I SA/Wa 2316/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Wroczyński Sędziowie: Sędzia WSA Dorota Apostolidis (spr.) Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda Protokolant specjalista Jolanta Dominiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 maja 2012 r. sprawy ze skargi K. T., M. T., M. K., W. S., A. D., J. L., A. L., J. K., K. K., J. S., E. S., B. K., T. J., H. D., B. W. i J. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] listopada 2011 r., nr [...] Wojewoda [...] po rozpatrzeniu odwołania Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. uchylił decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] maja 2011 r., nr [...] orzekającą o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości położonej w W. przy ulicy [...], oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków jako działka nr [...] o powierzchni [...] ha, z obrębu [...] i przekazał sprawę do ponownego rozparzenia organowi pierwszej instancji. Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy: Wnioskami z dnia 7 czerwca 2010 r., K. T., M. T., M. K., W. S., A. D., J. i A. L., J. i K. K., J. i E. S., B. K., T. J., H. D., B. i J. W. zwrócili się o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości położonej w W. w dzielnicy [...] przy ul. [...], oznaczonej geodezyjnie jako działka ewidencyjna nr [...] z obrębu [...], o powierzchni [...] m2, opisanej w księdze wieczystej KW Nr [...] prowadzonej przez Sąd Rejonowy dla [...]. Kolejnymi wnioskami z dnia 15 lutego 2011 r. ww. wystąpili o udzielenie z tytułu wpisania nieruchomości do rejestru zabytków bonifikaty od opłaty za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości na podstawie art. 4 ust. 7 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości (Dz. U. z 2005 r. Nr 175, poz. 1459 ze zm.). Organ pierwszej instancji w toku prowadzonego postępowania ustalił, że: - K. T. oraz K. T. nabyli prawo użytkowania wieczystego w/w gruntu na mocy umowy ustanowienia odrębnej własności lokalu, sporządzonej w formie aktu notarialnego, z dnia [...] marca 2011 r., rep. A [...], oraz umowy ustanowienia odrębnej własności garażu sporządzonej w formie aktu notarialnego z dnia [...] grudnia 2000 r. Rep A Nr [...]. Następnie K. T., M. T., M. K. protokołem dziedziczenia nabyli prawo do spadku po K. T. po [...] części każde z nich, sporządzonym w formie aktu notarialnego z dnia [...] sierpnia 2009 roku Rep. A Nr [...]. Aktem notarialnym z dnia [...] sierpnia 2009 r., rep. nr [...] został poświadczony fakt nabycia przez K. T., M. T., M. K. praw do spadku po K. T., - A. D., W. S. umową ustanowienia odrębnej własności lokalu z dnia [...] września 2000 r., rep A nr [...] oraz umową ustanowienia odrębnej własności garażu z dnia [...] grudnia 2000 r. rep nr [...] nabyli prawo użytkowania wieczystego w/w gruntu, - A. i J. L. umową ustanowienia odrębnej własności lokalu z dnia [...] października 2000 r., rep. A nr [...] oraz umową ustanowienia odrębnej własności garażu z [...] października 2000 r., rep A nr [...] nabyli prawo użytkowania wieczystego w/w gruntu, - K. i J. K. umową ustanowienia odrębnej własności lokalu, sporządzoną w formie aktu notarialnego z dnia [...] września 2000 r., rep A nr [...] oraz umową ustanowienia odrębnej własności garażu z dnia [...] grudnia 2000 r., rep. A nr [...] nabyli prawo użytkowania wieczystego w/w gruntu, - E. i J. S. umową ustanowienia odrębnej własności lokalu z dnia [...] września 2000 r., rep. nr A [...] oraz umową ustanowienia odrębnej własności garażu sporządzoną w formie aktu notarialnego z dnia [...] grudnia 2000 r., rep A nr [...] nabyli prawo użytkowania wieczystego w/w gruntu, - B. i T. K. umową ustanowienia odrębnej własności lokalu dnia [...] października 2000 r., rep. A nr [...] oraz umową ustanowienia odrębnej własności garażu sporządzoną w formie aktu notarialnego z dnia [...] grudnia 2000 r., rep. A nr [...] nabyli prawo użytkowania wieczystego w/w gruntu, - B. K. umową o podział majątku dorobkowego sporządzonego w formie aktu notarialnego z dnia [...] sierpnia 2001 r., rep. A nr [...] nabyła na wyłączną własności lokal mieszkalny i garaż nr [...] położony w W. przy ul. [...] wraz z udziałem w prawie użytkowania wieczystego w/w nieruchomości, - H. D. i T. J. umową ustanowienia odrębnej własności lokalu z dni [...] września 2000 r., rep. A nr [...] oraz umową ustanowienia odrębnej własności garażu z dnia [...] grudnia 2000 r., rep A nr [...] nabyli prawo użytkowania wieczystego w/w gruntu, - J. i B. W. umową ustanowienia odrębnej własności lokalu z dnia [...] września 2000 r., rep. A nr [...] oraz umową ustanowienia odrębnej własności garażu z dnia [...] listopada 2000 r., rep. A nr [...] nabyli prawo użytkowania wieczystego w/w gruntu, Prezydent Miasta W. ustalił, że w odpisie zwykłym księgi wieczystej z dnia [...] września 2010 r., KW Nr [...] jako właściciel nieruchomości położonej w W. na terenie Dzielnicy [...] przy ul. [...], oznaczonej geodezyjnie jako działka ewidencyjna nr [...] w obrębie [...], o powierzchni [...] m2, jako właściciel wpisany jest Skarb Państwa reprezentowany przez [...] w W. Ponadto z księgi tej wyodrębnione zostały następujące lokale: niemieszkalny nr [....] - KW Nr [...] (właściciele K. T., M. T., M. K.), mieszkalny nr [...] – KW nr [...] (właściciele W. S., A. D.), niemieszkalny nr [...] – KW nr [...] (właściciele W. S., A. D.), mieszkalny nr [...] – KW nr [...] (właściciele J. i A. L.), niemieszkalny nr [...] – KW nr [...] (właściciele J. i A. L.), mieszkalny nr [...] – KW nr [...] (właściciele J. i K. K.), niemieszkalny nr [...] – KW nr [...] (właściciele J. i K. K.), mieszkalny nr [...] – KW nr [...] (właściciele J. i E. S.), niemieszkalny nr [...] – KW nr [...] (właściciele J. i E. S.), mieszkalny nr [...] – KW nr [...] (właściciel B. K.), niemieszkalny nr [....] – KW nr [...] (właściciel B. K.), mieszkalny nr [...] – Kw nr [...] (właściciele T. J., H. D.), niemieszkalny nr [....] – KW nr [...] (właściciele T. J., H. D.), nr [...] – KW nr [...] (właściciele B. i J. W.), niemieszkalny nr [...] – Kw nr [...] (właściciele B. i J. W.). Powołując się na treść przepisu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości organ pierwszej instancji stwierdził, że w sprawie spełnione zostały przesłanki wymienione w tym przepisie w kwestii dotyczącej przeznaczenia nieruchomości, jak również kwestii terminu złożenia wniosku, bowiem w dniu wejścia w życie wyżej wymienionej ustawy tj. w dniu 13 października 2005 r. przedmiotowa nieruchomość była w użytkowaniu wieczystym K. T., M. T., M. K., W. S., A. D., J. i A. L., J. i K. K., J. i E. S. B. K., T. J., H. D., B. i J. W. Organ wskazał również, że z treści przepisu art. 4. ust. 1 ustawy wynika obowiązek uiszczania na rzecz dotychczasowego właściciela nieruchomości opłaty z tytułu tego przekształcenia. W sporządzonym do niniejszej sprawy operacie szacunkowym z dnia [...] grudnia 2009 r. wartość gruntu nieruchomości położonej przy ul. [...] oznaczonej w ewidencji gruntów jako dz. ew. nr [...] w obrębie [...] określona została na kwotę [...] zł. Dla potrzeb określenia opłaty został sporządzony operat szacunkowy przez rzeczoznawcę majątkowego H. P. na dzień [...] listopada 2010 r., określający wartość użytkowania wieczystego na kwotę [...] zł. Prezydent W. ustalił, że opłata za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności przedmiotowej nieruchomości wynosi [...] zł. Stosownie do treści Zarządzenia Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] (Dz. Urz. Woj. Mazow. z 2010 r. Nr 41 poz. 569) regulujących kwestie bonifikaty od opłaty z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego dla osób fizycznych i osób prawnych wynosi 30%. Bonifikatę tą powiększa się o 1% za każdy pełny rok wykorzystanego okresu użytkowania wieczystego, jako różnicy pomiędzy liczbą lat, na które ustanowiono użytkowanie wieczyste oraz liczbą niewykorzystanego okresu i użytkowania wieczystego, licząc do dnia wydania decyzji o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości. W ww. zarządzeniu stwierdzono, że bonifikaty można udzielić na uzasadniony wniosek strony pod warunkiem, że zostały spełnione następujące przesłanki: osoba wnioskująca nie zalega, w dniu wydania decyzji, z zobowiązaniami pieniężnymi na rzecz Skarbu Państwa związanymi z przedmiotem przekształcenia oraz poniesie koszty przekształcenia, w tym koszty operatu szacunkowego sporządzonego przez