IV SA/Wa 1845/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś - Rosińska, Sędziowie Sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.), Sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Protokolant st. ref. Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 marca 2012 r. sprawy ze skargi G. z siedzibą w W. na postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa z dnia [...] września 2011 r. nr [...] w przedmiocie zabezpieczenia dowodów rzeczowych 1. stwierdza nieważność zaskarżonego postanowienia w części w jakiej Główny Inspektor Ochrony Roślin i Nasiennictwa rozpoznał zażalenie G. z siedzibą w W. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Roślin z dnia [...] lipca 2011 r.; 2. zasądza od Głównego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa na rzecz skarżącego G. z siedzibą w W. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. IV SA/Wa 1845/11 UZASADNIENIE W toku prowadzonych czynności kontrolnych w punkcie obrotu środkami ochrony roślin należącym do Spółki z o.o. "F.", postanowieniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa z dnia [...] lipca 2011r. nr [...] orzeczono o dokonaniu zabezpieczenia dowodów rzeczowych w postaci 2 sztuk jednolitrowych opakowań środka ochrony roślin G. o numerze partii [...] i dacie produkcji [...]. Przyczyną zabezpieczenia dowodów rzeczowych było podejrzenie wprowadzenia do obrotu handlowego nieoryginalnego środka ochrony roślin G. Postanowienie wydane zostało na podstawie art. 96 ust. 1 ustawy z dnia 18 grudnia 2003r. o ochronie roślin (t.j. Dz.U. z 2008r. Nr 133 poz.849 z p. zm.) i zostało skierowane do Spółki z o.o. "F." z siedzibą w P. Na powyższe postanowienie wpłynęły zażalenia Spółki z o.o. "F." z siedzibą w P. oraz Spółki G. z siedzibą w W. W zażaleniu Spółki z o.o. "F." wskazano, że postanowienie o zabezpieczeniu dowodów wydane zostało bezpodstawnie ponieważ zabezpieczony środek posiadał zezwolenie dopuszczające do obrotu zaś z etykiety nie został usunięty numer partii. W zażaleniu Spółki G. podniesiono, że organ nie wykazał na czym mogły polegać nieprawidłowości i na jakiej podstawie dokonano zabezpieczenia dowodów. Wskazano również, że Spółka G. jest producentem środka ochrony roślin G. i w związku z tym ma interes prawny w niniejszej sprawie. Po rozpatrzeniu obu wskazanych powyżej zażaleń Główny Inspektor Ochrony Roślin i Nasiennictwa postanowieniem z dnia [...] września 2011r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa z dnia [...] lipca 2011r. Organ centralny w uzasadnieniu swojego postanowienia odniósł się do argumentów podnoszonych w zażaleniu Spółki z o.o. "F." z siedzibą w P. jak też w zażaleniu Spółki G. z siedzibą w W. Organ wskazał, że argumenty podniesione w zażaleniach są niezasadne zaś postanowienie organu I instancji wydane zostało zgodnie z prawem. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa z dnia [...] września 2011 r. nr [...] wniosła Spółka G. z siedzibą w W. reprezentowana przez profesjonalnego pwłnomocnika. Strona skarżąca zarzuciła, iż zaskarżone postanowienie wydane zostało z naruszeniem przepisów postępowania tj. art. 124 § 1 k.p.a. poprzez nieprawidłowe oznaczenie osoby, która je podpisała. Ponadto skarżąca podniosła, że organ nie wskazał, co konkretnie było przyczyną dokonania zabezpieczenia dowodów. Odpowiadając na skargę Główny Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269, ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, ze zm. - dalej w skrócie: P.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Art. 134 §2 p.p.s.a. stanowi, że Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności. W sprawie niniejszej Sąd stwierdził, że taka właśnie sytuacja ma miejsce. Zaskarżone postanowienie w części w jakiej organ odwoławczy rozpoznał zażalenie Spółki G. z siedzibą w W. wydane zostało z rażącym naruszeniem prawa tj. art. 141 § 1 k.p.a. w zw. z art. 28 k.p.a. Art. 141 § 1 k.p.a. stanowi, że na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Z powyższego przepisu jednoznacznie wynika, że przedmiotem rozpoznania przez organ wyższego stopnia może być wyłącznie zażalenie złożone przez stronę postępowania. Zgodnie z art. 28 k.p.a. stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Mieć interes prawny w postępowaniu administracyjnym znaczy to samo, co ustalić przepis prawa materialnego powszechnie obowiązującego, na którego podstawie można skutecznie żądać czynności organu z zamiarem zaspokojenia jakiejś własnej potrzeby albo żądać zaniechania lub ograniczenia czynności organu, sprzecznych z potrzebami danego podmiotu - strony postępowania (art. 28 kpa). Od tak pojmowanego interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, to jest sytuację, w której dany podmiot jest wprawdzie bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, nie może jednak tego zainteresowania poprzeć przepisami prawa, mającego stanowić podstawę skierowanego żądania w zakresie podjęcia stosownych czynności przez organ administracji. Sąd stwierdza, że w niniejszej sprawie, która dotyczyła zabezpieczenia dowodów rzeczowych w postaci 2 sztuk jednolitrowych opakowań środka ochrony roślin G. w punkcie obrotu środkami ochrony roślin należącym do Spółki z o.o. "F." tylko ten podmiot może być uznany za stronę postępowania. Za stronę tego postępowania nie może natomiast zostać uznana firma G. z siedzibą w W. ponieważ nie ma ona w sprawie interesu prawnego. Merytoryczne rozpoznanie przez Głównego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa zażalenia G. tj. podmiotu niebędącego stroną w sprawie uznać należało za obarczone rażącym naruszeniem prawa. Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.