasługuje również fakt, iż zakaz został wydany jednorazowo. W ocenie Sądu, organy, na gruncie niniejszej sprawy, nie naruszyły również przepisów postępowania administracyjnego, w stopniu, który powodowałby konieczność uchylenia decyzji. Zwrócić należy uwagę na szczególny charakter unormowań zawartych w ustawie o bezpieczeństwie imprez masowych oraz jak to już wyżej wskazano, na uznaniowość administracyjną w podejmowaniu rozstrzygnięcia. Zgodnie z art. 34 ust. 1 pkt 1 ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych w przypadku negatywnej oceny stanu bezpieczeństwa i porządku publicznego w związku z planowaną lub przeprowadzoną imprezą masową wojewoda, w drodze decyzji administracyjnej, może zakazać przeprowadzenia imprezy masowej z udziałem publiczności. Od decyzji, o której mowa w ust. 1 tego przepisu, przysługuje odwołanie do ministra właściwego do spraw wewnętrznych, który rozpatruje je w terminie 14 dni od dnia jego wniesienia (art. 34 ust. 3). Natomiast zgodnie z art. 34 ust. 4 ustawy odwołanie od decyzji, o której mowa w ust. 1, nie wstrzymuje jej wykonania. Z uwagi na termin imprezy masowej, która miała odbyć się w dniu 6 maja 2011 r. Wojewoda [...] obowiązany był do podjęcia szybkich działań. Przypomnieć należy, iż Komendant Stołeczny Policji z wnioskiem wystąpił w dniu [...] maja 2011 r. Zgodnie z art. 10 § 2 K.p.a., organ administracji mógł odstąpić od zasady określonej w § 1, a więc zasady zapewnienia stronom czynnego udziału w postępowaniu, w przypadku, gdy załatwienie sprawy nie cierpiało zwłoki ze względu na niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia ludzkiego albo ze względu na grożącą niepowetowaną szkodę materialną. Wojewoda [...] wskazał także, jakiego rodzaju przesłanka zadecydowała o dokonaniu przez niego negatywnej oceny stanu bezpieczeństwa w związku z planowaną imprezą masową, ponadto prawidłowo uznał, że przesłanka ta, będąca oświadczeniem innego organu administracji publicznej, nie wymaga dalszego dowodzenia i może stanowić materiał do pojęcia rozstrzygnięcia. Również Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji nie można postawić zarzutu naruszenia przepisów postępowania. Organ odwoławczy dokonał ponownej analizy sprawy, jak również w sposób szczegółowy odniósł się do zarzutów zawartych w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji. Wskazać także należy, że niezależnie od terminu wydania oraz doręczenia decyzji, jak również terminu imprezy masowej, której zaskarżona decyzja dotyczyła, decyzja ta była wykonalna od momentu jej wydania, zaś wniesienie odwołania nie mogło wstrzymać jej wykonania. W tym stanie rzeczy, skoro zaskarżona decyzja odpowiada prawu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalił.