VII SA/Wa 231/12

WyrokWSA w Warszawie2012-05-18

Skład orzekający: Mirosława Kowalska, Mirosława Pindelska, Bogusław Cieśla

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia zażalenia jest zgodne z prawem, jeśli zażalenie zostało nadane dzień po upływie terminu, a strona nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu?
Ratio decidendi
Sąd oddalił skargę, uznając, że organ administracji prawidłowo stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. Zażalenie zostało nadane dzień po upływie ustawowego terminu, a strona skarżąca nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu, co jest warunkiem koniecznym do skutecznego wniesienia środka odwoławczego po upływie terminu. Brak takiego wniosku skutkuje stwierdzeniem uchybienia terminu.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi D. K. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, które stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nakładające grzywnę w postępowaniu egzekucyjnym. Skarżący twierdził, że nie mieszkał pod adresem, pod którym doręczono postanowienie, a o fakcie jego doręczenia dowiedział się od matki. Zażalenie zostało nadane dzień po upływie terminu.
Rozstrzygnięcie
Sąd oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska, , Sędzia WSA Mirosława Pindelska (spr.), Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Protokolant st. sekr. sądowy Monika Pietruszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 maja 2012 r. ze skargi D. K. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia skargę oddala [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] na podst. art. 134 w zw. z art. 141 § 2 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego oraz art. 83 ust. 2 ustawy Prawo budowlane stwierdził uchybienie terminu przez D. K. do wniesienia zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] nr [...]z dnia [...] września 2011 r. Wydając powyższe postanowienie organ ustalił następujący stan faktyczny i prawny. Postanowieniem z dnia [...] września 2011 r. nr [...]Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] nałożył na M. K. oraz D. K. w postępowaniu egzekucyjnym grzywnę w celu przymuszenia wykonania obowiązku podlegającego egzekucji. Powyższe rozstrzygnięcie adresowane do D. K. w dniu 28 września 2011 r., odebrała jego matka A. K. Pismem z dnia 4 października 2011 r. nadanym w Urzędzie Pocztowym w dniu 6 października 2011 r. D. K. wniósł zażalenie na postanowienie z dnia [...] września 2011 r. W związku z powyższym [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] stwierdził uchybienie terminu przez D. K. do wniesienia odwołania od postanowienia z dnia [...] września 2011 r. W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru zaskarżone postanowienie zostało skutecznie doręczone w dniu 28 września 2011 r. Termin zaś do wniesienia zażalenia bezskutecznie upłynął w dniu 5 października 2011 r. Wniesienie zażalenia w dniu 6 października 2011 r. bez wniosku o przywrócenie terminu do jego wniesienia, powoduje stwierdzenie uchybienia tegoż terminu w myśl art. 141 § 2 w zw. z art. 134 kpa. Kwestionując w skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie postanowienie z dnia [...] listopada 2011 r., D. K. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. Podniósł, że od trzech lat nie mieszka w przedmiotowej nieruchomości, a wszystkie pisma i powiadomienia odbierał jego brat, z którym jest w długoletnim konflikcie. Postanowienie z dnia [...] września 2011 r. przekazała mu jego matka, tylko jak je znalazła. Wskazał, że nie mógł aktualizować swojego adresu korespondencyjnego, bo często zmieniał miejsca zamieszkania, natomiast w T., w miejscu jego stałego zameldowania, mieszka jego matka z bratem. Matka nie utrzymuje z bratem żadnych kontaktów. Podniósł również, że nie wiedział i nie był świadomy, kiedy postanowienie o nałożeniu grzywny zostało doręczone oraz nie ma wiedzy na temat zaskarżenia tego postanowienia przez brata. Dowiedział się natomiast o sprzedaży domu przez brata. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zaprezentowane w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuję: Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Jednocześnie art. 134 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 t.j. dalej ppsa) stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi ani powołaną podstawą prawną. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem dokonując kontroli zaskarżonej decyzji punktu widzenia jej zgodności z prawem, Sąd nie dopatrzył się naruszeń prawa wskazanych w art. 145 § 1 ppsa, które uzasadniają uchylenie kwestionowanej decyzji. W niniejszej sprawie przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2011 r. stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia [...] września 2011 r. nakładające w postępowaniu egzekucyjnym grzywnę w celu przymuszenia wykonania obowiązku określonego tytułem wykonawczym. Orzeczenie to zostało wydane w stosunku do M. K. i D. K. Postanowienie o nałożeniu grzywny zostało wydane po uprzednim doręczeniu stronom upomnienia z dnia 28 kwietnia 2011 r. wydanego na podstawie art. 15 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj. z 2005 r. Dz. U. nr 229, poz. 1954 ze zm. dalej u.p.e.a.) stwierdzającego brak wykonania obowiązku nałożonego decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2011 r. wydaną przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...]. Nałożony w decyzji obowiązek wskazywał na rozbiórkę rozbudowanej części budynku mieszkalnego jednorodzinnego, usytuowanego na działce nr ew. [...]we wsi T., gm. I. oraz wzywał do wykonania tegoż obowiązku w terminie 7 dni. D. K. otrzymał upomnienie w drodze doręczenia zstępczego z art. 44 kpa. (awizo przesyłki) w dniu 18 kwietnia 2011 r. Następnie organ doręczał na podst. § 26 u.p.e.a. tytuł wykonawczy nr [...] wystawiony w dniu [...] czerwca 2011 r. określający treść obowiązku nałożonego w/w decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] lutego 2011 r. D. K. odebrał tę przesyłkę osobiście pod wskazanym stałym adresem zamieszkania w miejscowości T., ul. L., poczta I., w dniu 17 czerwca 2011 r. Przesyłka doręczona była droga pocztową. Okoliczność ta wskazuje zatem na fakt odbierania przez skarżącego korespondencji pod wskazanym adresem oraz na fakt istnienia wiedzy u skarżącego o wszczęciu postępowania egzekucyjnego. Zażalenie złożone przez skarżącego zawiera wskazanie adresu do korespondencji jako adresu stałego miejsca zamieszkania, tj. wyżej wymienionego. Jest to adres pod którym nastąpiło doręczenie postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] września 2011 r. nr [...], dorosłemu domownikowi. Potwierdzenie odbioru korespondencji w dniu 28 września 2011 r. przez matkę skarżącego nie budzi wątpliwości. Ustalenie organu jest w tej kwestii prawidłowe. Jest ono sprawdzalne w oparciu o znajdujące się w aktach administracyjnych pocztowe potwierdzenie odbioru tej korespondencji. Okoliczności te potwierdziła na rozprawie sądowej w dniu 18 maja 2012 r. matka skarżącego występująca w charakterze pełnomocnika skarżącego. Nie budzi tez wątpliwości data nadania pocztowego zażalenia skarżącego na postanowienie z dnia [...] września 2011 r., nr [...]. Z datownika pocztowego wynika, że jest to dzień 6 października 2011 r., co czyni zażalenie spóźnionym o jeden dzień. Podnieść należy że przepis art. 141 kpa. przyznaje stronie postępowania uprawnienie do zaskarżenia postanowień o ile kodeks przewiduje ich zaskarżenie oraz że zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od daty doręczenia postanowienia stronie a gdy postanowienie zostało ogłoszone ustnie – od dnia jego ogłoszenia stronie. W niniejszej sprawie bezsprzecznym jest, iż na postanowienie z dnia [...] września 2011 r. można było wnieść zażalenie zgodnie z przepisem art. 141 § 2 kpa, ponadto postanowienie to, jak wynika z akt sprawy, opatrzone było stosownym pouczeniem o możliwości oraz o terminie wniesienia środka odwoławczego oraz o jego skutkach niewniesienia. Zawierało też pouczenie odnośnie zmiany i obowiązku informowania zmiany miejsca zamieszkania strony. Postanowienie to zostało prawidłowo przesłane na istniejący stały adres zamieszkania skarżącego. Pomimo to, jak słusznie wskazuje organ, zażalenie zostało nadane w Placówce Poczty Polskiej w dniu 6 października 2011 r. tj. dzień po upływie terminu do jego skutecznego wniesienia. W przypadku uchybienia terminu do wniesienia zażalenia, ustawodawca przewidział możliwość skorzystania z instytucji przywrócenia terminu określonego w art. 58 kpa. gdzie § 1 stanowi, iż w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Wniosek o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Skarżący nie wnioskował o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia a tylko złożył pismo zatytułowane zażalenie. W związku z powyższym, zasadnie organ administracji, na podst. art. 134 kpa. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia [...] września 2011 r. z uwagi na uchybienie 7dniowego terminu do wniesienia środka odwoławczego. Z tych względów Sąd uznał, że zarzuty skargi nie znajdują oparcia w przepisach prawa. Sąd nie dostrzegł takich naruszeń przepisów prawa procesowego lub materialnego, które mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy i skargę oddalił. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło