C-310/06

Sprawa C‑310/06 FTS International BV przeciwko Belastingdienst – Douane West (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Gerechtshof te Amsterdam) Wspólna taryfa celna – Nomenklatura Scalona – Klasyfikacja – Kawałki mięsa z kurczaka bez kości, mrożone i konserwowane solą – Ważność rozporządzenia (WE) nr 1223/2002 Streszczenie wyroku Wspólna Taryfa Celna – Pozycje taryfowe (rozporządzenie Rady nr 2658/87, art. 9; rozporządzenie Komisji nr 1223/2002) Klasyfikując do podpozycji 0207 14 10, w rozporządzeniu nr 1223/2002 dotyczącym klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury Scalonej, mięso z kurczaka, w którym zawartość soli wynosi od 1,2 do 1,9% masy, Komisja zawęziła zakres pozycji 0210, którą objęte były, zgodnie z uwagą dodatkową 7 do działu 2 sekcji I części drugiej Nomenklatury Scalonej w brzmieniu wynikającym z rozporządzenia nr 1832/2002 zmieniającego załącznik I do rozporządzenia nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, kawałki mięsa z kurczaka bez kości, mrożone i konserwowane solą w całości, w których zawartość soli jest nie mniejsza niż 1,2%. Przekroczyła ona zatem uprawnienia nadane jej w art. 9 rozporządzenia nr 2658/87. Należy zatem stwierdzić, że rozporządzenie nr 1223/2002 jest nieważne. (por. pkt 24, 25 i sentencja) WYROK TRYBUNAŁU (trzecia izba) z dnia 18 lipca 2007 r.(*) Wspólna taryfa celna – Nomenklatura Scalona – Klasyfikacja – Kawałki mięsa z kurczaka bez kości, mrożone i konserwowane solą – Ważność rozporządzenia (WE) nr 1223/2002 W sprawie C‑310/06 mającej za przedmiot wniosek o wydanie, na podstawie art. 234 WE, orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożony przez Gerechtshof te Amsterdam (Niderlandy) postanowieniem z dnia 15 czerwca 2006 r., które wpłynęło do Trybunału w dniu 14 lipca 2006 r., w postępowaniu: F.T.S. International BV przeciwko Belastingdienst − Douane West, TRYBUNAŁ (trzecia izba), w składzie: A. Rosas, prezes izby, J. Klučka, J.N. Cunha Rodrigues, P. Lindh (sprawozdawca) i A. Arabadjiev, sędziowie, rzecznik generalny: P. Mengozzi, sekretarz: M. Ferreira, główny administrator, uwzględniając procedurę pisemną i po przeprowadzeniu rozprawy w dniu 19 kwietnia 2007 r., rozważywszy uwagi przedstawione: –        w imieniu F.T.S. International BV przez H.C. de Biego oraz M. Ouwehanda, advocaten, –        w imieniu rządu niderlandzkiego przez H.G. Sevenster oraz P. van Ginnekena, działających w charakterze pełnomocników, –        w imieniu rządu włoskiego przez I.M. Braguglię, działającego w charakterze pełnomocnika, wspieranego przez G. Albenziego, avvocato dello Stato, –        w imieniu Komisji Wspólnot Europejskich przez J. Hottiaux oraz S. Schonberga, działających w charakterze pełnomocników, wspieranych przez F. Tuytschaevera oraz F. Wijckmansa, advocaten, podjąwszy, po wysłuchaniu rzecznika generalnego, decyzję o rozstrzygnięciu sprawy bez opinii, wydaje następujący Wyrok 1        Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczy ważności rozporządzenia Komisji (WE) nr 1223/2002 z dnia 8 lipca 2002 r. dotyczącego klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury Scalonej (Dz.U. L 179, str. 8). 