rzeczoznawcę majątkowego. Prezydent W. wskazał, że K. T., M. T., M. K., W. S., A. D., J, i A. L., J. i K. K., J. i E. S., B. k., T. J., H, D., B. i J. W. złożyli wniosek o udzielenie im na podstawie Zarządzenia Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] bonifikaty od opłaty z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2010 r., nr [...] zobowiązano wnioskodawców do uiszczenia kwoty [...] zł. jako zaliczki na pokrycie kosztów postępowania, którą to kwotę wpłacili w dniu [...] listopada 2010 r. Z kolei [....], oddział regionalny w W. w dniu [...] października 2010 r., wydała zaświadczenie, że wnioskodawcy nie zalegają z opłatami za użytkowanie wieczyste przedmiotowego gruntu. Prezydent W. w świetle powyższych ustaleń potwierdził, że w sprawie niniejszej zostały spełnione przesłanki do udzielenia bonifikaty wynikającej z Zarządzenia Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2010 r. Nr [...]. Zatem od opłaty za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności została przyznana bonifikata w kwocie [...] zł. czyli 30% powiększono o 1% za każdy pełny rok wykorzystanego okresu użytkowania wieczystego, jako różnicy pomiędzy liczną lat, na które ustanowiono użytkowanie wieczyste oraz liczbą niewykorzystanego okresu użytkowania wieczystego liczonego do dnia wydania decyzji o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości tj. 40%. Dlatego też opłata za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności przedmiotowej nieruchomości po uwzględnieniu bonifikaty wynosi [...] zł. Mając na uwadze powyższe Prezydent W. decyzją z dnia [...] maja 2011 r., nr [...]: 1. przekształcił odpłatnie na rzecz K. T., M. T., M. K., W. S., A. D., J. i A. L., J. i K. K., J. i E. S., B. K., T. J., H. D., B. i J. W. będących właścicielami lokali, prawo użytkowania wieczystego w prawo własności w odniesieniu do nieruchomości wspólnej położonej w W., w dzielnicy [...] przy ul. [...], oznaczonej geodezyjnie jako działka ewidencyjna nr [...] w obrębie [...], o powierzchni [...] m2, opisanej w księdze wieczystej KW Nr [...], 2. określił opłatę z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego gruntu w prawo własności na kwotę [...] zł. 3. udzielił bonifikatę od opłaty za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości w kwocie [...] zł. 4. ustalił, że w wyniku udzielenia bonifikaty opisanej w pkt 3 opłata za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości wynosi [...] zł. 5. zobowiązał do zapłaty ustalonej opłaty z tytułu przekształcenia, opisanej w pkt IV decyzji, wnioskodawców przekształcenia wg kwot wyliczonych na podstawie posiadanych udziałów w prawie użytkowania wieczystego przedstawionych szczegółowo w Załączniku Nr [...] do niniejszej decyzji 6. w celu zabezpieczenia należności Skarbu Państwa związanych z opłatą z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego gruntu w prawo własności w odniesieniu do nieruchomości opisanej w pkt 1 niniejszej decyzji ustanowił hipotekę przymusową w wysokości [...] zł. Organ wyjaśnił również, że prawo użytkowania wieczystego przekształci się w prawo własności nieruchomości z dniem, w którym decyzja o przekształceniu stanie się ostateczna. Od powyższej decyzji Dyrektor Oddziału Regionalnego [...] w W. wniósł odwołanie domagając się stwierdzenia nieważności decyzji jako wydanej z naruszeniem art. 4 ust. 7 pkt 1, i ust. 1 a ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości oraz Zarządzenia Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2010 r. Nr [...] zmienionego Zarządzeniem z dnia [...] czerwca 2010 r. Nr [...]. W toku postępowania odwoławczego Wojewoda [...] ustalił, iż nieruchomość, której dotyczy niniejsze postępowanie stanowi własność Skarbu Państwa i znajduje się w zasobie [...]. Stosownie do treści § 1 ust. 2 cytowanego wyżej zarządzenia Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2010 r., zmienionego Zarządzeniem z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] bonifikata wynikająca z ww. zarządzenia ma zastosowanie wyłącznie do nieruchomości w stosunku, do których prawo własności Skarbu Państwa wykonuje starosta lub prezydent miasta na prawach powiatu. Organ odwoławczy wskazał, że przedmiotowa nieruchomość nie spełnia tego warunku, ponieważ podlega działaniu ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sil Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. Nr 86, poz. 433). Wojewoda [...] zaznaczył również, że w świetle obowiązujących przepisów prawa, opłata z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności podlega uiszczeniu na rzecz dotychczasowego właściciela, tj. Skarbu Państwa reprezentowanego przez [...], a nie jak wskazano w pkt 4 zaskarżonej decyzji. Stosownie do treści przepisu art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. osoba, na rzecz, której zostało przekształcone prawo użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, jest zobowiązana do uiszczenia dotychczasowemu właścicielowi opłaty z tytułu tego przekształcenia z zastrzeżeniem art. 5. Przepis ten wskazuje, że opłata z tytułu przekształcenia winna być uiszczona na rzecz dotychczasowego właściciela. Organ odwoławczy zauważył, że dotychczasowym właścicielem przedmiotowej nieruchomości jest Skarb Państwa, którego uprawnienia wykonuje na zasadzie wyłączności na podstawie art.. 9 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, [...]. Z treści przepisu art. 4 ust. 14 ustawy o z dnia 29 lipca 2005 r., wynika, że do wpływów osiąganych z opłat z tytułu przekształcenia stosuje się przepis art. 23 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. Nr 115, poz. 741), zgodnie z którym, od wpływów osiąganych ze sprzedaży, opłat z tytułu trwałego zarządu, użytkowania, czynszu dzierżawnego i najmu - nieruchomości Skarbu Państwa, o których mowa w ust. 1, a także od wpływów osiąganych z opłat z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości Skarbu Państwa oddanych w użytkowanie wieczyste, oraz odsetek za nieterminowe wnoszenie tych należności, potrąca się 25 % środków, które stanowią dochód powiatu, na obszarze którego położone są te nieruchomości. Oznacza to, że całość opłaty winna być uiszczona na rachunek [...], zaś Prezydentowi W., wykonującemu zadanie z zakresu administracji rządowej, przysługiwać będzie jedynie roszczenie o zapłatę 25 % środków uzyskanych przez [...]. Reasumując Wojewoda [...] wyjaśnił, że przy ponownym rozpatrywaniu sprawy organ I instancji winien mieć na uwadze także treść ustawy z dnia 28 lipca 2011 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 187, poz. 1110) nowelizującej ustawę przekształceniową. W związku z powyższym organ drugiej instancji decyzją z dnia [...] listopada nr [...] uchylił decyzję Prezydenta W. z dnia [....] maja 2011 r., nr [...] orzekającą o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości położonej w W. przy ulicy [...], oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków jako działka nr [...] o powierzchni [...] ha, z obrębu [...] i przekazał sprawę do ponownego rozparzenia organowi pierwszej instancji. Na powyższą decyzję K. T., M. T., M. K., W. S., A. D., J. i A. L., J. i K. K., J. i E. S., B. K., T. J., H. D., B. i J. W. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie domagając się jej uchylenia. Skarżący zarzucili wydanemu rozstrzygnięciu naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., naruszenie przepisów prawa materialnego to jest art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r., o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, naruszenie art. 4 ust. 7 pkt 1 tej ustawy poprzez wadliwe zastosowanie § 2.1 i ust. 2 Zarządzenia Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2010 r., nr [...] nie mającego zastosowania w stanie faktycznym sprawy, zgodnie z § 2 ust. 1 tego Zarządzenia. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazali, że ich zdaniem w przedmiotowej sprawie nie zaistniała żadna okoliczność uzasadniająca uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Podkreślili, że organ odwoławczy w uzasadnieniu nie wykazał ani jednej przyczyny tego przekazania, ani braków materiału dowodowego i konieczności jego uzupełnienia. W tym stanie wykluczone było wydanie decyzji na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. Odnosząc się do naruszenia przepisów ustawy z dnia 29 lipca 2005 r., skarżący podkreślili, że jest ona aktem ustawowym regulującym całościowo problemy prawne przekształcenia użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości. Zdaniem skarżących [...] mieści się w pojęciu określonym w pkt 1 art. 3 ust. 1 tej ustawy, który odnosi się do innych państwowych osób prawnych wykonujących prawo własności nieruchomości Skarbu Państwa. Natomiast wszelkie akty wykonawcze, do których należą także Zarządzenia Wojewody musza być zgodnie z ustawą. Skarżący wskazali, że Wojewoda [...] nie wskazał żadnego przepisu cytowanej ustawy, który wyłączałby stosowanie art. 3 ust. 1 do nieruchomości Skarbu Państwa sprzedanych na prawach wieczystego użytkowania osobom fizycznym przez [...]. Ponadto nie wskazał żadnego przepisu ustawy o Zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP, który przesądzałby o właściwości organów wojskowych do rozpoznania sprawy przekształcenia prawa wieczystego użytkowania w prawo własności nieruchomości. Skarżący zauważyli również, że organ pominął okoliczność, że w zarządzeniu Wojewody [...] nr [...] znalazło się stwierdzenie, że bonifikaty nie stosuje się jeśli użytkownik wieczysty korzysta z bonifikaty określonej w art. 4 ust. 8 – 10 ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, ich zdaniem w stosunku do działki nr [...] należy zastosować art. 4 ust. 10 ustawy przewidując obniżenie opłaty za przekształcenie o 50%. Skarżący podkreślili, że stosownymi dokumentami wydanymi przez [...] Konserwatora Zabytków z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] i Urzędu [...] Biura Geodezji i Katastru z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] wykazali, że nieruchomość oznaczona jako działka nr [...] jest wpisana do rejestru zabytków od 25 maja 1990 r. Organ odwoławczy pominął dokumenty dotyczące tej kwestii. Ponadto skarżący zarzucili organowi, że organ odwoławczy w decyzji w ogóle nie odniósł się do zarzutu [...] w przedmiocie ustalenia opłaty za grunt pod garażem. Ich zdaniem nie ma znaczenia fakt, że garaże nabyto odrębnymi umowami notarialnymi, gdyż usytuowane są w bryle budynku mieszkalnego, a ustawa przekształceniowa obejmuje zarówno mieszkania jak i garaże. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie. Ustosunkowując się do poniesionych zarzutów organ wyjaśnił, że nie wnoszą one do sprawy żadnych istotnych okoliczności i dlatego podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Na wstępie należy stwierdzić, że stosownie do treści art.13 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) wojewódzkie sądy administracyjne są powołane do rozpoznawania wszystkich spraw sądowo-administracyjnych z wyjątkiem tych spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego, a właściwym miejscowo do rozpoznania w/w spraw jest ten wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Podkreślić należy, że ocena działalności organów administracji publicznej dokonywana przez wojewódzki sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia będącego przedmiotem tej oceny pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawuje, w zakresie swojej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonych aktów lub czynności organów administracji publicznej. Przy czym kontrola sądu sprowadza się do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Powyższe oznacza, że sąd administracyjny nie jest kolejną instancją odwoławczą od ostatecznej decyzji administracyjnej, a - jak wspomniano wyżej - ocenia ten akt pod względem legalności. Należy także podkreślić, że stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami oraz wnioskami skargi, a także powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że oceniając zaskarżoną decyzję pod względem jej zgodności z prawem sąd obowiązany jest wziąć pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy. Analiza zebranego w niniejszej sprawie materiału dowodowego wskazuje na niezasadność skargi. Sąd podziela stanowisko organu II instancji wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, bowiem wbrew zarzutom skargi, organ I instancji naruszył przepisy prawa materialnego oraz procesowego. Przepisy prawa materialnego, które znalazły zastosowanie w przedmiotowej sprawie to przepisy ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości (Dz. U. z 2005 r. Nr 175, poz.1459 z późn. zm.). Na gruncie tej właśnie ustawy zostały złożone przez skarżących wnioski o przekształcenie przysługującego im prawa wieczystego użytkowania nieruchomości w prawo własności. Podkreślenia wymaga okoliczność wskazania przez wszystkich skarżących w ich wnioskach, że przysługuje im bonifikata w wysokości 50% z uwagi na fakt wpisania do rejestru zabytków nieruchomych terenu –teren fortu [...] przy ulicy [...], decyzją Konserwatora Zabytków [...] z dnia [...] maja 1990 r. pod nr rej. [...]. Wobec faktu spełnienia przesłanek ustawowych do przekształcenia prawa użytkowania wieczystego przysługującego wnioskodawcom w prawo własności, wątpliwości budziły kwestie dotyczące zasadności, podstawy i wysokości udzielenia bonifikaty z tytułu przekształcenia oraz co stanowi wynik tak określonych zagadnień – podmiotu na rachunek, którego wpłynąć mają należności z tytułu przekształcenia. Ze znajdującego się w aktach sprawy zawiadomienia organu I instancji z dnia 22 grudnia 2010 r. kierowanego do skarżących wynika, że organ uwzględnił powyższy wniosek skarżących i poinformował ich, że zostanie udzielona bonifikata w wysokości 50% na mocy przepisu art. 4 ust 10 (w odniesieniu do nieruchomości lub jej części wpisanej do rejestru zabytków) przywołanej ustawy, co nominalnie dać miało kwotę bonifikaty w wysokości [...] PLN. Z kolejnego zawiadomienia wystosowanego przez organ I instancji do skarżących, datowanego na 10 maja 2011 r. wynika, że organ projektuje udzielenie bonifikaty w wysokości 40%, powołując się na tą samą co poprzednio podstawę prawną oraz odnosząc się do poprzednio znanego organowi i stronom operatu szacunkowego. W wydanej w dniu [...] maja 2011 r. decyzji, organ I instancji powołał i odniósł się do zgoła innej, niż dotąd rozpatrywanej i branej pod uwagę oraz wskazywanej przez strony podstawy prawnej tj. Zarządzenia Nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2010 r.(Dz. Urz. Woj. Mazow. z 2010 r. Nr 41 poz. 569) w sprawie ustalenia warunków udzielania bonifikat od opłaty z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa w prawo własności tych nieruchomości zmienionym Zarządzeniem Nr [...] z dnia [...] czerwca 2010 r.(Dz. Urz. Woj. Mazow. z 2010 r. Nr 130 poz.2961) ustalając wysokość przysługującej bonifikaty od opłaty z tytułu przekształcenia prawa na 30 %. Brak w uzasadnieniu decyzji organu I instancji odniesienia do sformułowań wniosków skarżących, w których wskazali oni ustawową podstawę udzielenia bonifikaty (art.4 ust. 10 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości). Organ II instancji uchylając decyzję organu I instancji podniósł, że wskazane za podstawę rozstrzygnięcia w zakresie udzielonej bonifikaty Zarządzenie Wojewody [...] ma zastosowanie wyłącznie do nieruchomości w stosunku, do których prawo własności Skarbu Państwa wykonuje starosta lub prezydent miasta na prawach powiatu, zaś przedmiotowa nieruchomość nie spełnia tego warunku, ponieważ podlega działaniu ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej. Jak wynika z powyższego i co należy zdaniem sądu podkreślić, istota sprawy i tym samym jej prawidłowe - w sensie obowiązujących przepisów prawa rozstrzygnięcie, sprowadza się do rozpoznania złożonych wniosków przy zastosowaniu właściwej podstawy prawnej. Drugorzędną pozostaje kwestia proporcji i rachunku , na który ma zostać dokonana wpłata. Nie może ujść uwadze organów, że postępowanie wszczęte zostało na podstawie precyzyjnie i zrozumiale sprecyzowanych wniosków, które należy rozpoznać, stosując przepisy obowiązującej w przedmiotowym zakresie ustawy – w tym w zakresie udzielenia bonifikaty (art.4 ust.10 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości). Słusznym zatem było uchylenie na podstawie przepisu art. 138 § 2 k.p.a. przez Wojewodę [...] decyzji Prezydenta W. wobec zastosowania niewłaściwej podstawy prawnej rozstrzygnięcia przez organ I instancji. Tym niemniej podkreślić należy niedostatecznie prawidłową formę uzasadnienia zaskarżonej decyzji, które nie odniosło się kwestii podjętych w powyższych rozważaniach przez sąd, do których organy ponownie rozpoznając sprawę winny się zastosować. Wobec powyższego Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270).