IV SA/Wa 614/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Anna Szymańska po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. O. na czynność Starosty W. w przedmiocie przyjęcia mapy do celów projektowych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego postanawia: odrzucić skargę. Skarga podlega odrzuceniu, albowiem jej wniesienie jest niedopuszczalne. Na wstępie podnieść należy, iż merytoryczne rozpoznanie skargi zawsze poprzedza kontrola dopuszczalności środka zaskarżenia. Wśród okoliczności czyniących skargę niedopuszczalną, należy wskazać brak legitymacji skargowej oraz brak kognicji sądu w kontroli zaskarżonego aktu. Przedmiotowy zakres kognicji sądów administracyjnych został wyznaczony przede wszystkim ramami art. 3 § 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270, powoływanej dalej jako "p.p.s.a."). Na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., kontroli sądów administracyjnych podlegają nie tylko formalne decyzje i postanowienia, wymienione w art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a., lecz także "inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa" (art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.). Przedmiotem skargi M. O. jest czynność Starosty W. polegająca na przyjęciu do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego opracowania zarejestrowanego w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej pod numerem [...]. Na wstępie podnieść należy, że Sąd orzekającego w niniejszej sprawie stoi na stanowisku, iż postępowanie w sprawie przyjęcia dokumentacji geodezyjnej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, prowadzone na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 ze zm.) oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 16 lipca 2001 r. w sprawie zgłaszania prac geodezyjnych i kartograficznych, ewidencjonowania systemów i przechowywania kopii zabezpieczających bazy danych, a także ogólnych warunków umów o udostępnianie tych baz (Dz. U. z 2001 r. Nr 78, poz. 837) jest postępowaniem z zakresu administracji publicznej a czynność Starosty polegająca na przyjęciu bądź odmowie przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego opracowania geodezyjnego stanowi czynność z zakresu administracji publicznej dotyczącą obowiązków wynikających z przepisów prawa. W ramach bowiem prowadzonego postępowania wszczętego wnioskiem o przyjęcie dokumentacji geodezyjnej do zasobu geodezyjnego organ podejmuje czynność, która jest skierowana do zindywidualizowanego podmiotu i wyznacza określoną sytuację prawną tego podmiotu w zakresie jego obowiązków. Czynność taka, stanowiąca czynność z zakresu administracji publicznej, podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego na mocy przepisu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Jak wynika z treści ww. rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 16 lipca 2001 r. przyjęcie do zasobu dokumentacji z wykonanej pracy, dokonywane jest po kontroli technicznej i sprawdzeniu jakości wykonanej pracy, a potwierdzane jest stosowną informacją umieszczaną na przyjętym dokumencie w postaci tak zwanej klauzuli, czyli określonej formą pieczęci wraz z podpisem osoby uprawnionej. Czynności kontroli technicznej powinny być dokonane nie później niż w terminie do sześciu dni od dnia złożenia dokumentacji do kontroli. Sama zaś kontrola techniczna i ocena jakości dokumentacji przyjmowanej do zasobu dotyczy, zgodnie z § 9 pkt 1 i 2 rozporządzenia: przestrzegania zasad wykonywania prac; osiągnięcia wymaganych dokładności, zgodności opracowania ze standardami technicznymi dotyczącymi geodezji, kartografii oraz krajowego systemu informacji o terenie; zgodności opracowania z indywidualnymi, pisemnymi ustaleniami dokonanymi przez właściwy ośrodek dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej z wykonawcą (kryterium to dotyczy wyłącznie "prac nietypowych"); spójności topologicznej informacji dostarczanej przez wykonawcę z informacjami uzyskanymi z ośrodka w trakcie realizacji pracy; kompletności przekazywanych materiałów, a w przypadku zmiany treści mapy zasadniczej kontrola obejmuje dodatkowo sprawdzenie prawidłowości wykonania kartowania i prac kreślarskich na mapie zasadniczej. Pozytywny wynik kontroli jest potwierdzany datą i podpisem osoby upoważnionej, złożonym na wniosku wykonawcy o przyjęcie dokumentacji do zasobu (§ 10 pkt 1). W przypadku natomiast stwierdzenia wad, usterek lub nieprawidłowości przepisy przewidują obowiązek organu zawarcia w protokole kontroli "wniosków końcowych wraz z uzasadnieniem", które to konkluzje mogą być następujące: "o przyjęcie dokumentacji do zasobu po usunięciu wad, usterek lub nieprawidłowości" lub też "o odmowę włączenia dokumentacji do zasobu" (§ 11 ust. 1 pkt 7 lit. "a" i "b" rozporządzenia). W razie odmowy włączenia dokumentacji do zasobu organ zwraca wykonawcy dokumentację wraz z protokołem, uzasadniając na piśmie prawne i techniczne przyczyny odmowy. (§ 12 pkt 1) Wykonawca może w takiej sytuacji złożyć do właściwego organu nadzoru geodezyjnego i kartograficznego "wniosek o zbadanie zasadności odmowy" (§ 12 rozporządzenia). Analiza powyższych przepisów prowadzi do wniosku, że interes prawny w zaskarżeniu do Sądu czynności starosty, polegającej na przyjęciu bądź odmowie przyjęcia dokumentacji geodezyjnej lub kartograficznej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, przysługuje wyłącznie podmiotowi, z którego obowiązkami wynikającymi z przepisów prawa, czynność starosty jest związana tj. wyłącznie wykonawcy pracy geodezyjnej lub kartograficznej, posiadającemu odpowiednie uprawnienia zawodowe. W związku z powyższym stwierdzić należy, że M. O. nie ma interesu prawnego w zaskarżeniu do Sądu czynności Starosty W. polegającej na przyjęciu do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego opracowania zarejestrowanego w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej pod numerem [...]. W myśl art. 50 § 1 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawy. Aby mieć interes prawny należy wskazać w prawie powszechnie obowiązującym normę, będącą źródłem owego interesu w zaskarżeniu czynności, o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Normy takiej skarżąca nie wskazała, a wywodzenie interesu prawnego z faktu niezadowolenia z ustaleń dokumentacji geodezyjnej przyjętej do zasobu geodezyjnego, dotyczącej m. in. działki, której właścicielem jest skarżąca, nie daje zdaniem Sądu, uprawnień do zaskarżenia kwestionowanej czynności Starosty W. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 orzekł jak w sentencji.