IV SAB/Po 74/11
PostanowienieWSA w Poznaniu2012-03-20
Skład orzekający: Ewa Kręcichwost-Durchowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny powinien umorzyć postępowanie w sprawie skargi na bezczynność organu, jeśli organ ten po wniesieniu skargi wydał rozstrzygnięcie, którego dotyczyła skarga?Ratio decidendi
Sąd umarza postępowanie w sprawie skargi na bezczynność organu, jeśli organ ten po wniesieniu skargi wydał rozstrzygnięcie, którego dotyczyła skarga. Wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność, nawet jeśli została podjęta z naruszeniem terminu. W takiej sytuacji postępowanie staje się bezprzedmiotowe.Stan faktyczny
Stowarzyszenie Z. M.Wsi R. wniosło skargę na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy S. w przedmiocie zakończenia wznowionego postępowania administracyjnego w sprawie warunków zabudowy. Po wniesieniu skargi, Burmistrz wydał decyzję odmawiającą uchylenia decyzji o ustaleniu warunków zabudowy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wyznaczyło Burmistrzowi termin do załatwienia sprawy, jednak organ ostatecznie wydał decyzję.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie i zasądzono na rzecz skarżącego od Burmistrza Miasta i Gminy S. kwotę 357 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia Z. M.Wsi R. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy S. w przedmiocie zakończenia wznowionego postępowania administracyjnego postanawia 1. umorzyć postępowanie, 2. zasądzić na rzecz skarżącego od Burmistrza Miasta i Gminy S. kwotę 357 (słownie trzysta pięćdziesiąt siedem) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Postanowieniem z dnia [...] lipca 2011 r., nr [...] Burmistrz Miasta i Gminy S. wznowił postępowanie w sprawie warunków zabudowy ustalonych ostateczną decyzją z dnia [...] stycznia 2008 r., nr [...], znak [...].
Pismem z dnia [...] listopada 2011 r. Stowarzyszenie Z. M. Wsi R. reprezentowane przez profesjonalnego pełnomocnika wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy S. w przedmiocie zakończenia wznowionego postępowania administracyjnego w sprawie warunków zabudowy ustalonych ostateczną decyzją z dnia [...]stycznia 2008 r., nr [...], znak [...].
Postanowieniem z dnia [...] listopada 2011 r., nr [...] na skutek rozpoznania zażalenia Stowarzyszenia Z. M. Wsi R. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wyznaczyło Burmistrzowi Miasta i Gminy S. termin do załatwienie wznowionego postępowania do dnia [...] grudnia 2011 r.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z przepisem art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- dalej Ppsa), organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Przepis ten wprowadza instytucję autokontroli - organ administracji publicznej, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 Ppsa Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie to stało się bezprzedmiotowe.
Jedną z przyczyn bezprzedmiotowości wspomnianej w ww. przepisie stanowi sytuacja, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu, organ ten wyda akt, co do którego, według skargi pozostawał w bezczynności (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08, LEX nr 463487).
Jak wynika z akt sprawy w niniejszej sprawie po wniesieniu skargi organ w dniu [...] grudnia 2011 r. wydał decyzję nr [...] o odmowie uchylenia decyzji ostatecznej o ustaleniu warunków zabudowy nr [...], znak [...] z dnia [...] stycznia 2008 r., a więc podjął czynność, której domagał się skarżący w skardze. W tym stanie rzeczy zarzucana przez skarżącego w niniejszej sprawie bezczynność organu ustała. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd uznał, że skoro w dniu wniesienia skargi organ pozostawał w bezczynności, a następnie – przed przekazaniem tej skargi do Sądu – wydał wymagane rozstrzygnięcie, to tym samym uwzględnił skargę na bezczynność w trybie art. 54 § 3 Ppsa. Z kolei z przepisu art. 149 powołanej ustawy wynika, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność nawet wówczas, gdy ta decyzja lub akt zostały podjęte z naruszeniem terminu przewidzianego do ich wydania. W związku z tym nie ma także podstaw do wymierzenia organowi grzywny, o której mowa w art. 149 § 2 Ppsa, bowiem z przepisu tego wynika, że Sąd może orzec o wymierzeniu grzywny tylko w przypadku, gdy uwzględniając skargę na bezczynność, zobowiąże organ do wydania w określonym terminie aktu.
Wobec powyższego, biorąc pod uwagę, iż postępowanie na skutek wydania decyzji przez Burmistrza Miasta i Gminy S. stało się bezprzedmiotowe, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w zw. z art. 54 § 3 Ppsa orzekł jak w sentencji.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 201 § 1 Ppsa w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm). Możliwość zasądzenia od organu na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania w tego rodzaju sytuacji została również potwierdzona w przywołanej wyżej uchwale NSA z 26 listopada 2008 r., I OPS 6/08.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło