IV SAB/Gl 129/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Teresa Kurcyusz – Furmanik Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz - Kunicka Protokolant Paulina Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 grudnia 2012 r. przy udziale Stowarzyszenia A w W. sprawy ze skargi K. K. na bezczynność Wójta Gminy P. w przedmiocie informacji publicznej 1) zobowiązuje Wójta Gminy P. do załatwienia wniosku skarżącego z dnia 13 lipca 2012 r. w terminie 14 dni; 2) stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3) zasądza od wskazanego Wójta na rzecz skarżącego kwotę [...] zł ([...]) tytułem zwrotu kosztów postępowania. K.K. wniósł skargę na bezczynność Wójta Gminy P. w zakresie dostępu do informacji publicznej. W jej uzasadnieniu podniósł, że we wniosku z dnia 13 lipca 2012 r. domagał się udostępnienia następujących informacji publicznych: 1) kopii umów wraz z rachunkami dotyczących wynagrodzeń osobowych ujętych w budżecie Gminy P. w roku 2011, 2) kopii wszystkich dokumentów księgowych, na podstawie których wypłacono środki finansowe z pieniędzy na profilaktykę alkoholową i innych uzależnień w roku 2011 i 2012, 3) kopii faktur zakupu sprzętu audio-video do świetlicy w P. W odpowiedzi z dnia 25.07.2012 r. skarżący otrzymał informację, że dane określone w punktach 1 i 2 wniosku stanowią informację publiczną przetworzoną. W dniu 1.08.2012 r. skarżący wyraził odmienne stanowisko, na co Wójt w dniu 14.08.2012 r. powtórzył swój pogląd. Zdaniem skarżącego w jego wniosku chodzi o dokumenty już wytworzone i będące w posiadaniu organu, a więc nie są to informacje przetworzone w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), zwanej dalej "ustawą o dostępie". Ponieważ organ nie udostępnił żądanej informacji, ani nie wydał decyzji o odmowie dostępu do informacji publicznej w wymaganym terminie, dlatego skarżący wniósł o zobowiązanie organu do dokonania czynności zgodnie z jego wnioskiem z dnia 13.07.2012 r. Odpowiadając na skargę Wójt P. postulował jej oddalenie ograniczając się do argumentacji przemawiającej za uznaniem żądanej przez skarżącego informacji za przetworzoną. Organ dopatrzył się też po stronie skarżącego możliwości nadużywania prawa do informacji, przede wszystkim ze względu na częstotliwość i zakres składanych przez niego wniosków, na które dotychczas uzyskiwał jednak terminowo informacje publiczne. Skargę poparło dopuszczone do udziału w sprawie Stowarzyszenie A w W. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga na bezczynność organu zobowiązanego do udostępniania informacji publicznych jest uzasadniona. Okoliczność, że we wniosku skarżącego z dnia 13.07.2012 r. chodzi o informacje publiczne była zasadniczo bezsporna, skoro strony jedynie polemizowały co do charakteru tych informacji: czy chodzi o informację prostą, czy przetworzoną. Można zatem poprzestać na stwierdzeniu, że w świetle art. 6 ustawy o dostępie zakwalifikowanie danych objętych wnioskiem do informacji publicznych nie budzi wątpliwości. Poza sporem było również i to, że do chwili wyrokowania żądane informacje nie zostały udzielone, ani nie wydano decyzji o odmowie ich udostępnienia. Powyższe okoliczności są wystarczające do stwierdzenia bezczynności organu, gdyż nie dostosował się on do obowiązków wynikających z ustawy o dostępie. Jeżeli żądane przez wnioskodawcę dane stanowią informację publiczną, to ustawa ta przewiduje tylko trzy możliwe zachowania organu: 1) udostępnienie informacji, 2) umorzenie postępowania w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 cyt. ustawy, 3) odmowę udostępnienia informacji publicznej. Udostępnienie informacji następuje w sposób zgodny z art. 14 ust. 1 i 2 ustawy, a umorzenie lub odmowa wymaga wydania decyzji, stosownie do art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie. W niniejszej sprawie organ nie załatwił wniosku skarżącego w żaden przedstawiony wyżej sposób. W ramach niniejszego postępowania bez znaczenia jest natomiast kwestia prostego lub przetworzonego charakteru informacji publicznej. Jeżeli organ uważał, że skarżący żąda informacji przetworzonej, to winien był go wezwać do wykazania w stosownym terminie, że udostępnienie informacji publicznej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, a po ewentualnym bezskutecznym upływie terminu – wydać decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie (por. wyrok NSA z dnia 8.02.2011 r., sygn. akt I OSK 1938/10, ONSA i WSA 2011/6/127). Tymczasem taka decyzja nie była wydana, a nawet do skarżącego nie skierowano wskazanego wezwania. Skoro organ nie udostępnił też informacji publicznej w terminie określonym w art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie, to należało na podstawie art. 149 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zobowiązać go do załatwienia przedmiotowego wniosku skarżącego. Z uwagi na okoliczności sprawy, z których wynika, że bezczynność wiąże się raczej z błędną interpretacją przepisów prawa przez organ niż jego złą wolą, Sąd nie przypisał tej bezczynności rażącego naruszenia prawa. O kosztach orzeczono z mocy art. 200 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. sw