C-180/08

PostanowienieTSUE2008-11-13CELEX: 62008CO0180ECLI:EU:C:2008:627

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy art. 3 dyrektywy 89/48/EWG zobowiązuje przyjmujące państwo członkowskie do uznania dyplomu wydanego przez właściwy organ w innym państwie członkowskim, nawet jeśli część kształcenia została odbyta w instytucji nieuznawanej przez przyjmujące państwo członkowskie za instytucję oświatową, a dyplom nie został wcześniej uznany za równoważny przez organ krajowy?

Ratio decidendi

Trybunał orzekł, że art. 3 dyrektywy 89/48/EWG nakłada na właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego obowiązek umożliwienia obywatelowi posiadającemu dyplom wydany w innym państwie członkowskim wykonywania zawodu na takich samych warunkach, jakie stosuje się wobec posiadaczy dyplomów krajowych. Obowiązek ten ma zastosowanie niezależnie od tego, czy wykształcenie zostało uzyskane, w całości lub w części, w instytucji położonej w przyjmującym państwie członkowskim, która nie jest uznana za instytucję oświatową zgodnie z prawem tego państwa, oraz niezależnie od tego, czy dyplom został wcześniej uznany za równoważny przez właściwy organ krajowy. Celem dyrektywy jest ułatwienie swobodnego przepływu osób poprzez wzajemne uznawanie kwalifikacji zawodowych.

Stan faktyczny

Sprawa dotyczyła obywatela państwa członkowskiego, który wykonywał zawód psychologa w przyjmującym państwie członkowskim. Kwalifikacje naukowe uzyskał w innym państwie członkowskim, jednak część studiów uniwersyteckich odbył w ramach umowy franchisingowej w jednostce położonej w przyjmującym państwie członkowskim, która nie była uznawana przez to państwo za instytut szkolnictwa. Władze krajowe odmówiły uznania jego kwalifikacji, co doprowadziło do pytania prejudycjalnego dotyczącego możliwości wykluczenia pracownika z działalności zawodowej w takiej sytuacji.

Rozstrzygnięcie

Na podstawie art. 3 dyrektywy 89/48/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. w sprawie ogólnego systemu uznawania dyplomów ukończenia studiów wyższych, przyznawanych po ukończeniu kształcenia i szkolenia zawodowego, trwających co najmniej trzy lata, właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego są zobowiązane względem obywatela danego państwa członkowskiego, który jest posiadaczem dyplomu w rozumieniu tej dyrektywy wydanego przez właściwy organ w innym państwie członkowskim, do umożliwienia wykonywania jego zawodu na takich samych warunkach, jakie są stosowane wobec posiadaczy dyplomów krajowych, nawet wówczas, gdy dyplom: – potwierdza wykształcenie uzyskane, w całości lub w części, w instytucji położonej w przyjmującym państwie członkowskim, która zgodnie z prawem tego państwa nie jest uznana za instytucję oświatową, i – nie został uznany za równoważny przez właściwy organ krajowy.

Pełny tekst orzeczenia

Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 13 listopada 2008 r. – Kastrinaki przeciwko AHEPA (sprawy połączone C‑180/08 i C‑186/08) Artykuł 104 § 3 akapit pierwszy regulaminu Trybunału Sprawiedliwości – Dyrektywa 89/48/EWG – Uznawanie dyplomów – Studia odbyte w „ośrodku wolnych nauk” nieuznawanym przez przyjmujące państwo członkowskie za instytucję oświatową – Zawód psychologa Swobodny przepływ osób – Swoboda przedsiębiorczości – Pracownicy – Uznawanie dyplomów ukończenia studiów wyższych, przyznawanych po ukończeniu kształcenia i szkolenia zawodowego trwających co najmniej trzy lata – Dyrektywa 89/48 (dyrektywa Rady 89/48, art. 3) (por. pkt 50–53; sentencja) Przedmiot Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym – Dioikitiko Efeteio Thessalonikis – Wykładnia art. 1, 2, 3 i 4 dyrektywy Rady 89/48/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. w sprawie ogólnego systemu uznawania dyplomów ukończenia studiów wyższych, przyznawanych po ukończeniu kształcenia i szkolenia zawodowego, trwających co najmniej trzy lata (Dz.U. L 19, s. 16) – Wykładnia art. 39 ust. 1, art. 10 ust. 1, art. 43, art. 47 ust. 1, art. 49, 55, 149 i 150 traktatu WE – Obywatel państwa członkowskiego, który wykonywał zawód regulowany w przyjmującym państwie członkowskim przed uznaniem i po uznaniu równoważności zawodowej wynikającej z kwalifikacji naukowych uzyskanych w innym państwie członkowskim – Wcześniejsze odbycie części studiów uniwersyteckich, w ramach umowy franchisingowej, w jednostce, której nie uznano w przyjmującym państwie członkowskim za instytut szkolnictwa − Możliwość wykluczenia z działalności zawodowej pracownika poprzez odmowę uznania jego kwalifikacji. Sentencja Na podstawie art. 3 dyrektywy 89/48/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. w sprawie ogólnego systemu uznawania dyplomów ukończenia studiów wyższych, przyznawanych po ukończeniu kształcenia i szkolenia zawodowego, trwających co najmniej trzy lata, właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego są zobowiązane względem obywatela danego państwa członkowskiego, który jest posiadaczem dyplomu w rozumieniu tej dyrektywy wydanego przez właściwy organ w innym państwie członkowskim, do umożliwienia wykonywania jego zawodu na takich samych warunkach, jakie są stosowane wobec posiadaczy dyplomów krajowych, nawet wówczas, gdy dyplom ten: – potwierdza wykształcenie uzyskane, w całości lub w części, w instytucji położonej w przyjmującym państwie członkowskim, która zgodnie z prawem tego państwa nie jest uznana za instytucję oświatową, i – nie został uznany za równoważny przez właściwy organ krajowy.