IV SAB/Wa 44/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Anna Szymańska po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. O. na bezczynność Starosty W. w przedmiocie sporządzenia mapy do celów projektowych postanawia: odrzucić skargę. M. O. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Starosty W. w przedmiocie sporządzenia mapy do celów projektowych zawierającej granice działki ew. nr [...] z bezpośrednio z nią sąsiadującą działką nr [...] położonej we wsi D. w gminie T. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu, ponieważ zaskarżona bezczynność nie podlega kontroli sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwanej dalej "p. p. s. a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W świetle art. 3 § 2 pkt 8 p. p. s. a. skarga na bezczynność może więc dotyczyć jedynie bezczynności w wydaniu aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4a p. p. s. a. Analizując kwestię dopuszczalności skargi na bezczynność Starosty W. w sporządzeniu mapy do celów projektowych należy wskazać, że zasady ich sporządzania określają przepisy rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 21 lutego 1995 r. w sprawie rodzaju i zakresu opracowań geodezyjno-kartograficznych oraz czynności geodezyjnych obowiązujących w budownictwie (Dz. U. Nr 25, poz. 133). Rozporządzenie powyższe zostało wydane na podstawie delegacji ustawowej z art. 43 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j.: Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.). Przepisy tej ustawy nie przewidują wydawania decyzji administracyjnej w rozumieniu art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) w przedmiocie sporządzenia albo odmowy sporządzenia mapy dla celów projektowych. Działania te nie stanowią również aktów ani czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p. p. s. a., gdyż nie dotyczą bezpośrednio uprawnień ani obowiązków skarżącego wynikających z przepisu prawa. Wskazać należy również, że starosta jako organ prowadzący powiatowy zasób geodezyjny i kartograficzny nie wykonuje opracowań geodezyjnych. Opracowania geodezyjne wykonują natomiast jednostki wykonawstwa geodezyjnego posiadające niezbędne do tego celu uprawnienia nadane przez Głównego Geodetę Kraju. Stosownie bowiem do treści art. 11 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t. j.: Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287 ze zm.) prace geodezyjne i kartograficzne wykonują podmioty prowadzące działalność gospodarczą jeżeli przedmiot ich działania obejmuje prowadzenie tych prac. Tym samym stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie Starosta W. nie jest podmiotem uprawnionym do wykonania czynności jakiej domaga się skarżąca. W związku z powyższym, uznając skargę za niedopuszczalną, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p. p. s. a., orzekł jak w sentencji postanowienia.