IV SA/Wa 533/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Karolina Kisielewicz – Malec po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. J. o przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi E. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2012 r., nr [...]: w przedmiocie ustalenia wysokości kosztów postępowania rozgraniczeniowego postanawia: zwolnić E. J. od kosztów sądowych w całości E. J. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (tj. zwolnienie od opłat i wydatków sądowych). Wniosek ten złożył w sprawie wszczętej z jego skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2012 r. w sprawie ustalenia wysokości kosztów rozgraniczenia nieruchomości położonych przy ul. [...] w dzielnicy W.. Z treści druku PPF oraz dodatkowego oświadczenia z dnia 7 maja 2012 r. wynika, że skarżący żyje bardzo skromnie. Mieszka w budynku gospodarczym, dostosowanym do celów mieszkalnych, składającym się z pokoju o powierzchni 12 m2 oraz kuchni (ok. 4m2). W lokalu nie ma wody ani centralnego ogrzewania (skarżący wyjaśnił, że lokal ogrzewa kuchnią węglową, gotuje na kuchence gazowej - koszt zakupu butli z gazem wynosi 60 zł. i wystarcza na trzy miesiące). E. J. podał, że utrzymuje się z zasiłku stałego z opieki społecznej w wysokości 444 zł. (skarżący przedłożył stosowne zaświadczenie Ośrodka Pomocy Społecznej dzielnicy W.) oraz z prac dorywczych. Rozpoznając wniosek stwierdzono, co następuje: Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest – zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270) – dalej ustawy p.p.s.a. - ponoszenie przez strony kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie. Przyznanie prawa pomocy ze środków publicznych jest instytucją wyjątkową i następuje tylko w przypadkach określonych w cytowanej ustawie, po spełnieniu przez stronę określonych przesłanek. Przesłanki te są każdorazowo odnoszone do stanu majątkowego osoby ubiegającej się o przyznanie tego prawa. Skarżący ubiega się o zwolnienie od kosztów sądowych, a więc o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Powinien więc udowodnić, że poniesienie kosztów sądowych (tj. opłat sądowych i wydatków sądowych), spowoduje znaczne obniżenie warunków, w jakich egzystuje. Według treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa w zakresie częściowym jest możliwe jeżeli strona wnioskująca wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku na poziomie swego utrzymania koniecznego. W aktualnej sytuacji procesowej, koszty te obejmują wpis sądowy w kwocie 100 zł. Oprócz tego ciężaru, strona może zostać do chwili zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego zobowiązana do uiszczenia wpisów sądowych należnych z tytułu wniesienia zażalenia, skargi kasacyjnej, opłaty kancelaryjnej z tytułu sporządzenia uzasadnienia do wyroku WSA (wszystkie w wysokości 100 zł.). Nie ulega wątpliwości, że sytuacja majątkowa skarżącego jest skomplikowana, a możliwości płatnicze znacznie ograniczone. W tej sytuacji uiszczenie wpisu sądowego, jak również uiszczenie pozostałych ewentualnych opłat i wydatków niewątpliwie spowodowałoby stan, w którym skarżący z uzyskiwanych środków pieniężnych nie byłby w stanie podołać zwykłym ciężarom utrzymania koniecznego. W konsekwencji brak zwolnienia od kosztów sądowych zmusiłby stronę do wycofania skargi. W związku z powyższym na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji.