IV SA/Wr 268/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Wiatkowska – Ilków, Sędziowie Sędzia NSA Mirosława Rozbicka - Ostrowska, Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski (spr.), Protokolant Katarzyna Leśniowska, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 3 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi Wyższej Szkoły Menadżerskiej w L. na decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku usunięcia uchybień sanitarnych stwierdzonych podczas kontroli w budynkach uczelni I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego na rzecz Wyższej Szkoły Menadżerskiej w L. kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi jest decyzja [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...], nr [...], którą po rozpatrzeniu odwołania Wyższej Szkoły Menedżerskiej w L. (dalej: skarżąca), utrzymano w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. (skrót PPIS) nr [...] z dnia [...] nakładającą na skarżącą obowiązek usunięcia w terminie do dnia 31 grudnia 2009 r. uchybień sanitarnych stwierdzonych podczas kontroli w budynkach uczelni D, H, i K, przy ul. [...] w L., Z akt sprawy wynika, że w dniu 12 listopada 2009 r. upoważniony przedstawiciel Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego przeprowadził kontrolę w zakresie oceny stanu sanitarnego w Wyższej Szkole Menedżerskiej w L., przy ul. [...], w budynkach D, E, K przy ul. [...]. Podczas kontroli stwierdzono nieprawidłowości opisane w protokole kontroli sanitarnej nr 221/HDM/09, tj. w budynku D - brak wentylacji mechanicznej o działaniu ciągłym lub włączanej automatycznie w sanitariatach ogólnodostępnych nie posiadających okien oraz w pomieszczeniu z natryskami, w sanitariatach brak mydła w płynie, ręczników jednorazowych lub suszarek do rąk oraz uchwytów na papier toaletowy, w budynku E - niesprawna wentylacja mechaniczna w jednej kabinie sanitariatu dla mężczyzn i w jednej kabinie sanitariatu dla kobiet, zacieki na suficie nad umywalką w sanitariacie dla mężczyzn, brak uchwytu na papier toaletowy w sanitariacie mężczyzn, budynku K - pęknięta szyba w skrzydle drzwi wejściowych do budynku, brak kratki wentylacyjnej oraz uchwytu na papier toaletowy w sanitariacie dla mężczyzn i brak oznakowania sanitariatów. W związku z powyższymi ustaleniami Państwowa Inspekcja Sanitarna, wydała doraźne zalecenia tj.: zaopatrzenia sanitariatów ogólnodostępnych w budynku D w środki higieny osobistej w terminie natychmiastowym, oraz zalecenie udostępnienia do wglądu dokumentacji medycznej pracowników. Powyższe zalecenia zostały wpisane do protokołu kontroli oraz do książki kontroli sanitarnej. Wykonanie przez skarżącą zaleceń pokontrolnych, zostało potwierdzone kontrolą sanitarną w dniu 23 listopada 2009 r. (protokół nr 231/HDM09). Po rozpatrzeniu protokołu kontroli z dnia 12 listopada 2009 r., PPIS mając na względzie ochronę zdrowia i życia ludzkiego oraz fakt, że stwierdzone uchybienia higieniczno-sanitarne stanowią naruszenie przepisów § 4 ust. 3, ust 4 i § 13 ust. 2 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 5 lipca 2007 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy w uczelniach (Dz. U. nr 128, poz. 897) - wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie naruszenia wymagań higieniczno-sanitarnych. O wszczęciu postępowania administracyjnego skarżąca została poinformowana pismem z dnia 23 listopada 2009 r., jak też pismem z dnia 27 listopada 2009 r. oraz o tym, że przed wydaniem decyzji przysługuje jej prawo do zgłoszenia uwag, wniosków, zapytań w ciągu 3 dni od dnia otrzymania pisma. Skarżąca w dniu 25 listopada 2009 r. przekazała organowi I instancji, pismo Wicekanclerza uczelni z dnia 23 listopada 2009 r., w którym poinformowała o częściowym usunięciu nieprawidłowości stwierdzonych podczas kontroli oraz zobowiązała się do usunięcia pozostałych nieprawidłowości w terminie do dnia 18 grudnia 2009 r. W dniu [...] Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny wydał decyzję nr [...] nakazującą skarżącej usunięcie stwierdzonych podczas kontroli nieprawidłowości. Od tej decyzji PPIS nr [...] , skarżąca w dniu 14 grudnia 2009 r. wniosła odwołanie do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. (od 1 stycznia 2010 r. [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W.) o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, oraz umorzenie postępowania pierwszej instancji. Odwołanie Wyższej Szkoły Menedżerskiej zostało opatrzone podpisem pełnomocnika. D. Do niniejszego odwołania załączono: "Pełnomocnictwo" A. D. z dnia 8 grudnia 2009 r. "...dotyczące sprawy związanej z kontrolą Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Uczelni, nr protokołu 221/HDM/09..." podpisane przez Kanclerza T. D. , oraz kopię pisma z dnia 7 grudnia 2009 r. B. D. - Kierownika Grupy Remontowo-Budowlanej, adresowanego do PPIS, informującego o wykonaniu obowiązków nałożonych zaskarżoną decyzją. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w dniu 15 grudnia 2009 r. wezwał skarżącą do wykazania dokumentem, że Kanclerz T. D. jest umocowana do jednoosobowego reprezentowania Wyższej Szkoły Menedżerskiej, informując, że nieusunięcie powyższych braków w terminie spowoduje pozostawienie odwołania bez rozpoznania. Na powyższe wezwanie skarżąca nie udzieliła odpowiedzi. Organ I instancji nie uchylił zaskarżonej decyzji, nie przekazał też odwołania Państwowemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Sanitarnemu, celem jego rozpatrzenia. Na powyższe skarżąca wniosła zażalenie (zawarte w piśmie skarga/odwołanie z dnia 1 grudnia 2010 r.) na niezałatwienie w terminie powyższego odwołania. Sprawa zażalenia rozpatrzona została w trybie dla ww. zażalenia przewidzianym. Skarżąca złożyła odwołanie od decyzji organu I instancji wnosząc o jej uchylenie w całości oraz umorzenie postępowania pierwszej instancji i zarzuciła: 1. naruszenie art.10 k.p.a. poprzez niezapewnienie stronie możliwości wypowiedzenia się przed wydaniem decyzji, 2. naruszenie art.107 § 1 i 3 k.p.a. poprzez brak uzasadnienia prawnego, 3. naruszenie art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej z uwagi na naruszenie proporcjonalności. [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny po rozpatrzeniu odwołania utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu podał, że niezasadny jest zarzut skarżącej, naruszenia przez organ art. 10 k.p.a. poprzez niezapewnienie stronie możliwości wypowiedzenia się przed wydaniem zaskarżonej decyzji. Organ I instancji na każdym etapie postępowania administracyjnego informował skarżącą o prowadzonym postępowaniu, tj. skarżąca otrzymała zawiadomienie z dnia 23 października 2009 r. o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie naruszenia wymagań higieniczno-sanitarnych (potwierdziła odbiór pisma w dniu 24 listopada 2009 r.). Skarżąca otrzymała pismo PPIS z dniu 27 listopada 2009 r., nr II DM-5515-3-2/8824/09 informujące: o prawie strony do zapoznania się z aktami sprawy, zgłoszenia uwag, wniosków, zapytań w ciągu 3 dni od dnia otrzymania pisma (potwierdziła odbiór pisma w dniu 30 listopada 2009 r.). W dniu 25 listopada 2009 r. do PPIS, wpłynęło pismo Wicekanclerza uczelni z dnia 23 listopada 2009 r., w którym poinformował o częściowym usunięciu uchybień stwierdzonych podczas kontroli i zwrócił się z "...prośbą o wyrażenie zgody na ustalenie terminu usunięcia nieprawidłowości..." - pozostałych