II SA/Wa 893/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Ewa Grochowska-Jung, Sędziowie WSA Iwona Dąbrowska, Adam Lipiński (sprawozdawca), Protokolant, referent stażysta Katarzyna Skurzyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 sierpnia 2012 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] marca 2012 r.; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości; 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz A. K. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. decyzją z dnia [...] kwietnia 2012 r., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tj. Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856 ze zm.) oraz art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tj. Dz. U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), po rozpoznaniu odwołania A. K. od decyzji Wójta Gminy B. z dnia [...] marca 2012 r. o odmowie udostępnienia informacji publicznej, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wskazało, co następuje: A. K. w dniu [...] lutego 2012 r. zwrócił się do Wójta Gminy B. o udostępnienie następującej informacji publicznej: 1) czy Urząd Gminy w B. finansował lub współfinansował podnoszenie kwalifikacji zawodowych G. P. będącej pracownikiem Urzędu Gminy w B. od chwili jej zatrudnienia do chwili wyboru na Wójta Gminy B., 2) czy Urząd Gminy w B. finansował lub współfinansował podnoszenie kwalifikacji zawodowych G. P. od chwili objęcia funkcji Wójta Gminy B. do chwili obecnej; wskazując że ma na myśli studia licencjackie, magisterskie, podyplomowe, szkolenia, seminaria, wykłady itp. oraz wszystkie koszty pochodne, jeżeli takie występowały w związku z podnoszeniem kwalifikacji. Wójt Gminy B. uznał, że żądana informacja ma charakter informacji przetworzonej, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji, ponieważ wymaga dokonania dodatkowych czynności w celu jej przygotowania i wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku poprzez wskazanie, że udzielenie informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. W odpowiedzi A. K. podał, że informacje, których żąda, nie dotyczą jego prywatnego interesu, tylko mieszkańców gminy, których jest nie tylko reprezentantem, ale także mieszkańcem, który ma obowiązek pytać o sprawy ważne dla lokalnej społeczności. Wnioskodawca podał, że wszystkie odpowiedzi zamieszcza na stronie internetowej, na której to informuje wszystkich mieszkańców gminy o działaniach i pracy urzędu. Wójt Gminy B. uzasadniając decyzję odmowną podał, iż za sprawę szczególnie istotną dla interesu publicznego należy uznać taką, która - ze względu na rodzaj, czas, miejsce, sposób, okoliczności rozstrzygania i późniejszej realizacji - w istotnym zakresie wpływa lub może wpływać na wykonywanie przez podmioty władzy publicznej ich uprawnień i obowiązków tj. może mieć realne znaczenie dla funkcjonowania określonych struktur publicznych w określonej dziedzinie życia społecznego, może wpływać na poprawę, usprawnienie wykonywania zadań publicznych dla dobra wspólnego danej społeczności. W ocenie organu wnioskodawca nie wykazał, że udzielenie żądanej informacji będzie istotne dla działania organów i innych podmiotów realizujących zadania publiczne i wywoła lub będzie wywoływać skutki dla potencjalnie dużego kręgu adresatów. Nie wykazał także, w jaki sposób zamierza wykorzystać żądane informacje publiczne - nie jest bowiem przesłanką uzasadniającą szczególny interes publiczny publikowanie informacji na własnej stronie internetowej. A. K. w odwołaniu do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. wniósł o uchylenie decyzji organu I instancji. Dodatkowo, uzasadniając interes publiczny, wskazał, że informacje nie dotyczą jego interesu prywatnego, tylko mieszkańców gminy. Otrzymane informacje zamieszcza na stronie internetowej, na której informuje mieszkańców o działaniach i pracy urzędu. Wskazywał, że podnoszenie kwalifikacji przez wójta w bezpośredni sposób oddziałuje na podejmowane decyzje w odniesieniu do gminy. Wielu mieszkańców Gminy B. nie ma możliwości podnoszenia swoich kwalifikacji, ponieważ nie dysponują środkami finansowymi, przez co są traktowani na rynku pracy jako pracownicy drugiej kategorii. Odwołujący podnosił, że brak jest jasnych zasad przyznawania dofinansowania do szkoleń i dlatego chce sprawdzić, czy G. P. (Wójt) korzystała z przywileju dofinansowania w celu podnoszenia swoich kwalifikacji. Odwołujący podał, że wójt była na 43 wyjazdach służbowych. Zatem chce sprawdzić jakiego typu były to szkolenia i ile środków finansowych na nie przeznaczono. Każdy środek finansowy pochodzący z budżetu gminy jest środkiem jawnym. Dlatego w ocenie odwołującego, w sposób ponadprzeciętny zostało wykazane, że zapytania, które kierował, są pytaniami ważnymi dla całej społeczności i uzasadnienie wyczerpuje w pełni definicję ważnego interesu publicznego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. przyznało, iż żądana informacja jest informacją publiczną podlegającą rozpoznaniu na zasadach i w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Informacja ta jest informacją przetworzoną, a zatem jej udzielenie jest szczególnie istotnym interesem publicznym. Za istotną dla interesu publicznego uznaje się taką informację, która - ze względu na rodzaj, czas, miejsce, sposób oraz okoliczności rozstrzygania i realizacji - w istotnym zakresie wpływa lub może wpływać na wykonywanie przez podmioty władzy publicznej ich uprawnień i obowiązków. W ocenie organu II instancji A. K. nie wskazał szczególnego interesu publicznego w rozumieniu ustawy. Nie wykazał też, w jaki sposób zamierza wykorzystać żądane informacje dla poprawy funkcjonowania organów Państwa. Nie jest taką przesłanką publikowanie uzyskanej informacji na własnej stronie internetowej. A. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższe decyzje. W uzasadnieniu skargi powtórzył argumentację zawarta w piśmie uzupełniającym wniosek i w odwołaniu, uzasadniającą istnienie szczególnie istotnego interesu publicznego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. w odpowiedzi na skargę wnosiło o jej oddalenie, przytaczając argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. W niniejszej sprawie sądem tym jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Innymi słowy, wojewódzki sąd administracyjny nie orzeka, co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz jedynie kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w tym postępowaniu, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego. Badana pod tym kątem skarga zasługuje na uwzględnienie. Żądana przez A. K. informacja jest informacją publiczną, albowiem dotyczy wydatkowania publicznych środków finansowych na szkolenia w Gminie B. oraz dotyczy finansowania z tych środków szkoleń wójta tej gminy, a zatem osoby publicznej dla lokalnej społeczności i nadto, informacje żądane są w posiadaniu organu, do którego o udostępnienie informacji zwrócił się skarżący. Zatem oba organy prawidłowo zakwalifikowały żądaną informację jako informację publiczną w rozumieniu przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zagadnienie to nie jest sporne w niniejszej sprawie. Jednakże oba organy administracji nieprawidłowo zastosowały w niniejszej sprawie normę art. 3 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Uznanie przez Wójta Gminy B., iż żądana przez A. K. informacja stanowi informację przetworzoną, jedynie z uwagi – jak tu uzasadnił organ I instancji – "ponieważ wymaga dokonania dodatkowych czynności w celu jej przygotowania", bez szerszego uzasadnienia tego poglądu i wykazania przeprowadzenia jakich czynności małoby na taki rodzaj informacji wskazywać, jest niewystarczające i wprost gołosłowne. Samo pojęcie informacji przetworzonej w każdym przypadku wymaga rzetelnego uzasadnienia takiej kwalifikacji i nie może takie uznanie posiadać cech autorytarnych. Kwalifikacja taka podlega bowiem ocenie przez organ II instancji, a w dalszej kolejności przez sąd administracyjny. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wady tej nie dostrzegło. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie już samo to uchybienie winno skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji. Także nie sposób podzielić argumentacji zawartej w uzasadnieniach decyzji obu organów, iż skarżący nie wykazał szczególnego interesu publicznego przemawiającego za udzieleniem mu żądanej informacji (jeżeli istotnie organ wykazałby w sposób prawidłowy, iż przedmiotem sprawy jest informacja publiczna przetworzona). W tym zakresie skarga jest w całości uzasadniona. Żądana przez A. K. informacja dotyczy wydatkowania publicznych środków finansowych na szkolenia w Gminie B. oraz dotyczy finansowania z tych środków szkoleń wójta tej gminy, a zatem osoby publicznej. Zainteresowany wskazał, że podnoszenie kwalifikacji przez wójta w bezpośredni sposób oddziałuje na podejmowane decyzje w odniesieniu do gminy. Tymczasem wielu mieszkańców Gminy B. nie ma możliwości podnoszenia swoich kwalifikacji, ponieważ nie dysponują środkami finansowymi, przez co są traktowani na rynku pracy jako pracownicy drugiej kategorii. Odwołujący podnosił, że brak jest jasnych zasad przyznawania dofinansowania do szkoleń i dlatego chce sprawdzić, czy G. P. (Wójt) korzystała z przywileju dofinansowania w celu podnoszenia swoich kwalifikacji. Odwołujący podał, że wójt była na 43 wyjazdach służbowych. Zatem chce sprawdzić jakiego typu były to szkolenia i ile środków finansowych na nie przeznaczono. Każdy środek finansowy pochodzący z budżetu gminy jest środkiem jawnym. Zatem żądana informacja ma niewątpliwie szczególnie istotne znaczenie dla mieszkańców Gminy B. i jest szczególnie ważna dla lokalnej społeczności, zwłaszcza w podniesionym przez skarżącego kontekście braku w gminie jasnych kryteriów dofinansowywania szkoleń i bezrobocia. Udzielenie żądanej informacji może zatem przyczynić się do lepszego dysponowania środkami publicznymi na doszkalanie mieszkańców gminy, co powinien dostrzegać w szczególności organ I instancji. Nie bez znaczenia jest tu dzielenie się uzyskanymi informacjami publicznymi, dotyczącymi Gminy B. przez skarżącego z mieszkańcami tej gminy, co czyni na swojej stronie internetowej. Okoliczność ta nie może być traktowana jako interes prywatny, gdyż służy ogółowi i także przyczynia się do wzrostu zaangażowania społeczności w sprawy gminy, a w tym przypadku problemu podnoszenia kwalifikacji zawodowych – istotnych na rynku pracy. Z tych wyżej wskazanych względów zarówno decyzja Wójta Gminy B., odmawiająca udzielenia A. K. przedmiotowej informacji publicznej, jak i utrzymująca tę decyzję w mocy decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławcze w P., są chybione. Dlatego na zasadzie art. 132 i art. 145 § 1 pkt 1 a i c) przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji wyroku. O wykonalności zaskarżonej decyzji Sąd orzekł na podstawie art. 152, zaś o kosztach postępowania na podstawie art. 200 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.