IV SO/Gl 15/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz - Furmanik, , , po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku T.K. o wymierzenie Prezesowi Zarządu A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ż. w przedmiocie informacji publicznej postanawia: 1. wymierzyć Prezesowi Zarządu A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ż. grzywnę w wysokości 100 zł (sto złotych); 2. zasądzić od organu na rzecz wnioskodawcy kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania T.K. wnioskiem z dnia [...] zwrócił się do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gliwicach o ukaranie A Spółki z o.o. grzywną w wysokości 100 zł z tytułu nieprzekazania sądowi jego skargi na bezczynność z dnia [...], jaką złożył w związku z nieudzieleniem mu przez Spółkę informacji publicznej. Do wniosku załączył swoją skargę i wyjaśnił, iż w dniu [...] wystąpił o udostępnienie informacji publicznej do Urzędu Miasta w Ż. Od adresata wniosku uzyskał informację o przekazaniu wniosku celem załatwienia do A Sp. z o.o. z siedzibą w Ż. Ze względu na brak odpowiedzi wystąpił w dniu [...] ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach za pośrednictwem A Spółki z o.o. Zaznaczył, iż po złożeniu skargi, w dniu [...] otrzymał odpowiedź na swój wniosek. Natomiast telefonicznie powiadomiono go o nieprzekazaniu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W odpowiedzi na wniosek Prezes Zarządu A Spółki z o.o. z siedzibą w Ż. wniósł o jego oddalenie. Wyjaśnił, iż wniosek o udzielenie informacji został załatwiony, gdyż wnioskodawca uzyskał żądane informacje. Przyczyną niezałatwienia wniosku w terminie był fakt błędnego przekazania korespondencji przez Biuro Promocji i Informacji Urzędu Miasta w Ż. na prywatny adres emailowy kierownika parku wodnego. Prezes Zarządu Spółki potwierdził złożenie przez T.K. skargi na bezczynność. Uznał jednak, iż wniosek o ukaranie grzywną jest bezprzedmiotowy, gdyż informacja została udzielona. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Po myśli art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tekst jednolity Dz. U. z 2012r. poz. 270) zwanej dalej P.p.s.a. w razie niezastosowania się przez organ do obowiązku przekazania skargi do sądu w terminie trzydziestu dni od jej wniesienia, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny. Wysokość jej określono w art. 154 § 6 P.p.s.a. W przypadku skarg na bezczynność organu w przedmiocie informacji publicznej termin ten wynosi 15 dni, co wynika z regulacji zawartej w art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. Nr 112 poz. 1198 ze zm.). Faktem bezspornym w sprawie jest, iż Prezes Zarządu A Spółki z o.o. w Ż. nie przekazał Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach skargi złożonej przez T.K., ani też dokumentacji sprawy wynikłej z faktu wniesienia wniosku o udostępnienie informacji publicznej przez skarżącego. Celem przekazania sądom administracyjnym uprawnienia do nakładania na podmiot, na którego zachowanie skierowana została skarga jest dyscyplinowanie do terminowego wykonania obowiązków określonych w art. 54 § 2 P.p.s.a. Przewidziany w art. 54 § 2 P.p.s.a obowiązek przekazania w określonym terminie skargi wraz z aktami sprawy jest bezwzględny. Samo nieprzekazanie skargi w terminie określonym ustawą jest podstawą do wymierzenia organowi grzywny na mocy art. 55 § 1 powołanej ustawy. Nie ma znaczenia dla oceny sprawy, czy organ po złożeniu skargi załatwił w sowim przekonaniu sprawę, czy też załatwił ją przed wniesieniem skargi. Trzeba bowiem z całą stanowczością podkreślić, że organ administracji publicznej nie jest uprawniony do oceny wskazanych zagadnień gdyż podlega to wyłącznej kognicji sądu, do którego skarga jest skierowana. Innymi słowy, skoro nie budzi wątpliwości, że pismo złożone przez T.K. zakwalifikowane zostało jako skarga na działanie A Spółka z o.o. z siedzibą w Ż. w związku z nieudzielaniem informacji publicznej i zaadresowane było do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, to niezależnie od kwestii związanych z trafnością zawartej w nim argumentacji, organ zobligowany jest mocą art. 54 § 2 p.p.s.a. do dopełnienia określonych w nim czynności. Z powinności tej nie może zwolnić organu korespondencja dokonywana pomiędzy organem, a skarżącym, w której to korespondencji organ zajmuje stanowisko, co do treści złożonej skargi. W ten sposób uprawnienie stron postępowania administracyjnego do przedstawienia sprawy do kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne zostałoby zachwiane. Przepis art. 54 § 1 P.p.s.a nie ogranicza obowiązków w nim wymienionych wyłącznie do spraw, w których organ uzna skargę za dopuszczalną w sensie formalnoprawnym. Do sądu administracyjnego należy bowiem również orzekanie o dopuszczalności skargi i jej ewentualne odrzucenie w postanowieniu, na które przysługuje stronie skarga kasacyjna. Akta sprawy wraz ze skargą oraz pismem organu, w którym przedstawia swoje stanowisko, nazwanym odpowiedzią na skargę stanowią materiał, w na podstawie którego sąd administracyjny może powziąć właściwy pogląd. W przedmiotowej sprawie szczególnie celowym jest dostarczenie całości akt sprawy, gdyż jak sam organ zauważa, sprawa została załatwiona po terminie obowiązującym adresata wniosku o udostępnienie informacji publicznej. O fakcie załatwienia sprawy w formie zgodnej z przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej i terminie, w którym to nastąpiło, z chwilą złożenia skargi na bezczynność rozstrzygać może wyłącznie sąd administracyjny. Zatem wyjaśnienie organu o załatwieniu sprawy i udzieleniu skarżącemu żądanej przez niego informacji nie może stanowić przyczyny usprawiedliwiającej Prezesa A Spółka z o.o. w Ż. niewykonanie obowiązku nałożonego na niego mocą art. 54 § 2 P.p.s.a Uzasadnione okoliczności powodujące opóźnienie w przekazaniu skargi mogłyby wpływać jedynie na wysokość wymierzonej grzywny. Zważyć przyjdzie jednak, iż do chwili obecnej skarga nie została przekazana Sądowi. Fakt ten uzasadnia nałożenie na organ, nieprzestrzegający obowiązującego prawa, grzywny w zasądzonej wysokości. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji w oparciu o art. 55 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd o kosztach należnych stronie orzekł na mocy art. 200 powołanej wyżej ustawy