II SA/Kr 554/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aldona Gąsecka-Duda (spr.) Sędziowie WSA Krystyna Daniel WSA Waldemar Michaldo Protokolant Anna Pałasz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 grudnia 2012 r. przy udziale Z.K. Prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód sprawy ze skargi A.P. , E.K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 27 stycznia 2012 r., nr [....] w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. na rzecz skarżących A.P. , E.K. kwotę 357 zł (trzysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu 4 sierpnia 2011r. Prezydent Miasta K. wydał postanowienie znak [....] , w którym na podstawie art. 98 §1, art. 101, art. 103 w zw. z art. 123 §1 k.p.a. zawiesił postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji "Budowa dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych na dz. nr [....] obr. [....] wraz z infrastrukturą techniczną na dz. nr nr [....] obr. jw. oraz rozbudowa ciągu pieszo - jezdnego na dz. nr [....] obr. jw. przy ul. [....] w K". W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z art. 98 § 1 k.p.a. można zawiesić postępowanie jeżeli wystąpi o to strona, na której żądanie postępowania zostało wszczęte, a nie sprzeciwiają się temu inne strony postępowania oraz nie zagraża to interesowi społecznemu. W dniu 17 sierpnia 2009r. A.L. , wystąpił o ustalenie warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji, zaś pismem z dnia 21 kwietnia 2011r. wniósł o zawieszenie przedmiotowego postępowania. Strony postępowania nie wniosły sprzeciwu, zaś wnioskowane zawieszenie postępowania nie zagraża interesowi społecznemu. Na postanowienie Prezydenta Miasta K. z dnia 4 sierpnia 2011r. , znak [....] , zażalenie wnieśli A.P. oraz E.K. , którzy domagali się jego uchylenia w całości. Skarżący zarzucali naruszenie : art. 98 § 1 k.p.a. - poprzez wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania, w sytuacji gdy inne strony sprzeciwiają się zawieszeniu; art. 10 § 1 k.p.a. - poprzez brak zapewnienia stronom możliwości czynnego udziału w toczącym się postępowaniu; art. 40 § 1 k.p.a. - poprzez brak doręczenia postanowienia o zawieszeniu postępowania stronie. W uzasadnieniu zażalenia A.P. oraz E.K. podnosili, że działka stanowiąca ich własność położona jest w bezpośrednim sąsiedztwie działki nr [....] , zatem przysługuje im w sprawie status stron. Skoro skarżący nie zostali zawiadomieni ani o wszczęciu postępowania, ani o postanowieniu w przedmiocie jego zawieszenia należy uznać , że organ pominął ich udział w charakterze stron, co stanowi przesłankę do wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Powszechnie przyjmuje się na podstawie art. 28 k.p.a. w zw. z art. 1 ust. 2 pkt 7 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, że właściciele działek sąsiednich do terenów objętych zamierzeniem inwestycyjnym mają status strony w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy dla tego terenu. Bezsprzecznym jest nadto, że nieruchomość bezpośrednio granicząca z terenem inwestycji budowlanej znajduje się w jej obszarze oddziaływania w rozumieniu art. 3 pkt 20 ustawy Prawo budowlane, gdyż sposób zagospodarowania, w tym np. miejsce usytuowania nowych obiektów budowlanych, jest uzależniony od powstałego już na sąsiedniej nieruchomości budynku. Okoliczności sprawy w sposób jednoznaczny wskazują na fakt, że planowana inwestycja oddziaływać będzie w sposób bezpośredni na nieruchomość skarżących oraz stanowić będzie dla nich swego rodzaju uciążliwość. Powyższe wynika z faktu, że wszystkie sąsiednie działki stanowią niezabudowane nieruchomości rolne. Tym samym budowa dwóch nowych budynków jednorodzinnych doprowadzi do całkowitej zmiany charakteru terenu poprzez m.in. zwiększenia natężenia ruchu na wspólnie użytkowanych drogach dojazdowych, czy zmniejszenie terenów zielonych, co z kolei bezpośrednio oddziaływać będzie na możliwość korzystania i zagospodarowania nieruchomości stanowiących własność skarżących. O postanowieniu wydanym na wniosek A.L. , zawieszającym postępowanie toczące się w sprawie [....] , skarżący dowiedzieli się w wyniku rozmowy telefonicznej prowadzonej z upoważnionym pracownikiem Urzędu Miasta K. dnia 22 listopada 2011 r. Nie zostało ono przesłane na adres skarżących, ani też ich pełnomocnika. Zgodnie z art. 141 § 2 k.p.a., zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie, a gdy postanowienie zostało ogłoszone ustnie - od dnia jego ogłoszenia stronie . Termin do wniesienia zażalenia w przypadku skarżących nie zaczął jeszcze biec, jednakże działając z najwyższa ostrożnością, po uzyskaniu telefonicznej informacji w przedmiocie wydanego postanowienia o zawieszeniu postępowania, wnoszą niniejsze zażalenie. Skarżący wskazywali dalej, że podstawą fakultatywnego zawieszenia postępowania administracyjnego jest art. 98 §1 k.p.a., zgodnie z którym organ administracji publicznej może zawiesić postępowanie jeżeli wystąpi o to strona, na której żądanie postępowanie zostało wszczęte, a nie sprzeciwiają się temu inne strony oraz nie zagraża to interesowi społecznemu. W przedmiotowej sprawie wniosek o zawieszenie postępowania złożył A.L. , będący stroną występującą o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, przy czym skarżący nie mieli możliwości wypowiedzenia się w żaden sposób co do tego wniosku. Czyniąc to w zażaleniu stwierdzili, że zdaniem skarżących działanie A.L. związane z zawieszeniem postępowania miało na celu jedynie uniknięcie jego umorzenia jako bezprzedmiotowego z uwagi na podjęcie w dniu 6 lipca 2011 r. przez Radę Miasta K. uchwały NrXXI/234/ll w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "[....] ", obejmującego swoim zakresem teren nieruchomości będącej przedmiotem niniejszego postępowania i obowiązującym od dnia 4 września 2011 r. Nie bez znaczenia dla sprawy jest fakt, że zgodnie z planem nieruchomość, której zagospodarowanie stanowi przedmiot niniejszego postępowania oznaczona została symbolem ZPo.34 i jako tereny zieleni przeznaczona została pod ogrody oraz zieleń towarzyszącą obiektom budowlanym z zakazem lokalizacji obiektów budowlanych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. postanowieniem z dnia 27 stycznia 2012 r., znak [....] , wydanym na podstawie art. 28 w zw. z art. 138 § 1 pkt 3 w zw. z art. 144 k.p.a., umorzyło postępowanie zażaleniowe wywołane powyższym środkiem zaskarżenia. W uzasadnieniu opisało dotychczasowy przebieg postępowania, wskazało na treść art. 98 § 1 k.p.a. oraz wyjaśniło, że zagadnienie kluczowym w mniejszej sprawie jest legitymacja skarżących do wniesienia zażalenia wynikająca z przysługującego im ewentualnie statusu stron postępowania. W świetle art. 28 k.p.a., stroną w postępowaniu administracyjnym jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Pojęcie strony, jakim posługuje się art. 28 k.p.a., a następnie pozostałe przepisy tego kodeksu, może być wyprowadzone tylko z konkretnej normy prawa materialnego, która będzie stanowić podstawę do sformułowania interesu lub obowiązku podmiotów. Norma ta niekoniecznie musi należeć do prawa administracyjnego, często wynika z prawa cywilnego, a konkretnie z prawa rzeczowego. Od tak rozumianego interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, który nie jest oparty na żadnym konkretnym przepisie prawa materialnego. Stwierdzenie interesu prawnego sprowadza się do ustalenia związku o charakterze materialnoprawnym między obowiązującą normą prawa materialnego a sytuacją prawną konkretnego podmiotu prawa. W sprawach o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu orzecznictwo wyraźnie dopuszcza możliwość uczestniczenia w postępowaniu administracyjnym właścicieli sąsiednich nieruchomości. Samo fizyczne sąsiedztwo nie jest czynnikiem decydującym, lecz takie sąsiedztwo, które skutkować może włączeniem w obszar oddziaływania przyszłej zabudowy. W rozpatrywanym przypadku, mając na względzie usytuowanie nieruchomości oznaczonej jako działka nr [....] względem terenu inwestycji oraz odnosząc tę okoliczność do obowiązujących przepisów prawa i ukształtowanej linii orzeczniczej należy stwierdzić, że A.P. i E.K. nie są stronami przedmiotowego postępowania. Pod względem kubaturowym planowana inwestycja przewidziana jest na działce nr [....] , natomiast działka ta nie graniczy z należącą do skarżących działką nr [....] . Działki te oddziela nieruchomość oznaczona jako działka nr [....] o szerokości kilkudziesięciu metrów. Zamierzenie inwestycyjne przewiduje też zapewnienie infrastruktury technicznej, ale od przeciwległej strony terenu inwestycji (m. in. działki nrnr ......). Analizując dokumentację kartograficzną należy dojść do wniosku, że nie istnieje