IV SA/Gl 1202/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, , , po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. H. na pismo Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie działalności Wojewody Śląskiego p o s t a n a w i a odrzucić skargę Pismem z dnia [...] podpisanym przez pełnomocnika (podpis nieczytelny) M. H. złożyła skargę na działanie Wojewody [...] związane z jego pismami z dnia 22 czerwca 2011 r. oraz 22 lipca 2011 r. w których organ wyjaśnia, że skarga na uchwałę Rady Miejskiej S., nr [...] uznającą zarzuty pod adresem Burmistrza Miasta S. za bezzasadne nie może zostać przez niego uwzględniona bowiem ustawa o samorządzie gminnym nie daje podstaw do zastosowania jakiegokolwiek środka nadzorczego w stosunku do uchwał rad gmin rozpatrujących skargi powszechne. Organ wyjaśnił stronie tryb postępowania określonego w dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, a więc postępowanie w sprawie skarg i wniosków oraz podał, że jedynym sposobem kwestionowania sposobu załatwienia skargi powszechnej jest złożenie nowej skargi w wyżej opisanym trybie. Organ wskazał ponadto, że dokonano również oceny Uchwały Rady Miejskiej S. nr [...] uznając ją za zgodną z przepisami działu VIII K.p.a. uchwała ta również uznała za bezzasadną skargę M. H. na działalność Burmistrza Miasta S. Następnie toczyło się postępowanie mające na celu usunięcie przez skarżącą braków formalnych skargi oraz rozpoznanie złożonej przez skarżącą skargi na przewlekłość postępowania, która na mocy postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 stycznia 2012 r., sygn. akt I OPP 82/11 została oddalona. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Kwestią zasadniczą w rozpoznawanej sprawie jest ocena, czy skarga złożona w rozpoznawanej sprawie przez M. H. mieści się w zakresie przedmiotowym postępowania sądowoadministracyjnego. Obowiązkiem bowiem sądu przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi jest zbadanie między innymi legitymacji skarżącego, zachowania terminu do wniesienia skargi, a przede wszystkim ocena dopuszczalności skargi. Zgodnie z regulacją art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zakres kognicji sądu administracyjnego został unormowany w art. 3 § 2 i 3, art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 53, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. W myśl art. 3 powołanej ustawy sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie; 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty jednostek samorządu terytorialnego i ich związków inne niż określone w pkt 5 podejmowane z zakresu administracji publicznej; 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Analiza powołanych przepisów prowadzi do wniosku, iż zasadą jest dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej jedynie wówczas, gdy organy administracyjne realizują zadania administracji publicznej w formach władczych lub stanowiących, a więc właściwych dla działania administracyjnoprawnego. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest działalność Wojewody [...] związana z pismami skarżącej, w których wyraża ona swoje niezadowolenie ze sposobu rozpoznania przez Radę Miejską S. jej skarg na działalność Burmistrza Miasta S. Uchwały te zostały podjęte w trybie art. 229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.). Zatem Wojewoda [...] właściwie poinformował skarżącą o możliwości kwestionowania tychże uchwał składając ponownie skargi w trybie działu VIII K.p.a. Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w postanowieniu z dnia 25 lipca 2005 sygn. akt I SA/Rz 117/05 postępowanie unormowane w dziale VIII powołanej wyżej ustawy stanowi jednoinstancyjne postępowanie o charakterze uproszczonym, którego zakończenie (zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi) nie daje podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, a więc postępowania odwoławczego czy postępowania sądowoadministracyjnego. Omawiane postępowanie nie ma charakteru jurysdykcyjnego dlatego w takiej sprawie nie jest dopuszczalne wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Nie jest również objęta właściwością sądu administracyjnego ocena sposobu działania, pracy organu administracji, jak też jego pracowników. Uchwały organów stanowiących jednostek samorządu terytorialnego podjęte w wyżej opisanym trybie nie podlegają kognicji sądu administracyjnego, choć przybierają one postać uchwały. Postępowanie to bowiem nie kończy się władczym aktem podlegającym kontroli z punktu widzenia jego legalności w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Podobnie zaskarżeniu do sądu administracyjnego nie podlega działalność organów, czy ich pracowników. Tym samym skargę M. H. w rozpoznawanej sprawie należy uznać za niedopuszczalną. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.