2        Wniosek ten został przedstawiony w ramach sporu pomiędzy F.T.S. International BV (zwaną dalej „FTS”) a Belastingdienst − Douane West (władze celne właściwe dla zachodnich Niderlandów) w przedmiocie klasyfikacji taryfowej kawałków mięsa z kurczaka bez kości, mrożonych i konserwowanych solą.  Ramy prawne  Prawo międzynarodowe 3        Międzynarodowa konwencja w sprawie zharmonizowanego systemu oznaczania i kodowania towarów (zwanego dalej „HS”) sporządzona w Brukseli w dniu 14 czerwca 1983 r. oraz protokół zmian do niej z dnia 24 czerwca 1986 r. (zwane dalej „konwencją w sprawie HS”) zostały zatwierdzone w imieniu Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej decyzją Rady 87/369/EWG z dnia 7 kwietnia 1987 r. (Dz.U. L 198, str. 1). 4        Zgodnie z art. 3 ust. 1 konwencji w sprawie HS każda z umawiających się stron zobowiązuje się do tego, że jej nomenklatury celne i statystyczne będą zgodne z HS, że będzie stosowała wszystkie pozycje i podpozycje HS bez dodatków lub modyfikacji wraz z ich odpowiednimi kodami cyfrowymi oraz że będzie przestrzegała kolejności cyfrowych tego systemu. Przepis ten stanowi też, że każda z umawiających się stron zobowiązuje się do stosowania ogólnych reguł interpretacji HS, a także wszystkich uwag dotyczących sekcji, działów i podpozycji HS oraz do tego, że nie będzie modyfikowała ich zakresu. 5        Przekształcona w Światową Organizację Celną (zwaną dalej „WCO”) Rada Współpracy Celnej, powołana na podstawie międzynarodowej konwencji w sprawie jej ustanowienia sporządzonej w Brukseli w dniu 15 grudnia 1950 r., zatwierdza na warunkach określonych w art. 8 konwencji w sprawie HS, noty wyjaśniające do HS przygotowane przez Komitet HS, o którym mowa w art. 6 tej konwencji. 6        Nota wyjaśniająca do pozycji 0207 HS, zatytułowana „Mięso i podroby jadalne, z drobiu objętego pozycją 0105, świeże, schłodzone lub zamrożone”, stanowi: „Pozycja ta obejmuje tylko świeże, chłodzone lub mrożone mięso i podroby jadalne z ptactwa domowego, żywego, klasyfikowanego w pozycji 0105 […]”. 7        Zgodnie z notą wyjaśniającą do pozycji 0210 HS, zatytułowanej „Mięso i podroby jadalne, solone, w solance, suszone lub wędzone; jadalne mąki i mączki, z mięsa lub podrobów”: „Pozycja ta dotyczy [wyłącznie] wszystkich rodzajów mięsa i podrobów jadalnych przygotowanych zgodnie z opisem zamieszczonym w niniejszej pozycji, innych niż [słonina] bez chudego mięsa oraz [tłuszcz wieprzowy] i tłuszcz drobiowy, nie wytopiony lub wyekstrahowany w inny sposób (pozycja 0209) […]”.  Uregulowania wspólnotowe 8        Wersja nomenklatury scalonej (zwanej dalej „CN”) obowiązująca od dnia 1 stycznia 2003 r. została zawarta w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1832/2002 z dnia 1 sierpnia 2002 r. zmieniającym załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. L 290, str. 1). Część druga CN zawiera sekcję I, zatytułowaną „Zwierzęta żywe; produkty pochodzenia zwierzęcego”, której dział 2 jest zatytułowany „Mięso i podroby jadalne”. 9        Pozycja 0207 jest sformułowana w następujący sposób: „0207 Mięso i podroby jadalne, z drobiu objętego pozycją 0105, świeże, schłodzone lub zamrożone – Z ptactwa z gatunku Gallus domesticus […] 14  – – Kawałki i podroby, zamrożone – – – Kawałki 14 10 – – – – Bez kości – – – – Z kośćmi […]”. 