jakikolwiek prawny związek terenu inwestycji z działką skarżących. Z uwagi zatem na znaczną odległość od działki objętej wnioskiem skarżącym nie przysługuje interes prawny, aby w postępowaniu tym uczestniczyć. Złożenie środka zaskarżenia (odwołania lub zażalenia) przez podmiot, który nie powinien być stroną postępowania powoduje, że nie ma podstaw do jego merytorycznego rozpatrzenia. Z proceduralnego punktu widzenia należy rozważyć, jakie rozstrzygnięcie powinno zostać wydane, gdy odwołanie składa podmiot nie będący stroną postępowania. Zgodnie z poglądem przyjmowanym przez Kolegium w ślad m. in. za uchwałą siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 1999 r., OPS 16/98, stwierdzenie przez organ odwoławczy, że wnoszący odwołanie nie jest stroną w rozumieniu art. 28 k.p.a. nie następuje w trybie art. 134 k.p.a., lecz w drodze decyzji o umorzeniu postępowania odwoławczego na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. Postanowienie o niedopuszczalności odwołania ma charakter wyłącznie procesowy, a zatem przepis ten nie może stanowić podstawy rozstrzygnięcia o odmowie uznania za stronę zgodnie z materialnoprawnym przepis art. 28 k.p.a. Brak podmiotu uprawnionego do wniesienia odwołania czyni postępowania odwoławcze bezprzedmiotowym. Ze względu na odesłanie w zakresie zażaleń do regulacji dotyczącej odwołań ( art. 144 k.p.a.), powyższe rozważania należy odpowiednio zastosować do postanowień. Nie znajdując podstaw do rozpoznania zażalenia Kolegium zwróciło jednak uwagę, że wejście w życie Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego "[....] " na mocy uchwały Nr XXI/234/l l Rady Miasta K. z dnia 6 lipca 2011 r. sprawia, że postępowanie główne w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy jest bezprzedmiotowe, a w związku z tym organ pierwszej instancji powinien rozważyć jego umorzenie. Wnosząc w terminie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 27 stycznia 2012 r., znak [....] , A.P. i E.K. domagali się jego uchylenia w całości oraz zasądzenia kosztów postępowania. Podstawę skargi stanowił zarzut naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 10 k.p.a., art. 28 k.p.a. oraz art. 40 k.p.a. , poprzez wydanie postanowienia z ograniczeniem czynnego udziału stron w postępowaniu. Skarżący wyjaśniali, że są współwłaścicielami w udziałach nieruchomości składającej się z zabudowanej działki nr [....] , położonej w K. przy ul. [....] , dla której Sąd Rejonowy dla [....] w K. Wydział IV Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą nr [....] . Działka skarżących położona jest w bezpośrednim sąsiedztwie działki nr [....] , objętej niniejszym postępowaniem w sprawie ustalenia warunków zabudowy. Pomimo powyższego o postanowieniu wydanym na wniosek A.L. , zawieszającym postępowanie skarżący dowiedzieli się w wyniku rozmowy telefonicznej prowadzonej z upoważnionym pracownikiem Urzędu Miasta K. dnia 22 listopada 2011 r. , albowiem nie zostało ono przesłane na adres skarżących, ani też na adres ich pełnomocnika, który uprzednio zgłaszał swój udział w sprawie. W zażaleniu skarżący wykazali swój interes prawny jako strony, jak również to, że postanowienie w przedmiocie zawieszenia postępowania wydane zostało z naruszeniem prawa - art. 98 k.p.a., oraz w celu obejścia przepisów prawa - art. 65 ust. 1 pkt.2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W ocenie skarżących, również postanowienie umarzające postępowanie zażaleniowe wydane zostało przez organ z naruszeniem obowiązujących przepisów prawa. W szczególności, w przedmiotowej sprawie naruszono prawa stron postępowania wynikające z art. 10 k.p.a. Samorządowe Kolegium Odwoławcze na skutek naruszenia art. 28 k.p.a. oraz art. 10 k.p.a. umorzyło postępowanie zażaleniowe, a zatem odmówiło de facto merytorycznego rozpoznania sprawy uznając błędnie, że skarżącym nie przysługiwał status stron. Dla wykazania interesu prawnego skarżący powtórzyli wywody zawarte w tej kwestii uprzednio w odwołaniu podkreślając, że pozbawienie osoby, której przysługuje status strony udziału w postępowaniu administracyjnym stanowi przesłankę do wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Skarżący wskazywali również na naruszenie art. 40 § 1 zdanie pierwsze k.p.a., z którego wynika zasada ogólna formułująca obowiązek organu doręczania pisma stronie postępowania. Ponadto zwrócili uwagę, iż A.L. złożył łącznie 4 wnioski o ustalenie warunków zabudowy - dwa dla działki [....] (prowadzone pod sygnaturą....) , oraz dwa dla działki [....] (prowadzone pod sygnaturą.....). Z powyższego w sposób oczywisty wynika, że faktycznym jego było wybudowanie osiedla domów jednorodzinnych na działkach [....] oraz [....] . Działka nr [....] w sposób bezpośredni przylega do działki skarżących, a zatem całe zamierzenie inwestycyjne sąsiaduje bezpośrednio z ich nieruchomością. Podobnie jak w odwołaniu skarżący podkreślali, że nie bez znaczenia dla sprawy pozostaje fakt, iż zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego z 6 lipca 2011 roku podjętym przez Rade Miasta K. uchwały Nr XXI/234/ll w sprawie uchwalenia obszaru [....] nieruchomość, której zagospodarowanie stanowi przedmiot niniejszego postępowania oznaczona została symbolem ZPo.34 i jako tereny zieleni przeznaczona została pod ogrody i zieleń towarzysząca obiektom budowlanym z zakazem lokalizacji obiektów budowlanych. Mając na uwadze powyższe Kolegium wydało swoje postanowienie jedynie w oparciu o błędne przekonanie, iż skarżący nie są stroną toczącego się postępowania, naruszając w szczególności art. 28 w zw. z art. 10 k.p.a. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko prezentowane w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 1 § 1-2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która w myśl art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tekst jednol. Dz. U. z 2012r. Nr 270 z późn. zm. - oznaczana dalej jako p.p.s.a.) odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy. W ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 p.p.s.a., sąd uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.), zaś jednym ograniczeniem w tym zakresie jest zakaz przewidziany w art. 134 § 2 p.p.s.a. Orzekanie w granicach sprawy (art. 135 p.p.s.a.) oznacza sprawę będącą przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność, jako pochodną określonego stosunku administracyjnoprawnego i odbywa się z uwzględnieniem ówcześnie obowiązujących przepisów prawa. W sytuacji, gdy przedmiotem postępowania sądowodministracyjnego jest zaskarżalne w myśl art. 3 § 2 pkt 2, przewidziane w art. 123 § 1-2 k.p.a. postanowienie organu administracji publicznej nierozstrzygające o istocie sprawy, lecz dotyczące poszczególnych kwestii incydentalnych, kontrola ta ogranicza się li tylko do badania prawidłowości zaskarżonego orzeczenia oraz poprzedzającego jego wydanie postanowienia tego samego organu lub organu pierwszej instancji . Nie może ona dotyczyć niezwiązanych z nim bezpośrednio kwestii materialno prawnych. Wady, skutkujące koniecznością uchylenia aktu administracyjnego, stwierdzeniem jego nieważności, bądź wydania z naruszeniem prawa, przewidziane są w art. 145 § 1 p.p.s.a. W razie nie stwierdzenia podstaw do wyeliminowania zaskarżonego aktu administracyjnego z obrotu prawnego sąd skargę oddala, co wynika z art. 151 p.p.s.a. Przesłankę do uwzględnienia skargi na decyzję lub postanowienie oraz ich uchylenia w całości albo w części stanowi w szczególności po myśli art. 145 § 1 pkt 1 lit. "b " p.p.s.a. naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Jedną z podstaw wznowienia postępowania administracyjnego, przewidzianą w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., jest to, że strona bez swej winy nie brała udziału w postępowaniu. Taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie, co ujawnia materiał zgromadzony w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Z przedstawionych akt administracyjnych wnika, że za stronę postępowania administracyjnego w przedmiotowej organy obu instancji uznawały A.S. , która w raporcie z ewidencji gruntów figuruje jako współwłaścicielka w 4/16 działki nr [....] , sąsiadującej bezpośrednio z działką nr [....] będącą terenem inwestycji kubaturowej. W związku z relacją poczty o śmierci adresata na korespondencji kierowanej do wyżej wymienionej, jako uczestniczki postępowania sądowoadministracyjnego, uzyskano odpis zupełny aktu zgonu A.S. z którego wynika, że zmarła ona [....] lipca 2010 r. Faktu śmierci A.S. nie odzwierciedlają potwierdzenia odbioru korespondencji wysyłanej przez organy obu instancji lub inne dokumenty zebrane w aktach administracyjnych. Brak w nich także dowodów dotyczących poszukiwania, wskazania