uchybień do dnia 18 grudnia 2009 r. Skarżąca uzasadniła swoją prośbę faktem, że ekipa budowlana którą dysponuje, prowadzi prace na terenie innych obiektów. PPIS przychylił się do prośby skarżącej i wydał decyzję nr [...] z terminem wykonania obowiązków do dnia 31 grudnia 2009 r. Organ odwoławczy podzielił zarzut skarżącej, że PPIS wydał zaskarżoną decyzję w dniu 3 grudnia 2009 r. tj. w ostatnim dniu w jakim mogła zapoznać się ze sprawą przed wydaniem decyzji, co stanowi uchybienie organu I instancji. Nie miało to jednak wpływu na treść rozstrzygnięcia w zakresie jednoznacznej merytorycznej oceny, która to ocena dokonana przez organ I instancji była prawidłowa i wynikała z obowiązujących przepisów przywołanych w zaskarżonej decyzji. Wobec powyższych ustaleń, nie jest prawdą, że organ nie zapewnił skarżącej możliwości wypowiedzenia się przed wydaniem decyzji naruszając tym art.10 k.p.a. Skarżąca skorzystała z przysługującego jej prawa i wzięła czynny udział w toczącym się postępowaniu. W piśmie z dnia 23 listopada 2009 r. wskazała termin (do dnia 18 grudnia 2009 r.) usunięcia stwierdzonych w protokole nieprawidłowości. Organ I instancji przyjął wyjaśnienia skarżącej oraz trudności związane z ekipą budowlaną i wydał decyzje nr [...], z terminem realizacji obowiązków do dnia 31 grudnia 2009 r. tj. dłuższym niż skarżąca wnosiła. Organ odwoławczy nie podzielił zarzutu naruszenia art.107 § 1 i 3 k.p.a. poprzez brak uzasadnienia prawnego w zaskarżonej decyzji. W Jego ocenie zaskarżona decyzja nr [...] jest prawidłowa, organ I instancji przywołał prawidłowe podstawy prawne, na podstawie których wydał zaskarżoną decyzję. Również w uzasadnieniu niniejszej decyzji wskazał uchybienia, które zawierał protokół kontroli nr 221/IIDM/09 i do każdego z osobna przytoczył właściwy przepis prawa, który został naruszony. Każdy przywołany przepis opatrzono krótkim jego wyjaśnieniem. Decyzją PPIS z L. nr [...] z dnia [...] nie naruszono postanowień Konstytucji RP w zakresie korzystania z konstytucyjnej wolności, a tym bardziej nie określonej bliżej przez stronę "..zasady proporcjonalności...". Podniesione przez skarżąca, że "...wszystkie stwierdzone nieprawidłowości - w tym z uzupełnieniem papieru toaletowego - zostały usunięte zanim przedmiotowe decyzje zostały wykonane (załącznik 2)...", a zatem "..iż nie było konieczności wydawania nakazów co do uchybień, które zostały wykonane wcześniej....", co w ocenie skarżącej uchybia art. 31 ust. 3 Konstytucji RP. Zarzut ten zdaniem organu odwoławczego nie jest uzasadniony, gdyż PPIS wydał decyzję nr [...] w dniu [...] (doręczona stronie w dniu 4 grudnia 2009 r.). W dniu 14 grudnia 2009 r. do PPIS wpłynęło odwołanie strony z dnia 8 grudnia 2009 r. do niniejszej decyzji. Do odwołania strony załączono kopię pisma z dnia 7 grudnia 2009 r. B. D. - Kierownika Grupy Remontowo-Budowlanej WSM, adresowanego do PPIS informującego o wykonaniu obowiązków nałożonych zaskarżoną decyzją. Zatem nie jest prawdą, że PPIS wydał decyzję nr [...] z dnia [...] po wcześniejszym wykonaniu przez stronę zaleceń niniejszej decyzji. Podkreślono, że PPIS nie prowadzi już postępowania w powyższej sprawie - obowiązki nałożone decyzją nr [...] zostały przez stronę wykonane w całości (dowód: 1. kopia pisma z dnia 7 grudnia 2009 r. B. D. - Kierownika Grupy Remontowo-Budowlanej informującego o wykonaniu obowiązków nałożonych decyzją PPIS nr [...], 2. protokół nr 17/HDM/10 z dnia 22 lutego 2010 r. z kontroli sprawdzającej potwierdzający wykonanie przez skarżącą w całości zaleceń zaskarżonej decyzji). W toku postępowania odwoławczego od decyzji PPIS nr [...] z dnia [...] skarżąca w dniu 6 grudnia 2010 r. złożyła skargę na działalność PPIS związaną z decyzją nr [...] z dnia [...], które to postępowanie według skarżącej "wyczerpuje znamiona pospolitej szykany Wyższej Szkoły Menedżerskiej w L.", gdyż uważa, że "..organ legnicki w sposób umyślny i ciągły nie doręcza pism ustanowionemu pełnomocnikowi...", ponadto "..wyszukuje wszelkich sposobów, aby formalnie unicestwić odwołanie Uczelni..." Skargę w tym zakresie rozpatrzono zgodnie z art. 234 § 2 k.p.a, tj. w toku niniejszego postępowania odwoławczego. Zarzut dotyczący nie doręczania pism pełnomocnikowi uznano za nieuprawniony. Organ odwoławczy podzielił zarzut skarżącej, że wobec braku przesłanek do uchylenia, bądź zmiany decyzji przez PPIS winien był on w terminie siedmiu dni od dnia, w którym otrzymał odwołanie, przesłać odwołanie wraz z aktami sprawy organowi odwoławczemu. Czynności wyjaśniające prowadzone przez PPIS, jak i ich wynik, nie mogły skutkować pozostawieniem tego odwołania bez rozpoznania. W tym zakresie [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny wydał w trybie art. 37 k.p.a. postanowienie nr [...] uznając zażalenie za uzasadnione, oraz wydał zarządzenie skierowane do PPIS zobowiązujące go do: złożenia wyjaśnień przyczyny naruszenia art. 133 k.p.a, ustalenia osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, oraz podjęcia działań zapobiegających naruszeniom terminów załatwiania spraw w przyszłości. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżąca nie zgodziła się z decyzją [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego i wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji jej poprzedzającej, zarzucając naruszenie przepisów postępowania tj. art. 77 § 1 i 4 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie zmiany stanu faktycznego sprawy polegającej na usunięciu stwierdzonych wcześniej nieprawidłowości przez skarżącą przed wydaniem decyzji oraz art. 15 w zw. z art. 138 § 1 k.p.a. przez organ II instancji - w wyniku wydania decyzji w oparciu o nieaktualny stan faktyczny sprawy oraz art. 10 § 1 k.p.a. przez brak zapewnienia stronie czynnego udziału w postępowaniu, co doprowadziło do wskazanego wyżej naruszenia prawa i art. 107 § 1 i 3 k.p.a. przez brak uzasadnienia prawnego skarżonych decyzji. Wskazano jednocześnie, że odwołanie strony skarżącej z dnia 8 grudnia 2009 r. nie zostało przekazane w terminie, tj. ponad rok później i nastąpiło to w wyniku wniesienia zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie przez organ I instancji. Organ II instancji wydał w tym przedmiocie postanowienie z dnia 13 stycznia 2011 r., w którym uznano zażalenie za uzasadnione, jednak nie wyznaczył dodatkowego terminu załatwienia sprawy, a co najbardziej istotne nie zarządził wyjaśnienia przyczyn ani ustalenia osób winnych niezałatwienia sprawy z odwołania przez co naruszył bezwzględny obowiązek wynikający z art. 37 § 2 k.p.a. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i jako bezzasadne wskazał zarzuty skargi, polegające na naruszeniu art. 77 § 1 i 4 k.p.a. oraz art. 15 w związku z art. 138 § 1 k.p.a. przez organ II instancji, który wydał decyzję w oparciu o nieaktualny stan faktyczny sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zakres kontroli sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), stanowiąc w przepisie art. 1 § 2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Uchylenie decyzji może nastąpić w sytuacji, gdy wydanie zaskarżonej decyzji nastąpiło w wyniku naruszenia prawa materialnego lub procesowego, które to naruszenie miało lub mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt. 1 a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami – zwana dalej p.p.s.a.). Istotnym jest także, że rozstrzygając daną sprawę sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może stosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa a zakres jego procedowania wytyczają granice danej sprawy oraz zakaz reformationis in peius (art. 133 i 134 § 1 i 2 p.p.s.a). W ocenie Sądu skarga jest zasadna, jako że zaskarżona decyzja narusza prawo w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Przedmiotem postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej rozstrzygniętej decyzją organu I instancji. Zakres postępowania dowodowego generalnie wyznaczają zasady ogólne postępowania administracyjnego, a przede wszystkim zasadę prawdy obiektywnej i zasadę dwuinstancyjności. Zasada ogólna prawdy obiektywnej, wyrażona w art. 7, nakłada na organ odwoławczy obowiązek podjęcia wszelkich kroków niezbędnych "do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego" sprawy administracyjnej. Z zasady praworządności wypływa obowiązek czuwania nad zgodnym z prawem rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej. Z zasady dwuinstancyjności wynika, że organ odwoławczy może rozpoznać tylko sprawę, która już była wcześniej rozstrzygnięta decyzją organu I instancji. Przedmiot postępowania odwoławczego wyznacza zatem tożsamość pod względem przedmiotowym i podmiotowym sprawy administracyjnej rozstrzygniętej decyzją organu I instancji. Tożsamość przedmiotowa powoduje, że organ odwoławczy nie może zmienić podstawy materialnoprawnej rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej, jak i nie może rozszerzyć rozstrzygnięcia na zakres nieobjęty decyzją organu I instancji. Przy tożsamości podmiotowej konieczne jest uwzględnienie możliwości rozszerzenia ze względu na wadliwe pominięcie przez organ I instancji podmiotów, które mają w sprawie interes prawny (art. 28) oraz następstwa prawne (art. 30 § 4 i 5). (B. Adamiak (w:) Komentarz, 2009, s. 483). Wskazać należy, że zaskarżona decyzja [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] została podjęta na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a.. Badając pod kątem zasadności zastosowanie tego przepisu przez organ orzekający, Sąd doszedł do przekonania, że w niniejszej sprawie doszło do naruszenia przepisów postępowania, w zakresie wskazanym w art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co powoduje, że zaskarżona decyzja podlega usunięciu z obrotu prawnego. A mianowicie zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem art. 15, art. 7, art. 11, art. 77, art. 80, art. 107 § 1 i 3, art. 136, art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., które mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Podkreślić należy, że jedną z podstawowych zasad ogólnych postępowania administracyjnego jest bowiem zasada dwuinstancyjności. Zgodnie z tą zasadą każda sprawa administracyjna rozpoznana i rozstrzygnięta przez organ pierwszej instancji podlega w wyniku wniesienia przez legitymowany podmiot środka zaskarżenia, ponownemu rozpoznaniu i rozstrzygnięciu przez organ drugiej instancji. Zgodnie zatem z zawartą w art. 15 k.p.a. zasadą dwuinstancyjności, istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpatrzenie sprawy w jej całokształcie przez organ wyższego stopnia. Kontrola instancyjna przeprowadzona przez organ odwoławczy obejmuje zatem zarówno legalność rozstrzygnięcia sprawy przez organ pierwszej instancji, jak i dokonaną przez ten organ ocenę stanu faktycznego sprawy. Organ drugiej instancji nie może więc ograniczyć się do wyłącznie do kontroli pierwszoinstancyjnego orzeczenia, lecz ma obowiązek rozpatrzenia sprawy we własnym zakresie. Uprawniony jest także, jeżeli zachodzi taka potrzeba, przeprowadzić uzupełniające postępowanie dowodowe (art. 136 k.p.a.). Oznacza to, że organ odwoławczy jest obowiązany ocenić prawidłowość decyzji pierwszoinstancyjnej nie tylko w granicach zarzutów przedstawionych w odwołaniu, lecz także pod kątem przepisów prawa materialnego i procesowego, które mają zastosowanie w sprawie rozstrzygniętej tą decyzją. Dwuinstancyjność postępowania oznacza, że złożenie przez stronę odwołania od decyzji organu pierwszej instancji powoduje, iż sprawa rozpoznawana jest ponownie przez organ odwoławczy. Organ ten rozpoznaje sprawę, a nie odwołanie (wyrok NSA z dnia 1 października 2009 r., sygn. akt II FSK 658/08, publ. LEX nr 532803). Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie organ odwoławczy nie przeprowadził należycie postępowania odwoławczego, jako że nie rozpoznał w istocie ponownie sprawy merytorycznie w jej całokształcie. Wskazać należy, że prawidłowo zredagowane pod względem merytorycznym i prawnym uzasadnienia decyzji administracyjnej ma podstawowe znaczenie dla stosowania zasady przekonywania wyrażonej w art. 11 k.p.a., a realizowanej na podstawie art. 107 § 3 k.p.a.. Mocą przywołanej zasady organ jest zobowiązany do wyjaśnienia stronom zasadności przesłanek, którymi kierował się przy załatwieniu sprawy. Uzasadnienie decyzji winno być elementem decydującym o przekonaniu strony, co do trafności rozstrzygnięcia. Zasada przekonywania nie zostanie zaś zrealizowana, gdy organ pominie milczeniem niektóre twierdzenia, nie odniesie się do faktów istotnych dla danej sprawy lub nie przedstawi w sposób wyczerpujący wykładni stosowanych przepisów prawa. Odnosząc to do przedmiotowej sprawy, stwierdzić należy, że organ odwoławczy utrzymując w mocy decyzję organu pierwszej instancji - nie sprostał opisanym wyżej wymogom. Organ odwoławczy rozpoznając odwołania skarżącej nie uwzględnił stanu faktycznego sprawy, jak też nie odniósł się do podniesionych zarzutów. Skarżąca w piśmie z dnia 7 grudnia 2009 r. poinformował organ I instancji, że określone w protokole kontroli nieprawidłowości zostały usunięte, jak też w odwołania z dnia 8 grudnia 2009 r podała, iż usunęła nieprawidłowości wskazane w decyzji organu I instancji w załączeniu przedkładając kopie pisma z dnia 7 grudnia 2009 r. B. D.- Kierownika Grupy Remontowo-Budowlanej informującego o wykonaniu obowiązków nałożonych decyzją PPIS nr [...]. Potwierdzeniem usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości jest protokół nr 17/HDM/10 z dnia 22 lutego 2010 r. z kontroli sprawdzającej potwierdzający wykonanie przez skarżącą w całości zaleceń zaskarżonej decyzji. Natomiast decyzja [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. została wydana 13 lutego 2011 r. W doktrynie i orzecznictwie sądowym przyjęty jest powszechnie pogląd, że organ odwoławczy orzeka na podstawie stanu faktycznego i prawnego sprawy istniejącego w dniu wydania decyzji, co uzasadnia się tym, że organ odwoławczy jest organem o charakterze reformatoryjnym. W związku z tym organ odwoławczy jest obowiązany uwzględnić zmiany w stanie faktycznym i prawnym sprawy, jakie zaszły po wydaniu decyzji przez organ pierwszej instancji (zob. komentarz do art. 138) Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ odwoławczy obejmie kontrolą i rozstrzygnięciem wskazane wyżej kwestie, które zostały dotychczas pominięte, co w efekcie sprawiło, że stan faktyczny sprawy nie był należycie ustalony. Z przedstawionych powyżej względów należało uznać, że stwierdzone naruszenia przepisów postępowania obligowały do uchylenia zaskarżonej decyzji, albowiem mogą mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W konsekwencji Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w związku z art. 134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie przepisu art. 200 p.p.s.a