10      Pozycja 0210 ma następujące brzmienie: „0210 Mięso i podroby jadalne, solone, w solance, suszone lub wędzone; jadalne mąki i mączki z mięsa lub podrobów: – Mięso ze świń: […] 20 – Mięso z bydła: […] – Pozostałe, włącznie z jadalnymi mączkami i mąkami, z mięsa lub podrobów: […] 99  – – Pozostałe: – – – Mięso: 99 10– – – – Z koni, solone, w solance lub suszone – – – – Z owiec i kóz: […] 99 31 – – – – Z reniferów 99 39 – – – – Pozostałe […]”. 11      Uwaga dodatkowa 7 do działu 2 w brzmieniu zawartym w rozporządzeniu nr 1832/2002 stanowi: „W pozycji 0210 wyrażenie »mięso i podroby jadalne, solone, w solance« oznacza mięso i podroby jadalne, głęboko i jednorodnie nasycone solą we wszystkich częściach, a całkowita zawartość soli w nich jest nie mniejsza niż 1,2% masy”. 12      Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. L 256, str. 1) upoważnia Komisję Wspólnot Europejskich do wyjaśniania zakresu pozycji taryfowych. W tym względzie art. 9 ust. 1 rozporządzenia stanowi: „Środki odnoszące się do kwestii określonych poniżej przyjmuje się zgodnie z procedurą określoną w art. 10: a)      stosowanie Nomenklatury Scalonej i [Zintegrowanej Taryfy Wspólnot Europejskich] w szczególności dotyczące: –      klasyfikacji towarów w nomenklaturach, określonych w art. 8, –      uwag wyjaśniających; b)      zmiany w Nomenklaturze Scalonej uwzględniające zmiany w wymaganiach dotyczących statystyki lub polityki handlowej; […] d)      zmiany w Nomenklaturze Scalonej i dostosowania ceł zgodnie z decyzjami przyjętymi przez Radę lub Komisję; e)      zmiany w Nomenklaturze Scalonej mające dostosować ją do rozwoju techniki lub handlu lub mające na celu dostosowanie lub wyjaśnienie wersji językowych; […]”. 13      Artykuł 9 rozporządzenia nr 2658/87 stanowi podstawę prawną rozporządzenia nr 1223/2002, w świetle którego następujące towary należało klasyfikować do pozycji CN 0207: „Wyszczególnienie Kod CN Uzasadnienie (1) (2) (3) Kawałki mięsa z kurczaka bez kości, mrożone i konserwowane solą. Zawartość soli od 1,2 do 1,9% masy. Produkt jest głęboko mrożony i musi być składowany w temperaturze poniżej – 18 °C w celu zapewnienia możliwości przechowywania przez minimum jeden rok. 14 10 Klasyfikacja ustalona przez przepisy reguł ogólnych 1 i 6 dotyczących interpretacji Nomenklatury Scalonej oraz treść kodów CN 0207, 020714 i 02071410. Produktem jest mięso z kurczaka, mrożone, przeznaczone do długoterminowego przechowywania. Dodatek soli nie zmienia charakteru produktu jako mięsa mrożonego z pozycji 0207”. 14      Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1871/2003 z dnia 23 października 2003 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia nr 2658/87 (Dz.U. L 275, str. 5) weszło w życie w dniu 14 listopada 2003 r. nadając uwadze dodatkowej 7 do działu 2 sekcji I części drugiej CN następujące brzmienie: „W pozycji 0210 terminy »mięso i podroby jadalne, solone, w solance« oznaczają mięso i podroby jadalne, głęboko i jednorodnie nasycone solą we wszystkich częściach, w których zawartość soli jest nie mniejsza niż 1,2% masy, pod warunkiem że jest to solenie, które zapewnia długoterminowe zakonserwowanie”. 