albo zgłoszenia się do postępowania administracyjnego następców prawnych zmarłej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze naruszyło również prawo do udziału w postępowaniu zażaleniowym i zaskarżenia postanowienia przez K.O. , uznawaną w obu instancjach jest za stronę postępowania administracyjnego . Z przedstawionych akt wynika bowiem nieskuteczność doręczeń korespondencji kierowanej do wyżej wymienionej przez Prezydenta Miasta K. w pierwszej fazie postępowania na adres - UL. [....] , do momentu doręczenia dokonanego pod adresem [....] . Zaskarżone postanowienie Samorządowe Kolegium Odwoławcze skierowało do K.A. na adres [....] , przy czym korespondencja ta została zwrócona bez doręczenia z adnotacją z uwagi na nieznany adres. W tej sytuacji należy uznać, że zaskarżone postanowienie zostało wydane w warunkach uzasadniających wznowienie postępowania zażaleniowego na postawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. W kwestiach procesowych zastrzeżenia budzi również to, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze z naruszeniem zasad przewidzianych w art. 7 k.p.a., art. 77 k.p.a. i art. 107§ 3 k.p.a. w zw. z art. 126 k.p.a. nie poczyniło w sprawie żadnych ustaleń co do dotychczasowego statusu skarżących w postępowaniu przed organem pierwszej instancji. Z twierdzeń zażalenia wynika bowiem, że jeszcze przed wydaniem przez Prezydent Miasta K. postanowienia z dnia 4 sierpnia 2011r., znak [....] , skarżący zgłosili udział w sprawie działając przez pełnomocnika radcę prawnego A.W. , czego z niewidomych przyczyn nie potwierdza jednak materiał zgromadzony w aktach administracyjnych przedstawiony organ pierwszej instancji wraz z zażaleniem. Z pisma przewodniego datowanego 7 grudnia 2011 r., którym Prezydent Miasta K. przekazał Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu zażalenie A.P. i E.K. na postanowienie z dnia 4 sierpnia 2011r. , znak [....] wraz z aktami sprawy wynika jedynie, że organ pierwszej instancji nie znalazł podstaw do zastosowania art. 132 k.p.a. Brak wskazanych ustaleń, w tym wyjaśnień na jakie okoliczności w zakresie interesu prawnego powoływali się skarżący przed organem pierwszej instancji oraz , czy i jakie stanowisko zajął Prezydent Miasta K. w kwestii udziału w postępowaniu jako stron A.P. i E.K. może mieć znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy w kwestii incydentalnej zawieszenia postępowania. Nie jest rzeczą Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zastępowanie organów administracji publicznej wykonywaniu ich kompetencji orzeczniczych. Wszystkie wskazane wyżej uchybienia przepisom postępowania stwarzają podstawę do uchylenia zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "b " i " c " p.p.s.a., przy odstąpieniu od dalej idącej kontroli prawidłowości zastosowania w niniejszej sprawie prawa materialnego, do której zmierzają zarzuty skargi. Taka kontrola, następuje dopiero po ustaleniu rzeczywistego stanu faktycznego sprawy, w odniesieniu do którego mają znaleźć zastosowanie normy prawa materialnego, w niewadliwie przeprowadzonym postępowaniu ( por. wyrok NSA z 10.02.1981r. , SA 910/80, ONSA 1981, nr 1 , poz. 7 oraz Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz pod red. T. Wosia , WP LexisNexis W-wa 2005 str. 145 t. 14 ). W sprawie niniejszej z uwagi na uprzednio wskazane wady kontrola ta jest niemożliwa, a wypowiadanie materialoprawnych ocen bez udziału wszystkich stron należy uznać za przedwczesne. Mając powyższe na uwadze, uznając , że skarga zasługuje na uwzględnienie, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt I. sentencji wyroku, biorąc za podstawę art. 145 § 1 pkt 1 lit. "b " i " c " p.p.s.a., zaś rzeczą Samorządowego Kolegium Odwoławczego przy ponownym rozpatrzeniu sprawy będzie wydanie stosownego rozstrzygnięcia po eliminacji wytkniętych uchybień. Prowadząc postępowanie ponownie organ drugiej instancji winien również rozważyć, czy i jakie znaczenie dla dopuszczalności orzekania w drugiej instancji postanowieniem innym niż merytoryczne ( np. o umorzeniu postępowania zażaleniowego ) ma fakt śmierci A.S. jeszcze przed wydaniem przez Prezydenta Miasta K. postanowienia z dnia 4 sierpnia 2011r. znak [....] . O kosztach postępowania orzeczono jak w pkt II. sentencji wyroku, biorąc za podstawę art. 200 p.p.s.a. i art. 205 § 2 p.p.s.a.