C-220/07
WyrokTSUE2008-06-19CELEX: 62007CJ0220ECLI:EU:C:2008:354
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Republika Francuska uchybiła zobowiązaniom wynikającym z art. 8 ust. 2, art. 12 i 13 oraz załącznika IV dyrektywy 2002/22/WE poprzez nieprawidłową transpozycję przepisów dotyczących wyznaczania przedsiębiorstw do zagwarantowania świadczenia usługi powszechnej w łączności elektronicznej, w szczególności poprzez a priori wykluczanie podmiotów gospodarczych niezdolnych do świadczenia tej usługi na całym terytorium kraju?Ratio decidendi
Trybunał uznał, że Republika Francuska uchybiła zobowiązaniom wynikającym z dyrektywy 2002/22/WE, ponieważ jej przepisy krajowe dotyczące wyznaczania przedsiębiorstw świadczących usługę powszechną w łączności elektronicznej a priori wykluczały podmioty gospodarcze, które nie były w stanie zagwarantować świadczenia tej usługi na całym terytorium kraju. Takie wykluczenie jest niezgodne z wymogiem prowadzenia efektywnego, celowego, przejrzystego i niedyskryminującego postępowania, przewidzianego w dyrektywie.Stan faktyczny
Komisja Europejska wniosła skargę przeciwko Republice Francuskiej, zarzucając jej nieprawidłową transpozycję dyrektywy 2002/22/WE. Zarzut dotyczył przepisów krajowych regulujących wyznaczanie przedsiębiorstw odpowiedzialnych za świadczenie usługi powszechnej w sektorze łączności elektronicznej. Francuskie przepisy miały a priori wykluczać podmioty gospodarcze, które nie były w stanie zagwarantować świadczenia tej usługi na całym terytorium kraju, co Komisja uznała za niezgodne z art. 8 ust. 2, art. 12 i 13 oraz załącznikiem IV tej dyrektywy.Rozstrzygnięcie
1) Transponując do prawa krajowego przepisy dotyczące wyznaczania przedsiębiorstw do zagwarantowania świadczenia usługi powszechnej, Republika Francuska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 8 ust. 2, art. 12 i 13 dyrektywy 2002/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie usługi powszechnej i związanych z sieciami i usługami łączności elektronicznej praw użytkowników (dyrektywa o usłudze powszechnej) oraz na mocy załącznika IV do tej dyrektywy.
2) Republika Francuska zostaje obciążona kosztami postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 19 czerwca 2008 r. – Komisja przeciwko Francji
(sprawa C‑220/07)
Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego – Dyrektywa 2002/22/WE – Łączność elektroniczna – Wyznaczenie przedsiębiorstw świadczących usługę powszechną – Nieprawidłowa transpozycja
Zbliżanie ustawodawstw – Sektor telekomunikacji – Usługa powszechna i prawa użytkowników – Dyrektywa 2002/22 (dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2002/22, art. 8 ust. 2, art. 12, 13, załącznik IV) (por. pkt 30–34, 45, 46)
Przedmiot
Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego – Nieprawidłowa transpozycja [art. 8, 12 i 13] dyrektywy 2002/22/WE Parlamentu
Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie usługi powszechnej i związanych z sieciami i usługami łączności elektronicznej
praw użytkowników (dyrektywa o usłudze powszechnej) (Dz.U. L 108, s. 51) – Obowiązek wyznaczenia przedsiębiorstw do zagwarantowania
świadczenia usługi powszechnej w efektywnym, celowym, przejrzystym i niedyskryminującym postępowaniu – Przepisy krajowe a priori
wykluczające podmioty gospodarcze, które nie są w stanie zagwarantować świadczenia tej usługi na całym terytorium kraju.
Sentencja
1)
Transponując do prawa krajowego przepisy dotyczące wyznaczania przedsiębiorstw do zagwarantowania świadczenia usługi powszechnej,
Republika Francuska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 8 ust. 2, art. 12 i 13 dyrektywy 2002/22/WE Parlamentu
Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie usługi powszechnej i związanych z sieciami i usługami łączności elektronicznej
praw użytkowników (dyrektywa o usłudze powszechnej) oraz na mocy załącznika IV do tej dyrektywy.
2)
Republika Francuska zostaje obciążona kosztami postępowania.
© Unia Europejska, źródło: EUR-Lex (eur-lex.europa.eu), pozyskano 13.07.2026. Autentyczne są wyłącznie wersje opublikowane w Dz. Urz. UE. · Źródło