15      W dniu 27 września 2005 r. Organ Rozstrzygania Sporów Światowej Organizacji Handlu (WTO) stwierdził, że kawałki mięsa z kurczaka bez kości, mrożone, o zawartości soli 1,2–3% masy powinny być klasyfikowane do pozycji CN 0210. W następstwie tej rekomendacji Komisja wydała rozporządzenie (WE) nr 949/2006 z dnia 27 czerwca 2006 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia nr 2658/87 (Dz.U. L 174, str. 3). Rozporządzeniem nr 949/2006, które weszło w życie tegoż dnia, uchylono rozporządzenie nr 1223/2002 i zastąpiono uwagę dodatkową 7 do działu 2 sekcji I części drugiej CN następującymi zapisami: „W podpozycjach od 021011 do 021093 terminy »mięso i podroby jadalne, solone, w solance« oznaczają mięso i podroby jadalne, głęboko i jednorodnie nasycone solą we wszystkich częściach, w których zawartość soli jest nie mniejsza niż 1,2% masy, pod warunkiem że jest to solenie, które zapewnia długoterminową konserwację. W podpozycji 021099 terminy »mięso i podroby jadalne, solone, w solance« oznaczają mięso i podroby jadalne, głęboko i jednorodnie nasycone solą we wszystkich częściach, w których zawartość soli jest nie mniejsza niż 1,2% masy”.  Postępowanie przed sądem krajowym i pytanie prejudycjalne 16      W okresie między dniem 5 sierpnia a dniem 11 sierpnia 2003 r. FTS dokonała przywozu do Niderlandów kawałków mięsa z kurczaka − pochodzących z Brazylii − bez kości, mrożonych i o zawartości soli między 1,4 a 2,9%. 17      Na podstawie rozporządzenia nr 1223/2002 niderlandzkie organy celne zaklasyfikowały towary do podpozycji 0207 14 10. Belastingdienst − Douane West oddalił odwołanie FTS, która twierdziła, że towary te są objęte podpozycją 0210 99 39. FTS wniosła zatem skargę na tę decyzję do wydziału ds. celnych Gerechtshof te Amsterdam. 18      Oceniając, że rozporządzenie nr 1223/2002 mające zastosowanie w okresie wystąpienia okoliczności faktycznych rozpatrywanych przed sądem krajowym, pozostaje w sprzeczności z uwagą dodatkową 7 do działu 2 sekcji I części drugiej CN w obowiązującym w tym czasie brzmieniu nadanym rozporządzeniem nr 1832/2002, Gerechtshof te Amsterdam postanowił zawiesić postępowanie i zwrócić się do Trybunału z następującym pytaniem prejudycjalnym: „Czy rozporządzenie […] nr 1223/2002 […] jest ważne?”.  W przedmiocie pytania prejudycjalnego 19      FTS twierdzi, że rozporządzenie nr 1223/2002 jest nieważne i podnosi w szczególności jego niezgodność z uwagą dodatkową 7 do działu 2 sekcji I części drugiej CN oraz z notami wyjaśniającymi do pozycji 0207 i 0210 HS, w świetle których mięso nasycone solą należy klasyfikować do pozycji 0210, zgodnie z rozstrzygnięciem Organu Rozstrzygania Sporów WTO. 20      Natomiast rządy niderlandzki i włoski oraz Komisja są zdania, że rozporządzenie nr 1223/2002 jest ważne. Twierdzą one zasadniczo, że pozycja CN 0207 obejmuje kawałki mięsa z kurczaka bez kości, mrożone, głęboko i jednorodnie nasycone solą we wszystkich częściach, o całkowitej zawartość soli 1,2–1,9% masy. Komisja dodaje – wskazując w tym zakresie na wyroki z dnia 23 listopada 1999 r. w sprawie C‑149/96 Portugalia przeciwko Radzie, Rec. str. I‑8395, oraz z dnia 1 marca 2005 r. w sprawie C‑377/02 Van Parys, Zb.Orz. str. I‑1465 – że niezgodność rozporządzenia nr 1223/2002 z przepisami WTO nie ma wpływu na ważność tego rozporządzenia w świetle prawa wspólnotowego, jako że przepisy WTO pozbawione są bezpośredniej skuteczności. 