C-395/05

Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 6 marca 2007 r. – Postępowanie karne przeciwko D’Antoniowi (sprawa C‑395/05) Artykuł 104 § 3 akapit pierwszy regulaminu – Swoboda przedsiębiorczości –Swoboda świadczenia usług – Reguły konkurencji mające zastosowanie do przedsiębiorstw – Wykładnia art. 31 WE, 43 WE, 49 WE i 86 WE – Gry losowe – Przyjmowanie zakładów wzajemnych na imprezy sportowe – Wymóg koncesji – Wykluczenie podmiotów gospodarczych ustanowionych w pewnych formach spółki kapitałowej – Wymóg zezwolenia policji – Sankcje karne Swobodny przepływ osób – Swoboda przedsiębiorczości – Swoboda świadczenia usług – Ograniczenia (art. 43 WE i 49 WE) (por. pkt 7 oraz pkt 1–4 sentencji) Przedmiot Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym – Tribunale di Viterbo – Wykładnia art. 31 WE, 43 WE, 49 WE i 81–89 WE – Uregulowania krajowe uzależniające wykonywanie działalności w zakresie przyjmowania zakładów wzajemnych od uzyskania zezwolenia. Sentencja 1) Przepis krajowy zakazujący wykonywania działalności w zakresie zbierania, przyjmowania, rejestracji i przekazywania ofert zakładów wzajemnych, w szczególności na imprezy sportowe, bez koncesji lub zezwolenia policji wydawanego przez dane państwo członkowskie, stanowi ograniczenie swobody przedsiębiorczości i swobody świadczenia usług, o których mowa odpowiednio w art. 43 WE i 49 WE. 2) Do sądu krajowego należy zbadanie, czy w zakresie, w jakim przepis krajowy ogranicza ilość podmiotów gospodarczych działających w sektorze gier losowych, służy on rzeczywiście względom zapobiegania wykorzystywaniu działalności w tym sektorze w celach przestępczych lub oszukańczych. 3) Artykuły 43 WE i 49 WE należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwiają się one przepisowi krajowemu, takiemu jak ten rozpatrywany w postępowaniach przed sądem krajowym, który wyłącza z sektora gier losowych − a ponadto czyni to nadal − podmioty działające w formie spółek kapitałowych, których akcje są notowane na rynkach regulowanych. 4) Artykuły 43 WE i 49 WE należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwiają się one przepisowi krajowemu, takiemu jak ten rozpatrywany w postępowaniach przed sądem krajowym, który przewiduje zastosowanie sankcji karnych wobec osób, takich jak oskarżeni w postępowaniach przed sądem krajowym, za wykonywanie przez nie, bez wymaganej przez ustawodawstwo krajowe koncesji lub zezwolenia policji, zorganizowanej działalności w zakresie przyjmowania zakładów wzajemnych, jeśli osoby te nie mogły uzyskać wspomnianej koncesji lub zezwolenia policji z powodu odmowy jej udzielenia przez to państwo członkowskie, której to odmowy dokonano z naruszeniem prawa wspólnotowego.