21      Należy na wstępie przypomnieć, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, Rada przyznała Komisji, działającej we współpracy z ekspertami celnymi państw członkowskich, szeroki zakres swobodnego uznania w przedmiocie precyzowania zakresu pozycji taryfowych mogących mieć zastosowanie przy klasyfikacji danego towaru. Niemniej jednak uprawnienia Komisji do przyjmowania środków, o których mowa w art. 9 ust. 1 lit. a), b), d) i e) rozporządzenia nr 2658/87 nie upoważniają jej do zmiany zakresu pozycji taryfowych określonych na podstawie HS ustanowionego na mocy konwencji, w której, w świetle art. 3, Wspólnota zobowiązała się do niedokonywania modyfikacji ich zakresu (wyrok z dnia 14 grudnia 1995 r. w sprawie C‑267/94 Francja przeciwko Komisji, Rec. str. I‑4845, pkt 19 i 20 oraz wyrok z dnia 27 kwietnia 2006 r. w sprawie C‑15/05 Kawasaki Motors Europe, Zb.Orz. str. I‑3657, pkt 35). 22      Należy zatem zbadać czy ustanawiając rozporządzenie nr 1223/2002 Komisja zmodyfikowała pozycję CN 0210 przekraczając w ten sposób uprawnienia przyznane jej w art. 9 rozporządzenia nr 2658/87. 23      Uwaga dodatkowa 7 do działu 2 sekcji I części drugiej CN, w brzmieniu mającym zastosowanie w okresie wystąpienia okoliczności faktycznych sprawy przed sądem krajowym, ograniczała się do wskazania, że za „solone” w rozumieniu pozycji 0210 uważa się „mięso i podroby jadalne, głęboko i jednorodnie nasycone solą we wszystkich częściach, a całkowita zawartość soli w nich jest nie mniejsza niż 1,2%”. Zgodnie z tym przepisem kawałki mięsa z kurczaka bez kości, mrożone i konserwowane solą w całości, w których zawartość soli jest nie mniejsza niż 1,2%, są objęte pozycją 0210. 24      Klasyfikując produkty, w których zawartość soli wynosi od 1,2 do 1,9%, do podpozycji 0207 14 10, rozporządzenie nr 1223/2002 podniosło w konsekwencji próg zawartości soli w towarach objętych pozycją 0210 powyżej 1,9%, wobec czego produkty, w których zawartość soli wynosiła od 1,2 do 1,9% objęte do tej pory tą ostatnią pozycją, zostały z niej wyłączone, by zostać zaklasyfikowane do podpozycji 0207 14 10, z czym wiązały się wyższe należności celne. 25      Klasyfikując mięso z kurczaka, w którym zawartość soli wynosi od 1,2 do 1,9% masy, do podpozycji 0207 14 10, Komisja zawęziła zakres pozycji 0210, a zatem przekroczyła uprawnienia nadane jej w art. 9 rozporządzenia nr 2658/87. Należy zatem stwierdzić, że rozporządzenie nr 1223/2002 jest nieważne. 26      W celu udzielenia przydatnej odpowiedzi, która pozwoli sądowi krajowemu na rozstrzygnięcie zawisłego przed nim sporu, należy dokonać badania klasyfikacji towarów będących przedmiotem sprawy przed sądem krajowym. 27      Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem w interesie pewności prawa i łatwości kontroli leży, aby decydujące kryteria dla klasyfikacji taryfowej towarów ustalać, w sposób ogólny, w oparciu o cechy i właściwości obiektywne towarów określone w brzmieniu pozycji CN i w uwagach do sekcji i działów (wyrok z dnia 16 września 2004 r. w sprawie C396/02 DFDS, Zb.Orz.. str. I8439, pkt 27 i wyrok z dnia 15 września 2005 r. w sprawie C‑495/03 Intermodal Transports, Zb.Orz. str. I‑8151, pkt 47). 28      W świetle ogólnej reguły interpretacji CN nr 1 klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z innymi regułami interpretacji. W świetle ogólnej reguły interpretacji CN nr 3 lit. a), która dotyczy właśnie sytuacji, gdy wydaje się, że towary mogą być klasyfikowane do kilku pozycji, „pozycja określająca towar w sposób najbardziej szczegółowy ma pierwszeństwo przed pozycjami określającymi towar w sposób bardziej ogólny”. 29      Pozycja 0207 obejmuje „[m]ięso i podroby jadalne, z drobiu objętego pozycją 0105, świeże, schłodzone lub zamrożone”. Ani treść, ani struktura tej pozycji nie przewidują ani nie wyklucza jej zastosowania do mięsa solonego. 30      Natomiast pozycja 0210 obejmuje „[m]ięso i podroby jadalne, solone, w solance, suszone lub wędzone; jadalne mąki i mączki z mięsa lub podrobów”. Odnośnie do tych produktów uwaga dodatkowa 7 do działu 2 sekcji I części drugiej CN w brzmieniu nadanym rozporządzeniem nr 1832/2002, przewiduje całkowitą zawartość soli nie mniejszą niż 1,2% masy oraz wymaga ponadto, by zostały „głęboko i jednorodnie nasycone solą we wszystkich częściach”. 31      Zatem w okresie wystąpienia okoliczności faktycznych sprawy przed sądem krajowym kawałki mięsa z kurczaka bez kości, mrożone i konserwowane solą, które głęboko i jednorodnie nasycono solą we wszystkich częściach, a całkowita zawartość soli w nich jest nie mniejsza niż 1,2% masy, objęte były podpozycją CN 0210 99 39. 32      Komisja uważa jednakże, iż pozycja 0210 jest zastrzeżona dla mięsa nasyconego solą w celu konserwacji. Natomiast, gdy konserwacja jest zapewniona przez zamrożenie, mięso jest objęte pozycją 0207, niezależnie od ewentualnego nasycenia solą. Komisja powołuje się w tym zakresie na wyroki z dnia 17 marca 1983 w sprawie 175/82 Dinter, Rec. str. 969 oraz z dnia 27 maja 1993 r. w sprawie C‑33/92 Gausepohl-Fleisch, Rec. str. I‑3047. 33      Z tezą tą nie można się zgodzić. Wystarczy bowiem stwierdzić, że żaden przepis CN mający zastosowanie w okresie wystąpienia okoliczności faktycznych rozpatrywanych w sprawie przed sądem krajowym nie przewiduje wyraźnie, że klasyfikacja do pozycji 0210 jest uzależniona od tego czy solenie miało na celu zapewnienie długoterminowej konserwacji mięsa. Co się tyczy znaczenia dla niniejszej sprawy ww. wyroków Dinter i Gausepohl-Fleisch, należy wskazać, że orzeczenia te zostały wydane w okolicznościach odmiennych od okoliczności sprawy przed sądem krajowym, gdyż żaden przepis wykonawczy, równorzędny uwadze dodatkowej 7 do działu 2 sekcji I części drugiej CN, nie został wówczas przyjęty w celu wyjaśnienia zakresu terminu „solone” w rozumieniu pozycji 0210 (zob. podobnie wyrok z dnia 8 lutego 1990 r. w sprawie C‑233/88 van de Kolk, Rec. str. I‑265, pkt 14 i 15). 34      Do sądu krajowego należy dokonanie na podstawie powyższych wskazań, klasyfikacji towarów w postępowaniu przed nim. 35      W świetle powyższego na pytanie sądu krajowego należy zatem odpowiedzieć, że rozporządzenie nr 1223/2002 jest nieważne.  W przedmiocie kosztów 36      Dla stron postępowania przed sądem krajowym niniejsze postępowanie ma charakter incydentalny, dotyczy bowiem kwestii podniesionej przed tym sądem; do niego zatem należy rozstrzygnięcie o kosztach. Koszty poniesione w związku z przedstawieniem uwag Trybunałowi, inne niż poniesione przez strony postępowania przed sądem krajowym, nie podlegają zwrotowi. Z powyższych względów Trybunał (trzecia izba) orzeka, co następuje: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1223/2002 z dnia 8 lipca 2002 r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury Scalonej jest nieważne. Podpisy * Język postępowania: niderlandzki.